"matandaan" poems - Hello Poetry

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

0

Dec 3, 2015

Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC

agdrft

Pangako

Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.

21

Bilang mga pilipino Nakaugalian na nating Bumili ng bagay bagay ng Pa tingi-tingi, Tulad ng Sigarilyo, Kendi, Shampoo And marami pang iba. Bakit nga ba natin ginagawa ito? Ito ba'y dahil Tayo'y nag titipid, kaya tayo'y dumudukot lang ng pa-pirapiraso, O baka naman, Ayaw lang natin Na may mga bagay na nasasayang Pero kahit ano pang Aspeto ito, Nadala na natin ito Hanggang sa paglaki. Nasanay na tayong Umasta ng patingi-tingi Pati sa pakiki-salamuha Natin sa kapwa Tingi-tingi na din, Tingi-tinging mga ngiti, tingi-tinging mga halik, Tingi-tinging mga kwento, Pero ang pinaka masaklap Sa lahat ng ito ay, Tingi-tinging debosyon Sa panginoon. Na dinudukot lang natin ang mga pirasong, Tugma sa Sa ating mga problema Ang mga piraso, Na nagpapasarap Sa atin piling, Hindi natin ito kailanman Hinahayaang turuan tayo, At itama sa ating mga Pagkakamali. Tulad ng mga bersiculo Ng biblia Tinabas-tabas natin ang mga Kasuluksulukan Na banal sa libro. Binulsa lang Natin ang pagmamahal ni Cristo, Dudukutin lang Pag kailangan. Kapag tayoy nalulumbay, Sabik na sabik Sa mga bisig Ng iba. Si ay ating Kinakalimutan Sa panahon Ng kaligayahan. Tinatawag Lang siya Kapag tayo'y may Kailangan. Na sa oras ng kagipitan, Sinisigaw ang kaniyang Ngalan. Sana matandaan natin Na tayo'y Binili ng buo, Gamit ang buhay Na hindi binigay ng Tingi-tingi Pero binigay ng buong buo. Hindi lang isang Patak ng dugo, Pero buong pagkatao, Ibinuhos para lang sayo. Kaya, Tigilan na Nating ang patingi-tinging asal, Tigilan nalang Natin ang pagpapakipot Sa taong Nagmamayari satin. Tayo'y hindi tingi, tayo'y buo.

0

Nov 17, 2015

Nov 17, 2015 at 12:47 PM UTC

marlo-cabrera

Ngiting Tingi

Bilang mga pilipino Nakaugalian na nating Bumili ng bagay bagay ng Pa tingi-tingi, Tulad ng Sigarilyo, Kendi, Shampoo And marami pang iba. Bakit nga ba natin ginagawa ito? Ito ba'y dahil Tayo'y nag titipid, kaya tayo'y dumudukot lang ng pa-pirapiraso, O baka naman, Ayaw lang natin Na may mga bagay na nasasayang Pero kahit ano pang Aspeto ito, Nadala na natin ito Hanggang sa paglaki. Nasanay na tayong Umasta ng patingi-tingi Pati sa pakiki-salamuha Natin sa kapwa Tingi-tingi na din, Tingi-tinging mga ngiti, tingi-tinging mga halik, Tingi-tinging mga kwento, Pero ang pinaka masaklap Sa lahat ng ito ay, Tingi-tinging debosyon Sa panginoon. Na dinudukot lang natin ang mga pirasong, Tugma sa Sa ating mga problema Ang mga piraso, Na nagpapasarap Sa atin piling, Hindi natin ito kailanman Hinahayaang turuan tayo, At itama sa ating mga Pagkakamali. Tulad ng mga bersiculo Ng biblia Tinabas-tabas natin ang mga Kasuluksulukan Na banal sa libro. Binulsa lang Natin ang pagmamahal ni Cristo, Dudukutin lang Pag kailangan. Kapag tayoy nalulumbay, Sabik na sabik Sa mga bisig Ng iba. Si ay ating Kinakalimutan Sa panahon Ng kaligayahan. Tinatawag Lang siya Kapag tayo'y may Kailangan. Na sa oras ng kagipitan, Sinisigaw ang kaniyang Ngalan. Sana matandaan natin Na tayo'y Binili ng buo, Gamit ang buhay Na hindi binigay ng Tingi-tingi Pero binigay ng buong buo. Hindi lang isang Patak ng dugo, Pero buong pagkatao, Ibinuhos para lang sayo. Kaya, Tigilan na Nating ang patingi-tinging asal, Tigilan nalang Natin ang pagpapakipot Sa taong Nagmamayari satin. Tayo'y hindi tingi, tayo'y buo.

