Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagpapasalamat" poems
Alam ko kaarawan mo nung abril labindalawang at ngayon Humahabol pa ako sa regalo ko na tula para lang sayo. Naaalala kita bilang aking best friend nung intermediate palang tayo Ngayon pati sa facebook konektado pa rin ako sayo Paminsan-minsan ikaw nagchachat sa kin at minsan ako rin naman Nagsheshare ng problema at nagbibigayan ng tips kahit papano man Ngayon dalagita na tayo, marami na rin mga problema sa school at iba kaso Gusto pa rin kita makausap ng matagalan eh marami lang talagang inaasikaso Nagkataon nagkita tayo sa mall at ang napansin ko bigla ka tumangkad Syempre naingit agad, hindi ako pinagpala ng diyos ng tangkad eh. Natutuwa ako nakilala kita noon at nagkakilalan tayo ng lubos Kahit malayo tayo sa isa't isa, at saka nagpapasalamat rin ako  Naging best friend kita at lagi tayo nagtutulungan  Kung may problema tayong hinaharap. Kung alam mo lang maeffort ako kung hindi lang natatamad Lalo na sa pagibig kung pinageffortan dapat masuklian. Pasensya na kung nahuli ako ibigay ang regalo ko para lang talaga sayo Nagpapasalamat ako sa lahat ng alaala natin dalawa at sa susunod pa. Mahal kita dahil naging parte ka na rin sa buong buhay ko! Happy Birthday! To the 16th girl Vivien Hannah Isabel Estrada!
0
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 9:51 AM UTC
Maligayang kaarawan aking kaibigan
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:25 AM UTC
Handa sa aking kaarawan
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
Continue reading...
65
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
0
Apr 29, 2015
Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC
Alipin
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
Continue reading...
97
Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.
0
Apr 10, 2016
Apr 10, 2016 at 2:07 AM UTC
Saranggola
Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.
Continue reading...
42
Siya ang "Ilaw ng Tahanan" Gagawin ang lahat upang ako'y masuportanhan. Sa tabi ko'y laging nariyaan Papatawanin ako upang masiyahan. Siya ang haligi kapag walang tatay Kanyang pawis ay hindi namamatay. Sa gawaing bahay, siya'y sanay Siya rin ang nagmamahal ng tunay. Siya rin ang aking kaibigan Hinding-hindi ako iiwanan. Papatawarin sa mga kasalanan At mayroon pang laruan. Siya ang dahilan bakit ako narito Sapagkat ako ay nabubuhay rito sa mundo. Nagpapasalamat ako ng taos-puso Sa inang narito sa tabi ko.
0
Oct 21, 2014
Oct 21, 2014 at 9:38 AM UTC
Ang Ilaw ng Tahanan
Nakaw-Tingin Nang masilayan ka, Buhay ko ay sumigla. Nang makilala ka, Ngiti ko'y kakaiba. Nang ika'y dumaan, Sa aking harapan, Ako'y nag-alinlangan, Kung ika'y ngingitian. Hindi ko maiwasan, Na ika'y hangaan. Sa iyong kagandahan, Nagkakagusto ang kalalakihan. Laman ka ng isipan, Mukha mo'y napapanaginipan, Sarili ko'y di maintindihan, Damdamin ko'y naguguluhan. Tinangka kitang lapitan, Upang iyong malaman, Na kita'y hinahangaan, Gustong maging kaibigan. Nang tayo'y magkaharap, Wala akong mahagilap, Hindi ko mahanap-hanap, Ang salitang pangarap. Nalimutan ko ang katapangan, Naduwag ang aking kalooban, Hindi ko na napanindigan, Ang mga salitang binitawan. Torpe na kung tawagin, Kahit na ito'y nakaw-tingin, Sa malayo ika'y napapansin, Ako'y nagpapasalamat pa rin.
