"paglaya" poems
"Umuukit ka ng sugat sa bawat pagkimkim", sabi nila.
Kung ganon kabigat piliin ang pananahimik,
Bakit tila kasalanan pa ang magsalita?
Kung tunay na nagtagumpay ang ating mga bayani,
Bakit hanggang ngayon binabayaran pa rin natin ang ating paglaya?
Uukit ka ng sugat sa bawat pagkimkim, ngunit papatayin ka ng hindi mo pagkilos.
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 3:43 AM UTC
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala..
Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha,
Walang wala na kong malapitan,
Walang wala na kong makapitan,
Wala nang gustong makinig,
Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili.
Ikaw lang ang natatangi.
Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan.
Ganoon din ako..
Binitawan kita kapalit ng kasiyahan.
Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan.
Baligtad na ang mesa.
Nandito na ko.... muli.
Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel
Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita
Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan.
Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan.
Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan
Mapagbiro.
Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon
Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag
Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom
Hindi ako naniniwala sa swerte.
Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo.
Buti na lang mayroon akong babalikan.
Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan.
Matagal ang isang taon,
Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo
Binuo ko sila na parang mga bahagi ko
Akala ko ay tapos na...
Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala?
O mali.. baka wala talagang paglaya
Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa?
Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada,
Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap
Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian,
Nanaisin **** isara ang pahina..
Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata...
Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela.
Teka.. teka..
Buburahin ang ilang metapora.
Masyadong madrama.
Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita
Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat,
Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala
Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay...
Puno ng emosyon.
Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula.
Hindi bale.
Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula,
Hindi importante ang sukat at tugma,
Sa susunod na babasa ka ng tula,
Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda.
Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita,
Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa
Mga papeles na nagpatung-patong na
Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula.
At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa.
Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga.
Dahil crush niya daw si Justin Bieber
At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel.
Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga.
Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler.
Tangina.
Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga
Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala
Kaya hayan at napagalitan ka pa.
At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo
Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo.
Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko
Ay may kakaibang dalang saya.
Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan.
Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang.
Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa.
Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA.
Himala!
Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya.
Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan
O kaya sa dyip ay makasabit man lang.
Basta makauwi ka lang.
Nakakasabik pa rin ang ideya
Na ang bawat pag-uwi
Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti
Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti.
Mayroong yakap na nakaabang
Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan
Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan.
Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan.
Nakahain na rin ang hapunan.
“Mahal, ano ba ang ulam?”
Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan.
Simulan natin sa simpleng kamustahan.
Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
Bayang magiliw,
Ngunit hanggang dito tayo lamang.
Alab ng puso,
Hanggang sa puso mo lang buhay.
Mga anak ng bandila,
Ngunit ang puso'y hindi tapat.
Lunos ng nakalipas,
Lumuluksa para sa kinabukasan.
Lupang iniibig at banal,
Basaysay sa mga patay na bayani.
May dilag ang tula at awit sa,
Paglaya ng mga taksil.
Lupa ng araw, ng luwalhati't pagsinta,
Ngayo'y nasa piling ng mga duwag.
Saan ang ligaya pag may mang-aapi,
Kapag ang mamatay ay dahil sa atin?
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 12:40 AM UTC
sa pagnakaw ng tingin,
atensyon mo ay bumaling.
hindi mo ba pansin?
malas ko, sayo pa ako nahumaling.
habang minamasdan ang buwan
na humimlay sa tapat ng araw na sikat,
tanging nasabi ko na lang ay ewan
at lumaki na lalo ang agwat.
kahit asamin ko na maging akin ka,
ipasasalo na lang lahat sa hangin.
walang ibang salita kundi baka,
nararamdamang dapat itapon na sa bangin.
kaya't sa paglaya ng buwan
sa araw na maliwanag.
maging akin ka man,
mahirap mabanaag.
