"kinakatakutan" poems
(A tagalog poem)
ㅡ
Tyaka na lang kita papansinin,
kapag kaya na kitang bigyan ng isang
matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi
nangangamoy usok ng sigarilyo.
Tyaka na lang kita kikilalanin,
kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip.
Tyaka na lang kita tatawagan,
kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog
bago pa magpalitan ang araw at buwan.
Tyaka na lang kita iisipin,
kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo
at hindi ang maaari kong gawin sa sarili
oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto.
Tyaka na lang kita papakatitigan,
kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula.
Tyaka na lang kita kakausapin,
sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig,
sa oras na kasiyahan na ang nasa isip
at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid".
Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay,
kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso,
kapag ang isip at kalooban ko'y
muli nang nagkasundo.
Tyaka na lang kita hahalikan,
kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi.
Tyaka na lang kita yayakapin,
tyaka ko na lang hahayaan ang sariling
maranasan na iyong mahagkan,
kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras.
Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan?
At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako.
Patawarin mo ang kototohanan na
binubuo ako
ng kalungkutan at kaguluhan.
Patawarin **** kung minsan
kapag bumuhos ang luha
ko'y mas malakas pa sa ulan.
Isang araw, aawit ako
ng awit ng pananalig at katiyakan.
Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan.
Ngunit sa ngayon,
dasal ko'y patawarin mo muna ako.
Giliw, tyaka na lang kita iibigin...
kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
Alam ko naman anong kahihinatnan. Alam ko, alam na alam. ngunit bakit nagkakaganito?
Nasaan na yung tapang ko? ano nga ba ang kinakatakutan ko? ang di mo magutuhan? o ang mawala ka bilang aking kaibigan.
O Diyos ko wag naman sana. Mas mabuti pang mawalan ng pag-asa wag lang mawalan kaibigang makakasama.
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 12:03 AM UTC
Nagbilang ako mula isa hanggang sampu
Sana sa pagdilat makalimot na ko…
Isa, dalawa, tatlo
Tatlong araw mula nang magkakilala tayo
Hindi batid kung ano ba ang pakay mo
Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo
Sabi ko, "Hindi ako magpapauto."
Apat, lima, anim
Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin
Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin
Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo
Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako."
Pito, walo, siyam
Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago
Biglang lumamig ang iyong pakikitungo
Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko
Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo."
Sampu
Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo
Isa lang ang tapat at naging totoo
Ngunit nagbubulag-bulagan ako
Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo."
Gaya ng sabi ko
Pagbilang ko nang sampu
Sana makalimot na ako
Ngunit heto pa rin ako
Naniniwala sa mga matamis **** pangako
Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo
Sep 1, 2022
Sep 1, 2022 at 10:49 AM UTC
Para kang ulan.
Kinakatakutan,
at iniiwasan
ng karamihan.
Pero bakit ganito,
iba ang tama ko.
Musika sa mga tenga ko
bawat tunog neto.
Pakiramdam koy
iyong mga tinig
itong aking naririnig.
Para akong batang kinikilig
habang nakikinig
sa malalamig
**** mga himig.
Huwag kang mag-alala,
kahit iniiwasan ka nila,
hinahanap-hanap naman kita.
Jan 31, 2023
Jan 31, 2023 at 9:12 AM UTC
papunta't pabalik
panahong nasasabik
alaalang bumabalik
nalulumbay, tahimik
munimuni't hiraya
guniguni't pantasya
tumatakbong nakataya
tadhana'y trahedya
pagsamo't lumalaban
kinabukasa'y hinulaan
dumata't kinakatakutan
kinakatakutang paglisan
Feb 11, 2020
Feb 11, 2020 at 8:02 PM UTC
di ko alam
di ko alam
DI. KO. ALAM.
di ko kilala sarili ko
di ko alam kung ano hangganan ko
di ko alam kung may talento ba ko
di ko alam kung may silbi ba ko
di ko alam
baka wala
malamang wala
ang hirap mabuhay sa "di ko alam"
sa "baka"
ang hirap ng nakikita mo silang lahat, alam na kung saan sila magaling, kung saan hindi
pero bakit ako
ang alam ko lang sa sarili ko ay hindi ko kilala kung sino ako
kung ano kaya kong gawin
kung paano ako magalit
kung ano ba nararamdaman ko
kung bakit hanggang ngayon ang pinakanakakatakot kong kinakatakutan ay ang sarili ko
bakit di ko magawang pagtuunan ng pansin ang sarili ko
ni di ko kayang tagalan ng titig yung pagmumukha ko sa salamin
di ko kayang hayaan ang sarili kong matuto ng bagong bagay dahil takot ako
takot na takot sa mahusgahan
na malaman nila na wala akong kayang gawin
natatakot ako kasi pagtatawanan nila ako
takot na takot akong magkamali kasi alam ko wala na 'kong ginawang tama
ayaw ko na
ang hirap mabuhay sa "malamang"
sa "ewan ko"
sa "di ko alam"
pero mas mahirap mabuhay ng di mo alam kung ano silbi mo dito
j.r
May 13, 2017
May 13, 2017 at 5:58 AM UTC
naalala ko pa lahat,
lahat ng ating pinagsamahan,
pinagsamahan mula hirap at saya,
saya na hindi ko inakala,
inakala na magtatagal,
magtatagal ngunit sakit ang naging dulo.
ikaw, naalala mo pa ba lahat?
lahat ng mga alala,
alalang alam ko unti-unti mo ng nilimot,
nilimot kahit ako,
ako na sinakripisyo lahat pero ako pa rin ang mali.
saan nga ba ako nagkulang mahal?
mahal, namimiss ko na ang iyong mga yakap,
yakap **** kay higpit na ayaw akong bitawan,
ngunit dumating ang aking kinakatakutan,
kinakatakutang iwan ako at iyon ang iyong ginawa.
