"sumusuko" poems - Hello Poetry

unti-unting dumidilim gabing walang mga bituin. iyong mata'y walang kislap, isip ay nasa alapaap. kung sakali mang ayaw mo na at 'di ako'ng para sa'yo, wala akong magagawa kung tadhana na ang sumusuko. kung sakali mang pagod ka na at 'di na 'ko ang 'yong lunas, patawad aking sinta, ayoko man pero pwede na... pwede ka ng umalis kung 'yun talaga'ng 'yong nais. pero bago ka lumisan mayro'n akong kahilingan... 'wag mo sanang iwanan ang lahat. 'wag sanang kalimutan ang mga alaala nating masaya. 'wag mo sana akong kamuhian dahil sa'king mga pagkukulang. 'di man kayang ibigay ang kalawakan, buong-buong inalay sa'yo ang buwan. 'wag mo sanang bitawan.

0

Oct 27, 2018

Oct 27, 2018 at 12:42 AM UTC

SebastienAngelo

'WAG **** BITAWAN ANG BUWAN

unti-unting dumidilim gabing walang mga bituin. iyong mata'y walang kislap, isip ay nasa alapaap. kung sakali mang ayaw mo na at 'di ako'ng para sa'yo, wala akong magagawa kung tadhana na ang sumusuko. kung sakali mang pagod ka na at 'di na 'ko ang 'yong lunas, patawad aking sinta, ayoko man pero pwede na... pwede ka ng umalis kung 'yun talaga'ng 'yong nais. pero bago ka lumisan mayro'n akong kahilingan... 'wag mo sanang iwanan ang lahat. 'wag sanang kalimutan ang mga alaala nating masaya. 'wag mo sana akong kamuhian dahil sa'king mga pagkukulang. 'di man kayang ibigay ang kalawakan, buong-buong inalay sa'yo ang buwan. 'wag mo sanang bitawan.

24

Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.

0

Sep 6, 2016

Sep 6, 2016 at 8:03 PM UTC

jkpoetry

Masasanay Kang Matalo, Para Sa Atin Itong Mundo

Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.

70

Pinanday ka ng panahon May tapang na hindi basta sumusuko, sa lahat ng laban wala kang inuurungan, Agimat mo ay katapangan na umagaw mula sa kalaban. Buo at tibay ng iyong loob ano man ang iyong sagupain walang di kakayanin. laban mo’y hindi biro Una kami sa iyong puso Bago ang iyong pagkatao Karamay ka, sa bawat along bumubugso. Ikaw ang bagong bayani ng ating lipi na nagbabalik ng kulay at sigla bitbit ang bandila na may kisig at buong katapangan.

0

Apr 27, 2020

Apr 27, 2020 at 3:17 AM UTC

jon-jubail-b-aquino

BAGONG BAYANI

Pinanday ka ng panahon May tapang na hindi basta sumusuko, sa lahat ng laban wala kang inuurungan, Agimat mo ay katapangan na umagaw mula sa kalaban. Buo at tibay ng iyong loob ano man ang iyong sagupain walang di kakayanin. laban mo’y hindi biro Una kami sa iyong puso Bago ang iyong pagkatao Karamay ka, sa bawat along bumubugso. Ikaw ang bagong bayani ng ating lipi na nagbabalik ng kulay at sigla bitbit ang bandila na may kisig at buong katapangan.

20

Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.

0

Mar 10, 2021

Mar 10, 2021 at 7:54 AM UTC

Paudebelen

" Sana Ako Nalang "

Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.