Feb 18, 2021
Feb 18, 2021 at 10:09 AM UTC
kumusta, kaibigan?
halika't pakinggan
ang istoryang dapat **** malaman
sana ako'y iyong paniwalaan
dahil hindi ito kathang isip lamang
hindi ko alam kung kailan 'to nag-umpisa
ano, bakit, o paanong nangyari, limot ko na
bigla nalang nakaramdam ng lungkot at pagkabalisa
patagong pagtangis sa gabi'y aking iniinda
habang ako'y nakatulala sa tala
tinatanong ang mga bakit kay Bathala
may mga boses na nang-aabala
hindi makita-kita, sino kaya sila?
pagkagising sa umaga'y nariyan na naman sila
kasabay ng aking almusal ay ang prisensiya nila
ngunit meron akong naisip na ideya
sa wakas ay matatahimik na siya
sa paglubog ng araw sa kanyang kanlungan
kasunod nito ang paglaya ko sa bilangguan
ingay na naririnig, nawala na rin nang tuluyan
ngunit kasabay nito ang aking paglisan
kaibigan, sana'y iyong maunawaan
sa pagtatapos ng aking istorya
ako'y tunay na naging maligaya
ang aking buhay gumaan't guminhawa
kasabay nito ang pagtahimik nila
sa pagkupas ng aking larawan
kasabay ng pagpatak ng ulan
aagos ang lagaslas ng dalampasigan
at ako'y tutungo sa paraisong kalangitan
kaibigan, ako'y hindi lumisan sa mundo dahil ginusto ko
kundi para ito sa ikakatahimik ko
Jul 23, 2021
Jul 23, 2021 at 4:08 PM UTC
akin na lamang ikukubli
itong nadaramang 'di nagpapahuli
alam na sa sariling mali
dapat lang na ito'y itanggi
o, ang aking hiraya—
ikaw ay liligaya
sa piling ng iyong sinisinta
at ako'y
magiging malaya
at magiging masaya (na lamang)
para sa inyong dalawa
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 5:13 AM UTC
Isang manunulat,
Isang panulat,
Humanda para sa gyera,
Ito ay labanan gamit ang mga letra.
Hindi papaawat,
Nakahandang sumisid sa dagat,
Walang pakialam sa kahahantungan,
Buhay ay ilalaan.
Lilikha na mga kataga,
Panigurado itong maiiwan sa puso ng madla,
Ano nga ba ang pakay?
Alisin sainyong mata ang tamlay!
Uubusin ang bawat salita,
Na posibleng tumugma,
Sa sakit,
Pait,
Galit,
Hinanakit,
Ng bawat taong sa rehas ay nakapiit.
Isang manunulat,
Isang panulat,
Humanda para sa paglaya,
Huwag hahayaang muling tumulo ang mga luha.
Mar 7, 2018
Mar 7, 2018 at 11:53 AM UTC
Kasabay ng iyong pagpikit
ay ang imbay ng aking katawan,
pag-alon ng mga balikat at pagkibit.
Kasabay ng iyong pagtalikod
ay akma akong aapak at papalakpak,
dahan-dahang papalapit sa entablado.
Kasabay ng iyong pagkukubli ng damdamin
ay ang pag-muwestra ng tadhana sa akin,
pag-gabay tungo sa kung ano ang tuwid.
Kasabay ng pagtago ng nadaramang totoo,
ay ang siya ring paghahanap ko ng sagot
sa wari’y hindi mo masagot na tanong.
At kasabay ng pagsasara nitong kurtina,
ay ang paghinto sa pagpatak ng luha
at ang ating maligayang paglaya.
At kasabay ng pagdidilim nitong entablado
ay ang kaliwanagan na di nahanap sa’yo
at ang aking pagsuko para sa teatro.
At kasabay ng kanilang hikbi at palakpakan
ang pinakahihintay na pag-uwi sa kawalan
at pagsalubong sa sarswela na naman.
Sep 29, 2024
Sep 29, 2024 at 3:43 PM UTC
Atras. Abante.
Mga paang hindi makampante.
Atras.
Natakot, nahiya.
Nangangapa mula sa paglaya.
Iniipon ang lahat ng lakas
para tuluyang iwan ang bakas
ng nakaraang namaalam na
sa lungkot, pait at sakit
na dulot ng patuloy na pagkapit.
Abante.
Uusad, lalayo.
Uunahan ang damdamin sa pagbugso.
Isang libo’t isang daang duda.
Animnapu’t isang segundo ng pag-asa.
Imumulat ang mga mata
Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang
Patungo sa ‘di alam kung saan.
Urong. Sulong.
Palalayain ang damdaming nakakulong.
Urong.
Nag-iisip, nagmumuni.
Tinatantyang muli ang sarili
kung ilalatag na ang lahat ng sandata
at ibubunyag ang mga stratehiya
sa laban ng buhay.