87

013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.

0

Jan 30, 2017

Jan 30, 2017 at 7:46 AM UTC

psalmiseta

Sayo Na

013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.

8

Sa dinami-rami ng mga maliliit na bagay na alam ko tungkol sa'yo, kaya ko ng makasulat ng isang nobela na iyon lamang ang nilalaman. Paano pa kaya kung malaman ko ang mga pinakatatago **** sikreto? Paano pa kaya kung matuklasan ko ang iyong pinakamaiitim na lihim? Paano kung kinaya kong buksan ang iyong puso't isipan para lang malaman kung sino ang itong nilalaman? Kaya lang sa'king palagay hindi ko kakayaning makita na iniisip mo kung paano mo hahawakan ang kaniyang kamay. Na ang tumatakbo pala sa iyong isipan ay kung paano mo siya gustong hagkan. Doon pa lamang, bumigay na ang aking puso Ginusto ko ng dukutin ang aking mga mata para lang hindi masilayan kung gaano ka kasaya sa piling niya. Iyon na siguro ang malaki **** sikreto. Mahal mo pa rin siya Hindi ko na naman kailangang tanungin dahil pag tinitignan kita, siya ang nakikita mo. Ayoko ng makita muli ang laman ng iyong puso. Ayoko ng matandaan. Ayoko ng pakielaman. Pero sana *Sana yung maliliit na bagay na lang ang aking nalaman.*

0

Jul 3, 2015

Jul 3, 2015 at 2:43 PM UTC

c-entralperked

Maliliit na bagay

Sa dinami-rami ng mga maliliit na bagay na alam ko tungkol sa'yo, kaya ko ng makasulat ng isang nobela na iyon lamang ang nilalaman. Paano pa kaya kung malaman ko ang mga pinakatatago **** sikreto? Paano pa kaya kung matuklasan ko ang iyong pinakamaiitim na lihim? Paano kung kinaya kong buksan ang iyong puso't isipan para lang malaman kung sino ang itong nilalaman? Kaya lang sa'king palagay hindi ko kakayaning makita na iniisip mo kung paano mo hahawakan ang kaniyang kamay. Na ang tumatakbo pala sa iyong isipan ay kung paano mo siya gustong hagkan. Doon pa lamang, bumigay na ang aking puso Ginusto ko ng dukutin ang aking mga mata para lang hindi masilayan kung gaano ka kasaya sa piling niya. Iyon na siguro ang malaki **** sikreto. Mahal mo pa rin siya Hindi ko na naman kailangang tanungin dahil pag tinitignan kita, siya ang nakikita mo. Ayoko ng makita muli ang laman ng iyong puso. Ayoko ng matandaan. Ayoko ng pakielaman. Pero sana *Sana yung maliliit na bagay na lang ang aking nalaman.*

