"tumatagos" poems - Hello Poetry

"tumatagos" poems

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

0

Jul 30, 2018

Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

Continue reading...

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

0

Jun 2, 2015

Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC

Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

Continue reading...

64 Ngayon ay para sa dalaga May dalawang pagsubok ang nakahanda 65 Una ay magtungo sa Silangan Kay lalaki na tahanan 66 Upang doon gawin Ang pagsubok na hinain 67 Iyon ay ang ipagluto si lalaki Ng pagkain na marami 68 Maging mga magulang ng binata Nasarapan sa mga niluto niya 69 Ang ikalawa naman ay ipaglaba Ng damit ang sinisinta 70 Kaydali niya itong natapos May linis at bangong tumatagos. -07/11/2012 *Gintong Lupa Series

0

Sep 7, 2019

Sep 7, 2019 at 9:54 PM UTC

Ihipna 10 -Pagsubok sa Dalaga-

64 Ngayon ay para sa dalaga May dalawang pagsubok ang nakahanda 65 Una ay magtungo sa Silangan Kay lalaki na tahanan 66 Upang doon gawin Ang pagsubok na hinain 67 Iyon ay ang ipagluto si lalaki Ng pagkain na marami 68 Maging mga magulang ng binata Nasarapan sa mga niluto niya 69 Ang ikalawa naman ay ipaglaba Ng damit ang sinisinta 70 Kaydali niya itong natapos May linis at bangong tumatagos. -07/11/2012 *Gintong Lupa Series

Continue reading...

080216 Ayoko sanang sagutin Pero gusto kitang marinig. Naiinis ako Pagkat nilalampaso ang puso ko. Pagkat wala lang sayo, Pero heto ako't tila iniibig ka pa rin. "Hello" Sa tagal ng panaho'y Ngayon lamang ulit. Natatameme ako pagkat walang masambit. Tangan ko ang matatamis na alaala, Subalit dumadampi ang sakit Tumatagos higit pa sa damdamin, Ang iyong walang paalam na paglisan. Yung boses **** tila walang emosyon, At doon tumigil ang tibok ng puso. Hindi ko alam ba't hinahayaan ka Ba't ako'y tila umaasang Baka may pangalawang pagkakataon pa. Alam ko namang iba na ngayon, Walang malalim na dahilan. Wala kang dahilan Bagkus puso ko'y tila naghihintay. Nagtataka ako sa mga tanong mo Nagtataka ako sa pag-uusisa mo. Natatakot akong mahulog sayo, Pagkat alam ko kung gaanong sakit na ang natamo At sa ngayo'y hindi ko na ata kakayanin pang muli.

0

Aug 2, 2016

Aug 2, 2016 at 9:36 AM UTC

080216 Ayoko sanang sagutin Pero gusto kitang marinig. Naiinis ako Pagkat nilalampaso ang puso ko. Pagkat wala lang sayo, Pero heto ako't tila iniibig ka pa rin. "Hello" Sa tagal ng panaho'y Ngayon lamang ulit. Natatameme ako pagkat walang masambit. Tangan ko ang matatamis na alaala, Subalit dumadampi ang sakit Tumatagos higit pa sa damdamin, Ang iyong walang paalam na paglisan. Yung boses **** tila walang emosyon, At doon tumigil ang tibok ng puso. Hindi ko alam ba't hinahayaan ka Ba't ako'y tila umaasang Baka may pangalawang pagkakataon pa. Alam ko namang iba na ngayon, Walang malalim na dahilan. Wala kang dahilan Bagkus puso ko'y tila naghihintay. Nagtataka ako sa mga tanong mo Nagtataka ako sa pag-uusisa mo. Natatakot akong mahulog sayo, Pagkat alam ko kung gaanong sakit na ang natamo At sa ngayo'y hindi ko na ata kakayanin pang muli.

Continue reading...

Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.

0

Aug 22, 2017

Aug 22, 2017 at 2:24 PM UTC

Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.

Continue reading...

