Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sanggol" poems
Ang iniwan, niloko ng liyag kimkim ang galit sa kaibuturan ay di madaling mapa-ibig Ang masaya na pakisamahan nakalulugod na kaibigan ay di makapagsalita sa harap ng hirang Sa hindi natuto pang umibig ay parang sanggol na madaling umiyak, kailangan akayin Pagkat ito'y hindi maipipilit tulad ng pag-awit ng mga pipit Dalawampung araw na singkad sa yaong buwan ay ang kaarawan na di sa taong bisiesto Kapag may dugong malabnaw at malinaw ay karakaraka lumigwak sa bukang sugat Oras na ipagdiwang ng mga buo at biyak Dalawang kasarian ay kapupunan sa bawat isa
0
Feb 14, 2019
Feb 14, 2019 at 4:57 AM UTC
Puso ng Pebrero IV
Sinaktan, pinuruhan, sinapak at sinikmuraan, tinutukan ng baril, tinakot bago pinatakbo. Sinigurado ang pag-asinta sabay kalabit sa gatilyo. Pagkatapos ng gabing iyon, di lang isa ang namatay isang pamilya ang ninakawan ng kaaway. Anong motibo mo sa pagpatay? Anong gusto mo bakit ka pumapatay? Nasa posisyon ka pero bakit mali ang paggamit mo sa kapangyarihan mo? Ikaw ang naaangat pero bakit ikaw pa tong namiminsala sa bansa mo? Nasa mas mataas kang upuan at kalagayan pero bakit tingala ka pa rin ng tingala? Halatadong di mo pinapansin, ay mali, halatadong wala kang pake sa mga taong nahihirapan sa baba. Tapos ka na ba sa ginagawa mo? Ilang pamilya na ba ang nabawasan mo ng bilang? Ilang sanggol na ba ang hindi naisilang ng tama dahil sayo? At ilang pangarap na ba nagnawala kasama ng nangangarap nito? Kelan pa ba matatapos ang pwersahang pagkitil ng buhay sa bansa ng pilipinas? Matagal na tayong nahihintay ng kapayapaan pero kasabay rin nito ang paghawak ng baril sa kanang kamay. Pakiramdam ko ang kalayaang mamili ay nawala na sa kamay nating lahat Dahil mismong kagustuhang mabuhay di natin makuha. Wag nang hintayin na bumaliktad pa ang bandila ng Pilipinas Bangon Kabataan Gising Kababayan itigil na ang patayan paki-usap subukan naman nating magmahalan.
0
Aug 25, 2017
Aug 25, 2017 at 11:30 AM UTC
Pasadyang pagpatay
Kapatid mo ba si Nathaniel? Para ka kasing isang Anghel Pag kasama kita parang wala na ang Hell Kaya lang naglaho kang bigla parang bula ng Ariel Ako'y isang pakete ng sigarilyo Full of HOPEs na magkikita pa ulit tayo Kakausapin ko si mam Charo Santos mamaya Maitanong kung maalala mo kaya? Para akong isang sanggol na basa ang baru baruan Hindi mapatahan simula ng iyong iniwan Kasalanan ko ba na ako'y umiiyak Kasi naman yung sibuyas ko ay walang awa **** biniyak
0
Sep 9, 2015
Sep 9, 2015 at 12:43 PM UTC
Bula ng Ariel
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC
Nakita ko si Duterte
*Araw araw ako'y naglalakbay Sa jeepney at tryk, nakasakay Madalas naglalakad sa tulay Nakasilong sa dahong makukulay Nang dumilat ang ulap at nagmasid Aral sa buhay ko'y dumarami Bilang ng tao at hilaw na kapatid Ako'y saksi sa kanilang pasanin Matatandang panot, hayop na pilay Batang walang saplot, naka-bitay Babaeng may sanggol na alay Kumakatok, nanlilimos ng karamay Binuksan nila ang mga mata ko Sa katotohanang pilit tinatago Mga bangungot sa bawat kanto Nabubulunan sa hiram na piso Sa bawa't yapak ng aking lakbay Dama ang kayamanan ng tao Higit pa sa laman ng aking bulsa Ang gintong binuo sa katauhan ko* Taya!
