"magpakita" poems - Hello Poetry

May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama. May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila Sa mga memorya ng ulan na tumila Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari? Oh, aking sarili! Minsa'y kailangan mo ring magpahinga Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin' There are some days when your heart feels empty Yearning for the memory of the downpour that had stopped Meditating while lying on the bed that is tiny Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now? My dear self, Sometimes you need to stop and take a rest From your problems that sadden you the deepest And face the positivity of life; "our lives are borrowed, don't let the eyebrows be furrowed."*

0

Jul 16, 2015

Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC

jasminl_

Buhol na Damdamin (Tangled Emotions)

May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama. May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila Sa mga memorya ng ulan na tumila Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari? Oh, aking sarili! Minsa'y kailangan mo ring magpahinga Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin' There are some days when your heart feels empty Yearning for the memory of the downpour that had stopped Meditating while lying on the bed that is tiny Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now? My dear self, Sometimes you need to stop and take a rest From your problems that sadden you the deepest And face the positivity of life; "our lives are borrowed, don't let the eyebrows be furrowed."*

33

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

0

May 23, 2016

May 23, 2016 at 12:58 PM UTC

BrixArtan

Plaza Maestranza

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

44

sino ka nga ba, at ika'y dumating bigla? anong rason mo, para biglang magpakita? sa buhay kong magulo sa buhay kong sakit sa ulo tumagal ang mga araw, linggo at buwan ako'y unti unting nasasanay na lagi kang andyan hindi sinasadya, ika'y naging importante laging hinihiling na nariyan ka parati ngunit dumating sa tanong na "ano ba tayo" at ako'y sinagot mo ng "magkaibigan tayo" 'di ko alam kung anong dapat kong maramdaman ngunit ang masasabi ko lamang, ako'y iyong nasaktan aaaminin kong ako'y umasa't naging tanga, sa mga kilos **** naakit akong talaga akala ko kasi'y parehas tayo ng damdamin ngunit ikaw pala ay hindi para sakin

0

Feb 4, 2017

Feb 4, 2017 at 6:48 AM UTC

karen-nicole

tula para sa'yo

sino ka nga ba, at ika'y dumating bigla? anong rason mo, para biglang magpakita? sa buhay kong magulo sa buhay kong sakit sa ulo tumagal ang mga araw, linggo at buwan ako'y unti unting nasasanay na lagi kang andyan hindi sinasadya, ika'y naging importante laging hinihiling na nariyan ka parati ngunit dumating sa tanong na "ano ba tayo" at ako'y sinagot mo ng "magkaibigan tayo" 'di ko alam kung anong dapat kong maramdaman ngunit ang masasabi ko lamang, ako'y iyong nasaktan aaaminin kong ako'y umasa't naging tanga, sa mga kilos **** naakit akong talaga akala ko kasi'y parehas tayo ng damdamin ngunit ikaw pala ay hindi para sakin

16

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

0

Nov 2, 2016

Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC

psalmiseta

May Araw ka rin sa Bahay Kubo

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

70

Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat umaasa sayo.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 2:08 AM UTC

mimiv

SIDE B

Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat umaasa sayo.

36

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

0

May 28, 2021

May 28, 2021 at 3:19 AM UTC

psalmiseta

Dextrose

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

34

sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?

0

Jul 22, 2017

Jul 22, 2017 at 1:30 PM UTC

vj-briones

tula ni VJ: "umalis ng hindi nagpapaalam"

sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?

