Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"grasya" poems
#050916 Minulat tayong may sukli ng kasaysayan, Saksi sa matinding gisahan ng rekado sa Tahanan. Pangako'y iniukit ng mga Anak na payak Nagbabasagan ng plato, nagtitilamsikang tubig, Pagbili ng lakas ng loob at talas ng dila sa Pulitikang Tindahan; Luha't dangal, pawang huling hain Ng Ama't Ina ng Lipunan. Nakakangalay makisabay sa uso Kung nawalay pati ang yupi-yuping puso. Hindi tayo nagpaampon sa Lipunang mapanukso, Yakap ang Langit, uhaw lamang sa pagbabago! Sumisigaw ang damdaming nilusaw ang galit, Ang pait ng kahapong sinabuyan ng panlalait. Minsan, sobra ang demokrasya kaya't may kapalit. Kaya't minsa'y susulong bagkus panay ang subalit. Hindi natin kayang palayasin ang Ama't Ina, Kung ngayon pa lang, may mga multong rebelde na. Hindi natin kayang itaboy ang kamay ng Hari ng mga Isla, Pagkat tayo'y ibinigkis, iba't iba man ang pananampalataya. At higit pa sa pulso ng Bayan ang nagluklok sa kanila. Mainam na ngang masaktan sa una, Kung saan dunong at talino'y maituon sa pagpapakumbaba. Masakit sa loob kapag tinatama ka, At bawat palo't kusang pagdidisiplina. Kung hindi susundin silang Ama't Ina, Kung hindi magpapasakop sa babaguhing sistema, Kung hindi huhubarin ang estadong may ibang klima, Hinding-hindi bubuhos ang pagpapala. Umaasa tayo pagkat di natin kayang mag-isa, Sandigan nati'y hindi na Pulitikang Balisa, Sana'y pag-iisip ay mabago ng Amang may grasya, At tayo'y maging bahagi ng paghilom ng bansa.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:57 AM UTC
Si Itay at Inay ng Lipunan
110916 Yugyugan, walang hele Galit at poot, walang tuldok. Bayan, Bayani at Rebolusyon Dugo, Latay at Krus. Pintasan sa saradong Libingan ng mga Bayani Pasismo'y binabali Demokrasya'y katunggali. Hampasan ng Hustisya, Latay ng Pagtutuligsa. Kalampag ng mesang panay barya Sigaw ng paghain ng kamatayan. Bukas ang Pintuang tila batong hinati Uhaw, sawing-palad, May luwad na dalamhati. Di makilala, suyod nang kaladkaran, Saboy ng pighati. Walang bahid, walang bisa -- Hindi maramot ang May Grasya. Negosyo sa pulitika Kalakal ng mga salita. Palimos nang makaraos Lusong, tapon, salo at ahon -- Yan ang pagtatapos -- Isa, dalawa, tatlo Tatlumpu't tatlong taon. Inihanay ba Siya sa mga Bayani? Hindi. Nalimot ba ang Kasaysayan? Hindi. Ang natatanging Kasaysayan, Tanging Kristo ang tutuldok Tanging Kristo ang saysay Walang iba, tapos na.