60

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC

psalmiseta

Ang Bilis Naman

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

54

Ilang taon na ang nakalipas ng huli kong masilayan ang haplos ng pag-asa. Ang paghangad na makapiling ka, na siyang nabaon lamang sa alikabok ng kahapon. Halintulad sa isang bangungot, ang sakit at pait na kanyang dinulot. Kahit anung pagsusumidhing magising ang gawin, hindi matanggal-tanggal ang sakit at bakas ng pag-asang paulit-ulit na binigo. Sa mataimtim na panalangin, sinubukan kong idaan. Huwag lamang bumitiw sa pangakong dala ng pag-asa. Sa bandang huli, subalit akin ring napagtanto, mga naturing na panalangin, para bang mga salita, na isinambit lamang sa alapaap, hindi dinidinig ng nasa Itaas. Kaya't ako'y sumusuko na. Tama na. Sukdulan na ang pighati ng aking puso na umaapaw sa kirot, na nagdurugo dahil sa ipinagkait na pag-asa. Parang isang pilas na papel, na sinulatan at minarkahan para lamang lukutin, itapon, at nagmistulang balewala -- walang isinulat at hindi sinulatan.

0

Nov 2, 2015

Nov 2, 2015 at 11:50 PM UTC

RLFRN

Ipinagkait na Pag - Asa

Ilang taon na ang nakalipas ng huli kong masilayan ang haplos ng pag-asa. Ang paghangad na makapiling ka, na siyang nabaon lamang sa alikabok ng kahapon. Halintulad sa isang bangungot, ang sakit at pait na kanyang dinulot. Kahit anung pagsusumidhing magising ang gawin, hindi matanggal-tanggal ang sakit at bakas ng pag-asang paulit-ulit na binigo. Sa mataimtim na panalangin, sinubukan kong idaan. Huwag lamang bumitiw sa pangakong dala ng pag-asa. Sa bandang huli, subalit akin ring napagtanto, mga naturing na panalangin, para bang mga salita, na isinambit lamang sa alapaap, hindi dinidinig ng nasa Itaas. Kaya't ako'y sumusuko na. Tama na. Sukdulan na ang pighati ng aking puso na umaapaw sa kirot, na nagdurugo dahil sa ipinagkait na pag-asa. Parang isang pilas na papel, na sinulatan at minarkahan para lamang lukutin, itapon, at nagmistulang balewala -- walang isinulat at hindi sinulatan.

33

lapis gamit panulat sa dulo'y pambura pantanggal ng sulat lapis pinapatulis gamit ng maliit na pantasa panlinaw ng sulat hapis pilit pinipiga mula sa pusong sumusuko na papunta sa dulo ng pansulat lapis wala na tinasahan at pinilit buuin ngunit nabali na

0

Sep 27, 2017

Sep 27, 2017 at 1:51 PM UTC

philosophically-proven-psycho

lapis

lapis gamit panulat sa dulo'y pambura pantanggal ng sulat lapis pinapatulis gamit ng maliit na pantasa panlinaw ng sulat hapis pilit pinipiga mula sa pusong sumusuko na papunta sa dulo ng pansulat lapis wala na tinasahan at pinilit buuin ngunit nabali na

16

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

0

Nov 29, 2022

Nov 29, 2022 at 10:00 PM UTC

NepthaliaPolenioFungo

Luha ng Ligaw na Kaluluwang Kailanma'y 'di Makikita (Filipino)

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

9

Walong letrang nagsisimula Sa isang pahina ng libro Kung saan lahat ng nagawa ay nakasulat Walong letrang sumisimbolo Sa masasakit at masasayang alaalang Iyong ibinigay, Binitawan na parang isang kinusot na papel Sa malawak na dagat na itim Pilit na sumusuko Pilit na umiiwas Ngunit wala nang nagawa Kundi hayaan na lang Pasensya? Pang-ilang beses na bang nabanggit Pang-ilang beses na bang sinambit Katagang ayaw marinig Ng dalawang pandinig, Na pilit inaalala, ang mga katagang Nalalayo sa salitang pasensya Hindi ka ba nagsasawa? Ilang beses na bang kailangang marinig Pasensyang hindi totoo Pasensyang hindi galing sa puso Pasensyang pinilit lang Pwede bang ako naman? Pwede bang ako naman ang hindi makinig? Pwede bang ako naman ang humingi ng pasensya At hingiin na sana'y tapusin na