82

daw hindi magpakita sa akon ang katuyo diri sa dulom daw ako man kadumdom sa pila ka tion nga ako gapanago hindi na pagpugsa ipiyong ang mga mata kay wala man pinagbag-o kung ako bulag sa kalipay o sa gugma na-anad na sa lamig sa ulunan nga basa gadugay lang ang mga tuig ako lang diri gyapon isa talagsa na lang gid katilaw sang pahuway basi di ko gutom amo kabudlay gihulid ko na ang pala di gyapon ko katulog makutkot na lang ko asta ma-aga

0

May 16, 2020

May 16, 2020 at 12:43 PM UTC

try-hard

di ko katulog

daw hindi magpakita sa akon ang katuyo diri sa dulom daw ako man kadumdom sa pila ka tion nga ako gapanago hindi na pagpugsa ipiyong ang mga mata kay wala man pinagbag-o kung ako bulag sa kalipay o sa gugma na-anad na sa lamig sa ulunan nga basa gadugay lang ang mga tuig ako lang diri gyapon isa talagsa na lang gid katilaw sang pahuway basi di ko gutom amo kabudlay gihulid ko na ang pala di gyapon ko katulog makutkot na lang ko asta ma-aga

21

nayakan an repairman, waray man problema dire man daw liwanan, ngan nadara pa pero pamati ko, ruba na gud ada kay waray ka na man tatawag, waray ka na magpakita. 🥀 #siday

0

Jul 7, 2024

Jul 7, 2024 at 8:00 AM UTC

Caryl28

huna ko ruba na an akon cellphone

nayakan an repairman, waray man problema dire man daw liwanan, ngan nadara pa pero pamati ko, ruba na gud ada kay waray ka na man tatawag, waray ka na magpakita. 🥀 #siday

6

Summer na naman! Sa baybaying madalas nating puntahan, ay naroroon ang mga bahagi ng ating nakaraan, at mga karanasang hinding-hindi ko makakalimutan. Ilang taon na ba nang muli tayong magkita? Ilang pangangamusta na ba ang nagdaan nang tayo ay nagkamustahan? Naalala mo pa ba nang sa baybayin ay minsan kang nagpunta? Nawala ka! At ako ay talagang iyong pinag-alala. Hinanap kita sa kung saan, ngunit anino mo ay ayaw magpakita. Sa pagod ko ay sa baybayin ako dinala ng aking mga paa. At natagpuan kitang hinahabol-habol ang alon na masayang-masaya. Napapangiti na lamang ako kapag ika'y naalala. Kaya heto ako ngayon, sa baybayin ay hinihintay ka, Upang muling buuin ang panibagong alaala, Hanggang sa dumating ang takdang panahon na ikaw at ako ay magiging isa na.

0

Mar 18, 2018

Mar 18, 2018 at 12:29 AM UTC

eugene

Pagbabalik-Tanaw

Summer na naman! Sa baybaying madalas nating puntahan, ay naroroon ang mga bahagi ng ating nakaraan, at mga karanasang hinding-hindi ko makakalimutan. Ilang taon na ba nang muli tayong magkita? Ilang pangangamusta na ba ang nagdaan nang tayo ay nagkamustahan? Naalala mo pa ba nang sa baybayin ay minsan kang nagpunta? Nawala ka! At ako ay talagang iyong pinag-alala. Hinanap kita sa kung saan, ngunit anino mo ay ayaw magpakita. Sa pagod ko ay sa baybayin ako dinala ng aking mga paa. At natagpuan kitang hinahabol-habol ang alon na masayang-masaya. Napapangiti na lamang ako kapag ika'y naalala. Kaya heto ako ngayon, sa baybayin ay hinihintay ka, Upang muling buuin ang panibagong alaala, Hanggang sa dumating ang takdang panahon na ikaw at ako ay magiging isa na.

20

di ko alam kung ano ba ang mga salitang gagamitin para lamang maniwala ka sa akin di ko alam kung paano ka kukumbinsihin na ako na ay patawarin paano ko ba sisimulan na suyuin ka kung ikaw mismo ayaw ng magpakita di kita masisisi sapagkat ako naman ang nagkamali nagkamali ako na di ka naipaglaban dahil sa aking kaduwagan ang pag-iwan ko sayo ay wala nang mas sasakit pa dahil mahal ang hirap para sa akin na lisanin ka kung iniisip mo na masaya ako nagkakamali ka mahal ko hindi lang ikaw ang lumuluha hindi lang ikaw ang nasaktan dahil triple pa nang nararamdaman mo ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi na sapat yung pagmamahal ko para samahan kang labanan ang mga pagsubok sa relasyong ito di mo kailangan ng duwag na gaya ko ang kailangan mo ay yung taong kaya kang ipaglaban hanggang sa dulo KAYA MAHAL PATAWARIN MO AKO MALAYA KA NA ITO ANG MASASABI KO MAHAL KITA PERO DI AKO ANG KARAPAT-DAPAT PARA SAYO

