"ipinagkait" poems - Hello Poetry

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

0

Oct 14, 2017

Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC

babaengmanunula

Mahal kita, pero pagod na ako

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

62

“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.

0

Feb 22, 2020

Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC

Mave

“Binibini”

“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.

37

Patawad, o aking Ina, kung ako ay hindi pinayagang Makita ka. Patawad, o aking Ina, sa maraming taong sa aki'y nawalay ka. Kung alam ko lang kung saan ka hahanapin, Kung alam ko lang na malapit ka lang sa 'kin, Kung alam ko lang na kung saan ka susunduin, Nakita pa sana kita at nahagkan bago ka inilibing. Patawad, o aking Ina, dahil hindi mo nasilayan ang panganay mo. Patawad, o aking Ina, dahil ipinagkait sa akin ng oras na makausap ka. Kung nalaman ko lang sana, naalagaan pa kita. Kung nalaman ko lang sana, masaya na tayong nagsasama. Kung nalaman ko lang sana, inalalayan pa kita. Ngayon, pangalan mo na lamang sa puntod ang aking makikita. Patawad, o aking Ina. Alam mo bang sabik akong mayakap ka? Patawad, o aking Ina, Alam mo bang mahal na mahal na mahal kita? Patawad... hindi ko alam.

0

Jul 3, 2016

Jul 3, 2016 at 2:23 AM UTC

eugene

Patawad... Hindi ko Alam

Patawad, o aking Ina, kung ako ay hindi pinayagang Makita ka. Patawad, o aking Ina, sa maraming taong sa aki'y nawalay ka. Kung alam ko lang kung saan ka hahanapin, Kung alam ko lang na malapit ka lang sa 'kin, Kung alam ko lang na kung saan ka susunduin, Nakita pa sana kita at nahagkan bago ka inilibing. Patawad, o aking Ina, dahil hindi mo nasilayan ang panganay mo. Patawad, o aking Ina, dahil ipinagkait sa akin ng oras na makausap ka. Kung nalaman ko lang sana, naalagaan pa kita. Kung nalaman ko lang sana, masaya na tayong nagsasama. Kung nalaman ko lang sana, inalalayan pa kita. Ngayon, pangalan mo na lamang sa puntod ang aking makikita. Patawad, o aking Ina. Alam mo bang sabik akong mayakap ka? Patawad, o aking Ina, Alam mo bang mahal na mahal na mahal kita? Patawad... hindi ko alam.

21

**Hanggang dito na lang ba tayo? Hanggang dito na lang ba ako?** I. Matagal na itinagong damdamin Hiniling noon na mapansin At dahil sa ihip ng hangin Tinangay sa'yo ang pagtingin. Sabay tayong lumaban Upang mapatunayang pang-matagalan Pagsuko ng isa'y 'di inaasahan Paano na ang pagmamahalan? Oras ang ipinagkait Kaya ba ayaw nang kumapit? Mahal, kay tinding sakit Ito ba talaga ang kapalit? *Hanggang dito na lang ba tayo? Hindi na ba madadaan sa suyo? Hanggang dito na lang ba ako? Pagmamasdan na lamang paglisan mo.* II. Mahabang buhok na kulot Wari ko'y hindi ka salot Muntik na akong mabuslot Sa butas ng pag-ibig na dulot. Nakapagpalagayan, loob ay gumaan Araw-araw kausap, hindi nagkasawaan Dumating ang puntong nagkalokohan Namumuong damdami'y pinaglaruan. Sinabing mahal mo ako noong lasing ka Akala ko'y totoo kaya naniwala na Ganoon na siguro ako katanga Kahit kasinungalinga'y pinaniwalaan na. *Hanggang dito na lang ba tayo? Nasiyahan ka ba sa paglalaro? Hanggang dito na lang ba ako? Sasakyan na lamang ang mga biro mo.* III. Sobrang lapit pero malayo rin Kayang tanawin at lakarin Inhinyero, hindi mo ba mapansin? Na ang puso'y nais gapangin. Sa pagdaan ay umaasa Sa eskwelahan ay palinga-linga At kapag natanaw na Ibang saya ang dala mo, sinta. Nguit dumating na ang panahon Ang panahong hindi na makaahon Pagtangi'y kailangan nang ibaon Ito na ang huling desisyon. *Hanggang dito na lang ba tayo? Na ayos lang kahit sa pagtango? Hanggang dito na lang ba ako? Aasa na lamang sa paglampas mo.* **Alam kong walang magiging tayo Kaya sawi na naman ako.**

0

Nov 22, 2015

Nov 22, 2015 at 11:20 AM UTC

Ang love story natin Ay parang kwento ng theme songs ng JaDine Di ka fan, di mo siguro maaappreciate Pero kinakantahan tayo ni Nadine Lustre at James Reid Ang daming tanong nung umpisa Ang daming pagdududa Game na ba? Ano na? Sure na ba? Ang hiling ko, sige na *Para ngang isang pagsusulit Bawal magbura, one seat apart, walang kopyahan, Right minus wrong, kung di alam 'wag hulaan, Kumpletuhin ang patlang, bawal ang tyambahan* *Para ngang isang pagsusulit Pinag-isipang mabuti* Hanggang sa sabi mo, "Oo na.". Yes! Oh, *wala ng bawian, mamatay man, period no erase*! Matapos no'n, nagdagsaan ang mga pagsubok Katulad din naman sa kahit kaninong relasyon *Pero dahil naniwalang sayo'y may forever Pareho tayong hindi sumu-render* *Pagkat sayo natagpuan ang ipinagkait sa akin At sakin mo naramdaman and di mo akalain Ipaglalaban ko Ipaglalaban mo* *Wala na tayong **** basta bahala na Alam lang kasi natin mahal natin ang isa't isa At kahit pa sabihin na, tayo'y di itinadhana Na na na na na na na na na na na bahala na* Pero katulad din ng ibang relasyon Lumalamig, parang kapeng napaglipasan ng panahon Tumitigas, parang pandesal na naiwan sa kahon Tila di na alam kung san tayo paroroon *Piniling lumayo Ngunit pilitin man ay bumabalik sayo Di matatago kahit magpanggap Ang iyong yakap, ikaw, ang hanap-hanap* *Ikaw ang hanap-hanap Dahil ang puso'y nangangarap Na magsasamang muli Na may happy ending bandang huli* Pero di pa tapos Ang kwento natin hindi pa tapos Sana'y hindi pa tapos At sana'y di na matapos Tatlong kanta pa lang naman No Erase, Bahala Na at Hanap-hanap Sana ay kumanta pa sila Sana ay marami pa At sana, kahit gaano man karami Masayang kanta ang maiwan sa huli Yung may forever, may happy ending Kaya sige, mag-duet pa kayo JaDine

