"nagbibiro" poems - Hello Poetry

Habang ang oras ay dumadaan Ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan Upang mailabas ang nadarama At sa isang iglap, may himala Tila naghelera ang mga tala Na sa aking paghinga Ang aking bibig ay bumuka Sa wakas, nasabi ko na Habang nakatitig sa iyong mga mata Ang aking matagal na kinimkim Ang aking kaisa-isang lihim Ang matagal ko nang nais wikain Ay narinig mo na mula sa akin Ngunit bakit ganyan ang reaksyon mo Natawa ka, na parang ako'y nagbibiro At narinig ko mula sa iyong mga labi Mga salitang hindi ko mawari Para bang nawalan ng pag-asa Dahil nung sinabi ko na mahal kita Hinawakan mo ang aking kamay At ang sagot mo lamang ay Huli na, dati minahal kita Pero ngayon, hindi na Tapos bigla kang ngumiti Sabi mo'y ako'y nalilito lamang, nagkakamali Niyakap mo ako at binulungan Hindi mo ako paaasahin, gaya ng ginawa ko sayo noong nakaraan

0

Aug 21, 2015

Aug 21, 2015 at 12:12 AM UTC

Stitch

Sayang

Habang ang oras ay dumadaan Ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan Upang mailabas ang nadarama At sa isang iglap, may himala Tila naghelera ang mga tala Na sa aking paghinga Ang aking bibig ay bumuka Sa wakas, nasabi ko na Habang nakatitig sa iyong mga mata Ang aking matagal na kinimkim Ang aking kaisa-isang lihim Ang matagal ko nang nais wikain Ay narinig mo na mula sa akin Ngunit bakit ganyan ang reaksyon mo Natawa ka, na parang ako'y nagbibiro At narinig ko mula sa iyong mga labi Mga salitang hindi ko mawari Para bang nawalan ng pag-asa Dahil nung sinabi ko na mahal kita Hinawakan mo ang aking kamay At ang sagot mo lamang ay Huli na, dati minahal kita Pero ngayon, hindi na Tapos bigla kang ngumiti Sabi mo'y ako'y nalilito lamang, nagkakamali Niyakap mo ako at binulungan Hindi mo ako paaasahin, gaya ng ginawa ko sayo noong nakaraan

27

hindi ko na mabilang kung ilang beses na ako nabasa sa ulan may mga panahong dahil sa aking katangahan biglang bumuhos ang napakalakas na ulan may mga pagkakataong sinasadya din magpaulan wala gusto ko lang kailangan ba laging may dahilan? simula nang araw ay makulilim na langit ang bungad ang payong na isinantabi pagdinila ko'y walang ulan na nangyayari nagbibiro na naman ang langit sa panahong gusto kong magbabad at maglakad sa ilalim ng ulan hindi lumapat sa tuyong lupa na siyang aking apak

0

Jul 29, 2019

Jul 29, 2019 at 12:13 AM UTC

mellokeats93

Ulan

hindi ko na mabilang kung ilang beses na ako nabasa sa ulan may mga panahong dahil sa aking katangahan biglang bumuhos ang napakalakas na ulan may mga pagkakataong sinasadya din magpaulan wala gusto ko lang kailangan ba laging may dahilan? simula nang araw ay makulilim na langit ang bungad ang payong na isinantabi pagdinila ko'y walang ulan na nangyayari nagbibiro na naman ang langit sa panahong gusto kong magbabad at maglakad sa ilalim ng ulan hindi lumapat sa tuyong lupa na siyang aking apak