0
Nov 13, 2016
Nov 13, 2016 at 11:15 AM UTC
kaSAYSAYan
*Karuyag ko pagsurusuntukon ini nga busag nga bung-bong Pero sigurado nga maul-ol Salit, adi nga ulunan nala Karuyag ko mamusdak hin mga pinggan nga nakatambak ha banggera Pero magluluto pa ngay-an hira hin sura Salit, niyan pagkatapos nala Karuyag ko kumurahab hasta ako mapaas Pero may bata nga nakaturog bangin makamata Salit, tik-om nala Karuyag ko manrabot hin tawo Pero naguusahan la ako ngadi ha kwarto Salit, it akon kalugaringon nala Karuyag ko gusi-gusion an mga surat nga ginhatag mo ha akon Pero aadto ha hunos, maupay an kahipos Salit, sunod nala Karuyag ko na bumul-iw ngan talikdan ini nga grasya Pero waray ka bumaya Salit, ayaw nala*
0
Dec 21, 2014
Dec 21, 2014 at 1:25 AM UTC
Karuyag ko maghingit, pero
#070616 #12:27PM #ElNido MAKATA ang lenggwahe ng pusong umiibig, MAKATA ang katauhang ikinubli ang malasakit, MAKATA ang kasarinlang may dalisay na panalangin. Patungo sa may lalang na may misteryong grasya, Kanyang isasakatuparan ang mistulang imposibleng eskima -- MAKA-DIYOS ang MAKATA. Para sa pahalang na pakikitungo Sa madlang baluti'y maskarang may bahid na kayumanggi -- MAKATAO, siyang daing ng MAKATA. Sa Perlas ng Silanganang winawagayway ang bandila, At sa udyok ng romantikong lupaing sinilangan -- MAKABAYAN ang pagpili ng MAKATA. Heto ako't kumakatok sayong pintuang walang susi, Pagkat kandado mo'y makasarili sa'king galak na pagbati. Ikaw ang simbolo ng kabuuan ng pag-ibig na hinaharana, Habang ako ang pariwarang napuno ng "baka sakali," o Sinta -- MAKA-TAYO ang MAKATAng may puso.
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 6:56 AM UTC
Maka-TAYO ang MAKATA
Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.
0
Jul 2, 2014
Jul 2, 2014 at 2:47 AM UTC
Future Surgery
Ning 'wave' raman ko nimo, dibah maam? Pero ngano man pud imo ko gireplayan? Tan-awa naibog na noon ko nimo ug taman taman Ambot kaha kung ako pa ni mapugngan. Dili nako tumong sa sinugdanan na ikaw maibgan Nitext ko sa imo inamego raman unta ang tanan Kay kabalo ko wala jud kay pagbati sa ako gikan pa sinugdanan. Pero ambot ngano sa kadugayan ikaw naman ang gipitik ning dughan Maong ako maingon sa imoha kay salamat Wala nimo gipasagdaan na ako mata maglurat Imo gitagaan ug bili ang dughan ko na gikan natuali. Imo ko gipasulod sa imong kinabuhing walay ali Tungod ato nasood teka Nakatext, nakachat, ug matag gabie pa maestorya Kanindot ba sa niabot na grasya Pwede ba akoa nalang ka? Tinood bitaw, walay sagol yagayaga. Murag binuang pero seryoso ning akong gipangmama Pero ang tanang pulong na dili kaya isulti sa akong baba Ako nalang gipaagi niining kabos ko na tula.
0
Mar 28, 2020
Mar 28, 2020 at 5:28 AM UTC
Wave
#050116 Nasisilaw ang puso Sa tangan **** Liwanag Nayayanig ang diwa't damdamin Lagpas-Langit ang pasasalamat. Puno ng hiwaga Ang pag-ibig **** alay Hindi matutumbasan Ang kalinga **** grasya. Buhay Mo'y isinuko sa Krus Salita Mo'y bukam-bibig ng kaluluwa. Ako'y sakupin Mo, ang buong pagkatao Ako'y kalingain Mo ng kadakilaan Mo Ako'y alalayan Mo, Yakap Mo ang sasalo Ako'y baguhin Mo, palitan Mo ng bago. Sa kahit anong pagkakamali, Sa kahit anong pintig ng sandali Ikaw ang Gabay na Siyang magwawagi! Daplis ng ulan o bagyong nagkukunwari Hahawiin **** lahat, buhos ang Sarili Sabi Mo'y talikuran ko na ang dati. Madilim ang landas, siyang hindi patas Mantsyang nagdaan, sa bago'y kaltas Walang tugon, mundong nagmamataas Tanging Ikaw, daang Mataas. Hindi madali ang pagbabago Puso ba'y sa Kanya'y sambit ay "oo" Si Hesus lamang, sagot sa delubyo Kalma lang kaibigam wag paaapekto!
