"aalaga" poems - Hello Poetry

Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—- ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a t a y o a y p w e d e p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a n a? © LMLB

0

Jan 16, 2019

Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC

margbalvaloza

Paano Ba Nagsimula

Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—- ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a t a y o a y p w e d e p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a n a? © LMLB

50

Duguan ang puso kong sugatan. Ang puso kong napag-iwanan. Ang puso kong pinangakuan, pero hindi pinanindigan. Hindi ko maintindihan. Akala ko ba walang iwanan? Pero sinarhan mo ako ng pinto, Sumama sa iba, tinalukuran mo ako. Hindi na ba ako mahalaga Kaya pinili mo sila? Sila na nasa ibayong dagat, Na kahit malayo ay sa kanila ka tapat. Na kahit animo'y nahihirapan ka... Sa kanila ka pa rin pumupunta. Inay! Itay! Paano naman ako? Ako na naiwan dito. Mag-isa dahil wala ka. Mag-isang tinatahak ang aking buhay, Walang gabay. Walang kaagapay. Inay! Itay! Bakit natin kailangang maghiwalay? Bakit ba natin kailangang maghiwalay? Pera? Trabaho? Ang guminhawa ang buhay ko Kahit... wala kayo? Inay! Itay! Ganito na ba kahirap ang Pilipinas? Na ang mga magulang ko ay luluwas Magpapaka-alipin sa mga taong labas? Hahanap ng dolyar sa amo Dahil hindi sapat ang piso. Mag aalaga ng anak ng iba Habang naiiwan sa Pilipinas ang kanila. Inay! Itay! Umuwi na kayo. Nangungulila na ako.

0

Feb 14, 2019

Feb 14, 2019 at 8:25 AM UTC

Rena_LB

D U G U A N

Duguan ang puso kong sugatan. Ang puso kong napag-iwanan. Ang puso kong pinangakuan, pero hindi pinanindigan. Hindi ko maintindihan. Akala ko ba walang iwanan? Pero sinarhan mo ako ng pinto, Sumama sa iba, tinalukuran mo ako. Hindi na ba ako mahalaga Kaya pinili mo sila? Sila na nasa ibayong dagat, Na kahit malayo ay sa kanila ka tapat. Na kahit animo'y nahihirapan ka... Sa kanila ka pa rin pumupunta. Inay! Itay! Paano naman ako? Ako na naiwan dito. Mag-isa dahil wala ka. Mag-isang tinatahak ang aking buhay, Walang gabay. Walang kaagapay. Inay! Itay! Bakit natin kailangang maghiwalay? Bakit ba natin kailangang maghiwalay? Pera? Trabaho? Ang guminhawa ang buhay ko Kahit... wala kayo? Inay! Itay! Ganito na ba kahirap ang Pilipinas? Na ang mga magulang ko ay luluwas Magpapaka-alipin sa mga taong labas? Hahanap ng dolyar sa amo Dahil hindi sapat ang piso. Mag aalaga ng anak ng iba Habang naiiwan sa Pilipinas ang kanila. Inay! Itay! Umuwi na kayo. Nangungulila na ako.

36

010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay

0

Mar 15, 2017

Mar 15, 2017 at 11:28 AM UTC

psalmiseta

Mahimbing na Pagsilang

010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay

11

082021 Nabibilang lamang sa aking mga daliri Ang mga buwan na tiniklupan ng mga ulap Nang sa’king mga bisig, Ang yakap mo’y nagmistulang kumot Sa balat kong sumisigaw sa alat At anghang ng aking pakiramdam. Sa titig mo’y ako’y nakalilimot Na ang pangalan ko’y nagbagong bihis na rin. At kasabay ng paglilipat silid at bubongan, Ay ang paglisan ko sa unang tahanang Humagkan sa aking pagkakakilanlan At bumuhos sa akin nang di masukat na pagmamahal. Ang mga ngiti **** pumapawi sa’king paghihintay Sa maghapong masuklian naman Ang pansamantala kong pangungulila’y Nagsisilbing matatamis na tsokolateng Hindi naman pala nakamamatay. At sa ganitong pagpatak ng mga segundo Na parang mga barya sa alkansya mo, Ang tanging hangad ko na tunay na pag-aaruga’y Iyong pabaon na araw-araw kong sasalubungin at pagbubuksan. Nakalimutan ko na rin atang humanap pa ng iba Di gaya ng panata ko noon sa mga rehas Kung saan gusto kong kumawala. Pagkat sa’yo pa lamang ay abot-langit na Ang aking mga ngiti’t pagsintang Lulan ng iyong mga hagkan At walang pag-imbot na pag-aalaga’t pagkukusa. Kung kaya ko lamang pigilan ang sarili Buhat sa pagtikom ng aking bibig Ay nais ko sanang ipagsigawan Sa apat na sulok ng ating tahanan Ang pangalan **** ni minsa’y hindi ko naintindahan. Bagamat sa bawat pagkilos mo’y Hindi ko maipagkakailang Ako’y tunay mo ngang mahal at pinakaiingatan. Hindi na ako manlilimos pa, Ng pagmamahal o atensyon sa mga tauhang Lilisan sa kani-kanilang panahon at kagustuhan. At pipiliin kong masanay na makipagsayawan Sa mga mata **** tanging lilim ang laan sa akin. At kung ito man ang una’t huling sulat Na ikaw mismo ang pumataw ng mga kahulugan Ay hayaan mo ring masambit kong Sa araw-araw, ikaw ang nanaisin ko pang makapiling.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 6:52 AM UTC