0
Mar 12, 2016
Mar 12, 2016 at 10:58 AM UTC
Nakaw-Tingin
#080316 Hindi ako Yung taong *matapos **** iwa'y* *Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto. Hindi ako Yung porket may nararamdaman pa sayo'y Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati. Hindi ako Yung mananatiling martir Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin. Hindi ako Yung papatawarin ka na lang ng bigla Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan. --- Hindi ako Pero sa pagbalik mo'y Kaya pa rin pala kitang yakapin Nang may buong pagtitiwala. Hindi ako Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama Nang maging tama ang puso't Masunod ko lamang Siya. Hindi ako Pero tiwala ako sa Kanya Kaya't patuloy ka pa ring minamahal. Hindi ako Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay. Oo, hindi ako At nagpapasalamat ako sa Kanya Na patuloy akong binabago. Hindi kasi ako perpekto, Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo. At may takot akong mahalin ka, Pero sa pag-ibig Niya, Naroon pala ako.
0
Aug 2, 2016
Aug 2, 2016 at 8:08 PM UTC
Hindi Ako
Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 12:36 PM UTC
Sa Pagpikit ng Aking mga Mata
Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.
Continue reading...
41
Naglalakad ako pauwi nang makita kita sa isang tabi. Umiiyak. Humahalakhak. Lumalaklak. May hawak na bulaklak. At humihiling sa bawat talulot na pipitasin ay sana hindi ka niya iniwan nang wasak. Nilapitan kita agad at tinabihan. Dinamayan ka sa lamig. Ang mga binti **** sa sobrang tagal nang nakaupo ay namimintig. Walang salita o tunog na lumabas sa aking bibig. Kundi ang mga tenga lamang para makinig. Sa pagkwento mo habang ang boses mo'y nanginginig. Sabay nating pinanood ang pagbaba ng araw. Kasama sa paglubog ang galit na umaapaw. Napatitig ako sayo at napabulong na wag ka sanang matunaw. At nagtataka na bakit mayroong tao na sayo ay umayaw. Biglang tumibok ang puso ko ng laktaw-laktaw. Nagpapasalamat na natanaw kita at ako ay naligaw na parang langaw. Kinalaunan ay napatahan ka kahit saglit lang. Napasaya kahit saglit lang. Nabawasan ang sakit kahit saglit lang. Nakalimot sa problema kahit saglit lang. Nakasama ka kahit saglit lang. At naging parte ng mundo mo kahit saglit lang. Hinatid ka para ligtas na makauwi at nagtanong ka kung paano makakabawi. Makita ka lamang ngumiti, ang abala ay mapapawi. At sana, kung okay ka na talaga. Kapag natulog ka at ipipikit na ang mga matang namamaga. Ay malaman mo na ang iyong tunay na halaga. At matuklasan ang pagmamahal na pang-sayo lamang ng buong buo.
0
Jul 5, 2016
Jul 5, 2016 at 8:37 PM UTC
Panyo
Ang kalatas kong ito, Ay talagang para sa'yo, Wag nang isipin kung sino, Dahil alam kong alam mo. Gusto ko lang na malaman mo, Kahit alam kong tunog gago, Na ako'y may katanungan para sa'yo, Kung mamarapatin mo. Ginulo nito ang aking isipan, Di ko nga rin alam, ewan, Ngunit sagot mo'y hanap ko, Kung sino ba ang kasalukuyang minamahal mo. Alam kong walang kwenta, Aaminin kong ako'y umaasa, Inaasam ang yong pagsinta, Sa isang tulad ko, isang dukha. Dinadaan ko nalang sa pagiging negatibo, Ngunit kalahati lang dun ang totoo, Dahil ako'y tao rin naman, Naghahangad, may mga kagustuhan. Sinasabi kong "ganyan ang mundo", Sinasabing iyan ang prinsipyo, Ngunit yan ay di ko gustong paniwalaan, Dahil dito sa nararamdaman. Iniisip kung paano kaya, Paano kung iyon nga? Paano kung di lang ako? Di lang ako ang nagkakaganito. Ako sayo'y lubos na nagpapasalamat, Kahit na ito'y alam kong di pa nga talaga sapat, Ngunit ang kalatas na ito it'oy hindi ko lalagyan ng bantas, Dahil ang mga panahong ito'y, di ko pa gustong magwakas
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 8:10 PM UTC
Isang Kalatas
"Pinili" Kung sisimulan ko man sa umpisa ay parang sobrang haba At baka abutin man ako dito ng umaga Kaya sisimulan ko nalang nung pinili mo siya Oo tama! Oras narin para ilabas itong simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Na mas pinili mo yung taong sinayang lang ang oras mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Handang ibagay ang buong araw sa iyo Pero mas pinili mo yung taong sinayang lang ang ang pagmamahal mo Kay sa dun sa taong nandiyan lang sa tabi mo Na handa kang mahalin ng totoo Pero mas pinilo mo yung taong yun kay sa dun sa taong naghihintay lang ng matamis **** Oo At bago matapos ang aking simpleng tula na matagal ng nakatira dito sa puso ko Ako'y nagpapasalamat sayo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Salamat dahil kahit sa unting oras na ibinigay sa ating dalawa ay naramdaman ko ang pagmamahal mo Salamat sayo.