22

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

0

Feb 8, 2017

Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC

psalmiseta

Sana Bukas May "Tayo" Na

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

67

Noong una hindi ko namalayan, hindi ko pinansin ang iyong presensya Na mismong dahilan, para iyong kagandahay aking di masilayan Di nag tagal ikaw ay sakin pinakilala, ngunit ipina-walang bahala dahil ikay kasamahan lamang Hanggang sa tinakdang tayoy lubos na mag kakilala At binigyan ng pagkakataon bilang maging aking kaibigan Nang nasundan ay aking nasaksihan, ang simpleng ngiti mo pala'y tuluyang nakakahawa Ako ay sumasaya tuwing sa akiy nasisilayan, ang isang ngiti mo pala'y nag dudulot ng kaligayan Sa araw araw na ikay aking kasama, ako ay nagbibiro upang aking masilayan Ngiti **** kay ganda pati na iyong mga mata, hinahanap-hanap sa tuwing ikay aking nakakasalamuha Di ko napapansin na akoy unti-unting nabubuo at sumasaya, sa mga oras na ikay aking napapatawa Hanggang sa isang araw biglang napagtantong kulang ako, kung walang ikaw sa buhay ko Nang pinagtagpong muli, biglang nagpahayag ng aking saloobin Hindi man masyadong napaghandaan, hindi rin inaasahan ang kinalabasan Napaka-saya lang, na nag simula ang lahat sa simpleng pag kakaibigan Lumala at tumibay ang nararamdaman, dahil sa suporta at pang-aasar ng mga kaibigan Ngunit noon din natin napag pasyahan na tayoy isang ganap na, na magkasintahan Ipinagpapasalamat sa DYOS ang lahat ng kinahinatnan Sa umpisa inisip na nag bibiro lamang, pero habang tumatagal napagtanto na ito ay hindi panandalian lang Dumating ang panahon na parehas nabibigatan, pero sa huli pinili parin lumaban Hanggang ngayon pinipili pa rin buwagin, ang lahat ng pader na puno ng hindi magandang isipin Noon ko napagtanto, na ang mga hiniling sa panginoon ay binigay at pinagkatiwala na sa akin. Pangako hindi mo na sasambitin sa iyong sarili na ikay nakahandusay muli, sapagkat ako mismo at ang aking mga kamay ay mag sisilbing nakaalalay sayo hanggang huli Mahal ko (loves ko) gusto kitang batiin ng maligayan kaarawan, palaging **** tatadaan na akoy laging nasa iyong likuran Makakaasa ka na hindi ka na muling maiiwan, at mula ngayon ang tangi **** mararamdaman ay ang mamahalin ka ng walang kasawaan.

0

Aug 10, 2017

Aug 10, 2017 at 3:25 PM UTC

bangpjiri15

A Gift

Noong una hindi ko namalayan, hindi ko pinansin ang iyong presensya Na mismong dahilan, para iyong kagandahay aking di masilayan Di nag tagal ikaw ay sakin pinakilala, ngunit ipina-walang bahala dahil ikay kasamahan lamang Hanggang sa tinakdang tayoy lubos na mag kakilala At binigyan ng pagkakataon bilang maging aking kaibigan Nang nasundan ay aking nasaksihan, ang simpleng ngiti mo pala'y tuluyang nakakahawa Ako ay sumasaya tuwing sa akiy nasisilayan, ang isang ngiti mo pala'y nag dudulot ng kaligayan Sa araw araw na ikay aking kasama, ako ay nagbibiro upang aking masilayan Ngiti **** kay ganda pati na iyong mga mata, hinahanap-hanap sa tuwing ikay aking nakakasalamuha Di ko napapansin na akoy unti-unting nabubuo at sumasaya, sa mga oras na ikay aking napapatawa Hanggang sa isang araw biglang napagtantong kulang ako, kung walang ikaw sa buhay ko Nang pinagtagpong muli, biglang nagpahayag ng aking saloobin Hindi man masyadong napaghandaan, hindi rin inaasahan ang kinalabasan Napaka-saya lang, na nag simula ang lahat sa simpleng pag kakaibigan Lumala at tumibay ang nararamdaman, dahil sa suporta at pang-aasar ng mga kaibigan Ngunit noon din natin napag pasyahan na tayoy isang ganap na, na magkasintahan Ipinagpapasalamat sa DYOS ang lahat ng kinahinatnan Sa umpisa inisip na nag bibiro lamang, pero habang tumatagal napagtanto na ito ay hindi panandalian lang Dumating ang panahon na parehas nabibigatan, pero sa huli pinili parin lumaban Hanggang ngayon pinipili pa rin buwagin, ang lahat ng pader na puno ng hindi magandang isipin Noon ko napagtanto, na ang mga hiniling sa panginoon ay binigay at pinagkatiwala na sa akin. Pangako hindi mo na sasambitin sa iyong sarili na ikay nakahandusay muli, sapagkat ako mismo at ang aking mga kamay ay mag sisilbing nakaalalay sayo hanggang huli Mahal ko (loves ko) gusto kitang batiin ng maligayan kaarawan, palaging **** tatadaan na akoy laging nasa iyong likuran Makakaasa ka na hindi ka na muling maiiwan, at mula ngayon ang tangi **** mararamdaman ay ang mamahalin ka ng walang kasawaan.