32

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 4:26 AM UTC

fayeelicious

PANGAKO

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

35

palaging bilin sa akin ni itay kahit pa bata ako, "huwag kang pupunta sa lamay na may sugat." ngunit, hanggang ngayon pa naman, makulit pa rin ako. bawat lamay, ako ang taga-aruga sa umiiyak, taga-bigay ng biskit at dyus sa mga bisita, taga-lampaso ng sahig sa tabi ng kabaong. sa gitna ng lahat, yakap pa rin ako ng aking itay. kahit sa gitna ng pagod, kinakaya ko pa rin ang gumaya sa mga yapak niya. subalit, araw-araw ko na lang nilalampaso sarili kong paa; paa na puno ng laslas, pasa, at mga iba't-ibang mga butas na hindi ko na rin matandaan. sa kahit anong mangyari, dala-dala ko ang mga sugat na ito. ito ang aking sumpa; na araw-araw kong paglalamayan ang bawat pagkakaibigang nawala, mga irog na sinaktan at nasaktan, mga bawat away sa pamilya, at tuluyang hindi ako aalis sa kapilya kahit mawala pa ang aking dugo. alam ko sa sarili ko na makulit ako. hangga't may ihihinga pa ako, dadalhin ko ang mga sugat ko sa bawat lamay na hindi pa nililibing hanggang ngayon. pinili ko ang mag-lingkod at maging mabuti. kahit akin itong ikamamatay pa

0

Oct 30, 2022

Oct 30, 2022 at 6:37 AM UTC

plumangnatuyo

fleabag

palaging bilin sa akin ni itay kahit pa bata ako, "huwag kang pupunta sa lamay na may sugat." ngunit, hanggang ngayon pa naman, makulit pa rin ako. bawat lamay, ako ang taga-aruga sa umiiyak, taga-bigay ng biskit at dyus sa mga bisita, taga-lampaso ng sahig sa tabi ng kabaong. sa gitna ng lahat, yakap pa rin ako ng aking itay. kahit sa gitna ng pagod, kinakaya ko pa rin ang gumaya sa mga yapak niya. subalit, araw-araw ko na lang nilalampaso sarili kong paa; paa na puno ng laslas, pasa, at mga iba't-ibang mga butas na hindi ko na rin matandaan. sa kahit anong mangyari, dala-dala ko ang mga sugat na ito. ito ang aking sumpa; na araw-araw kong paglalamayan ang bawat pagkakaibigang nawala, mga irog na sinaktan at nasaktan, mga bawat away sa pamilya, at tuluyang hindi ako aalis sa kapilya kahit mawala pa ang aking dugo. alam ko sa sarili ko na makulit ako. hangga't may ihihinga pa ako, dadalhin ko ang mga sugat ko sa bawat lamay na hindi pa nililibing hanggang ngayon. pinili ko ang mag-lingkod at maging mabuti. kahit akin itong ikamamatay pa