Handa ka na nga ba?
Natuto?
Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?
Sulong.
Lalaban, susugod.
Hindi alintana kung mapagod,
manalo o matalo.
Alinma’y hindi susuko.
Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata
sapagka't alam na kung saan pupunta.
Bawat hakbang ay kabisado
Patungo sa kinaroroonan mo.
At ako’y mananatili na...
sa’yo.
Apr 26, 2018
Apr 26, 2018 at 10:54 PM UTC
Wala na ang mga paru-paro sa tiyan.
Naglaho sila nang hindi ko namamalayan.
Kilig ay hindi na rin maramdaman.
Hindi na kita kinasasabikan.
Ano ba ang nangyari?
Napagod na ang puso.
Hindi ko na mawari.
Isip ko’y gulung-gulo.
Ang dating gigil na puso,
Ngayo’y parang lantang halaman.
Ang dating sabing sa iyo,
Ngayo’y parang hindi nga naman.
Susulat sulat ng tulaan,
Mauuwi rin pala sa iwanan.
Nagsawa, napagod, nahirapan,
Namanhid, napuno, hindi na lumaban.
Tapos na, ito na ang dulo.
Ito na ang huling tula para sa’yo.
Sana palayain mo na ako.
Gaya ng paglaya ng mga paru-paro.
Mar 27, 2018
Mar 27, 2018 at 7:43 AM UTC
ipinikit mo ang iyong mga mata.
sa ikatlong gabing katutulugan mo nang basa ang iyong unan,
nagsamo ka ng mumunting hiling,
sa lihim **** paghikbi,
dinama mo muli, kung paano ang maging kulang
at mawala sa sarili **** mga pagkakamali.
ang mayakap ang sarili sa gabi,
ay ganti sa katawang hapo mula sa buong araw na pagpapanggap,
na mas ibig mo ang umaga dahil sa ligaya nitong dala.
ang isayaw ang anino sa himig ng pag-iisa,
ay paglaya ng isipan mula sa buhay **** mga bangungot
sa ikatlong gabing kinatulugan mo nang basa ang iyong unan,
nagsamo ka ng mumunting hiling,
mahanap mo nawa ang galak sa paggising.
Apr 6, 2020
Apr 6, 2020 at 10:00 AM UTC
Wala nang hihigit pa
sa paglayang natamo
matapos ang mahabang gabi
ng unang paglayang ipinagluksa-
ang paglayang inilaan
sa pagbitaw
sa mga ala-alang ipininta
kalakip ng pangakong
bukas,
higit ka nang laya.
Feb 10, 2022
Feb 10, 2022 at 7:18 AM UTC
Ikaw ang isa sa pinaka makabuluhan kong sinasambit t'wing nananalangin.
Nawa'y dumating ang araw na makita kang nakangiti ng walang dinadaing na anumang hapdi.
Nawa'y mahanap mo ang lugar at panahon kung saan at kailan matatagpuan ang kaligayahan ng iyong puso.
Gusto kong manatili ka kung nasaan ka man ngayon, at ng hindi mo matanaw ang kalagayan at hindi mo marinig ang mga paghikbi tuwing gabi.
Baunin mo sa iyong paglipad at paglaya ang mga salitang ...
Minahal ka sa paraang alam ko.
kahit hindi na ko sigurado ngayon kung marunong pa ako no'n.
Feb 2, 2021
Feb 2, 2021 at 9:37 PM UTC
Handa na ulit tumaya
At magpakawala ng mga luha
Handa na ulit mawala
Kung ikaw ang kukuha
Gaano man kadilim ang gabi
Liwanag mo pa rin ang nakakubli
Ikaw ang pinakamasayang bagay
At pinamalungkot na bahagi ng buhay
Ang ngiti mo ang patuloy na umaakay
Sa aking pusong matamlay
Binubuhay mo ang bawat pintig nito
Pinabibilis mo ang bawat daloy ng dugo
Patungo sa pusong lunod at uhaw sa iyo
Handa na ulit tumaya
Kahit na madaya
Handa na ulit tumaya
kahit ang kapalit ay iyong paglaya..
Sep 27, 2025
Sep 27, 2025 at 10:15 PM UTC
Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba.
Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik.
Kahit wala na.
Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa.
Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya.
Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan.
Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa.
Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na.
Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin.
Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap.
Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.
Feb 4, 2024
Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC