Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nabubuhay" poems
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
0
May 11, 2019
May 11, 2019 at 11:50 PM UTC
mXc
Papalayain na aking SARILI
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
Continue reading...
22
Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:41 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Panitikan, Kayamanan natin...
Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.
Continue reading...
7
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 1:32 PM UTC
physio
panloob na kapayapaan
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
Continue reading...
56
“Whatever satisfies the soul is truth” - Walt Whitman Sadyang mapaghimagsik ang iyong panulat ‘pagkat nilabag nito ang lahat ng tugma at sukat. Isa kang tunay na rebolusyunaryo sa larangan ng panitikan ng tulaan. Sinalungat mo ang tradisyunal na konsepto ng panulaan. Binigyang laya mo ang galaw ng damdamin upang ganap na kumawala ang tinig ng kaluluwa at sinabi mo na ito nga ang wagas na kahulugan ng tunay na tula. Na ang tunay na tula ay hindi dapat limitahan ng sukat, tugma at ritmo sapagkat ito ang sigaw ng kaluluwa’t damdamin. Bagama’t hinamak ka nila at inusig noong ikaw ay nabubuhay pa subalit napatunayan mo naman sa lahat na tama ang doktrina mo’t pananaw. Ngayon ikaw ang tinitingala at binabathala ng lahat ng mga makata, ikaw ang itinanghal na ama ng Malayang Taludturan. Salamat sa Leaves of Grass at Song of Myself kung saan ipinagdiwang mo ang pag-ibig mo sa buhay, kalikasan, kaibigan, pamilya at sa lahat ng mga bagay. Sabi nila bastos daw ang mga tema at paksang iyong tinalakay palibhasa’y nagpakatotoo ka sa iyong sarili at pagsasalarawan ng buhay. Salamat mahal na **** sa iyong ginintuang pamana sa amin, salamat sa Malayang Taludturan, salamat sa pag-ibig mo sa panuluan. Ikaw na nga talaga ang humalili kina Dante, Homer at Ovido. Mananatili kang buhay sa aming ala-ala mahal na pantas.
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 3:59 AM UTC
makabagongmakata69
ODA PARA KAY WALT WHITMAN (Isang pagpupugay sa Ama ng Malayang Taludturan)
“Whatever satisfies the soul is truth” - Walt Whitman Sadyang mapaghimagsik ang iyong panulat ‘pagkat nilabag nito ang lahat ng tugma at sukat. Isa kang tunay na rebolusyunaryo sa larangan ng panitikan ng tulaan. Sinalungat mo ang tradisyunal na konsepto ng panulaan. Binigyang laya mo ang galaw ng damdamin upang ganap na kumawala ang tinig ng kaluluwa at sinabi mo na ito nga ang wagas na kahulugan ng tunay na tula. Na ang tunay na tula ay hindi dapat limitahan ng sukat, tugma at ritmo sapagkat ito ang sigaw ng kaluluwa’t damdamin. Bagama’t hinamak ka nila at inusig noong ikaw ay nabubuhay pa subalit napatunayan mo naman sa lahat na tama ang doktrina mo’t pananaw. Ngayon ikaw ang tinitingala at binabathala ng lahat ng mga makata, ikaw ang itinanghal na ama ng Malayang Taludturan. Salamat sa Leaves of Grass at Song of Myself kung saan ipinagdiwang mo ang pag-ibig mo sa buhay, kalikasan, kaibigan, pamilya at sa lahat ng mga bagay. Sabi nila bastos daw ang mga tema at paksang iyong tinalakay palibhasa’y nagpakatotoo ka sa iyong sarili at pagsasalarawan ng buhay. Salamat mahal na **** sa iyong ginintuang pamana sa amin, salamat sa Malayang Taludturan, salamat sa pag-ibig mo sa panuluan. Ikaw na nga talaga ang humalili kina Dante, Homer at Ovido. Mananatili kang buhay sa aming ala-ala mahal na pantas.
Continue reading...
6
ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.
0
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 4:32 AM UTC
MiruMcFritz
Liham
ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.
Continue reading...