0
May 3, 2016
May 3, 2016 at 10:07 AM UTC
Sandalan
#041716 Naakit ako sa linyang pahalang at patayo, Mga detalyeng pinira-piraso. Sabi ko sa sarili: saulo ko na ang istilo Mo Pero sa bawat pahina'y nabibighani pa rin ako. Hindi ko alam kung kaya ko, Magtiyaga man ako pero hanggang kailan kaya? Kung maglalaan ako ng sentimo sa araw-araw, Ako'y pulubi pa ring manlilimos Sayo Sasahod at maghihintay. Masisilayan ko ang pundasyon Ang mga bakal na kinalawang Sa bodegang inimbakan. Pagkat malayo pa ang byahe, Bagkus sinelyuhan ng langis Ang may tagas ng pagbabago. Ang halo ng semento, ni hindi naging pribado Nasa hulog ang mga poste Gaya ng minsang banging tinalunan ko. Ako'y malaya sa pagsilip Ng paglapat ng palitada sa tigang na kahong sementado. Ramdam ko ang gaspang ng kahapon, Ang kurba ng mga bakal na di patitibag Sa kaibuturan ng pundasyong timplado. Ilalatag ang sahig na papagpagan sa araw-araw Ihahalik ang mga paa nang may pagpapakumbaba Huhubarin ang saplot nang kalingain ang lupa At ihihimlay ang mga paa't mamamahinga. Pagmamasdan ko ang mga kahoy na malapad Isang dipa, dalawang dipa at higit pa Mapapatingin sa langit na hubad sa bituin at buwan. Ang bubong na siyang sasaklolo sa umuubong baga Mga kahoy at bakal na matibay Sasalo sa bigat ng orasyon ng klima. Bubuksan ko ang bintanang may iba't ibang pagkapinta Ni hindi pumapalya ang eksena na bumubusina sa umaga At sa gabing hamog ang yakap sa dilim, Kagat ng niknik, siyang sining sa maalat kong balat. Tanging kumot ng grasya, Pantago't pantapal sa pagkataong nilalagnat. Nakakaakit ang plano, maging itsura nito Kaya nga magtiya-tiyaga ako, Hanggang sa masilayan ang tunay na disenyo. Hindi lang ako ang lalaban sa presyo, Oo mahal nga, ganyan ang pagtingin Mo Tataya ako, pagkat kliyente lang ako At alam kong linya Mo yan, Ikaw ang aking Arkitekto.
0
Apr 25, 2016
Apr 25, 2016 at 12:55 AM UTC
Architect Vs. Client
#041716 Naakit ako sa linyang pahalang at patayo, Mga detalyeng pinira-piraso. Sabi ko sa sarili: saulo ko na ang istilo Mo Pero sa bawat pahina'y nabibighani pa rin ako. Hindi ko alam kung kaya ko, Magtiyaga man ako pero hanggang kailan kaya? Kung maglalaan ako ng sentimo sa araw-araw, Ako'y pulubi pa ring manlilimos Sayo Sasahod at maghihintay. Masisilayan ko ang pundasyon Ang mga bakal na kinalawang Sa bodegang inimbakan. Pagkat malayo pa ang byahe, Bagkus sinelyuhan ng langis Ang may tagas ng pagbabago. Ang halo ng semento, ni hindi naging pribado Nasa hulog ang mga poste Gaya ng minsang banging tinalunan ko. Ako'y malaya sa pagsilip Ng paglapat ng palitada sa tigang na kahong sementado. Ramdam ko ang gaspang ng kahapon, Ang kurba ng mga bakal na di patitibag Sa kaibuturan ng pundasyong timplado. Ilalatag ang sahig na papagpagan sa araw-araw Ihahalik ang mga paa nang may pagpapakumbaba Huhubarin ang saplot nang kalingain ang lupa At ihihimlay ang mga paa't mamamahinga. Pagmamasdan ko ang mga kahoy na malapad Isang dipa, dalawang dipa at higit pa Mapapatingin sa langit na hubad sa bituin at buwan. Ang bubong na siyang sasaklolo sa umuubong baga Mga kahoy at bakal na matibay Sasalo sa bigat ng orasyon ng klima. Bubuksan ko ang bintanang may iba't ibang pagkapinta Ni hindi pumapalya ang eksena na bumubusina sa umaga At sa gabing hamog ang yakap sa dilim, Kagat ng niknik, siyang sining sa maalat kong balat. Tanging kumot ng grasya, Pantago't pantapal sa pagkataong nilalagnat. Nakakaakit ang plano, maging itsura nito Kaya nga magtiya-tiyaga ako, Hanggang sa masilayan ang tunay na disenyo. Hindi lang ako ang lalaban sa presyo, Oo mahal nga, ganyan ang pagtingin Mo Tataya ako, pagkat kliyente lang ako At alam kong linya Mo yan, Ikaw ang aking Arkitekto.
