"ging" poems - Hello Poetry

I've always had a fondness for gingers. Don't ask me why. Maybe it's the hair, Whether it's sunset orange, Dark auburn Strawberry blonde Or just plain red, I love it. But there is something within the people themselves That just makes me go awwrr And makes me want to hug the affected person, Affected meaning, well, Gingered. That's a verb, right? For example, My three-year-old brother is a ginger, the only one in the family. I like to call him any of the following: Ginger Baby Little Ginger Baby Ging' And really, really cute. You've got to love gingers.

0

Apr 17, 2014

Apr 17, 2014 at 10:51 PM UTC

sam-dunlap

Ode to Gingers

I've always had a fondness for gingers. Don't ask me why. Maybe it's the hair, Whether it's sunset orange, Dark auburn Strawberry blonde Or just plain red, I love it. But there is something within the people themselves That just makes me go awwrr And makes me want to hug the affected person, Affected meaning, well, Gingered. That's a verb, right? For example, My three-year-old brother is a ginger, the only one in the family. I like to call him any of the following: Ginger Baby Little Ginger Baby Ging' And really, really cute. You've got to love gingers.

22

It wasn't Really thought through That momEnt changed Altogether eVer feeling Cascaded, rEations of What was kNown, regret Was stained,naGging within, It wasn't revengE it was a foolish moment, now regret.

0

Dec 4, 2014

Dec 4, 2014 at 1:16 PM UTC

poetic-t

R.e.v.e.n.g.e (acrostic)

It wasn't Really thought through That momEnt changed Altogether eVer feeling Cascaded, rEations of What was kNown, regret Was stained,naGging within, It wasn't revengE it was a foolish moment, now regret.

7

Ich ging durch den beschmutzten bevölkerten Korridor mit den Reben, die drinnen und draußen wuchsen, entlang und ich sah in jeder Tür mein Spiegelbild, während ich vorüberging. Ich wohnte genau zum Zimmer – nicht einhundertfünfzig Zentimeter weg; die Entfernung war fast nicht größer, als ich war, und nicht alter. Ich erläuterte meine Angst vor dem Dunkel mit einem Frösteln. Meine Zähne klapperten und klingelnden Münzen, die in meiner Tasche blieben, schrien in meinem Ohr gewohnte Lieder. Eine Tür öffnete und einen Moment lang hörten wir das Weltall. Wir allesamt waren in dem Korridor. Ein krystallener Stab wie einer, den Leute in der Versuchsansalt oder in der Kneipe benützten, zerbrach. Der Stabinhalt floß in die Hand des Mannes, der sein Zimmer verließ, eine silberne Flüssigkeit. Das Echo des Wortes „Quecksilber“ klang in dem Korridor. Jedes Zimmer ist gleichbedeutend wie das Letztere, aber es ist auch unterschiedlich. Jedes beinhaltet grenzenlos Fähigkeiten, und unterschiedliche Chemikalien, unterschiedliche Chemie, und unterschiedliche Emotionen. Ängstlich öffnete ich meine Tür und trat in einen millionsten Anteil von mir selber und ich war ich selber. Symphonien flossen von meinem Kopf weiter, und von den Symphonien kamen fliegende Fische. Es war nicht wichtig, dass andere Menschen ähnliche Zimmer wie mein Zimmer hatten; es war nur wichtig, dass ihre Zimmer verschieden waren. Ihre Zimmer waren Käfige, genau wie ihre Herzen und auch ihre Hände. Der Mann im Korridor, der hirschartige Augen hatte, blies das flüssige Metall, das seine Hand fasste weg. Die Flüssigkeit wurde Staub und glitt zu mir wie Backpulver oder Schnee im Schneesturm. Ich konnte alles hören und ich musste mich von dem Weiß, das der Staub brachte, trennen. Ich hasste den öden Morgen, den das hervorbrachte. Ich wollte meine Tür öffnen und wollte den silbernweißen Straub vorzeigen, dass ich auch Sachen in der Luft erschaffen konnte. Ich wollte, aber ich konnte nicht. Ich konnte Sachen in der Luft meines Zimmers erschaffen, aber nicht im Korridor. Man braucht Ressourcen, um etwas zu ändern oder zu formen. Ich besaß Keine. Die Welt schüchterte die Leute ein, die Verstand hatten.