0
Oct 13, 2015
Oct 13, 2015 at 11:25 AM UTC
Jueteng shed
Pagpanaw ng dilim ako'y namimintana Pinapatay ang panaginip ng hindi alintana Mula sa silangan ng iyong bintana Ang yungib at sulok ay aking pinapana Pagmasdan ako'y walang nakagagawa Payak na mata'y sa sinag ko'y luluwa Huwag nang subukan pakiusap ko nawa Sa payo ko ay makinig at matuwa Ako'y nakamasid sa lahat ng mga gawa Sa paghihirap mo ako ang nananawa Sanggol na nagugutom na nagngangawa Hala gawa, nasa Diyos ang awa! Pakanluran ang aking binabagtas Ang lahat ay umaalma sa pinsala kong lakas Paumanhin sa kapangyarihan kong batas Ito ang iniatang sa akin ng pinakamataas Lulubog kung marating ang hangganan Magbabadya na ang kadiliman Nang pagdating ko kayo ay nag-alisan Sa pag-alis ko'y diyan kayo magdadatingan
0
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 4:06 AM UTC
Araw
Maginaw ang hamog sa unang ulan ng Disyembre Naging kristal ang mga alikabok sa Hilaga Lumaganap ang kahel na tina sa dahon ng Makahiya Tumataghoy sa kweba ng kapusuan Ibigay ang sagot sa patlang na kalooban Himutok ay hindi na lumubay Nang natagpuan na mayroon ng kasintahan Napatingala sa langit na lipos ng estrelya Sa kubo na hinati ng dingding Sa loob ay ang buhay na ikinatha Sa kabila naman ay ang mga bagay na dapat ginawa Ngayon ay nagtagpo ang himakas at dagat Sa katagalan nang paghintay ng salita upang ibibigkas ay wala rin saysay sa kahuli-hulihan Sa tugmaang ito'y nasawan Wiligan ng bendita ang dating sanggol sa kamalayan Kipkipin at itago ang lampin Sa ambon, sa bintana ay napaisip Paano kung hindi natutong magmahal
0
Dec 30, 2018
Dec 30, 2018 at 4:21 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #37
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
0
May 28, 2021
May 28, 2021 at 3:19 AM UTC
Dextrose
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
Continue reading...
34
Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?
0
Jul 24, 2018
Jul 24, 2018 at 8:22 AM UTC
Ang Pagbalik
“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.
0
Oct 23, 2017
Oct 23, 2017 at 3:36 AM UTC
Permanenteng Pagbabago
Sa mga panahong naaalala Kita, muling nagpupunla ng Sarikulay ang panganorin Sa kaparangan ng lambong Ng gabi. Sanggol mo akong dinuduyan Sa piling ng gunita't pagsintang Mababakas sa balintataw Ng panahon. Bumabakas din sa buhanging Makailang ulit mang igupo Ng alon, ng pagkakataon Eternal ngang nakaguhit Ang iyong pag-iral sa hiwaga Ng puso, isang bagong pagsuyo; Sa mga panahong naalala kita...
0
Aug 12, 2014
Aug 12, 2014 at 5:06 AM UTC
J.
May sanggol na buhat-buhat ng isang babae Naka teletubbies na T shirt Maikli ang buhok, maputi ang mukha Mataba ang mga braso Ang dalawang anyo ay nakaupo Sa isang silid Nakangiti ang babae Ang sanggol ay nakatingin sa kawalan Buka ang bibig ngunit Walang boses na lumalabas Ano ang kanilang patutunguhan? Alam ko kung saan. Ano ang kanilang mga kasalanan? Alam ko kung ano. Ano ang kanilang mga pangalan? Alam ko kung ano. May masamang pakiramdam Sa aking dibdib Sa pagitan ng mga nangyari At maaring mangyari Hindi ko maalis ang aking tingin Kahit na ako'y nasasaktan Kahit na gusto kong mawala Inosenteng bata Inosenteng bata Ano nangyari sa iyong pagka-inosente? Bakit ka lumaki? Bakit ka nagkasala? Bakit mo iniwan ang iyong panginoon? Bakit hindi ka pa magpatiwakal? Bata, madami kang pagdadaanan Naaawa ako sa iyo Mabuti at nakayanan mo Ngumiti ka, umiyak ka Ligtas ka dito Hindi kita pababayaan Naaawa ako sa iyo Itinago ko ang letrato Masyado nang ginugulo ang aking isipan Theodora, wala kang kasalanan. Theodora, wala kang kasalanan.
0
Oct 13, 2021
Oct 13, 2021 at 1:49 AM UTC
Letrato
Kahapon pagdaan ko sa Angeles City sa Mabalacat, Pampangga nakita ko sila. Sandali kong pinagmasdan ang kanilang pangkat na nagpapahinga sa may gasolinahan. Hindi ko maiwasan na malungkot. Mahirap talagang maging mahirap, alam mo yung buhay ng isang kahig, isang-tuka, yung kakalam-kalam ang sikmura tapos hampas lupa? Yung hindi nakaka pag-almusal dahil walang pambili ng pandesal, na madalas ay nililipasan ng pananghalian at malimit na nakakatulog sa gabi ng walang hapunan. Yung dalagitang nanggigitata may sanggol sa tagiliran, nagpapalimos sa gitna ng kalsada, kumakatok sa mga kotse, tinitiis ang nakakapasong init ng tanghaling-tapat. Nakaka-awa ang sanggol walang malay, walang muang, hindi n’ya pa naiintindihan ang kalupitan na kanyang dinaranas. Ang maka-diyos na lipunan at makabayang mga pulitiko alam kaya nila ito? Ramdam kaya nila ang hapdi ng sikmura ng mga pulubi? Bakit ganito? Ewan ko, hindi ko rin alam ang puno’t dulo, hindi ko rin maintindihan ang lahat. Ang alam ko lang hindi sila nababawasan sa halip lalo silang dumadami habang sinasabi ng mga pulitiko na mahal nila at handang tulungan ang mga mahihirap.
