Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"basag" poems
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:33 AM UTC
ALIPIN
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 6:31 AM UTC
Mahirap Makalimot
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
Continue reading...
51
Eto ako ngayon, nakahiga kama ko isipan ay walang laman kun’di ikaw. nababaliw sa bawat senaryo na kasama ka. Ilang beses ko na naisip at na plano ang gagawin sa oras na dumating ang panahon na kailangan gumawa ng desisyon kung pagpapatuloy ba natin ang ating pagsasama. at ilang beses ko na ding nasagot ang sarili na oo. Kase wala lang naman akong hihilingin kung’di ikaw na nag papatibok ng puso ko. Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso, at binubuo ako, gamit ang ginto. Kase ang mga hapon ay may sining na kapag ang isang bagay ay nabasag ang ginagawa nila dito ay ginagamit ang ginto bilang pang digit. Para sa kanila, ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani kesa nung eto ay hindi pa nababasag. Ikaw ang ginto na bumubuo sa mga basag kong piraso. Salamat. Mahal kita.
0
May 14, 2016
May 14, 2016 at 2:33 PM UTC
Kintsugi
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
0
Apr 21, 2022
Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC
isang kislap ng pangarap
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
Continue reading...
4
Lantad 'sang digma, sakit laban sa masa. Bungad sa madla, kalabang 'di makita. Kailan ba bibisa? Babad sa pangamba, Basag nang tiwala, saklolo pa'y wala? Ang pobre'y pilit na tinatanikala, Layang haring uri'y, 'di binabahala. Mga biktima ay hindi inalintana. Nakapagtataka ‘yong pangangasiwa! Sino ba'ng salarin, sino ba'ng may lagda? Ano ba'ng dahilan ng pamamayapa? Corona bang sakit na nakahahawa? O ang siyang Ulo na namamahala? Lantad ang huwad nilang pakikisama, Gobyerno'y siniwalat nitong pandemya, Idilat ang mata, bibig ay ibuka. Itanim 'tong aral na sana'y magbunga.
0
Sep 8, 2020
Sep 8, 2020 at 9:01 AM UTC
Hungkag
Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang  munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.
0
Aug 18, 2017
Aug 18, 2017 at 12:22 AM UTC
Lakbay-Diwa
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 8:06 AM UTC
Tagpuan
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
Continue reading...
50
. itigil na ang pagmamasid mapaglarong kalikasan say puso mo'y nilalaman kanyang labi at pangalan mawala man ang 'yong pagtingin dugo'y dadaloy -- basag na salamin . © Frederick Kesner. All Rights Reserved.
0
Nov 26, 2010
Nov 26, 2010 at 4:14 AM UTC
Salaming Basag
Miss na miss na kita Ang aking minamahal Nang parang ito'y sugat Basag na salamin sa sa aking paa Nang nawawala ka Ay dinulot ng tuwa Kalungkutan, mabigat na bulsa At notebook na puno ng tula at minsan pera Noon ubos ang pera sa aking bulsa Piso, rosaryo, medalyo at picture mo Ngunit ngayon ay idinulot mo ang sakit sa bewang Parang may UTI o palo ang iyong dala Bulsa, pantalon at zipper Kinalimutan mo na ba? Kung gaano katagal na tayo magkasama? O minamahal ano pa ba? Mamatay lang ako huwag lang mahulog ang aking pantalon Buhat ang labing limang taon ng pagsasama Sinturon, nasaan ka na? (DEDICATED SA AKING ITIM NA SINTURON) MAY YOU REST IN PEACE KAHIT SAAN KA MAN
0
Dec 17, 2014
Dec 17, 2014 at 2:13 AM UTC
Sinturon
Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊
0
Nov 8, 2020
Nov 8, 2020 at 2:25 AM UTC
"God bless our home"
Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊
Continue reading...
61
21,600 apat na taon akong nanahimik dinampot ang pira-pirasong sarili nagbabakasakaling sa pangalawang pagkakataon ay mabuo muli di man kagaya ng noon na walang bahid ng basag umaasang mabuo at makatayo sa kabila ng mga lamat at nang dumating ang araw na naisip kong kaya ko nang muling tumayo sinubukan ko namang lumakad dahan dahan at papalayo kanang paa..kaliwang paa.. at nakaurong ng kaunti kanang paa..kaliwang paa.. at natututo na muli sa marahang paglakad ko hindi ko inaasahan na mapapadaan ako sayo di mo ako kilala at ganun din ako sayo pero pinili kong manatili dahil ano nga bang mali? pinili mo din manatili dahil ano nga bang mali? lumagpas ng minuto, oras, araw, linggo nandito padin tayo pero bakit parang gusto ko nang tumakbo hawak ang kamay mo at tumakbong papalayo tumakbo at sabay na kikilalanin ang hinaharap tumakbo at sabay na abutin ang mga pangarap tumakbo magkahawak ang kamay, sa hirap man o sa sarap gusto kong tumakbo sa aking pananabik ay nabanggit ko to sa iyo at humakbang ka ng isa palayo.. sinabi ko muli sayo kanang paa..kaliwang paa..palayo sinabi mo sa akin na di mo kayang sumabay na ang nais ko ay di maibibigay at doon naalala ko oo nga pala napadaan lang ako.