25

(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC

Princeallival132923

DEPRESSED

(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.

60

Sapagkat ako'y bigo, Bigo na mailarawan ng buo, Di ko alam kung paano, Sa palagay ko'y di tama ang masasabi ko. Sabihin mo mang ako'y nagbibiro, Sa kasamaang palad, ika'y mabibigo, Dahil wala akong balak magpatawa, Nasa tamang katinuan, alam ang tama. Talagang may nagbago, At namangha ako, Alam na kong meron nga talaga, Ngunit bakit huli na nang aking nakita? Ako ba noo'y nakapikit? Di ba kita natitigan kahit saglit? Nasa ibang mundo ba ako? Noong mga taong nagkasama tayo. Bakit di ko agad napansin, Kaya ngayon, di ko akalain, Ang paglitaw ng iyong ganda, Ginulantang ang aking mga mata.

0

May 21, 2017

May 21, 2017 at 3:46 AM UTC

taltoy

Walang Halong Biro

Sapagkat ako'y bigo, Bigo na mailarawan ng buo, Di ko alam kung paano, Sa palagay ko'y di tama ang masasabi ko. Sabihin mo mang ako'y nagbibiro, Sa kasamaang palad, ika'y mabibigo, Dahil wala akong balak magpatawa, Nasa tamang katinuan, alam ang tama. Talagang may nagbago, At namangha ako, Alam na kong meron nga talaga, Ngunit bakit huli na nang aking nakita? Ako ba noo'y nakapikit? Di ba kita natitigan kahit saglit? Nasa ibang mundo ba ako? Noong mga taong nagkasama tayo. Bakit di ko agad napansin, Kaya ngayon, di ko akalain, Ang paglitaw ng iyong ganda, Ginulantang ang aking mga mata.

20

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

0

Aug 12, 2019

Aug 12, 2019 at 10:21 AM UTC

mellokeats93

Pakunwari

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

56

Akala ko hinahangaan lang kita Akala ko okay na na kasama kita as barkada. Yung tipong kahit ilang ako okay lang basta nandyan ka, okay lang basta nakikita kita. Akala ko okay na na napapatawa mo ko sa mga biro mo Akala ko okay lang kapag nalaman ko na in a relationship ka na Pero akala ko lang pala. Ngayong in a relationship ka na, hindi na kita matingnan ng daretso sa iyong mga mata. Hindi na ko makatawa kapag inaasar ka o di kaya'y kapag nagbibiro ka. Ayoko na. Akala ko okay na, ang sakit pala.