0

Feb 17, 2018

Feb 17, 2018 at 11:35 PM UTC

seraia

Pasensya

Walong letrang nagsisimula Sa isang pahina ng libro Kung saan lahat ng nagawa ay nakasulat Walong letrang sumisimbolo Sa masasakit at masasayang alaalang Iyong ibinigay, Binitawan na parang isang kinusot na papel Sa malawak na dagat na itim Pilit na sumusuko Pilit na umiiwas Ngunit wala nang nagawa Kundi hayaan na lang Pasensya? Pang-ilang beses na bang nabanggit Pang-ilang beses na bang sinambit Katagang ayaw marinig Ng dalawang pandinig, Na pilit inaalala, ang mga katagang Nalalayo sa salitang pasensya Hindi ka ba nagsasawa? Ilang beses na bang kailangang marinig Pasensyang hindi totoo Pasensyang hindi galing sa puso Pasensyang pinilit lang Pwede bang ako naman? Pwede bang ako naman ang hindi makinig? Pwede bang ako naman ang humingi ng pasensya At hingiin na sana'y tapusin na

28

Isang babae ang kilala ko, Napapagod pero hindi sumusuko. Mga problema na nasa kaniyang puso Matatag, matapang hanggang dulo. Bawat araw niya ay hindi madali, Kaya’t andito ako palagi. Mga ala - ala kung saan sinulat ko ang “Simula’t hanggat sa huli” Na ang lahat ng ito ay simula pa lamang, At ang pag - ibig ko sayo ay walang hahadlang.

0

Feb 27, 2020

Feb 27, 2020 at 8:38 AM UTC

kennethubo

lungkot

Isang babae ang kilala ko, Napapagod pero hindi sumusuko. Mga problema na nasa kaniyang puso Matatag, matapang hanggang dulo. Bawat araw niya ay hindi madali, Kaya’t andito ako palagi. Mga ala - ala kung saan sinulat ko ang “Simula’t hanggat sa huli” Na ang lahat ng ito ay simula pa lamang, At ang pag - ibig ko sayo ay walang hahadlang.

10

Minsan talaga hindi ko na alam kung bakit pa ako naghihintay At kung ako naman ay lalaban para saan pa ba iaalay. Minsan hindi ko na alam kung bakit pa ako umaasa At kung titigil naman nangangapa ako ng rason para tumuloy pa. Minsan hindi ko na rin alam kung bakit pa ako humihiling At kung itatapon ko nalang hinahabol naman ako ng mga bituin. Minsan hindi ko alam kung bakit nakakaya ko pang magbigay At kung ako naman ay tatanggi hindi ko rin makita ang saysay. Minsan hindi ko na alam kung bakit pa kita minamahal At kung susubukan kong magdahilan naiisip ko pa ring sumugal. Minsan hindi ko na rin alam kung bakit hindi pa ako sumusuko At kung ihihinto na sarili ko rin lang ang aking niloloko. Minsan hindi ko na talaga alam minsan hindi ko na mahanap ang kasagutan Ngunit sana makahanap ako ng kasiguraduhan kahit minsan lang.

0

Nov 21, 2017

Nov 21, 2017 at 8:50 AM UTC

idiosyncrasy

minsan

Minsan talaga hindi ko na alam kung bakit pa ako naghihintay At kung ako naman ay lalaban para saan pa ba iaalay. Minsan hindi ko na alam kung bakit pa ako umaasa At kung titigil naman nangangapa ako ng rason para tumuloy pa. Minsan hindi ko na rin alam kung bakit pa ako humihiling At kung itatapon ko nalang hinahabol naman ako ng mga bituin. Minsan hindi ko alam kung bakit nakakaya ko pang magbigay At kung ako naman ay tatanggi hindi ko rin makita ang saysay. Minsan hindi ko na alam kung bakit pa kita minamahal At kung susubukan kong magdahilan naiisip ko pa ring sumugal. Minsan hindi ko na rin alam kung bakit hindi pa ako sumusuko At kung ihihinto na sarili ko rin lang ang aking niloloko. Minsan hindi ko na talaga alam minsan hindi ko na mahanap ang kasagutan Ngunit sana makahanap ako ng kasiguraduhan kahit minsan lang.

