Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"storya" poems
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67
Siya ra gyuy nasayod sa kanunayong pagpuga sa luha sa iyang mga mata nga ming bisbis sa iyang bug-at nga unlan Siya ra gyuy nasayod Sa kabugal-bugalon sa iyang huna-huna mga storya nga gubot ra sa iyang alimpatakan Suod niya ang kadaghanan Alegre ang palibot ug naa siya Makatakod ang iyang ka hapsay Apan luyo sa katim-os sa iyang mga pahiyom Adunay kahuyang, adunay kahadlok apan siya ray nasayod Igo nalang ako sa pagpamalandong Apan ngano ako musulay pa ug salom sa iyang mga hinyap? Ngano ug samukon ko pa usab akong kaugalingon? Kung mao ang iya, iya gayud Kung ang ako, ako gayud Ug di niya ipa-ambit kanako ang iyang kasakit, dawaton ko nalang ang kahadlok nga nahimugso sa iyang panit
0
Jul 26, 2021
Jul 26, 2021 at 11:16 AM UTC
Ang kahadlok nga nahimugso sa iyang panit
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
Naa koy iingon sa imoha na importante Ayaw kalain ha, dapat na nimo mahibaw.an tanan Gusto jud nako mahibaw-an nimo ni karon. Kadto giingon na naa koy pagbati nimo ug Na nakagusto kaayo ko nimo. Dili jud to tinood tanan. Tinood jud na. Pasayloa ko. Kabalo ka na dili ka Importante ka para sa akoa. Ug kung mawala gani ka Mas malipay gani ko Kapoy na kaayo Labi na ug magtawag tawag ta. Kapoy man d.i noh? Kung ikaw gani ako ka-storya. Wala nakoy gana ug ang kalipay mabati nako lahi ra. Nakagusto ko sa imoha Pero sa una ra. Karon mas gusto pa nako teka Na dili maka.storya na. Ug kung magkauban ta sa taknang adlaw Dili na nako na pangandoy Mas ikalipay nako na Na molayo nako. Dako nako pasalamat na nakaila teka Pero tama na. Ug gusto pa teka makauban Pero kapoy na.. Hinaot magmalipayon ka perme. Ambot wala ko kasabot sa ako gibati karon. Malipay man ko na naa ka. Pero karon dli najud. Ug hinaot na dli ka magbag-o Amigo gihapon ta Kay ako dili ko magbag-o sa imoha. Amiga gihapon teka Salamat kaayo. Balika ug basa. Line 1,3,5,7, 9...... Lang
0
Mar 24, 2020
Mar 24, 2020 at 10:14 PM UTC
Ikaw ug ako
Sala bala ang mangimon Kapin pa pag may rason Buang na ina bala dayon Kung nagpalangga ka lang halin sa tagipusuon Adlaw2x himuon ang tanan Mabal-an lang ang kabutigan Madakpan lang nga ginaluiban Sang nobyo nga ginahalungan Kung wala gid man dapat pangimunan Ti ngaa indi gid mahimo palayuan Kung wala gid man sila Ngaa himu-himuan ka pa storya nila Kung sobra ka man sa reaksiyon Ti kay bali2x man ang rason Kung gulpi ka lang daun gadesisyon Sa ulihi ikaw pa ang kontrahon Tuod nga indi mo gid malikawan Mga tawo nga indi ka gid maintsindihan Di bala mas mayo na lang ang imunan Kis-a sa panghatag-hatag ka lang sa iban
0
Jan 17, 2016
Jan 17, 2016 at 6:18 AM UTC
Nobya Nga Maimon