0
Jun 29, 2016
Jun 29, 2016 at 5:58 AM UTC
Untitled
Masarap pakinggan Hiyaw nyo ng aming pangalan Pag suporta na kahit sino ay hindi mapapantayan Kami ay nagpapasalamat sa inyong lahat Sa lahat ng inyong sakripisyo't oras Sa aming pag usad Humihingi kami ng konting agwat Pagkat kami'y nagigipit Sa masikip na daan't hindi maka usad Sana kami ay intindihin Pagkat kami ay tao din Humihinga't may buhay rin
0
Jan 28, 2019
Jan 28, 2019 at 12:19 AM UTC
Artist
Salamat sa walang sawang pakikinig sa mga kwento ko Sa mga pangaral sa mga simpleng problema at pangyayari sa buhay ko Ikaw ang unang nakakaalam pag may problema ako. Kapag naiinis ako, nagtatampo, masama ang pakiramdam o nalulungkot Sobrang nagpapasalamat ako sa pagiintindi mo sakin. Kahit minsan makulit ako Ipinagmamalaki ko sa lahat na ikaw ang mama ko Kasi pinalaki mo ko ng maayos Salamat din sa walang sawang pagsuporta saakin sa lahat ng bagay. Sa pag compliment ng mga drawings ko hehe Dahil dun napapalakas mo ang loob ko:3  Pinapalakas mo ang loob ko palagi Salamat sa paniniwala na kaya kong lampasan ang mga problema sa buhay. Salamat kasi kahit kailan hindi ko naramdaman na kailangan ko maging magaling na anak para maging proud ka sakin. Salamat kasi yung mama ko yung pinakanakakaintindi sakin. Ikaw ang pinaka bestfriend ko sa lahat. Lahat nang yun naaappreciate ko ng sobra sobra.
0
Jul 13, 2017
Jul 13, 2017 at 11:04 AM UTC
Mama
Sa bawat sukat at tugma Sa bawat tula kong hindi tumugma Ang tayo'y hindi dapat itinadhana Ngunit tayoy pinagtapo ni tadhana Sa bawat oras na naiisip ka Sa bawat paglinap ng tula Na sayo lang naman ilalathala Na ikaw lang laging laman ng mga masasayang tula Sinta sana makuha mo lahat ng obra Dahil walang ibang nanaising  pagbigyan nitong nilikha Kundi ikaw lang at wala ng iba alam kong huli na Ngunit ipaglalaban parin kita Sa mundong napupuno ng kalokohan Pupunuin naten ng pagmamahalan Piliin mo ako at papakita ko sayo Kung ano ang ibig sabihin ng pagiibigan Lubos akong nagpapasalamat Sobrang maraming salamat Kahit kay tadhana Dahil nakilala ko ang isang uri ng dalagang katulad mo Walang kupas Walang kulang Walang arte Kaya nung nahulog saiyo Wala akong laban sayo Hinayaan nalang mahulog sayo Dahil una palang ikaw na ang gusto. Itong mga tula Nagpapakita Nagpapatunay na mahal kita Salamat sinta, mahal kita.