0

Jun 23, 2020

Jun 23, 2020 at 9:58 AM UTC

Howl

Akala ko

Akala ko hinahangaan lang kita Akala ko okay na na kasama kita as barkada. Yung tipong kahit ilang ako okay lang basta nandyan ka, okay lang basta nakikita kita. Akala ko okay na na napapatawa mo ko sa mga biro mo Akala ko okay lang kapag nalaman ko na in a relationship ka na Pero akala ko lang pala. Ngayong in a relationship ka na, hindi na kita matingnan ng daretso sa iyong mga mata. Hindi na ko makatawa kapag inaasar ka o di kaya'y kapag nagbibiro ka. Ayoko na. Akala ko okay na, ang sakit pala.

9

Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin

0

Nov 13, 2019

Nov 13, 2019 at 12:00 AM UTC

18donskie18

Sa simpleng sulyap

Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin

42

Ang saya ay di ko maitago At tumatalon ang aking puso Ikaw na nga siguro Ang sa akin ay ipinangako Lungkot mo'y nais ko'ng saluhin Hirap mo'y aking papasanin Luha mo'y aking papawiin Sapagkat mahal ka sa akin Ako'y hindi nagbibiro Sapagkat ako'y takot din na mabigo Pakinggang ang aking puso Na tapat at ganap ka'ng sinusuyo Tumingin sa aking mga mata At ipagtapat ang nadarama Alisin ang ating mga kaba At hayaang ang puso ang magdikta Alam ko'ng hindi sapat ang mga salita Sapagkat ang iba'y nauuwi sa dalita Ngunit ako'y tapat na magsasalita At ang aking puso ang siyang magwiwika - JGA

0

Feb 16, 2019

Feb 16, 2019 at 2:41 PM UTC

pusang-tahimik

Sa Iyong Pagdating

Ang saya ay di ko maitago At tumatalon ang aking puso Ikaw na nga siguro Ang sa akin ay ipinangako Lungkot mo'y nais ko'ng saluhin Hirap mo'y aking papasanin Luha mo'y aking papawiin Sapagkat mahal ka sa akin Ako'y hindi nagbibiro Sapagkat ako'y takot din na mabigo Pakinggang ang aking puso Na tapat at ganap ka'ng sinusuyo Tumingin sa aking mga mata At ipagtapat ang nadarama Alisin ang ating mga kaba At hayaang ang puso ang magdikta Alam ko'ng hindi sapat ang mga salita Sapagkat ang iba'y nauuwi sa dalita Ngunit ako'y tapat na magsasalita At ang aking puso ang siyang magwiwika - JGA

21

Bibilang ng lima upang sarili'y mapakalma sabay bugtong-hininga mga luha'y nagsitulo na pala dahil hindi na kinaya ang sakit na dala, akala nila wala akong problema akala ng iba ako ay masaya akala nila wala akong iniinda nasanay kasi silang lagi kang nakatawa nasanay kasi silang lagi kang masaya nasanay kasi sila na ganyan ka, napakahirap na sitwasyon hindi nila alam na saking pag ngiti sa loob nito'y pighati iniisip ng iba na nagbibiro lang ako iniisip nila na hindi ito totoo pero hindi nila alam unti-unti na akong pinapatay nito, dinadaan ko nalang sa pagpapatawa upang ang iba'y mapasaya ngunit sakabilang banda ay may salitang nag nanais na "ako naman sana." nag tatago sa bawat ngiti sa labi ko ang sandamakmak na problemang pasan-pasan ko sakabila ng aking pagtawa ay may lungkot na dinarama, ginawa ko naman ang lahat, ngunit bakit hindi parin sapat hindi ba nila nakikita o ayaw lang talaga nila bigyang halaga, siguro nga talagang walang nagmamahal sakin dahil walang umiintindi sa aking pag inda lunod na lunod na ako sa kalungkutan labis-labis na akong nahihirapan, puso ko'y hirap na Ayoko ng magpanggap pa magpanggap na masaya ako sa harap ng iba dahil ang totoo, halos 'di ko na kaya, ako'y biktima ng sarili kong kalungkutan biktima ng kahibangan biktima ng kapighatian biktima ng pusong mapanlinlang at biktima ng isip na nais ng lumisan, hindi ko na kilala kung sino ako, hindi ko na kilala ang sarili ko kailan ba ako makakatakas dito sa higpit ng kadilimang bumabalot sa isip ko alam kong hindi ko na kaya pero kakayanin ko pa kakayanin kong muling makatayo sa sarili kong mga paa upang masolusyonan ang aking problema kakayanin kong lumaban dahil ayaw kong maging talunan at hinding hindi ako magiging talunan kakayanin kong labanan ang lungkot upang hindi na ako tuluyan nitong mabalot, alam kong may kwenta akong tao dito sa mundo. alam kong may nagmamahal pa sa akin ng totoo alam kong ang Diyos ay lagi kong kasama sa lahat ng dako alam kong Sya ay laging nasa tabi ko alam kong yayakapin nya ako sa bawat pighating ito! hindi ako magpapalamon sa aking depresyon lalaban ako kahit problema'y kasing lakas ng alon lilipas din ang hapti ng kahapon hindi man ngayon ngunit darating ang bukas at itong kalungkuta'y magwawakas.