0

Oct 15, 2010

Oct 15, 2010 at 1:28 PM UTC

milieu

A Megalomaniacal Look on Creativity (German)

Ich ging durch den beschmutzten bevölkerten Korridor mit den Reben, die drinnen und draußen wuchsen, entlang und ich sah in jeder Tür mein Spiegelbild, während ich vorüberging. Ich wohnte genau zum Zimmer – nicht einhundertfünfzig Zentimeter weg; die Entfernung war fast nicht größer, als ich war, und nicht alter. Ich erläuterte meine Angst vor dem Dunkel mit einem Frösteln. Meine Zähne klapperten und klingelnden Münzen, die in meiner Tasche blieben, schrien in meinem Ohr gewohnte Lieder. Eine Tür öffnete und einen Moment lang hörten wir das Weltall. Wir allesamt waren in dem Korridor. Ein krystallener Stab wie einer, den Leute in der Versuchsansalt oder in der Kneipe benützten, zerbrach. Der Stabinhalt floß in die Hand des Mannes, der sein Zimmer verließ, eine silberne Flüssigkeit. Das Echo des Wortes „Quecksilber“ klang in dem Korridor. Jedes Zimmer ist gleichbedeutend wie das Letztere, aber es ist auch unterschiedlich. Jedes beinhaltet grenzenlos Fähigkeiten, und unterschiedliche Chemikalien, unterschiedliche Chemie, und unterschiedliche Emotionen. Ängstlich öffnete ich meine Tür und trat in einen millionsten Anteil von mir selber und ich war ich selber. Symphonien flossen von meinem Kopf weiter, und von den Symphonien kamen fliegende Fische. Es war nicht wichtig, dass andere Menschen ähnliche Zimmer wie mein Zimmer hatten; es war nur wichtig, dass ihre Zimmer verschieden waren. Ihre Zimmer waren Käfige, genau wie ihre Herzen und auch ihre Hände. Der Mann im Korridor, der hirschartige Augen hatte, blies das flüssige Metall, das seine Hand fasste weg. Die Flüssigkeit wurde Staub und glitt zu mir wie Backpulver oder Schnee im Schneesturm. Ich konnte alles hören und ich musste mich von dem Weiß, das der Staub brachte, trennen. Ich hasste den öden Morgen, den das hervorbrachte. Ich wollte meine Tür öffnen und wollte den silbernweißen Straub vorzeigen, dass ich auch Sachen in der Luft erschaffen konnte. Ich wollte, aber ich konnte nicht. Ich konnte Sachen in der Luft meines Zimmers erschaffen, aber nicht im Korridor. Man braucht Ressourcen, um etwas zu ändern oder zu formen. Ich besaß Keine. Die Welt schüchterte die Leute ein, die Verstand hatten.

7

Abi ko nga ikaw na ang babaye sa akong mga pag.ampo, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga ging hatag sa ginoo dinhi kanako, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga kanako mohigugma, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga muluwas kanako sa kaguol ning kalibutan, Abi nako mausab na ang dagan sa kinabuhi ko dungan sa pag.a-bot mo, Apan nganu man kini? halos matag higayon nalang ko masakitan, Mangutana ko nimo, Gihigugma ba gyud ko nimo? Og "Abi lang sad bi ni nako?"

0

Oct 31, 2019

Oct 31, 2019 at 3:14 PM UTC

NBIhave3

Abi Ko

Abi ko nga ikaw na ang babaye sa akong mga pag.ampo, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga ging hatag sa ginoo dinhi kanako, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga kanako mohigugma, Abi ko nga ikaw na ang babaye nga muluwas kanako sa kaguol ning kalibutan, Abi nako mausab na ang dagan sa kinabuhi ko dungan sa pag.a-bot mo, Apan nganu man kini? halos matag higayon nalang ko masakitan, Mangutana ko nimo, Gihigugma ba gyud ko nimo? Og "Abi lang sad bi ni nako?"

8

Als du gingst ging die Welt entzwei ging nichts mehr als du gingst ging das Licht aus gingen die Träume als du gingst ging ich meilenweit über Scherben ging über dich hinaus zurück zu mir als du gingst

0

Jul 17, 2014

Jul 17, 2014 at 8:28 AM UTC

sabah-thaziri

Als du gingst

Als du gingst ging die Welt entzwei ging nichts mehr als du gingst ging das Licht aus gingen die Träume als du gingst ging ich meilenweit über Scherben ging über dich hinaus zurück zu mir als du gingst

12

🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 8:31 PM UTC

Lonewolf

🧭Zonder Kompas🧭

🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭

65

Your dying to be heard, but noone will listen so here you are stuck….. With no where to go or nothing to do. your life is in your bedroom. Your whole life feels like a ****** up story without a description who knew life would be so blair. I wish I were one of those popular people that always had something to do or somewhere to go.I wish I could be the pretty girl that everyone payed attention to. Or everyone wanted to be around. I go to the bathroom getting ready to take a bath and all i can notice as i look down is all off my fat… I hate my face and image I long to look like serena or even blair to be te girl every guy longs for and every girl wants to be I hate how everyone I date tells me Im pretty maby they just say that because they want me to feel like I belong but the problem is I dont belong. Sometimes you have to wake up and face reality. maby your never ging to be as pretty as that girl who guys drool over or as skinny as the bulimic. maby your not going to be as happy as that girl taht just got execepted into harvard. But if you are that girl let me tell you something your one lucky person. Your something I will never be. Maby I will never be that girl. But I dream of it. I want to wear stylish clothes to school and do my makeup and stuff but i cant I dont want to put myself out there. I hate attention from strangers. maby one day I will be on the front of the new york times magazine maby i will be the next serena van der woodsen until then i have to wait and see what comes my way