0

Jun 8, 2015

Jun 8, 2015 at 1:56 AM UTC

XIII

Kinakantahan tayo ng JaDine

Ang love story natin Ay parang kwento ng theme songs ng JaDine Di ka fan, di mo siguro maaappreciate Pero kinakantahan tayo ni Nadine Lustre at James Reid Ang daming tanong nung umpisa Ang daming pagdududa Game na ba? Ano na? Sure na ba? Ang hiling ko, sige na *Para ngang isang pagsusulit Bawal magbura, one seat apart, walang kopyahan, Right minus wrong, kung di alam 'wag hulaan, Kumpletuhin ang patlang, bawal ang tyambahan* *Para ngang isang pagsusulit Pinag-isipang mabuti* Hanggang sa sabi mo, "Oo na.". Yes! Oh, *wala ng bawian, mamatay man, period no erase*! Matapos no'n, nagdagsaan ang mga pagsubok Katulad din naman sa kahit kaninong relasyon *Pero dahil naniwalang sayo'y may forever Pareho tayong hindi sumu-render* *Pagkat sayo natagpuan ang ipinagkait sa akin At sakin mo naramdaman and di mo akalain Ipaglalaban ko Ipaglalaban mo* *Wala na tayong **** basta bahala na Alam lang kasi natin mahal natin ang isa't isa At kahit pa sabihin na, tayo'y di itinadhana Na na na na na na na na na na na bahala na* Pero katulad din ng ibang relasyon Lumalamig, parang kapeng napaglipasan ng panahon Tumitigas, parang pandesal na naiwan sa kahon Tila di na alam kung san tayo paroroon *Piniling lumayo Ngunit pilitin man ay bumabalik sayo Di matatago kahit magpanggap Ang iyong yakap, ikaw, ang hanap-hanap* *Ikaw ang hanap-hanap Dahil ang puso'y nangangarap Na magsasamang muli Na may happy ending bandang huli* Pero di pa tapos Ang kwento natin hindi pa tapos Sana'y hindi pa tapos At sana'y di na matapos Tatlong kanta pa lang naman No Erase, Bahala Na at Hanap-hanap Sana ay kumanta pa sila Sana ay marami pa At sana, kahit gaano man karami Masayang kanta ang maiwan sa huli Yung may forever, may happy ending Kaya sige, mag-duet pa kayo JaDine

52

Lola una kong nasilayang maging tunay na nanay. Pagmamahal sayo'y tunay na naramdaman. Mabuting Pangaral ay sayo unang natutunan. Minsan mo mang napapagalitan at napapalo ito'y sa ikabubuti ko naman. Katuwaan ay nakakamtan pag ikaw ay nasisilayan lalo't makita sa mga mata at labi ang iyong kasiyahan sa twing kami sayo ay dumadalaw. Mga anak mo at apo ay nakukompleto para pangungulila mo ay maibsan. Sa twing pasko ay paparating pananabik sa puso ay walang mapaglagyan dahil sa ikaw at ibang pamilya ay makakasalo. Lola ikaw ang una kong naging tunay at tapat na kaibigan.sa tuwing ang puso ay may dinaramdam ikaw ang unang sinasabihan.mga pangaral na ibinibigay mo ay malugod kong pinapakingan. Ngunit isang araw kami ay nagimbal ikaw daw ay may karamdaman,pilit ang oras ay hinahabol upang ikaw ay masilayan at makausap man lang. Ngunit tadhana ikaw ay ipinagkait at damdamin ay sinaktan,nang malaman na ikaw ay tuluyan ng namaalam. Masakit ang yong paglisan,kirot sa puso hangang ngayon ay nararamdaman. Pasko ay paparating na ngunit ikaw ay wala na Sabi nila tangapin na lang ang yung paglisan,ngunit paano tatangapin kung ang puso ay hindi pa handa sayong pamamaalam. Puso ay hindi parin matangap na kami ay tuluyan mo ng nilisan. Pangungulila sa puso sana ay iyong maibsan,sa panaginip ko sana ikaw ay dumalaw.