0

Aug 27, 2018

Aug 27, 2018 at 2:24 AM UTC

princessbalagtas

Patawad

di ko alam kung ano ba ang mga salitang gagamitin para lamang maniwala ka sa akin di ko alam kung paano ka kukumbinsihin na ako na ay patawarin paano ko ba sisimulan na suyuin ka kung ikaw mismo ayaw ng magpakita di kita masisisi sapagkat ako naman ang nagkamali nagkamali ako na di ka naipaglaban dahil sa aking kaduwagan ang pag-iwan ko sayo ay wala nang mas sasakit pa dahil mahal ang hirap para sa akin na lisanin ka kung iniisip mo na masaya ako nagkakamali ka mahal ko hindi lang ikaw ang lumuluha hindi lang ikaw ang nasaktan dahil triple pa nang nararamdaman mo ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi na sapat yung pagmamahal ko para samahan kang labanan ang mga pagsubok sa relasyong ito di mo kailangan ng duwag na gaya ko ang kailangan mo ay yung taong kaya kang ipaglaban hanggang sa dulo KAYA MAHAL PATAWARIN MO AKO MALAYA KA NA ITO ANG MASASABI KO MAHAL KITA PERO DI AKO ANG KARAPAT-DAPAT PARA SAYO

26

Tumigil na ‘kong suyurin ang bawat sulok para tuntunin ang para sa’kin. Huminto na ‘ko sa kakahanap, kakatanong, at kakatingin. Ayoko nang pilitin ang ayaw pang magpakita, ang ayaw pang sumilong sa lilim — ang ayaw pang dumating. Natuto na ‘kong maghintay. Marunong na ‘kong pumirmi sa isang lugar at ibilad ang sarili sa ibang bagay. Alam ko na kung paanong ang pag-iisa ay maaari kong gamitin para kilalanin pa ang buhay. Na nagbabago pa rin ang kulay ng langit sa maghapon kahit wala akong kasama, o kasabay. Umiikot pa rin ang mundo. Hindi ito humihinto dahil lang mag-isa ako. Kaya’t tumigil na ‘kong suyurin ang bawat sulok para lang hanapin ka. Ayoko nang pilitin ang mga bagay o tao kung hindi pa ito handa. Basta. Bahala na — Hihintayin na lang kita, hanggang sa dumating ang panahong p’wede na.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:27 PM UTC

Princeallival132923

Untitled

Tumigil na ‘kong suyurin ang bawat sulok para tuntunin ang para sa’kin. Huminto na ‘ko sa kakahanap, kakatanong, at kakatingin. Ayoko nang pilitin ang ayaw pang magpakita, ang ayaw pang sumilong sa lilim — ang ayaw pang dumating. Natuto na ‘kong maghintay. Marunong na ‘kong pumirmi sa isang lugar at ibilad ang sarili sa ibang bagay. Alam ko na kung paanong ang pag-iisa ay maaari kong gamitin para kilalanin pa ang buhay. Na nagbabago pa rin ang kulay ng langit sa maghapon kahit wala akong kasama, o kasabay. Umiikot pa rin ang mundo. Hindi ito humihinto dahil lang mag-isa ako. Kaya’t tumigil na ‘kong suyurin ang bawat sulok para lang hanapin ka. Ayoko nang pilitin ang mga bagay o tao kung hindi pa ito handa. Basta. Bahala na — Hihintayin na lang kita, hanggang sa dumating ang panahong p’wede na.

6