Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"paggalaw" poems
Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking  inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.
0
Aug 22, 2018
Aug 22, 2018 at 1:13 PM UTC
Johnad
Kapag ako'y nabigo
Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking  inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.
Continue reading...
16
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
0
Feb 10, 2016
Feb 10, 2016 at 11:13 AM UTC
jramos
Magkasalungat
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
Continue reading...
65
Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na  naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit
0
Dec 2, 2018
Dec 2, 2018 at 9:26 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #2
Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na  naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit
Continue reading...
36
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC
JoRaLG
Alaala ni Amaya
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
Continue reading...
105
Sa bawat paggalaw ng iyong kamay Sa bawat paghampas ng kulay mula sa iyong kaluluwa Tila nilalason ang isipan ko Sinasabing kay ganda ng lahat ng mayroon sa’yo Hindi maikukubli sa aking mga salita Ang paghanga sa lahat ng kung sino ka Nangingislap ito mula sa ilaw Na nanggagaling mula sa pagkatao na pagmamay-ari mo Umaalab ka ngunit hindi mo pansin Mapapaso ang sinomang lalapit sa’yo Ngunit pipilitin nilang mahagkan ka Sapagkat ikaw ang katuparan ng pangarap nila Pinutol mo ang sarili **** mga pakpak Kaya naman hindi mo naaatim Ang yaring tayog na iyong taglay Kung makakalipad ka lamang sana Likas sa’yo ang nais mo Kumakatok ako’t nakikiusap Gumising ka, marikit na binibini At kamtan mo ang matagal nang nasa iyo
0
Sep 8, 2015
Sep 8, 2015 at 10:40 AM UTC
Salome
Ikaw Din Ang Siyang Nais Mo
Sa bawat paggalaw ng iyong kamay Sa bawat paghampas ng kulay mula sa iyong kaluluwa Tila nilalason ang isipan ko Sinasabing kay ganda ng lahat ng mayroon sa’yo Hindi maikukubli sa aking mga salita Ang paghanga sa lahat ng kung sino ka Nangingislap ito mula sa ilaw Na nanggagaling mula sa pagkatao na pagmamay-ari mo Umaalab ka ngunit hindi mo pansin Mapapaso ang sinomang lalapit sa’yo Ngunit pipilitin nilang mahagkan ka Sapagkat ikaw ang katuparan ng pangarap nila Pinutol mo ang sarili **** mga pakpak Kaya naman hindi mo naaatim Ang yaring tayog na iyong taglay Kung makakalipad ka lamang sana Likas sa’yo ang nais mo Kumakatok ako’t nakikiusap Gumising ka, marikit na binibini At kamtan mo ang matagal nang nasa iyo
Continue reading...
20
"Lihim" Kitang-kita ang iyong mga ngiti Malabo na ipakilala ko ang aking sarili Ako’y ni hindi man lang makapapantay sa kung ano ka Sa mata ng marami ika’y kakaiba Saaki’y napakasimple **** tao Dumaan saaking buhay at ako’y napatitig sayo Alam kong isa kang liwanag sa gabi Kay’hirap mapalapit sa tulad kong dyan lang sa tabi-tabi Lihim na binabasa ka Ngunit kailanma’y hindi makakapagsalita Marahil hindi mo alam na ikaw ito Ngumiti ka nga riyan ng ako’y mahanap mo Hindi na mahalaga na iyong maramdaman Sa isipan at salita ika’y nilalaman Simpleng hangin mula sa iyong paggalaw Bawat bagay saiyo’y sadyang aking pinipilit matanaw Minsan sa gabi’y napapaisip Buhay ko ba’y nais **** masilip Isa ka sa kulay ng aking bahaghari Baka nais mo akong makilala kung sakali Subalit ang tulad ko’y tahimik lamang Masaya at kumpleto na makita ka lang Pag-aalala ko sa tuwing ika’y nasasaktan Hiling huminto sa pag-iyak at ika’y pupuntahan Tuwing pakiramdam mo’y ika’y walang halaga Huwag kang humiling pa ng iba Saaki’y isa kang mahalagang parte ng isang tula Ikaw ang inspirasyon sa bawat isip ng gumagawa Iniingatan sa bawat oras upang mapanatili sa isip Kahit sa mga mahiwagang salita man lang ika’y mapalapit Sa ulap boses mo ang liwanag Malamig at malambing na tinig ay syang paliwanag Ika’y hinahangaan sa simpleng bagay Maaring marami nito sa iyong buhay Hanggang sa ako’y mapaupo na sa aking upuan Iniisip ang isang tao na labis kong hinahangaan Sana’y huwag kang saktan ng mga taong nakapaligid Utak kong minsa’y kumikitid Bawat paghinga mo saaking isip ay nagpapalawak Ikaw ma’y bumagsak, ligtas ka dahil ako’y handang humawak Imposible mang kamay mo ay maparito saakin Makaramdam man ng kakaiba, handa kitang mahalin
0
Jan 23, 2019
Jan 23, 2019 at 6:57 AM UTC
kurtlopez
Paghanga Part 1 "Lihim"
"Lihim" Kitang-kita ang iyong mga ngiti Malabo na ipakilala ko ang aking sarili Ako’y ni hindi man lang makapapantay sa kung ano ka Sa mata ng marami ika’y kakaiba Saaki’y napakasimple **** tao Dumaan saaking buhay at ako’y napatitig sayo Alam kong isa kang liwanag sa gabi Kay’hirap mapalapit sa tulad kong dyan lang sa tabi-tabi Lihim na binabasa ka Ngunit kailanma’y hindi makakapagsalita Marahil hindi mo alam na ikaw ito Ngumiti ka nga riyan ng ako’y mahanap mo Hindi na mahalaga na iyong maramdaman Sa isipan at salita ika’y nilalaman Simpleng hangin mula sa iyong paggalaw Bawat bagay saiyo’y sadyang aking pinipilit matanaw Minsan sa gabi’y napapaisip Buhay ko ba’y nais **** masilip Isa ka sa kulay ng aking bahaghari Baka nais mo akong makilala kung sakali Subalit ang tulad ko’y tahimik lamang Masaya at kumpleto na makita ka lang Pag-aalala ko sa tuwing ika’y nasasaktan Hiling huminto sa pag-iyak at ika’y pupuntahan Tuwing pakiramdam mo’y ika’y walang halaga Huwag kang humiling pa ng iba Saaki’y isa kang mahalagang parte ng isang tula Ikaw ang inspirasyon sa bawat isip ng gumagawa Iniingatan sa bawat oras upang mapanatili sa isip Kahit sa mga mahiwagang salita man lang ika’y mapalapit Sa ulap boses mo ang liwanag Malamig at malambing na tinig ay syang paliwanag Ika’y hinahangaan sa simpleng bagay Maaring marami nito sa iyong buhay Hanggang sa ako’y mapaupo na sa aking upuan Iniisip ang isang tao na labis kong hinahangaan Sana’y huwag kang saktan ng mga taong nakapaligid Utak kong minsa’y kumikitid Bawat paghinga mo saaking isip ay nagpapalawak Ikaw ma’y bumagsak, ligtas ka dahil ako’y handang humawak Imposible mang kamay mo ay maparito saakin Makaramdam man ng kakaiba, handa kitang mahalin
Continue reading...
43
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 8:50 AM UTC
TanglawatPanglaw
salungguhit
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
Continue reading...