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 12:12 AM UTC
MGA BADJAO SA ANGELES
Kapag natataruk mo na ang tanging ibig Magawi sana sa pintuan muli Sa dampang giba-giba Ngunit tatahakin mo muna ang mga madawag na landas Kung pagod na't nagbubuntong hininga Magpahinga sa puno ng mangga Ang lilim nito'y aking kalinga Sa iyo kahit hindi naging tayong dalawa Mag ingat ka sana sa mga malalaking bato Baka matisod ka sinta ko Lumakad ka nang mabini Di ako mainipin para ika'y magmadali Dahan-dahan na dumaplas sa kawayan na matinik baka sumalubsob Sa balat **** manipis na parang sanggol Sapagkat sinadya na ginawang bakod Kapag natatanaw na ang aking tirahan Tawagin mo sana ang unang pangalan Para agad kong malaman Sa boses **** malamig sinlamig ng tag-ulan Malalaman na ikaw na yan giliw di na bibitawan
0
Sep 3, 2019
Sep 3, 2019 at 6:55 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #76
Busalan mo pa! Nang manahimik    ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw   ang nag-uumapaw   nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos     dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong   iniidolo rin ang isa pang   anak ni Satanas Kasama ang kanyang    mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol,    nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng    pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang    mamamatay na lang    hindi pa sa sarili    niyang lupa Ang tangis ng manggagawang    tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan    ang doktrinang    isinisiwalat mo Na parang hindi mulat    at wala sa ulirat    ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat   ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid    kung umabot pa    ang bangkay    ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat    ng dugong dumanak    ng mga pinaslang    ng bibliyang    ginamit mo    para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman   nang malaman mo Ang kadiliman   ng kaibuturan   ng bituka **** halang Sige gamitin mo    ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay    ng lupa Panginoong may-lupa    namimigay Hindi sa hindi makatayo    hindi makaupo    maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat    na may limang dilaw na bituin    marikit na kumikinang Habang unti unti nitong    nilalamon ang bawat isla    bawat industriya Idagdag sa kanilang makina    na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta
0
Jul 4, 2020
Jul 4, 2020 at 6:12 AM UTC
Diyan ka Magaling
Busalan mo pa! Nang manahimik    ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw   ang nag-uumapaw   nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos     dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong   iniidolo rin ang isa pang   anak ni Satanas Kasama ang kanyang    mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol,    nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng    pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang    mamamatay na lang    hindi pa sa sarili    niyang lupa Ang tangis ng manggagawang    tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan    ang doktrinang    isinisiwalat mo Na parang hindi mulat    at wala sa ulirat    ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat   ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid    kung umabot pa    ang bangkay    ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat    ng dugong dumanak    ng mga pinaslang    ng bibliyang    ginamit mo    para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman   nang malaman mo Ang kadiliman   ng kaibuturan   ng bituka **** halang Sige gamitin mo    ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay    ng lupa Panginoong may-lupa    namimigay Hindi sa hindi makatayo    hindi makaupo    maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat    na may limang dilaw na bituin    marikit na kumikinang Habang unti unti nitong    nilalamon ang bawat isla    bawat industriya Idagdag sa kanilang makina    na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta
Continue reading...
85
Sa una hindi magkakilala Na para bang sanggol na walang alam sa isat-isa. Nahulog ang damdamin na parang patak ng isang luha. Sina lubong ang umaga na magkasama. Ngayo'y Pinapanatili namin ang init sa isat-isa inaalala ang sumpaan at ang pangakong aming binitawan. Dumaan man ang Dilim hawak kamay sasalubungin ang umaga na kung saan kami nagumpisa... -ClN #Poetry
0
Jun 1, 2017
Jun 1, 2017 at 2:32 AM UTC
Kami
Pilit hinahabol ng gunting-pamugot ang tanging dugsong na duguang pusod, huminto’t tumigil, piniringang may-takot ang pangalan ng saksi sa mga sagot - pusod, di-makita, hila ng sanggol na supót, nag-anyong kabayo, takbo nang takbo ngunit di abutan, kawatang kangkarot, akmang tatakas sa malupit na bangungot   mabuti’t nag-iwan ng aklat, Gat Patnugot, at tila ebanghelyong liwanag ang dulot - kapag namulat ka’y mahahawi ang ulap at ulop Kay sarap lumayang tila tsokolateng malambot.
0
Sep 26, 2021
Sep 26, 2021 at 7:50 AM UTC
Bangungot