"naghihilom" poems - Hello Poetry

Patawad. Sa mga salitang sinabi ko, mga salitang di sadyang lumabas sa bibig ko mga salitang hindi sigurado ng puso ko sinabi kong magiging malakas ako, sinabi kong ayos na ko, pero hindi ako ganun kalakas di ako ganun ka ayos at nalaman ko, nalaman ko na, hindi pala naghihilom ang sugat ko Pero kung merong ibang nagpapasaya sayo nagpupuno ng pagkukulang ko, Sino ako? Sino ako para humarang sa kasiyahan mo. Hindi ako hahadlang sayo. Alam kong kabaliwan ito, sana pagkatiwalaan mo kung ito ang dapat akoy maglalaho. Kung tama na ang nararamdaman, gawin mo ang yong gusto Dahil hindi ko isisi sayo na ang pinili mo ay hindi ako Mahal masakit pa Pero kung meron ng ibang nagpapasaya pinupunan nag pagkukulang ko ng iba Sino ako ? Sino ako para humadlang sayo diba ? Kung ito man ang aking nadarama, hindi mo na ito problema dahil kung meron ng ibang nagpapasaya Hindi ako papagitna. Kung may pagkakataong may magtanong kung sino ka. sasagutin ko. Dating Kakilala.

0

Apr 7, 2018

Apr 7, 2018 at 3:12 PM UTC

john-michael-andres

Sino ako

Patawad. Sa mga salitang sinabi ko, mga salitang di sadyang lumabas sa bibig ko mga salitang hindi sigurado ng puso ko sinabi kong magiging malakas ako, sinabi kong ayos na ko, pero hindi ako ganun kalakas di ako ganun ka ayos at nalaman ko, nalaman ko na, hindi pala naghihilom ang sugat ko Pero kung merong ibang nagpapasaya sayo nagpupuno ng pagkukulang ko, Sino ako? Sino ako para humarang sa kasiyahan mo. Hindi ako hahadlang sayo. Alam kong kabaliwan ito, sana pagkatiwalaan mo kung ito ang dapat akoy maglalaho. Kung tama na ang nararamdaman, gawin mo ang yong gusto Dahil hindi ko isisi sayo na ang pinili mo ay hindi ako Mahal masakit pa Pero kung meron ng ibang nagpapasaya pinupunan nag pagkukulang ko ng iba Sino ako ? Sino ako para humadlang sayo diba ? Kung ito man ang aking nadarama, hindi mo na ito problema dahil kung meron ng ibang nagpapasaya Hindi ako papagitna. Kung may pagkakataong may magtanong kung sino ka. sasagutin ko. Dating Kakilala.

36

Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat

0

May 1, 2017

May 1, 2017 at 11:36 AM UTC

Snow

Paglimot

Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat

25

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

0

Jul 18, 2015

Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC

thealltimejor

Pangalawang Pagkakataon

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

75

Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap ulit-ulitin Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Pero hindi ma-ikakaila Nalungkot ako Nang minsang magkatampuhan tayo Halos maiyak ako Parang nung umaga lang okay tayo Nang maghapo'y hindi mo na ako kinibo Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 8:38 AM UTC

mymelodyisyou

Ayoko

Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap ulit-ulitin Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Pero hindi ma-ikakaila Nalungkot ako Nang minsang magkatampuhan tayo Halos maiyak ako Parang nung umaga lang okay tayo Nang maghapo'y hindi mo na ako kinibo Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo

31

Ang aking mundo ay napakasaya, Ako’y namumuhay ng sama-sama, Ang galak at luha ay walang pinag-iba, Ginhawa at dusa’y tila iisa. Sa aking mundo ay wala nang gutom, Ang lahat ng sugat agad naghihilom, Wala nang maaapi pagka’t ako ang hukom, Hindi rin mamamatay ang matagal nang tikom. Lagi kang dumaraan na parang hangin, Ang iyong pagka-inggit ang aking napapansin, Pagka’t ang aking mundo’y inaasam mo rin, Ngunit ‘di mo maamin kaya’t hindi mo maangkin. Kung ang aking mundo ay puno ng ginto, At sayo’y basura, kasalana’t dugo, Ngayon mo isipin at nang iyong matanto Kung sino nga ba sa atin ang mas matino.

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 12:44 AM UTC

dalampasigan08

"Mundo ng Baliw"

Ang aking mundo ay napakasaya, Ako’y namumuhay ng sama-sama, Ang galak at luha ay walang pinag-iba, Ginhawa at dusa’y tila iisa. Sa aking mundo ay wala nang gutom, Ang lahat ng sugat agad naghihilom, Wala nang maaapi pagka’t ako ang hukom, Hindi rin mamamatay ang matagal nang tikom. Lagi kang dumaraan na parang hangin, Ang iyong pagka-inggit ang aking napapansin, Pagka’t ang aking mundo’y inaasam mo rin, Ngunit ‘di mo maamin kaya’t hindi mo maangkin. Kung ang aking mundo ay puno ng ginto, At sayo’y basura, kasalana’t dugo, Ngayon mo isipin at nang iyong matanto Kung sino nga ba sa atin ang mas matino.