0

Dec 12, 2020

Dec 12, 2020 at 11:05 PM UTC

Memo

LOLA

Lola una kong nasilayang maging tunay na nanay. Pagmamahal sayo'y tunay na naramdaman. Mabuting Pangaral ay sayo unang natutunan. Minsan mo mang napapagalitan at napapalo ito'y sa ikabubuti ko naman. Katuwaan ay nakakamtan pag ikaw ay nasisilayan lalo't makita sa mga mata at labi ang iyong kasiyahan sa twing kami sayo ay dumadalaw. Mga anak mo at apo ay nakukompleto para pangungulila mo ay maibsan. Sa twing pasko ay paparating pananabik sa puso ay walang mapaglagyan dahil sa ikaw at ibang pamilya ay makakasalo. Lola ikaw ang una kong naging tunay at tapat na kaibigan.sa tuwing ang puso ay may dinaramdam ikaw ang unang sinasabihan.mga pangaral na ibinibigay mo ay malugod kong pinapakingan. Ngunit isang araw kami ay nagimbal ikaw daw ay may karamdaman,pilit ang oras ay hinahabol upang ikaw ay masilayan at makausap man lang. Ngunit tadhana ikaw ay ipinagkait at damdamin ay sinaktan,nang malaman na ikaw ay tuluyan ng namaalam. Masakit ang yong paglisan,kirot sa puso hangang ngayon ay nararamdaman. Pasko ay paparating na ngunit ikaw ay wala na Sabi nila tangapin na lang ang yung paglisan,ngunit paano tatangapin kung ang puso ay hindi pa handa sayong pamamaalam. Puso ay hindi parin matangap na kami ay tuluyan mo ng nilisan. Pangungulila sa puso sana ay iyong maibsan,sa panaginip ko sana ikaw ay dumalaw.

15

Ilang taon ko inipon ang lakas ng loob Para sabihin sa’yo lahat ng nakakulob— Sa puso kong patay na patay sa’yo. At ang masakit dun parang wala lang sa’yo. Masakit ang mga sugat na dulot mo, Tila libong pana ang tumusok sa puso ko. Wala ba talaga akong puwang sa buhay mo, At ganun mo nalang itinaboy ang pag-ibig ko? Ang hirap tanggapin na may mahal ka na, At ang sakit isipin ako’y itsapwera na. Isang tyansa lang ang hinihingi ko, Bakit pati ‘yon ay ipinagkait mo? Sabagay, bakit kasi ang kupad-kupad ko? Kung noon pa sana ako nagsabi, Eh ‘di sana ngayong gabi ikaw ang katabi. Ang tanga ko rin naman kasi, sana noon pa ako nag-sabi.

0

Jan 3, 2015

Jan 3, 2015 at 2:29 AM UTC

thealltimejor

Panghihinayang

Ilang taon ko inipon ang lakas ng loob Para sabihin sa’yo lahat ng nakakulob— Sa puso kong patay na patay sa’yo. At ang masakit dun parang wala lang sa’yo. Masakit ang mga sugat na dulot mo, Tila libong pana ang tumusok sa puso ko. Wala ba talaga akong puwang sa buhay mo, At ganun mo nalang itinaboy ang pag-ibig ko? Ang hirap tanggapin na may mahal ka na, At ang sakit isipin ako’y itsapwera na. Isang tyansa lang ang hinihingi ko, Bakit pati ‘yon ay ipinagkait mo? Sabagay, bakit kasi ang kupad-kupad ko? Kung noon pa sana ako nagsabi, Eh ‘di sana ngayong gabi ikaw ang katabi. Ang tanga ko rin naman kasi, sana noon pa ako nag-sabi.

16

Ilang taon na ang nakalipas ng huli kong masilayan ang haplos ng pag-asa. Ang paghangad na makapiling ka, na siyang nabaon lamang sa alikabok ng kahapon. Halintulad sa isang bangungot, ang sakit at pait na kanyang dinulot. Kahit anung pagsusumidhing magising ang gawin, hindi matanggal-tanggal ang sakit at bakas ng pag-asang paulit-ulit na binigo. Sa mataimtim na panalangin, sinubukan kong idaan. Huwag lamang bumitiw sa pangakong dala ng pag-asa. Sa bandang huli, subalit akin ring napagtanto, mga naturing na panalangin, para bang mga salita, na isinambit lamang sa alapaap, hindi dinidinig ng nasa Itaas. Kaya't ako'y sumusuko na. Tama na. Sukdulan na ang pighati ng aking puso na umaapaw sa kirot, na nagdurugo dahil sa ipinagkait na pag-asa. Parang isang pilas na papel, na sinulatan at minarkahan para lamang lukutin, itapon, at nagmistulang balewala -- walang isinulat at hindi sinulatan.