Nakakapagod, Talikuran at harapin ang katotohanan ng sabay Ang mga ngiti mo'y nagbibigay pag-asa Ngunit sa pagtitig mo ay hindi ako ang nakikita Tumatagos sa puso ko na parang patalim Dahil alam kong hindi yon para sa akin Inabot mo ang aking kamay Pinaramdam na nandyan ka Pinahawak ang puso mo pansamantala At ngayon ay tila binabawi na Pagod na ko Pero bakit ba ang hirap bitawan? Dito na lang ako Sa gitna ng kasinungalingan at katotohanan Baka sakaling kayanin ko ng di namamalayan...

0

Sep 23, 2019

Sep 23, 2019 at 5:10 AM UTC

Nakakapagod, Talikuran at harapin ang katotohanan ng sabay Ang mga ngiti mo'y nagbibigay pag-asa Ngunit sa pagtitig mo ay hindi ako ang nakikita Tumatagos sa puso ko na parang patalim Dahil alam kong hindi yon para sa akin Inabot mo ang aking kamay Pinaramdam na nandyan ka Pinahawak ang puso mo pansamantala At ngayon ay tila binabawi na Pagod na ko Pero bakit ba ang hirap bitawan? Dito na lang ako Sa gitna ng kasinungalingan at katotohanan Baka sakaling kayanin ko ng di namamalayan...

Continue reading...

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

0

Jan 5, 2025

Jan 5, 2025 at 4:52 PM UTC

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

Continue reading...

Mga puting haligi saking paligid Puti, puti ang kabaliktaran ng aking isip Mga gamot na parang lason sa aking katawan pumapasok Hindi ginusto aking pwesto Tulong ang aking gusto Sa loob ng kwartong presinto Naka destino sa labanang di natatapos Mga boses na parang palaso Sa aking kaluluwa ay tumatagos Labanan ng lakas Pisikal o emosyonal Malakas o mahina Walang palag sa dilim na kalaban Na unti unting lumalagot Sa buhay na iyong inabot

0

Jan 28, 2019

Jan 28, 2019 at 12:16 AM UTC

Mga puting haligi saking paligid Puti, puti ang kabaliktaran ng aking isip Mga gamot na parang lason sa aking katawan pumapasok Hindi ginusto aking pwesto Tulong ang aking gusto Sa loob ng kwartong presinto Naka destino sa labanang di natatapos Mga boses na parang palaso Sa aking kaluluwa ay tumatagos Labanan ng lakas Pisikal o emosyonal Malakas o mahina Walang palag sa dilim na kalaban Na unti unting lumalagot Sa buhay na iyong inabot

Continue reading...

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

0

Feb 9, 2024

Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC

mga sulok ng maynila

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

Continue reading...

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 8:22 AM UTC

Puso ng Pebrero III

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

Continue reading...

Sa bawat salitang binibigkas ninyo, ito ay tumatagos sa aking puso. Sa bawat katagang binibitiwan ninyo, nagmamarka ito sa isipan ko. Sa bawat masasakit na salita, ang kapalit ay pagluha. Sa bawat nakakagulat na kataga, pagkatao ko ay pinipintasan niyo na. Hindi niyo ba alam na ang tabil ng inyong dila ay matulis na matulis at nakamamatay pa? Sana'y inyong mapagtanto na, ang dila ay may hagupit din na dala.

0

Nov 5, 2016

Nov 5, 2016 at 1:06 PM UTC

Hagupit ng Dila

Sa bawat salitang binibigkas ninyo, ito ay tumatagos sa aking puso. Sa bawat katagang binibitiwan ninyo, nagmamarka ito sa isipan ko. Sa bawat masasakit na salita, ang kapalit ay pagluha. Sa bawat nakakagulat na kataga, pagkatao ko ay pinipintasan niyo na. Hindi niyo ba alam na ang tabil ng inyong dila ay matulis na matulis at nakamamatay pa? Sana'y inyong mapagtanto na, ang dila ay may hagupit din na dala.

Continue reading...