27
Sa bawat paggalaw ng mga kamay sa orasan Naitatala nito ang takdang oras. Ito ang mga kamay na sumusukat sa bawat Segundo, minuto at oras sa bawat araw na lumilipas. Ngayong araw na ito, tila sadyang nagmamadali ang yaring mga kamay na parang bang may hinahabol. Hindi naman sila mga paa Ngunit sila’y parang kumakaripas ng takbo Sa aking pagtingin sa mga mabibilis na kamay, nabagabag ako sa pagkaripas nilang ito. Na kung sila’y magkakabuhay lamang Ay aking itatanong, “’Hindi pa ba kayo napapagod?” Akala ko ba’y Bilog man o parisukat ang hugis ng orasan Ay ito’y patuloy na tatakbo? Tatakbo at tatakbo. Tatakbo lamang sa lugar na iniikutan nito at hindi lalayo. Iikot ng iikot. Tulad ng ating mundo na hindi naiisip na tumigil. Liban na lamang kung mayroong sadyang pipigil, kung sadyang naubusan ng batirya, kung nawalan ng dahilan para hindi pumalya. Ngunit sa isang saglit na pagpikit ng aking mga mata, 'Di ko nabatid kung isang panaginip o isang realidad na nga ba ang aking narating. Ang mga kamay na laging kumakaripas ng pagtakbo ay bigla na lamang huminto. Ang pagkumpas ng oras ay nabigo. Ang panahon natin ay naglaho.
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 12:44 PM UTC
claeciello
Sa ikalawa ng Disyembre
Sa bawat paggalaw ng mga kamay sa orasan Naitatala nito ang takdang oras. Ito ang mga kamay na sumusukat sa bawat Segundo, minuto at oras sa bawat araw na lumilipas. Ngayong araw na ito, tila sadyang nagmamadali ang yaring mga kamay na parang bang may hinahabol. Hindi naman sila mga paa Ngunit sila’y parang kumakaripas ng takbo Sa aking pagtingin sa mga mabibilis na kamay, nabagabag ako sa pagkaripas nilang ito. Na kung sila’y magkakabuhay lamang Ay aking itatanong, “’Hindi pa ba kayo napapagod?” Akala ko ba’y Bilog man o parisukat ang hugis ng orasan Ay ito’y patuloy na tatakbo? Tatakbo at tatakbo. Tatakbo lamang sa lugar na iniikutan nito at hindi lalayo. Iikot ng iikot. Tulad ng ating mundo na hindi naiisip na tumigil. Liban na lamang kung mayroong sadyang pipigil, kung sadyang naubusan ng batirya, kung nawalan ng dahilan para hindi pumalya. Ngunit sa isang saglit na pagpikit ng aking mga mata, 'Di ko nabatid kung isang panaginip o isang realidad na nga ba ang aking narating. Ang mga kamay na laging kumakaripas ng pagtakbo ay bigla na lamang huminto. Ang pagkumpas ng oras ay nabigo. Ang panahon natin ay naglaho.
Continue reading...
35
Sinagot ako ng iling Isang malaki at klarong paggalaw ng ulo pagilid Hindi muna naisip magtanong kung bakit O maisip man lang na inapakan niya ang hiling ng isang anak na mabigyan ng pagtanggap Itong pagtanggap, na sa kanya lang hinihingi
0
Oct 3, 2018
Oct 3, 2018 at 2:43 AM UTC
cherryb
Sagot ng isang ina
Sinagot ako ng iling Isang malaki at klarong paggalaw ng ulo pagilid Hindi muna naisip magtanong kung bakit O maisip man lang na inapakan niya ang hiling ng isang anak na mabigyan ng pagtanggap Itong pagtanggap, na sa kanya lang hinihingi
Continue reading...