SALAMAT SA SANDALING NAGING AKIN KA. Even seen i really knew it sinabi ko na to sa mga salita ko at itoy totoo Totoong kaya **** magsinungaling at d sabihin ang totoo ngunit ayus lang oo ayus lang na dna marahil wala ng tau na akala ko ay totoo ngunit isa palang guhit, iginuhit sa hangin at unti unting nag laho hindi na kita masisisi mag ka iba ang mundo na ginagalawan!! Mundo?? Oh pag iisip ayus lang ayus lang talaga salamat sa saglit sa kunting pag paramdam na kahit ako lang ang nag gagawa ng paraan ngunit kailangan na ata kitang kalimutan at tapusin ang tadhana na matagal kunang d pinapakawalan upang ma isip at makausap kapa siguro nga d tayu ang totoo siguro kailangan ko ng bitiwan ang lahat upang makalaya na ako sa pag iisip sa mga bagay na walang humpay na sumusulyap salamat sa saglit na taon sa buhay nating dalawa salamatSa mga nakasanayan dapat ko na atang kalimutan upang d tayo mag kasakitan dahil humihirap lang ang pusong nasasaktan siguro nga hanggang d2 nlangAkala ko habangbuhay ang awit sa ating dalawa ngunit biglang lumihis ang nota na dapat ay nasa tuno pa wala ng kasguraduhan na maibabalik pa ang nakaraan kaya sigurong tapusin na dahil na hihirapan lang salamat sa saglit na pag paparamdam na akoy mahalaga kahit itoy hindi na totoo pa salamat sa mga salita na ngaun ay nag lalayag na sakabilang dako ng mundo na dooy mag papahinga siguro ngay hanggang d2 nlang ang ating storya hanggang d2 nalng at itoy mag tatapos na salamat sa mga sandaling kaligayan salamat sa saglit ng pag paparamdam salamat sa taong nag paramdam ng katotohanan ang masasabi ko lang salamat sa sandaling naging akin ka
0
Apr 27, 2018
Apr 27, 2018 at 12:33 AM UTC
Untitled
SALAMAT SA SANDALING NAGING AKIN KA. Even seen i really knew it sinabi ko na to sa mga salita ko at itoy totoo Totoong kaya **** magsinungaling at d sabihin ang totoo ngunit ayus lang oo ayus lang na dna marahil wala ng tau na akala ko ay totoo ngunit isa palang guhit, iginuhit sa hangin at unti unting nag laho hindi na kita masisisi mag ka iba ang mundo na ginagalawan!! Mundo?? Oh pag iisip ayus lang ayus lang talaga salamat sa saglit sa kunting pag paramdam na kahit ako lang ang nag gagawa ng paraan ngunit kailangan na ata kitang kalimutan at tapusin ang tadhana na matagal kunang d pinapakawalan upang ma isip at makausap kapa siguro nga d tayu ang totoo siguro kailangan ko ng bitiwan ang lahat upang makalaya na ako sa pag iisip sa mga bagay na walang humpay na sumusulyap salamat sa saglit na taon sa buhay nating dalawa salamatSa mga nakasanayan dapat ko na atang kalimutan upang d tayo mag kasakitan dahil humihirap lang ang pusong nasasaktan siguro nga hanggang d2 nlangAkala ko habangbuhay ang awit sa ating dalawa ngunit biglang lumihis ang nota na dapat ay nasa tuno pa wala ng kasguraduhan na maibabalik pa ang nakaraan kaya sigurong tapusin na dahil na hihirapan lang salamat sa saglit na pag paparamdam na akoy mahalaga kahit itoy hindi na totoo pa salamat sa mga salita na ngaun ay nag lalayag na sakabilang dako ng mundo na dooy mag papahinga siguro ngay hanggang d2 nlang ang ating storya hanggang d2 nalng at itoy mag tatapos na salamat sa mga sandaling kaligayan salamat sa saglit ng pag paparamdam salamat sa taong nag paramdam ng katotohanan ang masasabi ko lang salamat sa sandaling naging akin ka
Continue reading...