psalmiseta

Amo

082021 Nabibilang lamang sa aking mga daliri Ang mga buwan na tiniklupan ng mga ulap Nang sa’king mga bisig, Ang yakap mo’y nagmistulang kumot Sa balat kong sumisigaw sa alat At anghang ng aking pakiramdam. Sa titig mo’y ako’y nakalilimot Na ang pangalan ko’y nagbagong bihis na rin. At kasabay ng paglilipat silid at bubongan, Ay ang paglisan ko sa unang tahanang Humagkan sa aking pagkakakilanlan At bumuhos sa akin nang di masukat na pagmamahal. Ang mga ngiti **** pumapawi sa’king paghihintay Sa maghapong masuklian naman Ang pansamantala kong pangungulila’y Nagsisilbing matatamis na tsokolateng Hindi naman pala nakamamatay. At sa ganitong pagpatak ng mga segundo Na parang mga barya sa alkansya mo, Ang tanging hangad ko na tunay na pag-aaruga’y Iyong pabaon na araw-araw kong sasalubungin at pagbubuksan. Nakalimutan ko na rin atang humanap pa ng iba Di gaya ng panata ko noon sa mga rehas Kung saan gusto kong kumawala. Pagkat sa’yo pa lamang ay abot-langit na Ang aking mga ngiti’t pagsintang Lulan ng iyong mga hagkan At walang pag-imbot na pag-aalaga’t pagkukusa. Kung kaya ko lamang pigilan ang sarili Buhat sa pagtikom ng aking bibig Ay nais ko sanang ipagsigawan Sa apat na sulok ng ating tahanan Ang pangalan **** ni minsa’y hindi ko naintindahan. Bagamat sa bawat pagkilos mo’y Hindi ko maipagkakailang Ako’y tunay mo ngang mahal at pinakaiingatan. Hindi na ako manlilimos pa, Ng pagmamahal o atensyon sa mga tauhang Lilisan sa kani-kanilang panahon at kagustuhan. At pipiliin kong masanay na makipagsayawan Sa mga mata **** tanging lilim ang laan sa akin. At kung ito man ang una’t huling sulat Na ikaw mismo ang pumataw ng mga kahulugan Ay hayaan mo ring masambit kong Sa araw-araw, ikaw ang nanaisin ko pang makapiling.

46

Ulap sa lupa ang maputlang buhok Sing kinang ng pilak, sing pilak ng usok Isang obra maestrang handog ng Panginoon Sagisag ng nakalipas na halos isang daang taon Sa balat malinaw ang mga lumipas na panahon Tigib sa pinong linya at kulubot Sa mukha nama’y walang kolorete, alahas o pulbos Kasing kinis ng balat ng masintahing musmos Sa mga mata’y nakalubog ang karanasan at karunungan Naipon ng mga pagkakamaling pinagdaanan At ang mga tala sa langit, bumababa sa lupa Napunta ang kinang sa mga matang minsan nang lumuha Ang gaspang ng buhangin sa palad ay ipinasa Marka ng walang katapusang pag-aalaga Sa kanilang buhay ay alumpihit, pagod Upang tayo ay mabuhay ng malugod. Lahat ng sugat, pagod, galos, at kulubot Ito’y pagmamahal ni inay na walang pag-iimbot Sana’y maunawaan mo ang nakikita ko Sa puting buhok at gaspang ng palad kagandahan ay totoo

0

May 9, 2019

May 9, 2019 at 12:12 PM UTC

sirosales

Sa Kagandanhan ng Puting Buhok

Ulap sa lupa ang maputlang buhok Sing kinang ng pilak, sing pilak ng usok Isang obra maestrang handog ng Panginoon Sagisag ng nakalipas na halos isang daang taon Sa balat malinaw ang mga lumipas na panahon Tigib sa pinong linya at kulubot Sa mukha nama’y walang kolorete, alahas o pulbos Kasing kinis ng balat ng masintahing musmos Sa mga mata’y nakalubog ang karanasan at karunungan Naipon ng mga pagkakamaling pinagdaanan At ang mga tala sa langit, bumababa sa lupa Napunta ang kinang sa mga matang minsan nang lumuha Ang gaspang ng buhangin sa palad ay ipinasa Marka ng walang katapusang pag-aalaga Sa kanilang buhay ay alumpihit, pagod Upang tayo ay mabuhay ng malugod. Lahat ng sugat, pagod, galos, at kulubot Ito’y pagmamahal ni inay na walang pag-iimbot Sana’y maunawaan mo ang nakikita ko Sa puting buhok at gaspang ng palad kagandahan ay totoo