4

Itong tulang ito ay para sa mga taong hanggang sulyap lang sa kanilang mahal Na kay raming gustong sabihin Ngunit di masabi sabi Pagkat hanggang sulyap nga lang sila Isa, dalawa, tatlo Ikaw Oo ikaw nga Ohp ohp oho Wag ka ng lumingon pa at wag ka na sanang lilingon pa Hayaan mo akong sambitin ang bilis ng pagkakahulog ko sayo Yung tipong Parang kahapon magkashare lang tayo ng libro Tapos ngayon mahal na pala kita Lungkot sa aking mga puso Sana'y matapos na At iyo na sanang marinig sigaw ng aking puso Para sa ganun ako ng iyong pansinin Pagkat ngayon hanggang sulyap lang ako sayo Sulyap lang ayos na Kasi ang masilayan ka sa araw araw Buong maghapon ko ay kumpleto na Pasalamat ako sa Maykapal Hayaan mo sana akong banggitin ang bawat letra na aking dinugtungan upang makabuo ng mensahe Mensaheng aking ginawang tula Tulang aking inaalay para sayo Tulang aking pinamagatang ABAKADAE IKAW Simulan ko na ba? A- ako nga pala ang matagal ng may gusto sayo at pinapangarap sa sana'y BA- balang araw ika'y makapiling KA- kaso mukhang wala yatang pag asa DA- dahil may mahal ka ng iba at kahit nagmumukha na akong tanga E- ewan ko ba at hanggang ngayo'y mahal pa rin kita GA- ganito sana tayo ngayon kaso HA- hanggang dito lang pala ako pero kahit ganon I- iibigin kita hanggang sa huli LA- lalambingin ka hanggang sa pati lang langaw, tutubi, aso, pusa, at iba pang hayop ay dumikit na sa sobrang tamis ko MA- mamahalin kita hanggang sa aking huling hininga dahil ako'y NA- nangangakong andito lang ako lagi para sayo at sa NGA- ngalan man ng lahat ng santo ako'y mananalangin na ang O- oo mo'y akin ng makamtan PA- para magkaroon na ng tayo at matapos na ang ikaw at ako lang RA- ramdam mo sana ang lahat ng aking sinasabi SA- sa hilaga man o sa timog o sa silangan o sa kanluran man TA- tapat at totoo ang aking pagmamahal sayo U- umuwi man ako ng luhuan ngayon WA- wala akong pake at wala akong ibang gugustuhin kundi ang YA- yakap **** mainit saakin ay sumalubong Sa dami ng aking sinabi baka di mo matandaan lahat ng yun Ngunit sana iyo man lang naintindihan Gayunpaman itong aking huling sasabihin Sana'y iyong itaga sa puso at isip mo o maging sa bato man Na ito! Itong lalaking nasa iyong harapan Umulan man o umaraw Kumulog at kumidlat man Daanan man ako ng matinding unos Isa lang ang sinisigaw ng puso ko Yun ay "IKAW"

0

Aug 18, 2017

Aug 18, 2017 at 11:44 AM UTC

markiee

ABAKADAE IKAW

Itong tulang ito ay para sa mga taong hanggang sulyap lang sa kanilang mahal Na kay raming gustong sabihin Ngunit di masabi sabi Pagkat hanggang sulyap nga lang sila Isa, dalawa, tatlo Ikaw Oo ikaw nga Ohp ohp oho Wag ka ng lumingon pa at wag ka na sanang lilingon pa Hayaan mo akong sambitin ang bilis ng pagkakahulog ko sayo Yung tipong Parang kahapon magkashare lang tayo ng libro Tapos ngayon mahal na pala kita Lungkot sa aking mga puso Sana'y matapos na At iyo na sanang marinig sigaw ng aking puso Para sa ganun ako ng iyong pansinin Pagkat ngayon hanggang sulyap lang ako sayo Sulyap lang ayos na Kasi ang masilayan ka sa araw araw Buong maghapon ko ay kumpleto na Pasalamat ako sa Maykapal Hayaan mo sana akong banggitin ang bawat letra na aking dinugtungan upang makabuo ng mensahe Mensaheng aking ginawang tula Tulang aking inaalay para sayo Tulang aking pinamagatang ABAKADAE IKAW Simulan ko na ba? A- ako nga pala ang matagal ng may gusto sayo at pinapangarap sa sana'y BA- balang araw ika'y makapiling KA- kaso mukhang wala yatang pag asa DA- dahil may mahal ka ng iba at kahit nagmumukha na akong tanga E- ewan ko ba at hanggang ngayo'y mahal pa rin kita GA- ganito sana tayo ngayon kaso HA- hanggang dito lang pala ako pero kahit ganon I- iibigin kita hanggang sa huli LA- lalambingin ka hanggang sa pati lang langaw, tutubi, aso, pusa, at iba pang hayop ay dumikit na sa sobrang tamis ko MA- mamahalin kita hanggang sa aking huling hininga dahil ako'y NA- nangangakong andito lang ako lagi para sayo at sa NGA- ngalan man ng lahat ng santo ako'y mananalangin na ang O- oo mo'y akin ng makamtan PA- para magkaroon na ng tayo at matapos na ang ikaw at ako lang RA- ramdam mo sana ang lahat ng aking sinasabi SA- sa hilaga man o sa timog o sa silangan o sa kanluran man TA- tapat at totoo ang aking pagmamahal sayo U- umuwi man ako ng luhuan ngayon WA- wala akong pake at wala akong ibang gugustuhin kundi ang YA- yakap **** mainit saakin ay sumalubong Sa dami ng aking sinabi baka di mo matandaan lahat ng yun Ngunit sana iyo man lang naintindihan Gayunpaman itong aking huling sasabihin Sana'y iyong itaga sa puso at isip mo o maging sa bato man Na ito! Itong lalaking nasa iyong harapan Umulan man o umaraw Kumulog at kumidlat man Daanan man ako ng matinding unos Isa lang ang sinisigaw ng puso ko Yun ay "IKAW"