3
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
0
Aug 13, 2016
Aug 13, 2016 at 12:20 PM UTC
Posporo
Ang posporo ay isang entabladong ginawa para masira, Para magbigay ng panandaliang liwanag, Para sayawan at indakan ng apoy, At sa huli, Lilisanin din ito, Iiwan ang sunog at durog na entabladong isang beses niya lang sinayawan. Tayo ay dalawang taong ginawa at itinakda ng tadhana para maintindihan natin ang pag-ibig, Ginawa tayo para masira at maging buo muli, Para sumayaw at umindak sa bawat kantang maririnig natin sa radyo, Pinilas at tinapon natin ang huling yugto sa storya natin. At lahat ng 'to, ay isang posporong nasindihan na at nadurog, nagngangalang sana Eto ang posporong nagngangalang tayo Sinindihan ito ng tadhana, Nagliyab tayong dalawa sa kabila ng gabing malamig Hindi nawala ang indayog ng apoy na pilit hinihipan ng hangin, Patuloy na nagliliyab, kinakain ang kabuoan ng posporo Hanggang sa nawala, Hanggang sa napagtanto ko na ako pala ang posporong sinayawan mo. Ako ang posporong hangarin ang masayawan ng apoy **** mapangsindak, At ayaw maubos ng iyong liyab, Ako ang entabladong pwede **** sayawan nang walang hanggan, Sana'y hindi ka umalis nang natapos pa lamang ang isang kanta, Ngunit Nawala ka Umalis, Iniwan ang sunog at durog kong entablado Ikaw ang apoy na pumuno at umubos sa akin, Ako ang posporong nagsisilbing patunay ng ating munting sandali Pinilit kong hanapin muli ang alab mo, Ngunit napagtanto Aanhin mo pa ang nasindihan na posporo? Hanggang ngayon, Hindi ko pa rin mawari na sa buong akala ko Sabay nating pinilas ang huling yugto ng storyang sinulat natin, Ngunit pagkatapos ng lahat, Tinago mo pala 'to at idinikit muli sa kwento nating dalawa.
Continue reading...
38
Ginailad lang ba nako akong sarili nga ok lang ko Sa pag trato nimu sa akua nga murag trapo nga labhan lang nimu ug gusto nimung gamiton Ambi ba nako ug direct to the point ka kay hastang baliktara imung trato sa akua pag ako nag talikod na gi himu tikag princessa pag kauban tika gi antos ko ang tanan, sa ka way klaro nimu ka storya ingun-ingun paka ka naay pag-asa pero ang kamatuoran ngitngitpas alkitran Nag antos kog pito ka bulan gi hatag nako ang tanan ang resulta karun mura-patag mas worst pa sa wa nagkaila nikalit kag wa na nag reply pag tan-aw nako sa twitter nimu naa nakay lain kasabay sa lipay-lipay
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 11:33 PM UTC
Asa ta padulong
Tara aton tan-awon Balikon an nawara nga hinumduman naton Updi ako paglingi, pag-duaw bisan la maguti Tagi ako hin oras, alayon la pamati. Tara aton balikon Mga panahon na hi ikaw akon Nga hi ikaw pa an akon kalibutan Kalibutan nga yana imo na ginkalimtan. Tara updi ako Ngadton takna nga dire pa uso an tawo Balitaw intrimis la tatawa-tawa gad usahay Ayaw pagkawanga an oras, inin higayon nga maupay. Babahinan ko unta ikaw hine nga aton anay storya Ugaring kay na dire ka ada nga ine mabalik pa An aton paglakaton in imo gintuldukan Dalan nga anay ginsubay, yana waray na hingaradtuan. Tara, dire ka gud ba maupod? Bisan la ha urhi nga takna ig-bayaw an imo pagtapod Tuguti ako nga ha imo akon igsumat Inin sininsilyo ngan tinalagudti nga pag-aghat. 8.18.20
0
Aug 17, 2022
Aug 17, 2022 at 12:23 PM UTC
PAG-AGHAT
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan
0
Jan 9, 2018
Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC
Pabalik
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan
Continue reading...