0
Feb 21, 2020
Feb 21, 2020 at 10:42 PM UTC
Mga tula
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.   Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:           Tunay na marahas           ang kanyang naging wakas.           Pinaghinalaang droga isinuksok.           Sa narinig na kaluskos sa loob           ng iyong dibdib na kahoy, dinurog           ang lahat ng ala-alang kinukupkop           Labing-isang taon ka nang kanugnog,           kakosa sa pagtulog           sa isang iglap, daig pa ang binugbog           Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.           Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro           Kahit nilagot ng karahasan at maling akala           Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
0
Oct 14, 2021
Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC
Parangal Sa Pinatay Na Gitara At Panalangin Sa Ninunong Kudyapi
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.   Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:           Tunay na marahas           ang kanyang naging wakas.           Pinaghinalaang droga isinuksok.           Sa narinig na kaluskos sa loob           ng iyong dibdib na kahoy, dinurog           ang lahat ng ala-alang kinukupkop           Labing-isang taon ka nang kanugnog,           kakosa sa pagtulog           sa isang iglap, daig pa ang binugbog           Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.           Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro           Kahit nilagot ng karahasan at maling akala           Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
Continue reading...
41
Lahat tayo’y lubak na daan ang tinatahak, Pagtupad ng pangarap sa buhay ang binabalak. Maraming sakripisyo ang kailangan, Upang maging maayos ang kinabukasan. Karamihan sa atin ay sa Diyos kumakapit, Dalanging bagong umaga’y sumapit, Mabawasan ang mga nararamdamang sakit, Kaya liwanag ng pag-asa ang nais makamit. Pagdarasal ng mataimtim, Ang sandata sa daang madilim. Upang ang liwanag ay ika’y sikatan, Maging gabay sa landas na walang kasiguraduhan. Sa Diyos ay nagpapasalamat, Para sa gabay na walang humpay. Hiling na magkaroon ng lakas, Sa pagharap sa mga pagsubok sa buhay.
0
Sep 2, 2020
Sep 2, 2020 at 12:53 AM UTC
Liwanag
Sobrang labo ng mundo natin Yung tipong Andito ako Andyan ka Sayo umiikot ang mundo ko Pero tumitigil sayo Masaya ako sayo Samantalang masaya ka sa iba Bibitaw na ako Pero minsan di ka man lang kumapit Ang masaklap sa lahat Mahal kita Pero di mo ako mahal Ang labo diba? Ganyan ang mundo natin Sobrang labo at baliktad Kasi hanggang ikaw at ako na lang Wala ng magiging tayo Masakit man sakit na tayo'y hanggang dito na lang Masaya pa din ako Kasi dumating ka sa buhay ko Di man naging tayo Nagpapasalamat ako at nakilala kita
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 1:40 AM UTC
MALABONG MUNDO
Asa durungawan Magisa Nakaupo, Mahangin, Masarap lumagok ng inumin Mapayapa, Mga tao'y natutulog Masaya Ako tuwing lumalalim ang gabi Kahit hindi pala maaraw Ang piling ko'y masaya Ikaw, Oo, buwan ikaw Ikaw ang nagbibigay ng ilaw Sa oras na nagdidilim Kapag wala nang naniniwala Sa akin. Lubos, Lubos Akong Nagpapasalamat Sa pag bigay ng ilaw sa tuwing ang mundo ko'y nandidilim na.
0
Feb 17, 2020
Feb 17, 2020 at 12:42 AM UTC
Durungawan v2.0
Hindi ko siya hiniling Swerte ko siya ay dumating Tila tadhana'y sa akin siya'y ibinaling Upang sa mga kama'y ko siya'y aking makapiling Ako'y sadyang nagpapasalamat Sa pagdating mo sa aking buhay Gagawin lahat ng nararapat Upang mga ngiti mo'y hindi mawalan ng kulay Mga ngiting nagpapasaya sa akin Tawa mo na nakakahumaling Lahat ay aking gagawin Manatili kalang dito sa aking piling Hindi ka man gaano mabigyan ng lahat Pero kita pa rin sa yong mga mata ang saya Kaya ulit ako'y nagpapasalamat Sa tadhana na sa akin ika'y ipinaubaya
0
Aug 21, 2021
Aug 21, 2021 at 4:29 AM UTC
Paubaya