Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"magtataka" poems
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 3:57 AM UTC
Sa Lahat ng Gago sa Mundo
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
Continue reading...
94
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC
80
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
Continue reading...
41
Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.
0
Jul 2, 2014
Jul 2, 2014 at 2:47 AM UTC
Future Surgery
#030217 Nakulob na ata ako Anong silbi ng mga patlang at espasyo? Nagagalit tayo sa tono ng pangungusap Ngunit kung may kuwit nama'y Magtataka tayo bakit may paghinto -- Baka kasunod na'y pagkitil ng talata. Hindi natin alam ang takbo -- Kung saan hihinto ang nasimulan na. Pero nakikipagsabayan pa rin tayo. Hindi natin alam ang takbo Eh baka naman kinaligtaan lang talaga Tapos, nakaalis na pala Tapos, tapos na pala. Bibigyan kita ng blangkong papel Di para dungisan mo ng tinta Di para guhitan mo ng sari't saring parirala *Hayaan **** magkusa ito* Na parang pagpipinta sa napakalawak na pader Na parang wala kang nais gawin Kundi maging isang malayang sining at katha. Hindi sya makasarili Pero mabubuhay siya nang kanya.
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 10:33 AM UTC
May Boses ang Papel
mas ayos na rin pa lang uminom ng malamig na kape hindi mag-aalala na mawawala ang init dahil hindi nga mainit. magtataka ka lang sa hindi magandang lasa sa pagkatunaw ng yelo. nagpapakita na lahat ng bagay na napapabayaan ay hindi maganda ang lasa parang tayong dalawa nakalimutan na kailangan pala habang mainit ay damhin o wag hayaang matunaw ang damdamin.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 5:10 AM UTC
malamig na kape
Sa mundong puno ng pagdududa Hirap kumilos, bigla kang tinamad Ayaw ng bumangon, naalala ko nanaman Yan ang mga sinabi mo Sa mundong mapanghusga Mahirap magkunwari Nawawala rin ang mga ngiti Ayaw mo lang kasing subukan Mas mabuti na lamang na lumayo Pagmamasdan na lang kita sa malayo Lahat maaabot mo, walang imposible sa’yo Pero hindi kita masisisi kung bakit ka ganyan Napuwing nanaman ako Hindi na ako nagtataka Hindi ko rin naman alam Ganoon na lamang ang lahat Pagmasdan mo lang ang paligid Baka nandyan lang Nababalot ka ng alinlangan Magulo ang isipan Hindi ka pangkaraniwan Naiiba ka sa kanila Iyan ang naalala Hindi na ako magtataka Kung ayaw may dahilan Wala ka naring pakialam Hindi na ako nagtataka Wala kang kasalanan Maging masaya ka lang Hindi na ako magtataka
0
Mar 16, 2018
Mar 16, 2018 at 12:16 PM UTC
Hindi na nagtataka
" ang punong tagapagluto " KUNG ANG ISA SA MGA NAKA-ENTRADANG PUTAHE AY HINDE NAMAN TALAGA SADYANG NA-SABUTAHE NA KANINO NGA BA ANG EPEKTO NG PANGYAYARI SA MGA NAKA-TIKIM BA NITO O SA NAGMA-MAY ARI DAHIL KUNG ANG BAWAT SANDOK AY MAY NAGBABANTANG HADLOK ANO PA BANG SIGLA MERON ANG PAGSALOK GAYONG' NAKA-HAIN AY IBA SA IPINAPAHIMOK ILANG SANDALI PA MULA SA MGA ORAS NGANG ITO YAONG APEKTADO AY DAPAT LANG NA MAPANUTO MATAPOS MAGAWARAN NG HATOL BASE SA KARAMIHAN NG MGA GUMUSTO INOSENTE LANG ANG MAGTATAKA SA HAPAG-KAINAN KUNG ITO AY WASTO
0
Dec 24, 2015
Dec 24, 2015 at 10:59 PM UTC
The Night before
balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?
0
May 29, 2020
May 29, 2020 at 10:30 AM UTC
ano ba'ng tatay mo?
balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?
Continue reading...
36
Tama na sa isang pirasong hikaw na lang kita maaalala Habang ikaw suot ang 3 pirasong hikaw sa magkabila **** tenga. Parang ikaw, ako at sya. Kayo ang terno, Ako ang naiiba. Tama nang hikaw na lang ang gamitin kong palamuti sa tenga, Kesa sa mga madudulas **** salita. Dahil ang hikaw, Mabilis alisin kapag ayaw na. Mabilis alisin kapag nakakasugat na. Mabilis linisan kapag narumihan na. Pero ikaw, para kang butas sa tenga na mahirap ng pahilumin pa. Magtataka pa ba? Kung ako ulit ang luhaan, Kasi kaya mo naman silang paikutin sa iyong mga salita Tulad ko, naniwala naman sa paulit ulit **** litanya. Ako, Ikaw ang lang ang iisa kong piraso ng hikaw ko sa tenga. Naka twerka at di na aalisin pa.