37
Sisimulan natin ang storya sa tatlo kami, Siya, Si iyun at Si ako Tinitimpla mo parang kape Siya, siya Yung nagmimistulang asukal sa buhay mo Siya, diba tapos na siya? Bakit bumabalik ka pa? Siya?, siya na pinapaasa mo at ginagamit mo. Siya, yung nagiging pangraos mo kapag nangngati ka. Paano naman si iyun? Si iyun yung nagmimistulang creamer sa buhay mo. Isang palamuti kumbaga. Isang nagbibigay kulay sa mata ng karamihan Paano naman si ako? Ako yung mapait, ako yung bitter kung tatawagin. Ako yung pinaka-importante yun ang iyong sabi. Anong sabi? Bitter ako? Oo bitter ako, kasi hindi mo alam na mas better ako. Eh paano kung ang siya ay nawala? At yung si iyun ay wala naroon? Pwede bang gampanan ni ako yung dalawang yun? Pwede ka naman magkape kahit barako lang Walang creamer, walang asukal Pero may pait para magising ka naman. Pero diba ang kape ngayon ay mas tinatangkilik Kung mas matamis at mas makulay? Dahil ang kape ngayon ay halos wala ng kape. Pero babaliktarin ko ang epekto ng kape sayo Magigising ka kapag wala ng ako
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 4:55 AM UTC
3 in 1
Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Hindi pa man nakikita ng mga magulang mo ang mukha mo, alam niya na. Hindi pa nila alam ang ipapangalan sayo, kung babae ka o lalaki, pero siya, kabisado na niya. Kabisado niya, ang hulma sa mga mukha mo lalo na kapag tumatawa ka. Ngunit ang pinaka ayaw niya, ay ang hulma sa iyong mukha kapag umiiyak ka. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Napagtagpi-tagpi na niya ang storya mo. Alam niya, kung ilang beses kang maliligaw sa landas mo. Pero babalik ka, babalik ka sa kung kanino ka talaga nakalaan at yun ay sakanya. Hindi man magiging madali ang lahat ng ito para saiyo, pero nandiyan lamang siya, sasamahan ka. Hinding hindi ka niya iiwan, kahit minsang inisip **** tumalikod sakanya. Nandiyan lang siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Alam niya kung kailan bibilis ang tibok ng puso mo. Pag kinakabahan ka, pag sobrang saya mo, o kaya pag nagagalit kana. Alam niya kung kailan parang hihina ang tibok nito. Dahil sa mensaheng natanggap mo na nagdulot ng lungkot at takot para sayo. Alam niya ang lahat ng ito. Alam niya rin kung kailan titigil ang tibok ng puso mo. Pag tapos na ang lahat, kapag natapos na ninyo ng sabay ang storya ng buhay mo. Titigil na ito. Pabagal ... ng pabagal ... hanggang sa mawala ito. At sa pagkakataon na iyon, babalik ka sa piling niya. Kung saan unang beses niyang inilahad ang katauhan mo. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Kaya magtiwala ka sakaniya. Dahil hindi ka niya hahayang mawala sa paningin niya. Sa oras na piliin **** makilala siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilalang kilala ka na niya. Isa siya sa mga nakatitig saiyo. Kasama ang mga ngiti sakaniyang mga labi, kasama ang pusong tuwang tuwa, dahil sa kaniyang nakita. Una palang, kilala ka na niya. Ramdam na niya na darating ka. Kaya ikaw, nandito ka, dahil dumating na ang panahon na kikilalanin mo siya. At Siya si Hesus, na namatay sa krus, para sayo, at para rin saakin. Kilala ka niya
0
May 17, 2020
May 17, 2020 at 8:30 AM UTC
Kilala ka niya
Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Hindi pa man nakikita ng mga magulang mo ang mukha mo, alam niya na. Hindi pa nila alam ang ipapangalan sayo, kung babae ka o lalaki, pero siya, kabisado na niya. Kabisado niya, ang hulma sa mga mukha mo lalo na kapag tumatawa ka. Ngunit ang pinaka ayaw niya, ay ang hulma sa iyong mukha kapag umiiyak ka. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Napagtagpi-tagpi na niya ang storya mo. Alam niya, kung ilang beses kang maliligaw sa landas mo. Pero babalik ka, babalik ka sa kung kanino ka talaga nakalaan at yun ay sakanya. Hindi man magiging madali ang lahat ng ito para saiyo, pero nandiyan lamang siya, sasamahan ka. Hinding hindi ka niya iiwan, kahit minsang inisip **** tumalikod sakanya. Nandiyan lang siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Alam niya kung kailan bibilis ang tibok ng puso mo. Pag kinakabahan ka, pag sobrang saya mo, o kaya pag nagagalit kana. Alam niya kung kailan parang hihina ang tibok nito. Dahil sa mensaheng natanggap mo na nagdulot ng lungkot at takot para sayo. Alam niya ang lahat ng ito. Alam niya rin kung kailan titigil ang tibok ng puso mo. Pag tapos na ang lahat, kapag natapos na ninyo ng sabay ang storya ng buhay mo. Titigil na ito. Pabagal ... ng pabagal ... hanggang sa mawala ito. At sa pagkakataon na iyon, babalik ka sa piling niya. Kung saan unang beses niyang inilahad ang katauhan mo. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Kaya magtiwala ka sakaniya. Dahil hindi ka niya hahayang mawala sa paningin niya. Sa oras na piliin **** makilala siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilalang kilala ka na niya. Isa siya sa mga nakatitig saiyo. Kasama ang mga ngiti sakaniyang mga labi, kasama ang pusong tuwang tuwa, dahil sa kaniyang nakita. Una palang, kilala ka na niya. Ramdam na niya na darating ka. Kaya ikaw, nandito ka, dahil dumating na ang panahon na kikilalanin mo siya. At Siya si Hesus, na namatay sa krus, para sayo, at para rin saakin. Kilala ka niya
Continue reading...
8
Isang bagong umpisa, Isang bagong pahina, Storya, pagsisimula, Ang unang kabanata.
0
Sep 17, 2017
Sep 17, 2017 at 5:11 PM UTC
Tanaga #7: bukangliwayway
hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 1:35 PM UTC
bantas
O kay rami ng mga bilang, O kay rami ding kabilang, Sa kumpol ng mga braha, Isasalaysay ang aking storya. Sampu, sampung taon siguro ang hihintayin ko bago ka maligawan, Siyam, ika'y naumpisahang magustuhan habang nasa ika syam na baitang, Walo, palitan mo lang ang letrang o ng a, yan ang pag-asa ko, Pito, dahil nung ika pitong baitang, di agad nakilala, Anim, at sana sa anim na taon sa aking sekondarya ang bawat araw ay mahalaga, Lima, at sana sa ikalimang taon, ikay mas makilala pa, Apat, apat na araw nalang ang natitira sa linggong ito, Tatlo, at mahigit pa sa tatlong oras ang naigugugol ko sa pagsulyap minsan sa iyo, Dalawa, dalawang taon nalang ang natitira na ikay makakasama, Kahit di man ako ang iyong hari, ituturing naman kitang reyna, sabihing ako'y tuso man, o yung madalas na nagpapatawa, Ang hiling ko'y maging alas mo aking sinta.
0
Sep 11, 2017
Sep 11, 2017 at 8:15 AM UTC
Baraha
Oo, papansin ako sayo Pero hindi mo napapansin, na sayo lang ako nagpapapansin. Oo, papansin ako sayo Dahil ikaw lang yung gusto kong pansinin. Oo, papansin ako sayo pero hindi mo naman ako pinapansin Oo, papansin ako sayo pero hindi mo na napapansin sarili mo, na ngumingiti ka ng dahil sa’kin. Oo, sumosobra na ako! Sumusobra na ako sa pagpapapansin Kasi gusto ko, mapansin mo din naman ako kahit isang beses lang. Tanong ko lang? Kailan mo kaya ako papansinin? Kailan ko kaya mararanasan na lambingin din? Oo, marahil ayaw mo sakin, Siguro nga iba ka na Iba na ang iyong gusto Iba na yung taong gusto **** kasama Iba na yung gusto **** bigyan ng pansin. Pero kahit ganun, na ako lang yung nagpapapansin At hindi mo din naman ako pinapansin Hindi ako nanghihinayang, Kasi naging masaya ako, naging masaya ka din Naging masaya tayong dalawa Kahit hindi mo na ako pinapansin. Salamat sa mga pagbabasa at pakikinig mo sa mga walang kwentang storya ko. Je t’aime