20

Ang pag-ibig ay ang pagbabahagi ng buhay, upang bumuo ng mga espesyal na plano para sa dalawa lamang, upang gumana nang magkatabi, at pagkatapos ay ngumiti ng pagmamalaki, bilang isa-isa, ang lahat ay nangangarap. Ang pag-ibig ay tulungan at hikayatin sa mga ngiti at taimtim na mga salita ng papuri, maglaan ng oras upang ibahagi, pakinggan at pag-aalaga sa malambot, magiliw na paraan. Ang pag-ibig ay ang pagkakaroon ng isang espesyal, isa kung kanino mo laging maaasahan na makasama doon sa mga taon, pagbabahagi ng pagtawa at luha, bilang kapareha, magkasintahan, kaibigan. Ang pag-ibig ay gumawa ng mga espesyal na alaala ng mga sandali na gusto **** alalahanin, ng lahat ng mabubuting bagay ang pagbabahagi ng buhay ay nagdadala. Ang pag-ibig ang pinakamalaki sa lahat. Nalaman ko ang buong kahulugan ng pagbabahagi at pag-aalaga at ang pagkakaroon ng aking mga pangarap lahat ay natutupad; Nalaman ko ang buong kahulugan ng pag-ibig sa pamamagitan at pagiging mapagmahal sa iyo.

0

Jun 11, 2020

Jun 11, 2020 at 8:04 PM UTC

racheal-rodriguez

Ang Kahulugan Ng Pag-ibig

Ang pag-ibig ay ang pagbabahagi ng buhay, upang bumuo ng mga espesyal na plano para sa dalawa lamang, upang gumana nang magkatabi, at pagkatapos ay ngumiti ng pagmamalaki, bilang isa-isa, ang lahat ay nangangarap. Ang pag-ibig ay tulungan at hikayatin sa mga ngiti at taimtim na mga salita ng papuri, maglaan ng oras upang ibahagi, pakinggan at pag-aalaga sa malambot, magiliw na paraan. Ang pag-ibig ay ang pagkakaroon ng isang espesyal, isa kung kanino mo laging maaasahan na makasama doon sa mga taon, pagbabahagi ng pagtawa at luha, bilang kapareha, magkasintahan, kaibigan. Ang pag-ibig ay gumawa ng mga espesyal na alaala ng mga sandali na gusto **** alalahanin, ng lahat ng mabubuting bagay ang pagbabahagi ng buhay ay nagdadala. Ang pag-ibig ang pinakamalaki sa lahat. Nalaman ko ang buong kahulugan ng pagbabahagi at pag-aalaga at ang pagkakaroon ng aking mga pangarap lahat ay natutupad; Nalaman ko ang buong kahulugan ng pag-ibig sa pamamagitan at pagiging mapagmahal sa iyo.

26

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

0

Oct 16, 2022

Oct 16, 2022 at 7:45 AM UTC

insertname

Wala nang Magpapantay

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

58

Sa kalungkotan na nadarama Ikaw ang pumawi nang lahat nang pangamba Ikaw ang tumahi nang mga sugat na nakamtan At ikaw ang bumuo nang pira piraso kung nakaraan Binuo mo ako nang iyong pagmamahal At sinuklian mo ako nang iyong pag aalaga Pinakita mo sa akin ang halaga Na kay sarap mabuhay nang walang pangamba Tinuruan mu akong umibig muli nang lubos Na hindi na matatakot kung maubos Maubos man muli ang pagkatao Wala nang pakialam basta nagmahal nang totoo Ikaw ang babaing walang katulad Na handa din na isugal ang lahat Babaing nagkaroon na nang lamat Sa pag ibig handa paring bumanat Ikaw ang sagot sa aking panalangin Na magkaroon nang taong mamahalin Na ikaw lang ang gustong makapiling Hanggang sa pagtanda natin

0

Jun 2, 2020

Jun 2, 2020 at 7:16 AM UTC

MarLOVE

IKAW

Sa kalungkotan na nadarama Ikaw ang pumawi nang lahat nang pangamba Ikaw ang tumahi nang mga sugat na nakamtan At ikaw ang bumuo nang pira piraso kung nakaraan Binuo mo ako nang iyong pagmamahal At sinuklian mo ako nang iyong pag aalaga Pinakita mo sa akin ang halaga Na kay sarap mabuhay nang walang pangamba Tinuruan mu akong umibig muli nang lubos Na hindi na matatakot kung maubos Maubos man muli ang pagkatao Wala nang pakialam basta nagmahal nang totoo Ikaw ang babaing walang katulad Na handa din na isugal ang lahat Babaing nagkaroon na nang lamat Sa pag ibig handa paring bumanat Ikaw ang sagot sa aking panalangin Na magkaroon nang taong mamahalin Na ikaw lang ang gustong makapiling Hanggang sa pagtanda natin

20