0

Nov 2, 2015

Nov 2, 2015 at 11:50 PM UTC

RLFRN

Ipinagkait na Pag - Asa

Ilang taon na ang nakalipas ng huli kong masilayan ang haplos ng pag-asa. Ang paghangad na makapiling ka, na siyang nabaon lamang sa alikabok ng kahapon. Halintulad sa isang bangungot, ang sakit at pait na kanyang dinulot. Kahit anung pagsusumidhing magising ang gawin, hindi matanggal-tanggal ang sakit at bakas ng pag-asang paulit-ulit na binigo. Sa mataimtim na panalangin, sinubukan kong idaan. Huwag lamang bumitiw sa pangakong dala ng pag-asa. Sa bandang huli, subalit akin ring napagtanto, mga naturing na panalangin, para bang mga salita, na isinambit lamang sa alapaap, hindi dinidinig ng nasa Itaas. Kaya't ako'y sumusuko na. Tama na. Sukdulan na ang pighati ng aking puso na umaapaw sa kirot, na nagdurugo dahil sa ipinagkait na pag-asa. Parang isang pilas na papel, na sinulatan at minarkahan para lamang lukutin, itapon, at nagmistulang balewala -- walang isinulat at hindi sinulatan.

33

012517 Wag mo akong sanayin Habang hawak mo ang mga kamay ko -- Mga kamay na tila hinulma para sa isa't isa Mga kamay na alam kong ayaw nang bumitaw sayo. Wag mo akong sanayin Habang yakap mo ako -- Yakap na matagal kong ipinagkait sayo -- Dahil natakot ako Natakot akong yun na ang una't huli. Ilang beses akong tumanggi Kasi alam ko ring hindi ko mapipigilan Ang pag-agos ng luha sa nga mata ko. Ayoko kasing ikaw yung sumalo Sa pagal kong mga matang ilang beses nang nagpatalo. Wag mo akong sanayin Habang sinasabi mo ang mga salitang "mahal kita." Pagkat sa bawat sambit mo, natatakot ang puso ko Napupuno ako ng kaba Na baka bumitaw ka na namang bigla. Wag mo akong sanayin Habang sumasandig ako sayo Ilang beses na akong nagpaalam sayo At hindi ko rin alam kung may babalikan pa ba ako. Wag, baka masanay na ako Masanay na lagi kang nandyan Masanay na hindi ka bibitaw Masanay sa pagmamahal mo Masanay at muling masayang ang lahat.

0

Jan 30, 2017

Jan 30, 2017 at 5:53 AM UTC

psalmiseta

Wag Mo Akong Sanayin

012517 Wag mo akong sanayin Habang hawak mo ang mga kamay ko -- Mga kamay na tila hinulma para sa isa't isa Mga kamay na alam kong ayaw nang bumitaw sayo. Wag mo akong sanayin Habang yakap mo ako -- Yakap na matagal kong ipinagkait sayo -- Dahil natakot ako Natakot akong yun na ang una't huli. Ilang beses akong tumanggi Kasi alam ko ring hindi ko mapipigilan Ang pag-agos ng luha sa nga mata ko. Ayoko kasing ikaw yung sumalo Sa pagal kong mga matang ilang beses nang nagpatalo. Wag mo akong sanayin Habang sinasabi mo ang mga salitang "mahal kita." Pagkat sa bawat sambit mo, natatakot ang puso ko Napupuno ako ng kaba Na baka bumitaw ka na namang bigla. Wag mo akong sanayin Habang sumasandig ako sayo Ilang beses na akong nagpaalam sayo At hindi ko rin alam kung may babalikan pa ba ako. Wag, baka masanay na ako Masanay na lagi kang nandyan Masanay na hindi ka bibitaw Masanay sa pagmamahal mo Masanay at muling masayang ang lahat.