Mar 29, 2019
Mar 29, 2019 at 10:24 AM UTC
Hindi makita,
Hindi maalala,
Ang tanging pag-asa,
Tuluyang nawala.
Hindi na alam kung saan pupunta,
Hindi mapakali, natataranta,
Hindi na mapigilan,
Ang damdaming kinakatakutan.
Sa bangin ng kawalan,
Nahulog ng biglaan,
Walang kasama ni kaagapay,
Sa lugar ng pagkakahimlay.
Ngunit bakit nga ba ako narito?
Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito?
Hindi ko maalala ang bawat detalye,
Basta may hinahanap akong importante.
Pinipilit kong alalahanin kung ano,
Ngunit baka hindi ano, baka sino,
Kung sino, sino nga ba?
Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita.
Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin,
Awiting umantig sa aking damdamin,
Dahil ang sagot ay "ikaw",
Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.
Jun 6, 2017
Jun 6, 2017 at 9:47 PM UTC
Bilangin ang iyong mga pagpapala sa halip na ang iyong mga krus;
Bilangin ang iyong mga nakuha sa halip na ang iyong pagkalugi.
Bilangin ang iyong mga kagalakan sa halip na ang iyong mga abala;
Bilangin ang iyong mga kaibigan sa halip na ang iyong mga kaaway.
Bilangin ang iyong mga ngiti sa halip na ang iyong luha;
Bilangin ang iyong tapang sa halip na ang iyong kinakatakutan.
Bilangin ang iyong buong taon sa halip na ang iyong payat;
Bilangin ang iyong mabait na gawa sa halip na iyong ibig sabihin.
Bilangin ang iyong kalusugan sa halip na ang iyong kayamanan;
Mahalin mo ang iyong kapwa tulad ng iyong sarili.
Jan 25, 2021
Jan 25, 2021 at 6:56 PM UTC
Noon, ang tanging kinakatakutan ko lang ay ang hindi makatulog sa hapon
Ang mahuli ng magulang na tumatakas para makalabas at makipaglaro
Ang matakot sa mga kwentong multo na gumagala tuwing alas tres ng madaling araw
Ang manuod ng horror na pelikula at matulog na bukas ang bombilya pagkatapos
Ang dumilat at sumilip sa ilalim nang kama
Noon, natatakot lang akong makakita ng pulang marka sa aking papel
Ang hindi makasagot sa pagbigkas sa nakabusangot at nakakatakot kong titser
Ang mahuling nakikipag daldalan sa katabi kong kaklase
Ang hindi makauwi sa tamang oras na binigay ng magulang
Natatakot ako sa mga maraming bagay
Ngunit nagiba narin ang mga bagay na kinakatakutan ko sa mga taong lumipas
Mas lumaki na sila at mas naging matapang
Mas naging matulis ang mga pangil at humaba ang mga binyas, ang buhok, ang kuko
Mas bumilis, mas lumiksi
Mas mahirap nang labanan
Hindi na pwedeng basta idaan sa pagtulog at pagtakas
Hindi na basta basta napapatay ng liwanag na nanggagaling sa bukas na ilaw ang takot
Hindi na rin nawawala ang takot sa pag balot sa buong katawan ang malambot na kumot
Hindi na madadaan sa pagsiksik sa pader upang hindi mahila ang mga malamig na paa sa nagtatagong takot sa ilalim ng kama
Nov 20, 2020
Nov 20, 2020 at 10:08 AM UTC
heto nanaman,
ang oras na kinakatakutan,
na ako’y bibitawan,
sa araw na kasalukuyan,
na ikaw ay na sa kalungkutan.
heto na ang wakas
mayroon pang konting oras,
para bigkasin sayo ng malakas,
mamahalin kita kahit wala ng bukas
subalit ang sakit ng damdamin,
kailangan kayanin,
dahil wala na ang dati,
pero narito parin ako parati.
Aug 23, 2017
Aug 23, 2017 at 8:07 AM UTC
Lahat naman tayo may kinakatakutan,
mula sa mga simpleng bagay
hanggang sa malalaki.
Anong gagawin mo?
Iiyakan mo na lang?
Puwede naman.
Pero sana kahit gapang lang,
naisin mo pa ring umusad.
Isang hinga, isang abante.
Dahan-dahan
hanggang matuto at bumilis ka.
Wag kang tumakbo,
lakad lang at baka may makaligtaan.
Ang hangin na
tumatama sa mukha mo
ang tutuyo sa mga luhang bumaybay
sa pisngi mo.
Kapag narating mo ang umpisa
ng panibagong kabanata,
subukan **** lumingon sa nauna,
palagay ko nama'y
may matututunan ka.
Tingin mo ba sa sunod na pahina,
mag-sisimula ka ulit sa mahina?
Hindi na,
'wag na,
hindi ka naman siguro tanga.
Kalma lang,
narating mo 'yan
dahil naging malakas ka;
bakit iisipin **** ika'y mahina?
Jun 5, 2020
Jun 5, 2020 at 3:32 AM UTC