58

“Dream as if you will live forever; live as if you will die today.” ― James Dean Matagal ko nang itinigil, Matagal ko nang kinalimutan, Matagal ko nang hindi sinubukan, Matagal na at hindi ko na nga halos Matandaan kung kelan ‘yong huling Beses na sumulat ako ng tula. Sinadya kong kalimutan ito Sapagkat akala ko’y wala akong halaga, Na hindi ko kayang kumatha na ako’y Nag-aaring ganap lamang at isang Hamak na mapag-panggap. Pero may mga bagay na sadyang hindi madaling makalimutan, May mga pangarap na hindi mo kayang Bitawan nang ganun-ganon na lang. May mga bulong ang puso na hindi Mo kayang ipagwalang bahala. May mga panaginip na hindi nawawaglit, Parang hininga na hindi basta-basta napapatid. Maiksi lang ang buhay kong taglay, Kaya ayaw ko nang mawalay pa Sa pagsulat ng tula na minsan ko’ng minahal. Kaya’t heto ako't muling nagbabalik.

0

Nov 23, 2017

Nov 23, 2017 at 3:18 AM UTC

makabagongmakata69

MATAGAL NA

“Dream as if you will live forever; live as if you will die today.” ― James Dean Matagal ko nang itinigil, Matagal ko nang kinalimutan, Matagal ko nang hindi sinubukan, Matagal na at hindi ko na nga halos Matandaan kung kelan ‘yong huling Beses na sumulat ako ng tula. Sinadya kong kalimutan ito Sapagkat akala ko’y wala akong halaga, Na hindi ko kayang kumatha na ako’y Nag-aaring ganap lamang at isang Hamak na mapag-panggap. Pero may mga bagay na sadyang hindi madaling makalimutan, May mga pangarap na hindi mo kayang Bitawan nang ganun-ganon na lang. May mga bulong ang puso na hindi Mo kayang ipagwalang bahala. May mga panaginip na hindi nawawaglit, Parang hininga na hindi basta-basta napapatid. Maiksi lang ang buhay kong taglay, Kaya ayaw ko nang mawalay pa Sa pagsulat ng tula na minsan ko’ng minahal. Kaya’t heto ako't muling nagbabalik.

25

Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip, Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao? Palagi ko nalang sinisilip , Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta Sa sarili kong nagpapagaling pa, Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta Ang isip ko na di ko mapakalma, Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak Sa kalagayan kong patay na patay na, Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na Ako'y biktima lamang ng kalungkutan , Biktima ng nakaraan at kasalukuyan May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan, madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)

0

Jun 8, 2018

Jun 8, 2018 at 11:11 AM UTC

Johnad

6/8/18 11:07

Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip, Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao? Palagi ko nalang sinisilip , Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta Sa sarili kong nagpapagaling pa, Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta Ang isip ko na di ko mapakalma, Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak Sa kalagayan kong patay na patay na, Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na Ako'y biktima lamang ng kalungkutan , Biktima ng nakaraan at kasalukuyan May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan, madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)

16

Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.

0

Feb 22, 2020

Feb 22, 2020 at 9:26 AM UTC

Meynard

Ysabel

Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.