0

May 14, 2023

May 14, 2023 at 12:40 PM UTC

kurtlopez

Untitled

Bibilang ng lima upang sarili'y mapakalma sabay bugtong-hininga mga luha'y nagsitulo na pala dahil hindi na kinaya ang sakit na dala, akala nila wala akong problema akala ng iba ako ay masaya akala nila wala akong iniinda nasanay kasi silang lagi kang nakatawa nasanay kasi silang lagi kang masaya nasanay kasi sila na ganyan ka, napakahirap na sitwasyon hindi nila alam na saking pag ngiti sa loob nito'y pighati iniisip ng iba na nagbibiro lang ako iniisip nila na hindi ito totoo pero hindi nila alam unti-unti na akong pinapatay nito, dinadaan ko nalang sa pagpapatawa upang ang iba'y mapasaya ngunit sakabilang banda ay may salitang nag nanais na "ako naman sana." nag tatago sa bawat ngiti sa labi ko ang sandamakmak na problemang pasan-pasan ko sakabila ng aking pagtawa ay may lungkot na dinarama, ginawa ko naman ang lahat, ngunit bakit hindi parin sapat hindi ba nila nakikita o ayaw lang talaga nila bigyang halaga, siguro nga talagang walang nagmamahal sakin dahil walang umiintindi sa aking pag inda lunod na lunod na ako sa kalungkutan labis-labis na akong nahihirapan, puso ko'y hirap na Ayoko ng magpanggap pa magpanggap na masaya ako sa harap ng iba dahil ang totoo, halos 'di ko na kaya, ako'y biktima ng sarili kong kalungkutan biktima ng kahibangan biktima ng kapighatian biktima ng pusong mapanlinlang at biktima ng isip na nais ng lumisan, hindi ko na kilala kung sino ako, hindi ko na kilala ang sarili ko kailan ba ako makakatakas dito sa higpit ng kadilimang bumabalot sa isip ko alam kong hindi ko na kaya pero kakayanin ko pa kakayanin kong muling makatayo sa sarili kong mga paa upang masolusyonan ang aking problema kakayanin kong lumaban dahil ayaw kong maging talunan at hinding hindi ako magiging talunan kakayanin kong labanan ang lungkot upang hindi na ako tuluyan nitong mabalot, alam kong may kwenta akong tao dito sa mundo. alam kong may nagmamahal pa sa akin ng totoo alam kong ang Diyos ay lagi kong kasama sa lahat ng dako alam kong Sya ay laging nasa tabi ko alam kong yayakapin nya ako sa bawat pighating ito! hindi ako magpapalamon sa aking depresyon lalaban ako kahit problema'y kasing lakas ng alon lilipas din ang hapti ng kahapon hindi man ngayon ngunit darating ang bukas at itong kalungkuta'y magwawakas.

76