0
Oct 30, 2021
Oct 30, 2021 at 10:12 AM UTC
21,600
Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!
0
Jun 20, 2022
Jun 20, 2022 at 12:01 AM UTC
Pinagmamasdan
pilit **** iginuhit ang mga ngiti sa aking labi kirot at hapdi sa puso ko'y pilit **** ikinubli saksi ang kwerdas ng iyong gitara kung pa'no **** ako'y napasaya sa mga musikang liriko'y animo'y asin sa sugat--masakit ngunit ito'y aking kinakaya. saksi ang langit kung paano mo akong inayos at binuo sa isang iglap basag mo din akong iniwan--ika'y lumayo hindi ko man magawa nais kong tumakbo 'pagkat puso ko'y umasa sa pagibig **** yun pala'y balat-kayo. ginoo, kung ako'y iyong sasaluhin at pagkatapos ay bibitawan lang rin mabuti pang ako'y 'wag mo ng gambalain 'wag mo na ring tuksuhin at sarili kong sugat ay magisa kong paghihilumin ng sa gayon sarili ko muna ang sisikapin kong mahalin. —thana evreux
0
Dec 6, 2020
Dec 6, 2020 at 11:36 PM UTC
sarili muna.
Ika'y aking minahal Higit pa sa aking buhay Hininga't tibok ng puso'y ikaw Sinisigaw ng puso't isipan habang buhay Biglang mundo ko'y nagbago Nang ako'y iyong biglang iniwan sa dulo Tumakbo ka ng palayo at ako'y natirang na katayo Sa mundong ating pinangarap at pinaghirapang mabuo Ilang araw akong nagpakagago Para tuloyang makalimot sayong pangluluko Katahimikan at pighati aking naramdaman Kaya't ako ay naghihingalo sa dulo Ika'y may ngiti sa mata Habang ako'y nakakadama ng kirot sinta Basag na puso aking palaging dala Gusto ko nang bumangon at makahanap ng iba Magmamahal ng taong makakasama Mula umpisa hanggang dulo sinta Kaya't maghihintay sa isang ikaw Nabubuo ng aking mga araw
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 10:08 AM UTC
PAG-IBIG
Sisimulan ko ito Sa kung paano ko tinapos ang lahat Sisimulan ko ito Sa kung paano nawasak Ang isang inakala kong buo, ngunit basag
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 11:30 PM UTC
Tulang Pinakamalungkot
Ang kadakilaan ng mga salita, gaano man ang labis ay may hanggan. Kahit pa sa isang libong sanaysay ipaliwanag sa'yo kung ano ka para sa akin na halos hangin kung paano kita kailanganin; Pira-pirasong basag ang saysay ng lahat ng talinhaga sa katotohanan na walang anumang lipon ng mga salita ang kaya kong pagsamahin para magpabalik sa'yo.
0
Dec 10, 2019
Dec 10, 2019 at 2:46 AM UTC
Alindog
Matang may takip Ang kabayong may suot na tapaojo Makitid na daan ang tinatahak Sa likod at gilid ay walang makita Bulag sa maraming bagay Magwalang-bahala sa buong tanawin Bingi sa pagbabago Nahuhuli sa ritmo Basag na antipara Ulong walang ulo Nilalang na lusaw ang puso Sambahin ang iyong katotohanan At manatili sa ginhawa ng iyong kabulagan
0
Aug 6, 2022
Aug 6, 2022 at 8:53 PM UTC
Kabayo
Sa mata ng mundo, ako'y laging sala, Kahit tumahimik, mali pa rin pala. Kaya't sa gabi, bote ang kasama, Doon lang natagpuan ang tamang tala. Ang tinig ng basag, musika sa tenga, Mas tapat sa halakhak ng huwad na swerte. Kung bawat pagkakamali'y hatol ng madla, E di magpakasama, may tama rin 'di ba? Sa bawat lagok, may lihim na dasal, Na sana'y sa dulo, may saysay ang asal. Kung mali man sa araw, sa gabi'y ako'y tama, Dahil sa alak, may silbi ang drama.
0
Apr 21, 2025
Apr 21, 2025 at 12:12 PM UTC
"Tama sa Mali"