16

at muli kitang nasilayan, tumingin ng walang pakundangan walang makitang pagsisisi sa mga sulyap ng nakaraan pumikit at nagkunwaring hindi ako muling nawalan at hindi, hindi ako nawalan ng kamay na makakapitan hindi isang kanlungan na una **** inalok noon sa ulan naaalala pa noong handang handa kitang awitan nawiwili ka sa himig ng aking kalungkutan isang awit na sa akin ang una **** kinuha kasabay ng iyong pag-alis isang kulay sa espektrong makitid kasabay ng pagdiin sa mga naghihilom na sugat at ang pag-apak sa araw na pasikat sa guhit-tagpuan sa lahat ng iyong tinangay sa paglisan maraming bubog ang iyong nakaligtaan mga patalim na ilang taon nang iniiwasan binigyan ng rason para limutin ang pag-asang kinapitan

0

Sep 16, 2017

Sep 16, 2017 at 5:50 AM UTC

cherryb

Para sa tilamsik na akala ko ay dagat

at muli kitang nasilayan, tumingin ng walang pakundangan walang makitang pagsisisi sa mga sulyap ng nakaraan pumikit at nagkunwaring hindi ako muling nawalan at hindi, hindi ako nawalan ng kamay na makakapitan hindi isang kanlungan na una **** inalok noon sa ulan naaalala pa noong handang handa kitang awitan nawiwili ka sa himig ng aking kalungkutan isang awit na sa akin ang una **** kinuha kasabay ng iyong pag-alis isang kulay sa espektrong makitid kasabay ng pagdiin sa mga naghihilom na sugat at ang pag-apak sa araw na pasikat sa guhit-tagpuan sa lahat ng iyong tinangay sa paglisan maraming bubog ang iyong nakaligtaan mga patalim na ilang taon nang iniiwasan binigyan ng rason para limutin ang pag-asang kinapitan

16

Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap balik-balikan Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo.

0

Oct 29, 2019

Oct 29, 2019 at 11:22 AM UTC

Nixpoemetry

Untitled

Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap balik-balikan Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo.

25

Kapag yumaman na uuwi ba sa San Arden? Tatanggapin, pagkatapos na pinaghintay naging alipin sa kanyang mga kamay at yapos At kung mangyari ay huwag masyado madiin dahil di pa naghihilom nang lubos Tambakan ng lupa ang dasalin para di lumingon o sumulong Isulat sa libingan "Bawal Pitasin amg Tutubong Bulaklak" Upang tumaglay ng mabangong gayak Nagliliyab ang mga kandila na nakatirik sa altar sapagkat nakipagsundo sa diablo nang dahil sa mahal Isinanla ang kaluluwa at ang dugo'y pantubos Ikamamatay man nakakasiguro ang tambalan ay makaraos Di ito ang paraan, mabubulok man ang katawang tao, ang isip sa Diyos lang Mangamba sa tagubilin Ang huling salita ay hindi mawawala sa puso't panimdim Gumagabay sa araw-araw na gawain Ano ang natira sa malawak na lupain? Tila disyerto na lalong umiinit Impyerno na sumibol sa kontinente ay tumatawid ng karagatan ginagapi ang bawat silid

0

Dec 26, 2018

Dec 26, 2018 at 9:42 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #30

Kapag yumaman na uuwi ba sa San Arden? Tatanggapin, pagkatapos na pinaghintay naging alipin sa kanyang mga kamay at yapos At kung mangyari ay huwag masyado madiin dahil di pa naghihilom nang lubos Tambakan ng lupa ang dasalin para di lumingon o sumulong Isulat sa libingan "Bawal Pitasin amg Tutubong Bulaklak" Upang tumaglay ng mabangong gayak Nagliliyab ang mga kandila na nakatirik sa altar sapagkat nakipagsundo sa diablo nang dahil sa mahal Isinanla ang kaluluwa at ang dugo'y pantubos Ikamamatay man nakakasiguro ang tambalan ay makaraos Di ito ang paraan, mabubulok man ang katawang tao, ang isip sa Diyos lang Mangamba sa tagubilin Ang huling salita ay hindi mawawala sa puso't panimdim Gumagabay sa araw-araw na gawain Ano ang natira sa malawak na lupain? Tila disyerto na lalong umiinit Impyerno na sumibol sa kontinente ay tumatawid ng karagatan ginagapi ang bawat silid

22

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

0

Dec 29, 2019

Dec 29, 2019 at 11:12 PM UTC

JunLit

Hindi Sa Salinlahing Ito

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

28