6
bibilis at babagal ang oras at ang tempo ang paghinga at ang paggalaw ang tibok ng aking puso bibilis at babagal maging ang mga salita maging ang mga hakbang papalapit ng papalapit ang ating mga tadhana ang ating mga landas dalawang bagyong magtatagpo upang bumuo ng isang kalmadong relasyon mapanuya na hindi kailanman nila makuha sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng busina ng sasakyan ilang metro ang layo sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng nagkukwentuhang lasing ilang hakbang lang ang layo sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng sipol ng hangin nagbabanta ng paparating na ulan sasayaw sa kabila ng mapanirang tadhana na posibleng isa sa ating ang mapilay o mapahiya dahil hindi na makasabay sa ritmo at giling sa musikang dala ng tadhana patayin ang musika kagaya ng pagpatay sa nararamdaman hindi na ulit ako sasayaw kung hindi ikaw ang kasama
0
Mar 18, 2021
Mar 18, 2021 at 8:36 AM UTC
randomguyy
sayaw
bibilis at babagal ang oras at ang tempo ang paghinga at ang paggalaw ang tibok ng aking puso bibilis at babagal maging ang mga salita maging ang mga hakbang papalapit ng papalapit ang ating mga tadhana ang ating mga landas dalawang bagyong magtatagpo upang bumuo ng isang kalmadong relasyon mapanuya na hindi kailanman nila makuha sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng busina ng sasakyan ilang metro ang layo sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng nagkukwentuhang lasing ilang hakbang lang ang layo sasayaw sa musikang dala ng tadhana dala ng sipol ng hangin nagbabanta ng paparating na ulan sasayaw sa kabila ng mapanirang tadhana na posibleng isa sa ating ang mapilay o mapahiya dahil hindi na makasabay sa ritmo at giling sa musikang dala ng tadhana patayin ang musika kagaya ng pagpatay sa nararamdaman hindi na ulit ako sasayaw kung hindi ikaw ang kasama
Continue reading...
37
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 10:59 PM UTC
seraia
Pano Magsulat
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
Continue reading...
67
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
0
May 15, 2019
May 15, 2019 at 10:00 AM UTC
Louvelle
Itay
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
Continue reading...
20
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:33 AM UTC
liberatovincent
Nangangata
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
Continue reading...
20
ang huling bilang ay tatlo, papalapit na ang tagpo, roon hihinto ang paggalaw, hahayaang puso'y magsayaw.
0
Jun 7, 2018
Jun 7, 2018 at 2:49 PM UTC
randell-quitain
alpas
ang huling bilang ay tatlo, papalapit na ang tagpo, roon hihinto ang paggalaw, hahayaang puso'y magsayaw.
Continue reading...
4
Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.
0
Jul 1, 2020
Jul 1, 2020 at 1:56 AM UTC
jklg08
sulong urong
Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.
Continue reading...
23
Sinabi ko na sa lahat ng dilim ako ang magsisilbi sa’yong buwan Buwan na magbibigay ng liwanag sa malulungkot **** gabi Gabi kung saan ikaw ay pagmamasdan kahit ano’ng mangyari Mangyaring hindi ako mawawala dahil mananatili sa’yong tabi. Ngunit kahit ako ang buwan mas pinili mo ang araw Araw na gusto mo dahil sa liwanag niyang hindi ko kayang ibigay Ibigay ang kakayahan niyang takpan lahat ng itim sa kapaligiran Kapaligirang nagbibigay buhay sa mata **** mapupungay. Alam ko na sa bawat pagpikit na gawin ng iyong mga mata Mga mata na habang nakatingala sa aking mumunting liwanag Liwanag na saksi sa paggalaw ng iyong labi kasunod ang mga salita Salita na dumurog sa akin tulad ng mga bituin.
0
Apr 22, 2021
Apr 22, 2021 at 9:48 AM UTC
cpazy
Bakit hindi ang BUWAN?
Sinabi ko na sa lahat ng dilim ako ang magsisilbi sa’yong buwan Buwan na magbibigay ng liwanag sa malulungkot **** gabi Gabi kung saan ikaw ay pagmamasdan kahit ano’ng mangyari Mangyaring hindi ako mawawala dahil mananatili sa’yong tabi. Ngunit kahit ako ang buwan mas pinili mo ang araw Araw na gusto mo dahil sa liwanag niyang hindi ko kayang ibigay Ibigay ang kakayahan niyang takpan lahat ng itim sa kapaligiran Kapaligirang nagbibigay buhay sa mata **** mapupungay. Alam ko na sa bawat pagpikit na gawin ng iyong mga mata Mga mata na habang nakatingala sa aking mumunting liwanag Liwanag na saksi sa paggalaw ng iyong labi kasunod ang mga salita Salita na dumurog sa akin tulad ng mga bituin.
Continue reading...
12