29

Igawa mo ako ng isang istorya, Ito ang huling hiling ng babaeng iyong pinagtabuyan, Igawa mo ako ng isang Istorya, Wala siyang pakielam kahit siya pa ang gawin **** kontrabida, Igawa mo ako ng isang istorya, At hahayaan ka na niyang bumuo ng sarili **** tema, Patayin mo man siya sa dulo, Hindi man siya ang iyong makatuluyan, Wala kang maririnig na anumang sumbat, Tuparin mo lamang ang munti niyang pangarap, Igawa mo ako ng isang Istorya, Huwag mo lamang sana itong pagkaitan ng emosyon at oras, Nakakaiyak, Nakakatakot, Nakakakilig, Nakatutuwa- Hindi siya magdaramdam, Basta't gawan mo lamang siya ng isang istoryang may wakas, Wakas na ipinagkait mo sakaniya sa inyong realidad, Wakas na kaniyang hinahanap upang makalaya sa hawla ng "Bakit?" at "Paano?" Igawa mo ako ng isang istorya, At ako nama'y aawit saiyo ng isang elehiya.

0

Aug 20, 2017

Aug 20, 2017 at 7:42 AM UTC

Takas

Igawa mo ako ng isang Istorya

Igawa mo ako ng isang istorya, Ito ang huling hiling ng babaeng iyong pinagtabuyan, Igawa mo ako ng isang Istorya, Wala siyang pakielam kahit siya pa ang gawin **** kontrabida, Igawa mo ako ng isang istorya, At hahayaan ka na niyang bumuo ng sarili **** tema, Patayin mo man siya sa dulo, Hindi man siya ang iyong makatuluyan, Wala kang maririnig na anumang sumbat, Tuparin mo lamang ang munti niyang pangarap, Igawa mo ako ng isang Istorya, Huwag mo lamang sana itong pagkaitan ng emosyon at oras, Nakakaiyak, Nakakatakot, Nakakakilig, Nakatutuwa- Hindi siya magdaramdam, Basta't gawan mo lamang siya ng isang istoryang may wakas, Wakas na ipinagkait mo sakaniya sa inyong realidad, Wakas na kaniyang hinahanap upang makalaya sa hawla ng "Bakit?" at "Paano?" Igawa mo ako ng isang istorya, At ako nama'y aawit saiyo ng isang elehiya.

19

Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana, ang kalayaang gumala na naglaho parang bula. Singlayo ng mga tala, hindi maabot, nawala dahil sa isang pagkakamali— isang pagkakamaling hindi sinasadya. Ngunit ang pagkakamaling iyon, nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala, hanggang naging bahagi ng bawat araw. Dalawampung taon akong nabuhay sa mundong walang tiwala mula sa aking mga magulang. Ilang beses kong binalikan ang mga tanong, nagbabakasakaling hanapin ang sagot. O, kalungkutan, lubayan mo na ako! Naririnig ko ang ulap, umiiyak, pumapatak ang luha nito. Ang kanilang tingin sa akin— isang nilalang na walang halaga, isang pagkakamali na kailanman ay hindi mababawi. Hawak ko ang katotohanan— ang katotohanang natatakot akong tanggapin. Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan. Milyon-milyong mata, tenga, at bibig ang naghusga sa akin, tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao. Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik, paaralan man o klinika ng espesyalista, ang paghihintay ay tila isang habambuhay. Limang taon kong idinalangin sa Diyos na tupdin ang aking hiling, at nangyari nga. Ngunit kahit nakakulong ka na, hindi ko magawang maging masaya. Pagkakamali nating dalawa ito, ngunit ikaw lamang ang pinarusahan. Ikaw ang naging katahimikan sa maingay kong mundo. Ngunit nang muli kitang makita, sa presinto, harap-harapan, tila apoy ang bumalot sa kapaligiran. Tanim na poot at galit ang bumalot sa aking puso. Sa pagtulog ko, rinig ko ang tiktak ng relo. Minsan, nilaro ako ng panaginip— kasama raw kita. Gising, natutulala ako, nalulunod sa lalim ng iniisip. Sa gitna ng pagbalik-tanaw, nananatili ako sa kama, hinihintay ang sagot sa mga tanong ng aking isipan. Sapagkat ang buhay, tulad ng gulong— minsan nasa itaas, minsan nasa ibaba.