0
Jun 12, 2018
Jun 12, 2018 at 3:34 AM UTC
Seen zone
Nagbalik tanaw, Hinalungkat ang nakaraan, Mga 'storyang, lumitaw, Binalot ng tawanan. Ngunit ang mithi ko'y iiba, Nais kong ika'y mas makilala, Sapagkat ang alam ko sayo'y ang kaunti pa, Ako nama'y pagbigyan mo, sige na. Nagulat, di makapaniwala, Bakit parang nagtutugma, Ang ating mga storya, Ang ating pagkabata. S'an nga ba ako? S'an ka naman ng mga panahong ito? Hindi ba, tayo'y magkalayo? Ni minsan, tayo ba noo'y nagtagpo? At tayo'y nagbiruan pa, Sabi natin ng patawa, "Aba, baka ito'y tadhana", Aba, sana nga. Maalala pa kaya kita? Ang tanong nating dalawa, Tanong na may kaba, Nagtatanong nang nag-aalala. Aalahanin kita, Ang sa aking bawat umaga, Ang buwan sa aking gabi, Ang mitsa ng aking mga minithi. Ang sabi kong "una", Una kong maaalala, Una kong ipinagdasal, Ang una kong minahal.
0
Jun 4, 2018
Jun 4, 2018 at 1:20 PM UTC
Kahapon: Sa Paglalim ng Gabi
Alam ko naman na ang mga bagay na sobrang nagpapasaya sa atin ay hindi itinadhanang magtagal ng higit pa sa ating gusto. Alam ko na kahit anong landas man ang ating piliin darating at darating pa rin tayo sa dulo. Nang mapagtanto ko 'to nagkaroon ako ng kalayaang hindi ko inasahan. Ang magmahal ng walang kasamang pangamba. Kaya't kung dumating man tayo sa dulo, sinta, handa na ako. Dahil dito sa ating storya, sa umpisa pa lang ay inibig na kita.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 10:44 AM UTC
Handa na ako sinta.
Hindi ko inakalang magiging ganito ang takbo ng mundo Nakita kita ng walang dahilan, mabilisan ang pagtatagpo Ni pangalan, ni salita, walang palitan na nangyari Kaya nga’t nagtatanong, paano ba ito? Ito ba’y maari? Unang pagtatagpo, ni hindi kita namalayan Nagpakilala ka, hindi ko matandaan Sa isang silid, marami tayong kakilala Ngunit bakit hindi tayo nagkakilala? Ikalawang tagpo natin, sa lugar na mahangin Magkatabi na tayo pero walang usapang nangyayari Tinatanong sa sarili kung uunahan ko ba ang storya O hahayaan na lang kita kahit na tayo’y magkasama Lumipas ang oras ng hindi natin namalayan Lumipas ang oras iniisip ko’y walang katapusan Tinatananong sa sarili kung ikaw na ba Ikaw na ba ang sasagip sa pusong kong umaasa?
0
Jul 24, 2018
Jul 24, 2018 at 4:29 AM UTC
DAYO
Sino nga bang bumitaw? Sino nga bang kumakapit pa? Sila ba'y magkahawak pa? Magkahawak sa isa't isa. Ang pagtingin nila'y magkaiba, Magkaiba ang bawat isa, Bumitaw kasi siya raw ay salawahan, Kumapit sya dahil sa katotohanan. Ang bawat tauhan ay may sariling storya, May sariling kwento kung saan sya ang bida, Sa kanya umiikot ang mundo, Para bang ang mundo ang kanyang tagasuyo. Dalawang storyang nagtagpo, Dalawang storyang sa isa't isa nabunggo, Nagkatitigan at nagkasalubungan, Nagkalapit ng di katagalan. Ngunit sino nga ba sa dalawa? Ano nga bang ginawa ng bawat isa? Iyan ang di ko pa alam ng lubos, Kahit ako ang isa sa may tangan sa isa sa mga storyang nag krus.
0
Aug 27, 2017
Aug 27, 2017 at 4:47 PM UTC
Kapit