0
May 3, 2018
May 3, 2018 at 5:55 AM UTC
Ikaw ang nag iisang piraso kong hikaw
Bakit pa kaya ako na buhay? Bakit pa ako nanatili dito sa mundo? Tingin ng iba sa akin ay walang halaga, Siya namang katotohanan... Ang totoo ay wala naman talaga akong kwenta. Ipinagtataka ko, Bakit binigyan pa ako ng pangalawang buhay? Para saan ito? Minsan naisip ko, na sana dati natuluyan na lang ako. Ano pa bang silbi ko? Ang bigyan ng pasanin ang mga magulang ko? Ang bigyan ng cancer ang lipunang ito? Ang bigyan ko ng karagdagang problema ang mundo? Minsan napapatanong ako, Ano pang silbi ng pangalawang buhay ko Kung hindi naman ako masaya? Bakit hindi nalang ako hinayaang mahimlay na lamang? Paulit-ulit na akong nasaktan at umiyak, Hindi pa ba sapat para pagbayaran ko lahat? Paulit-ulit na pinaramdam sa akin na wala akong kwentang nilalang, Hindi pa ba iyon sapat para magdusa ako ng tuluyan? Paulit-ulit akong napahiya at siniraan, Hindi pa ba iyon sapat para magpahinga na? Kailangan ko pa bang pagdaanan ang ganito kasakit na bagay? Paulit-ulit nalang ba? Wala na bang bago? Hindi na ba magbabago ang kapalaran ko? Ganito na ba talaga? Pagod na ako Pagod na pagod na ako sa totoo lang. Ano bang nagawa ko sa mundo para magdusa ng ganito? Nung mawala ako ng ilang minuto grabe raw ang iyak nila, Nung bumalik ako, abot-langit ang saya nila... Paano ako? Natatanong niyo ba kung masaya rin ako? Minsan nasasabi ko- Wala nang magmamahal sa akin, Wala nang tatanggap sa akin maliban sa pamilya ko. Wala naman talagang makakaintindi sa akin kundi sila... Kaya hindi na ako magtataka kung pati kayo ay mawawala. Nasanay na ako, Ano pa bang bago? Sige, magsilisan na kayo. Gusto niyo ako pa ang maghahatid sa inyo? Ikagagalak ko.
0
Jun 23, 2019
Jun 23, 2019 at 4:00 AM UTC
Untitled
Bakit pa kaya ako na buhay? Bakit pa ako nanatili dito sa mundo? Tingin ng iba sa akin ay walang halaga, Siya namang katotohanan... Ang totoo ay wala naman talaga akong kwenta. Ipinagtataka ko, Bakit binigyan pa ako ng pangalawang buhay? Para saan ito? Minsan naisip ko, na sana dati natuluyan na lang ako. Ano pa bang silbi ko? Ang bigyan ng pasanin ang mga magulang ko? Ang bigyan ng cancer ang lipunang ito? Ang bigyan ko ng karagdagang problema ang mundo? Minsan napapatanong ako, Ano pang silbi ng pangalawang buhay ko Kung hindi naman ako masaya? Bakit hindi nalang ako hinayaang mahimlay na lamang? Paulit-ulit na akong nasaktan at umiyak, Hindi pa ba sapat para pagbayaran ko lahat? Paulit-ulit na pinaramdam sa akin na wala akong kwentang nilalang, Hindi pa ba iyon sapat para magdusa ako ng tuluyan? Paulit-ulit akong napahiya at siniraan, Hindi pa ba iyon sapat para magpahinga na? Kailangan ko pa bang pagdaanan ang ganito kasakit na bagay? Paulit-ulit nalang ba? Wala na bang bago? Hindi na ba magbabago ang kapalaran ko? Ganito na ba talaga? Pagod na ako Pagod na pagod na ako sa totoo lang. Ano bang nagawa ko sa mundo para magdusa ng ganito? Nung mawala ako ng ilang minuto grabe raw ang iyak nila, Nung bumalik ako, abot-langit ang saya nila... Paano ako? Natatanong niyo ba kung masaya rin ako? Minsan nasasabi ko- Wala nang magmamahal sa akin, Wala nang tatanggap sa akin maliban sa pamilya ko. Wala naman talagang makakaintindi sa akin kundi sila... Kaya hindi na ako magtataka kung pati kayo ay mawawala. Nasanay na ako, Ano pa bang bago? Sige, magsilisan na kayo. Gusto niyo ako pa ang maghahatid sa inyo? Ikagagalak ko.
Continue reading...
45
Ang nadarama'y isusulat, Gamit ang aking plumang tanging panulat, Sa bawat pagguhit ng letra, kailanma'y hindi na magtataka pa, ang pagsabay ng luhang pumapatak, sapagkat ang puso'y may lungkot at galak. Ang tangi lamang mithiin, ay madama mo rin, ang mga tulang isusulat na sa aking puso nanggaling.
0
May 29, 2020
May 29, 2020 at 12:13 PM UTC
Aking Isusulat