"Nandito ako" "Hindi kita iiwan" "Susuportahan kita" "Nagtitiwala ako sayo" "Kayang-kaya mo yan!" "Laban lang!" Paulit-ulit kong sinasambit sa'king sarili nang pabulong, Tila nagdarasal ngunit ang totoo'y Hindi ko na rin alam kung hanggang saan pa ba ang dulo. ------------- Wala na naman akong laban sa ihip ng hangin, Sa ihip ng panahon. Wala na naman akong laban At ang buo kong pagkatao'y Kusang dudungaw sa aming bintana, Hahagilapin ang araw, Nasaan nga ba ang Silangan? Gagayak ako nang walang patumpik-tumpik, At sasabay ang agos ng tubig sa bawat butil ng aking luha, Para bang humihinto na naman ang oras. Walang kasiguraduhan na naman ang araw na ito. Araw-araw ay nag-aayos ako ng uniporme ko, At ayun, magbibilad sa initan gamit ang aking lumang motorsiklo. Kukunin ang selpon sa aking bulsa, magpapa-load At maghihintay ng sandamakmak na mga utos. Minsan, napapagod ako O sabihin na lamang nating madalas, Na sa bawat pintuang kinakatok ko'y Daig pa ako ng nangaroling Sa bilang na mga baryang iaabot sa'kin ng tadhana. Minsan iniisip kong "Ganito na nga lang ba? Paano ang bukas? O may bukas pa nga ba?" Minsan naman, nakaririnig ako ng masasakit na salita Pero minsan parang mga bala na lamang itong Hindi tumatagos sa aking ulirat, "Manhid na nga ba ako? Sabihin mo, Tadhana." -------- Pinagmamasdan ko na naman ang mga kamay ng orasan Kanina pa o hindi ko na malaman Kung kelan yung huling "kanina," Naghihintay ako ng saklolo, Kasabay ng huling kumpas ng mga kamay Ng naiiwan kong kaibigang de-baterya.. "Dito na lang ba magtatapos ang lahat?" Nagbibilang na lamang ako ng oras, Ng hininga At baka hindi na nila ako maabutan, At doon ko huling nasilayan ang mga aninong iyon, Wala na akong maintindihan.. Wala na akong marinig pa.. Ito na marahil ang huli.

0

Sep 7, 2020

Sep 7, 2020 at 9:02 PM UTC

"Nandito ako" "Hindi kita iiwan" "Susuportahan kita" "Nagtitiwala ako sayo" "Kayang-kaya mo yan!" "Laban lang!" Paulit-ulit kong sinasambit sa'king sarili nang pabulong, Tila nagdarasal ngunit ang totoo'y Hindi ko na rin alam kung hanggang saan pa ba ang dulo. ------------- Wala na naman akong laban sa ihip ng hangin, Sa ihip ng panahon. Wala na naman akong laban At ang buo kong pagkatao'y Kusang dudungaw sa aming bintana, Hahagilapin ang araw, Nasaan nga ba ang Silangan? Gagayak ako nang walang patumpik-tumpik, At sasabay ang agos ng tubig sa bawat butil ng aking luha, Para bang humihinto na naman ang oras. Walang kasiguraduhan na naman ang araw na ito. Araw-araw ay nag-aayos ako ng uniporme ko, At ayun, magbibilad sa initan gamit ang aking lumang motorsiklo. Kukunin ang selpon sa aking bulsa, magpapa-load At maghihintay ng sandamakmak na mga utos. Minsan, napapagod ako O sabihin na lamang nating madalas, Na sa bawat pintuang kinakatok ko'y Daig pa ako ng nangaroling Sa bilang na mga baryang iaabot sa'kin ng tadhana. Minsan iniisip kong "Ganito na nga lang ba? Paano ang bukas? O may bukas pa nga ba?" Minsan naman, nakaririnig ako ng masasakit na salita Pero minsan parang mga bala na lamang itong Hindi tumatagos sa aking ulirat, "Manhid na nga ba ako? Sabihin mo, Tadhana." -------- Pinagmamasdan ko na naman ang mga kamay ng orasan Kanina pa o hindi ko na malaman Kung kelan yung huling "kanina," Naghihintay ako ng saklolo, Kasabay ng huling kumpas ng mga kamay Ng naiiwan kong kaibigang de-baterya.. "Dito na lang ba magtatapos ang lahat?" Nagbibilang na lamang ako ng oras, Ng hininga At baka hindi na nila ako maabutan, At doon ko huling nasilayan ang mga aninong iyon, Wala na akong maintindihan.. Wala na akong marinig pa.. Ito na marahil ang huli.

Continue reading...

013024 Walang ibang saksi Ng mga binhing kusang umuusbong. At walang ibang tutugon Sa walang katapusang paghikbi. Daig pa ng liwanag Ang kadilimang baluti sa’king mga mata. Ngunit tila ba ako’y hindi pa rin handa Sa mga balang tumatagos sa’king katauhan. Nauuhaw pa rin ako Sa mga salitang “Mahal kita” Ngunit sa bawat pagtagisan ng mga salita’y Puso ko rin ang kusang lumilisan. Marahil ang paghilom ay isa lamang panimula Ngunit sa ngayo’y ang mga pahina’y Nasa dulo na ng aking katapusan At paano nga ba muling makasasandal? Paano nga ba muling magsisimula?

0

Jan 29, 2024

Jan 29, 2024 at 2:45 PM UTC

Baling Kamay ng Orasan

013024 Walang ibang saksi Ng mga binhing kusang umuusbong. At walang ibang tutugon Sa walang katapusang paghikbi. Daig pa ng liwanag Ang kadilimang baluti sa’king mga mata. Ngunit tila ba ako’y hindi pa rin handa Sa mga balang tumatagos sa’king katauhan. Nauuhaw pa rin ako Sa mga salitang “Mahal kita” Ngunit sa bawat pagtagisan ng mga salita’y Puso ko rin ang kusang lumilisan. Marahil ang paghilom ay isa lamang panimula Ngunit sa ngayo’y ang mga pahina’y Nasa dulo na ng aking katapusan At paano nga ba muling makasasandal? Paano nga ba muling magsisimula?

Continue reading...

Mabilis na bumabaha ang pagpatak ng bawat sandali Bagamat bumubuhos ang takot at panghihina sa sugatang katawan Pilit kong iniangat ang aking kanang kamay Hawak ang kapirasong tangkay ng kahoy Itinutok ko iyon sa bagay na nasa aking harapan Magkahalo at magulo ang emosyong nagtatalo sa aking isip Hindi ko maunawaan kung ito ay galit, takot, pagsisisi, panghihinayang o pagkasuklam. Ngunit isa lamang ang nabuong hinahangad ko Ang dalhin sa aking kamatayan ang bagay na ito! Ngunit bumasag sa akin ang masakit na realidad Ako'y mahinang nilalang at walang silbi! At kahit punuin ko ang mundo ng aking luha Hindi mababago ang katotohanang iyon! Napakasakit at nainit na mahapding tumatagos sa aking puso Ang katotohanang may kasabay na pangungutya at panlalait! "Hanggang sa huli talunan pa rin ako... Hanggang sa sarili kong panaginip napakahina ko pa rin" Kasabay ng pag patak ng sandaling nawawala ang kamalayan Bumukas ang itim na pintong lumitaw sa kawalan Isang kabayong itim na may sakay na may dalang karit ang lumabas Ako'y sinusundo na pala ni kamatayan Ang liwanag sa aking paningin ay unti-unti nang napapaparam At ang mga ala-alay bumabalik na tila namamaalam Ang tanging hinihiling ay sana'y maka balik pa sa mundong ito. Kung papalaring magising sa aking mundo bago ako pumarito. Kwentong Panaginip - Umpisa ng Huli(Intro) JGA

0

May 26, 2020

May 26, 2020 at 5:12 AM UTC

Kwentong Panaginip

Mabilis na bumabaha ang pagpatak ng bawat sandali Bagamat bumubuhos ang takot at panghihina sa sugatang katawan Pilit kong iniangat ang aking kanang kamay Hawak ang kapirasong tangkay ng kahoy Itinutok ko iyon sa bagay na nasa aking harapan Magkahalo at magulo ang emosyong nagtatalo sa aking isip Hindi ko maunawaan kung ito ay galit, takot, pagsisisi, panghihinayang o pagkasuklam. Ngunit isa lamang ang nabuong hinahangad ko Ang dalhin sa aking kamatayan ang bagay na ito! Ngunit bumasag sa akin ang masakit na realidad Ako'y mahinang nilalang at walang silbi! At kahit punuin ko ang mundo ng aking luha Hindi mababago ang katotohanang iyon! Napakasakit at nainit na mahapding tumatagos sa aking puso Ang katotohanang may kasabay na pangungutya at panlalait! "Hanggang sa huli talunan pa rin ako... Hanggang sa sarili kong panaginip napakahina ko pa rin" Kasabay ng pag patak ng sandaling nawawala ang kamalayan Bumukas ang itim na pintong lumitaw sa kawalan Isang kabayong itim na may sakay na may dalang karit ang lumabas Ako'y sinusundo na pala ni kamatayan Ang liwanag sa aking paningin ay unti-unti nang napapaparam At ang mga ala-alay bumabalik na tila namamaalam Ang tanging hinihiling ay sana'y maka balik pa sa mundong ito. Kung papalaring magising sa aking mundo bago ako pumarito. Kwentong Panaginip - Umpisa ng Huli(Intro) JGA

Continue reading...