14

Hindi ko inakalang magiging ganito ang takbo ng mundo Nakita kita ng walang dahilan, mabilisan ang pagtatagpo Ni pangalan, ni salita, walang palitan na nangyari Kaya nga’t nagtatanong, paano ba ito? Ito ba’y maari? Unang pagtatagpo, ni hindi kita namalayan Nagpakilala ka, hindi ko matandaan Sa isang silid, marami tayong kakilala Ngunit bakit hindi tayo nagkakilala? Ikalawang tagpo natin, sa lugar na mahangin Magkatabi na tayo pero walang usapang nangyayari Tinatanong sa sarili kung uunahan ko ba ang storya O hahayaan na lang kita kahit na tayo’y magkasama Lumipas ang oras ng hindi natin namalayan Lumipas ang oras iniisip ko’y walang katapusan Tinatananong sa sarili kung ikaw na ba Ikaw na ba ang sasagip sa pusong kong umaasa?

0

Jul 24, 2018

Jul 24, 2018 at 4:29 AM UTC

christian-mars-gonzales

DAYO

Hindi ko inakalang magiging ganito ang takbo ng mundo Nakita kita ng walang dahilan, mabilisan ang pagtatagpo Ni pangalan, ni salita, walang palitan na nangyari Kaya nga’t nagtatanong, paano ba ito? Ito ba’y maari? Unang pagtatagpo, ni hindi kita namalayan Nagpakilala ka, hindi ko matandaan Sa isang silid, marami tayong kakilala Ngunit bakit hindi tayo nagkakilala? Ikalawang tagpo natin, sa lugar na mahangin Magkatabi na tayo pero walang usapang nangyayari Tinatanong sa sarili kung uunahan ko ba ang storya O hahayaan na lang kita kahit na tayo’y magkasama Lumipas ang oras ng hindi natin namalayan Lumipas ang oras iniisip ko’y walang katapusan Tinatananong sa sarili kung ikaw na ba Ikaw na ba ang sasagip sa pusong kong umaasa?

17

nang iwan mo ako isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan hindi ko natandaan ang 'yong mga titig ang 'yong mga salita ang 'yong mga hawak o ang 'yong tinig isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan kulay dilaw ang ilaw nito sakto sa halik n'ya sa labi mo sakto sa luhang pumapatak sa mga mata ko kaya hindi ko na natandaan kung paanong titigan mo ako pagtapos mo s'yang hagkan at hindi ko na rin matandaan kung paanong ang buka ng bibig mo ay "patawad" kaya't hindi ko na rin matandaan kung paanong ang dalawang magkahiwalay na poste sa daan ay mistulang lugmok sa kalungkutan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang magpapaalam ilang araw man ang lumipas, o buwan, o taon, paulit-ulit na sinasaksak ang puso ko sa tuwing dadaan sa poste sa daan dahil yun lang ang tangi kong natatandaan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang nagpaalam.

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 3:37 AM UTC

randomguyy

poste sa daan

nang iwan mo ako isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan hindi ko natandaan ang 'yong mga titig ang 'yong mga salita ang 'yong mga hawak o ang 'yong tinig isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan kulay dilaw ang ilaw nito sakto sa halik n'ya sa labi mo sakto sa luhang pumapatak sa mga mata ko kaya hindi ko na natandaan kung paanong titigan mo ako pagtapos mo s'yang hagkan at hindi ko na rin matandaan kung paanong ang buka ng bibig mo ay "patawad" kaya't hindi ko na rin matandaan kung paanong ang dalawang magkahiwalay na poste sa daan ay mistulang lugmok sa kalungkutan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang magpapaalam ilang araw man ang lumipas, o buwan, o taon, paulit-ulit na sinasaksak ang puso ko sa tuwing dadaan sa poste sa daan dahil yun lang ang tangi kong natatandaan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang nagpaalam.

24