0

Jan 14, 2016

Jan 14, 2016 at 9:12 AM UTC

hannah-elizabeth-rea

Untitled

Your dying to be heard, but noone will listen so here you are stuck….. With no where to go or nothing to do. your life is in your bedroom. Your whole life feels like a ****** up story without a description who knew life would be so blair. I wish I were one of those popular people that always had something to do or somewhere to go.I wish I could be the pretty girl that everyone payed attention to. Or everyone wanted to be around. I go to the bathroom getting ready to take a bath and all i can notice as i look down is all off my fat… I hate my face and image I long to look like serena or even blair to be te girl every guy longs for and every girl wants to be I hate how everyone I date tells me Im pretty maby they just say that because they want me to feel like I belong but the problem is I dont belong. Sometimes you have to wake up and face reality. maby your never ging to be as pretty as that girl who guys drool over or as skinny as the bulimic. maby your not going to be as happy as that girl taht just got execepted into harvard. But if you are that girl let me tell you something your one lucky person. Your something I will never be. Maby I will never be that girl. But I dream of it. I want to wear stylish clothes to school and do my makeup and stuff but i cant I dont want to put myself out there. I hate attention from strangers. maby one day I will be on the front of the new york times magazine maby i will be the next serena van der woodsen until then i have to wait and see what comes my way

1

hello my name is ging and i am super excited to say i want to **** my self i want to **** myself my name is ging and i am super exicted to say i want to end myself it was nice knowing you ging who was a nephew to my brothers indifferent to all the others came to his decision to end it all with a precision elect to wreck the mess in a violent mess inside the details of the message written only four days before a zero feeling kind of fever oh so aromatic like the budding rose affliction absent minded automatic boys grow up to meet the man they never knew because ging pink misted his head on a sunny afternoon just week two and all he knew was lost in moments on his knees crossed eyes fractal skull and brain matter like lives matter at all and to whom or what whatever was in his mind is sure to remind you of the fetish for which the chumps **** at for one in every forty just dont try it once a year *****

0

Apr 12, 2017

Apr 12, 2017 at 5:08 PM UTC

kado-macmurphy

***** (ur daddy killed himself because of you, idiot)

hello my name is ging and i am super excited to say i want to **** my self i want to **** myself my name is ging and i am super exicted to say i want to end myself it was nice knowing you ging who was a nephew to my brothers indifferent to all the others came to his decision to end it all with a precision elect to wreck the mess in a violent mess inside the details of the message written only four days before a zero feeling kind of fever oh so aromatic like the budding rose affliction absent minded automatic boys grow up to meet the man they never knew because ging pink misted his head on a sunny afternoon just week two and all he knew was lost in moments on his knees crossed eyes fractal skull and brain matter like lives matter at all and to whom or what whatever was in his mind is sure to remind you of the fetish for which the chumps **** at for one in every forty just dont try it once a year *****

35

Tekenen is mannelijk gemakkelijker dan rekenen in de les heb ik niet opgelet maar wel wat moois op mijn papier gezet wat heb ik dan geleerd *** je met potloodkrassen je maag omkeert en met je gom dat allemaal weer wit kan wassen Er zijn geen fouten op het blad niet de pijn die ik bij falen had en voelde, pijn die nogal kras door mijn voorhoofd heen krioelde Ik wilde enkele maar bedekken wat ik maakte, wat ik zag wat mij kraakte, met een lach Ik wilde enkel maar verbergen liet oordelende ogen mijn lieve leven tergen Nu ben ik terug, de handdoek naast de ring gesmeten, van mij afgebeten en gezegd nee, joh, mijn tekeningen zijn niet slecht Jouw reactie is niet waar het mij om ging.

0

May 17, 2019

May 17, 2019 at 6:47 AM UTC

Daan

Naïef

Tekenen is mannelijk gemakkelijker dan rekenen in de les heb ik niet opgelet maar wel wat moois op mijn papier gezet wat heb ik dan geleerd *** je met potloodkrassen je maag omkeert en met je gom dat allemaal weer wit kan wassen Er zijn geen fouten op het blad niet de pijn die ik bij falen had en voelde, pijn die nogal kras door mijn voorhoofd heen krioelde Ik wilde enkele maar bedekken wat ik maakte, wat ik zag wat mij kraakte, met een lach Ik wilde enkel maar verbergen liet oordelende ogen mijn lieve leven tergen Nu ben ik terug, de handdoek naast de ring gesmeten, van mij afgebeten en gezegd nee, joh, mijn tekeningen zijn niet slecht Jouw reactie is niet waar het mij om ging.

21