Continue reading...
48
#112815 #3:50PM #ISIS “Kami’y may balitang Banta ng kaimbihan Lipon nami’y Ni hindi ninyo matitiktikan!” “Humihikbi kami’t di titikim sa pauso. Lisan ninyo ang bayang hindi pag-aari! Baya’y pangako, kayo’y hindi kasapi!” “Nakatalaga ang bala Para sa hindi patitikom-bibig, Walang bantulot buhat sa grasya Kaya’t kami’y gawaran!” “Langit ang uukil sa inyong pagtataksil! Hukom ay dalisay at may patas na tingin. Kung dugo ang kapalit, Kami’y hindi patitikom, Ni hindi yuyuko Sa nabinat nyong kariktan.” “Patiyad kayo’t magmakaawa, Humiling na sa Hari nyong may dunong!” Naghihilakbot sila bagkus di paaayon, Sa yungib ng kaluluwa’y Ginagagap ang pangako. Sila’y bayaning tigmak sa pakikibaka’t Bilang ang mga martir na Maharlika. Naulinigan ang mga sumirit na armas, Kanilang patibong Na may nanlilisik na batas. Bagkus ang atungal ng lupon ng Liwanag, Espada’y tatangayin Hanggang sa huling paghinga.
0
Dec 18, 2015
Dec 18, 2015 at 7:10 PM UTC
Abuloy
061224 Malaya kong isisigaw ang Ngalan Mo — Dakila Ka, Dakila Ka ngang talaga. Saksi ako sa kabutihan Mo Sa buhay kong balang araw Ay babalik din sa alikabok — Na ang bawat pangako Mo’y Mga balang lumagablag sa aking kaibuturan. Saksi ako sa pag-ibig **** Umaakap at umaakay sa akin Pabalik at papalapit Sa’yo — Ang pagmamahal **** kusang ibinibigay, Ibinubuhos, mabuhay lamang ako. Saksi ako sa grasya **** umaapaw, Nalulunod ako Sa’yong pag-ibig At sa Liwanag Mo’y nabubulag ako Hanggang sa… Hindi ko na masilayan Ang dati kong pagkatao. Nagbago na pala ako, Ako’y binago Mo. Malayang-malaya na pala ako, Ako’y pinalaya Mo. Dakila — ‘yan Ka, Mahal — mahal Kita, Ama.
0
Jun 12, 2024
Jun 12, 2024 at 9:52 AM UTC
Malayang Mangingibig
072616 Sa lubak na nalulumbay, Hayaan **** sumuko ang kaba -- Nang lumihis ang pagsinta Buhat sa mapang-akit na dilim. Hawiin Mo ang ulap, Ama Nang mautal ang maling tibok. Sa mabagsik na Kidlat, Yuyukod ang pusong napaso't naanod. Kitilin Mo ang espayo't Haligi ko'y tibakin. Ihanay Mo saYong lente't Pagsusumamo ko'y timbangin. Pagkat walang mararating Galing kong pansarali. Kaya't hugasan Mo nang lubos, Puso ko'y lambingin ng 'Yong grasya. Umaapaw at di nauubos, Yan ang tapat **** pagsinta.
0
Jul 26, 2016
Jul 26, 2016 at 8:56 AM UTC
Unwavering
Sabi'y h'wag sumamba sa mga rebulto, Pagka’t kailanman ‘di 'to naging totoo At usap-usapan lamang ang mga milagro Sumamba pa rin sila sapagka’t napupuno nang grasya dito.
0
Mar 19, 2018
Mar 19, 2018 at 11:13 PM UTC
Rebulto