0

Sep 16, 2020

Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC

eindeinnemoon

Selda ng Kahapon

Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana, ang kalayaang gumala na naglaho parang bula. Singlayo ng mga tala, hindi maabot, nawala dahil sa isang pagkakamali— isang pagkakamaling hindi sinasadya. Ngunit ang pagkakamaling iyon, nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala, hanggang naging bahagi ng bawat araw. Dalawampung taon akong nabuhay sa mundong walang tiwala mula sa aking mga magulang. Ilang beses kong binalikan ang mga tanong, nagbabakasakaling hanapin ang sagot. O, kalungkutan, lubayan mo na ako! Naririnig ko ang ulap, umiiyak, pumapatak ang luha nito. Ang kanilang tingin sa akin— isang nilalang na walang halaga, isang pagkakamali na kailanman ay hindi mababawi. Hawak ko ang katotohanan— ang katotohanang natatakot akong tanggapin. Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan. Milyon-milyong mata, tenga, at bibig ang naghusga sa akin, tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao. Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik, paaralan man o klinika ng espesyalista, ang paghihintay ay tila isang habambuhay. Limang taon kong idinalangin sa Diyos na tupdin ang aking hiling, at nangyari nga. Ngunit kahit nakakulong ka na, hindi ko magawang maging masaya. Pagkakamali nating dalawa ito, ngunit ikaw lamang ang pinarusahan. Ikaw ang naging katahimikan sa maingay kong mundo. Ngunit nang muli kitang makita, sa presinto, harap-harapan, tila apoy ang bumalot sa kapaligiran. Tanim na poot at galit ang bumalot sa aking puso. Sa pagtulog ko, rinig ko ang tiktak ng relo. Minsan, nilaro ako ng panaginip— kasama raw kita. Gising, natutulala ako, nalulunod sa lalim ng iniisip. Sa gitna ng pagbalik-tanaw, nananatili ako sa kama, hinihintay ang sagot sa mga tanong ng aking isipan. Sapagkat ang buhay, tulad ng gulong— minsan nasa itaas, minsan nasa ibaba.

58

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

0

Nov 24, 2022

Nov 24, 2022 at 1:12 AM UTC

psalmiseta

Three Deaths

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

37

sa isang harding puno ng rosas, sumibol ang tila bagong bulaklak talulot ma'y 'di paris ng bighani ng iba, halimuyak na taglay ay waring mahika ngunit salungat ito sa nais ng hardinero, sapagkat pula lamang ang kanyang tanging ibig may suklam sa mga mata niya itong minasdan, pinitas nang walang pagdadalawang-isip ipinagkait na para bang api, ang pagkakataong mamukadkad nang ganap damong itinuring, kapara ng salot sa tanim kawawang sampaguita, ganda'y 'di napansin

0

Apr 23, 2020

Apr 23, 2020 at 1:24 AM UTC

moonymonay

sampaguita

sa isang harding puno ng rosas, sumibol ang tila bagong bulaklak talulot ma'y 'di paris ng bighani ng iba, halimuyak na taglay ay waring mahika ngunit salungat ito sa nais ng hardinero, sapagkat pula lamang ang kanyang tanging ibig may suklam sa mga mata niya itong minasdan, pinitas nang walang pagdadalawang-isip ipinagkait na para bang api, ang pagkakataong mamukadkad nang ganap damong itinuring, kapara ng salot sa tanim kawawang sampaguita, ganda'y 'di napansin

12