070623 Tumatagos ang mga salitang Bala ang panimula Balang araw ay yuyukod sa katapusan Katapusang hindi tuldok ang pagsasalaysay… Pipiglasin ang mga kandadong walang susi, Kandong ang kahapong nilimot at nilumot… Babangon matapos ang paghikbi Hikbing bangungot sa pagpatay-sindi… Ikaw ang mananatiling saksi sa aking paglisan.. Walang paalam maging sa gunita ng bukas at kahapon. Walang kulay na babahagian Ng liwanag na taglay ko’t iniirog. Ang iyong akap ang aking baluti Habang ang sandata ko’y Bumabara pa sa aking lalamunan. Ngunit sa pagsiping ng mga tala Sa kalangitang panatag ang panayam Ay Walang kukurap maging sa isang idlap lamang. Ang sigaw na sumisingaw hanggang sa kalawakan Ay tila pa ilang dipa na lamang Sa pagitan ng mga segundong Nagkakandarapang magsipagtagisan… At ang silakbo ng damdaming moog sa kaloob-looba’y Bukas ay wala ring katapusan at panimula.

0

Jul 5, 2023

Jul 5, 2023 at 3:03 PM UTC

070623 Tumatagos ang mga salitang Bala ang panimula Balang araw ay yuyukod sa katapusan Katapusang hindi tuldok ang pagsasalaysay… Pipiglasin ang mga kandadong walang susi, Kandong ang kahapong nilimot at nilumot… Babangon matapos ang paghikbi Hikbing bangungot sa pagpatay-sindi… Ikaw ang mananatiling saksi sa aking paglisan.. Walang paalam maging sa gunita ng bukas at kahapon. Walang kulay na babahagian Ng liwanag na taglay ko’t iniirog. Ang iyong akap ang aking baluti Habang ang sandata ko’y Bumabara pa sa aking lalamunan. Ngunit sa pagsiping ng mga tala Sa kalangitang panatag ang panayam Ay Walang kukurap maging sa isang idlap lamang. Ang sigaw na sumisingaw hanggang sa kalawakan Ay tila pa ilang dipa na lamang Sa pagitan ng mga segundong Nagkakandarapang magsipagtagisan… At ang silakbo ng damdaming moog sa kaloob-looba’y Bukas ay wala ring katapusan at panimula.

Continue reading...

Paano ba mag simula uli? Paano ba muling ma haling sa dating pinapangarap? Ang musikang inaalay sa mga makikinig, ang mga linya't katagang tumatagos sa damdamin ng iba. Kelan ba ito papangaraping muli? Kelan ba mag-aalay muli? Ngayon? Bukas? O wag nalang kaya? Ang dating silakbo ng damdamin sa musika, nasaan na? Nangangarap paring ito ay bumalik. Sa tuwing hinahagkan ko ang aking instrumento, umaasang ako'y muling masabik. Umaasang muli. Nangangarap uli. Hanggang sa muli, aking pinangarap.

0

Jan 18, 2021

Jan 18, 2021 at 7:51 AM UTC

Kumupas na pangarap

Paano ba mag simula uli? Paano ba muling ma haling sa dating pinapangarap? Ang musikang inaalay sa mga makikinig, ang mga linya't katagang tumatagos sa damdamin ng iba. Kelan ba ito papangaraping muli? Kelan ba mag-aalay muli? Ngayon? Bukas? O wag nalang kaya? Ang dating silakbo ng damdamin sa musika, nasaan na? Nangangarap paring ito ay bumalik. Sa tuwing hinahagkan ko ang aking instrumento, umaasang ako'y muling masabik. Umaasang muli. Nangangarap uli. Hanggang sa muli, aking pinangarap.

Continue reading...