28

nilalamig, nanginginig, nanghihina, at humahangos, sa siksikan na lugar, pinipilit kong umusad at makaraos. ang sakit ng puso’y nagpaparamdam sa paos niyang sigaw ng “tigil!” sa mga matang hindi alam ang ginagawa pero ayaw magpapigil. naghahanap ng sagot, nangungulila sa gustong pagmulan nito, ang mga paa’y hinahatak palayo sa direksyon mo. paurong-sulong ang isip na tanging laman ay ikaw, nagmamakaawang nakaluhod, pilit nang nag-aayaw. nananakit na ang leeg kakahanap sa kanyang noo’y sandalan, naiiyak na inaalala ang nagtapos kamakailan lang. ngayo’y naglalakad mag-isa sa gitna ng maiingay na tao, dahil sa manhid, wala nang pakialam kahit natutulak at nabubunggo. bagsak ang mga balikat, ang mga tuhod ay sumusuko, paubos man ay lumalaban ang mahinang bulong ng puso. umaasa na sa konting sakit at hintay pa, baka ako pa rin— na sa aking paghahanap ay makita ka at ang iyong mga matang naghahanap din sa akin.

0

Feb 19, 2025

Feb 19, 2025 at 8:39 PM UTC

scai

paghahanap sa gitna ng lahat

nilalamig, nanginginig, nanghihina, at humahangos, sa siksikan na lugar, pinipilit kong umusad at makaraos. ang sakit ng puso’y nagpaparamdam sa paos niyang sigaw ng “tigil!” sa mga matang hindi alam ang ginagawa pero ayaw magpapigil. naghahanap ng sagot, nangungulila sa gustong pagmulan nito, ang mga paa’y hinahatak palayo sa direksyon mo. paurong-sulong ang isip na tanging laman ay ikaw, nagmamakaawang nakaluhod, pilit nang nag-aayaw. nananakit na ang leeg kakahanap sa kanyang noo’y sandalan, naiiyak na inaalala ang nagtapos kamakailan lang. ngayo’y naglalakad mag-isa sa gitna ng maiingay na tao, dahil sa manhid, wala nang pakialam kahit natutulak at nabubunggo. bagsak ang mga balikat, ang mga tuhod ay sumusuko, paubos man ay lumalaban ang mahinang bulong ng puso. umaasa na sa konting sakit at hintay pa, baka ako pa rin— na sa aking paghahanap ay makita ka at ang iyong mga matang naghahanap din sa akin.

16

Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, sasambitin ko sa kan'ya na alam mo ba, ikay isang batang maraming talento. Mapapahanga sa'yo ang mga tao nang dahil sa pag-kanta mo. Hahanap-hanapin nila boses na napakaganda, mistulang anghel ang umaawit kapag narinig na. Lahat ng kanilang mata'y sa'yo titig kapag inumpisahang umawit, 'di sila kukurap kahit saglit. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, papayuhan ko s'ya na marami kang makikilala kaibigan man at kaaway, mayroong mananatili at aaalis, may mamaalam at 'di na muling babalik. May makikilala ka na isang pag-ibig, mamahalin ka niya. Gabi't araw ka niyang ipapanalangin na sana maayos kalagayan mo. Siya sa'yo mag-aalala kung kumain kana ba o may sakit ka. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, Ipapaalam ko sa kan'ya na kay raming paghihirap ang dinaranas mo, pero sa kabila nito ay hindi ka sumusuko, parati mo kinayakayanang lampasan. Isa kang napakatatag na babae na hindi agad aatras sa ano mang pag-subok sa harap, parati kang nag-papatuloy na may bitbit na ngiti sa mukha na hindi basta-basta mabubura. Kung makakausap ko man ang batang ikaw, babanggitin ko sa kan'ya na huwag kang mag-alala ang hinaharap mo ay nasa maayos na kalagayan. Kasama n'ya iyong pamiya at minamahal siya. Huwag kang mag-alala sa kinabukasan, pag-tuunan mo ng pansin ang kasalukuyan, sulitin mo ang bawat araw para maging masaya, dahil ang kinabakusan ay malayo pa ang kasalukuyan ay nasa harap na.

0

Dec 28, 2020

Dec 28, 2020 at 8:26 AM UTC

Lecius

"Natatangi Ka"

Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, sasambitin ko sa kan'ya na alam mo ba, ikay isang batang maraming talento. Mapapahanga sa'yo ang mga tao nang dahil sa pag-kanta mo. Hahanap-hanapin nila boses na napakaganda, mistulang anghel ang umaawit kapag narinig na. Lahat ng kanilang mata'y sa'yo titig kapag inumpisahang umawit, 'di sila kukurap kahit saglit. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, papayuhan ko s'ya na marami kang makikilala kaibigan man at kaaway, mayroong mananatili at aaalis, may mamaalam at 'di na muling babalik. May makikilala ka na isang pag-ibig, mamahalin ka niya. Gabi't araw ka niyang ipapanalangin na sana maayos kalagayan mo. Siya sa'yo mag-aalala kung kumain kana ba o may sakit ka. Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, Ipapaalam ko sa kan'ya na kay raming paghihirap ang dinaranas mo, pero sa kabila nito ay hindi ka sumusuko, parati mo kinayakayanang lampasan. Isa kang napakatatag na babae na hindi agad aatras sa ano mang pag-subok sa harap, parati kang nag-papatuloy na may bitbit na ngiti sa mukha na hindi basta-basta mabubura. Kung makakausap ko man ang batang ikaw, babanggitin ko sa kan'ya na huwag kang mag-alala ang hinaharap mo ay nasa maayos na kalagayan. Kasama n'ya iyong pamiya at minamahal siya. Huwag kang mag-alala sa kinabukasan, pag-tuunan mo ng pansin ang kasalukuyan, sulitin mo ang bawat araw para maging masaya, dahil ang kinabakusan ay malayo pa ang kasalukuyan ay nasa harap na.

11

Mga alaalang patuloy na bumabalik Mga bagay na alam nating masakit Araw, buwan, at taon na kailaman ay di mauulit Mga panahong sinubukang masulit Ngumiti ng mapait Baka sakaling mawala ang sakit Na patuloy sumisira ng saya Na humihila sayo pabalik upang di ka makalaya Pilit na ipinasasawalang bahala Dahil alam kong nagkamali ako sa aking mga inakala Dahil kung sino pa yung hindi sumusuko Sa huli Sila padin pala ang naloloko Hindi madali mag mahal Dahil kailangan mo matuto sumugal Mas masakit ang kakailanganin harapin Kaya’t sa ngayon sarili mo muna ang iyong isipin Ngunit Kaya mo pa ba? O susuko ka na? Kasi yung taong pinaglalaban mo May pinaglalaban ng iba..

0

Jul 2, 2019

Jul 2, 2019 at 4:29 AM UTC

bella-11

KAYA MO PA BA?

Mga alaalang patuloy na bumabalik Mga bagay na alam nating masakit Araw, buwan, at taon na kailaman ay di mauulit Mga panahong sinubukang masulit Ngumiti ng mapait Baka sakaling mawala ang sakit Na patuloy sumisira ng saya Na humihila sayo pabalik upang di ka makalaya Pilit na ipinasasawalang bahala Dahil alam kong nagkamali ako sa aking mga inakala Dahil kung sino pa yung hindi sumusuko Sa huli Sila padin pala ang naloloko Hindi madali mag mahal Dahil kailangan mo matuto sumugal Mas masakit ang kakailanganin harapin Kaya’t sa ngayon sarili mo muna ang iyong isipin Ngunit Kaya mo pa ba? O susuko ka na? Kasi yung taong pinaglalaban mo May pinaglalaban ng iba..

20