35
Ang sarap sa pakiramdam Na pag wala ako sa iyong harap ako'y iyong hinahanap hanap, Na isa ako sa iyong pangarap, Na lagi akong nasa iyong puso at isip, Na sa gabi gabi ako ay nasa iyong panaginip. Pero lahat ng yan ay biro lang. Ito'y mga kathang isip ko lang. Ako ay isang taong sa ilusyon at mga imahinasyon nabubuhay. Posibleng mangyari itong mga bagay na to sa tunay kong buhay Pero ayoko pa dahil masyado pa akong bata at kailangan ko at kailangan pa ako ng may ari ng aming bahay. Mas gugustuhin ko pa silang mahalin kesa sa mga ilusyon at imahinasyon na tulad binabanggit ko kanina Na hindi pa dapat muna. Sila… Ang aking mga magulang.
0
Sep 20, 2015
Sep 20, 2015 at 11:45 PM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Ang Nagbigay Kulay Sa Aking Buhay
Ang sarap sa pakiramdam Na pag wala ako sa iyong harap ako'y iyong hinahanap hanap, Na isa ako sa iyong pangarap, Na lagi akong nasa iyong puso at isip, Na sa gabi gabi ako ay nasa iyong panaginip. Pero lahat ng yan ay biro lang. Ito'y mga kathang isip ko lang. Ako ay isang taong sa ilusyon at mga imahinasyon nabubuhay. Posibleng mangyari itong mga bagay na to sa tunay kong buhay Pero ayoko pa dahil masyado pa akong bata at kailangan ko at kailangan pa ako ng may ari ng aming bahay. Mas gugustuhin ko pa silang mahalin kesa sa mga ilusyon at imahinasyon na tulad binabanggit ko kanina Na hindi pa dapat muna. Sila… Ang aking mga magulang.
Continue reading...
14
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
0
Dec 3, 2018
Dec 3, 2018 at 8:05 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #3
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
Continue reading...
24
Siya ang "Ilaw ng Tahanan" Gagawin ang lahat upang ako'y masuportanhan. Sa tabi ko'y laging nariyaan Papatawanin ako upang masiyahan. Siya ang haligi kapag walang tatay Kanyang pawis ay hindi namamatay. Sa gawaing bahay, siya'y sanay Siya rin ang nagmamahal ng tunay. Siya rin ang aking kaibigan Hinding-hindi ako iiwanan. Papatawarin sa mga kasalanan At mayroon pang laruan. Siya ang dahilan bakit ako narito Sapagkat ako ay nabubuhay rito sa mundo. Nagpapasalamat ako ng taos-puso Sa inang narito sa tabi ko.
0
Oct 21, 2014
Oct 21, 2014 at 9:38 AM UTC
sseuregi
Ang Ilaw ng Tahanan
Siya ang "Ilaw ng Tahanan" Gagawin ang lahat upang ako'y masuportanhan. Sa tabi ko'y laging nariyaan Papatawanin ako upang masiyahan. Siya ang haligi kapag walang tatay Kanyang pawis ay hindi namamatay. Sa gawaing bahay, siya'y sanay Siya rin ang nagmamahal ng tunay. Siya rin ang aking kaibigan Hinding-hindi ako iiwanan. Papatawarin sa mga kasalanan At mayroon pang laruan. Siya ang dahilan bakit ako narito Sapagkat ako ay nabubuhay rito sa mundo. Nagpapasalamat ako ng taos-puso Sa inang narito sa tabi ko.
Continue reading...
16
“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 1:25 AM UTC
makabagongmakata69
DIALECTICAL MATERIALISM
“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.
Continue reading...
10
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
0
Jan 5, 2014
Jan 5, 2014 at 8:51 PM UTC
sally-a-bayan
Sleep Doesn't Come...
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
Continue reading...
68
Lasapin ang bunga ng paghihirap Puso, isip at kaluluwa lang naman Ang iyong nilaan para ikaw ay bigyan ng kaunting sahuran. Kung minsan, napapagod Ay, madalas nga palang pagod Ang katawan man ay bumabagsak Gagaling ka rin at Itutuloy ang paghihirap Sabi ko noong bata pa ako "Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko. Pagka't gusto kong pagalingin ang bawat maysakit na tao." Hanggang sa nagpagtanto **** Habang lumalaki Ni hindi naman pagiging doktor ang gusto mo paglaki Ako ay sinanay upang maging alipin Upang siyudad ng sikat na Politiko ay yumaman sa aming kamay Ngunit salapi'y nadudulas sa aking palad Nalilipad-lipad at napunta sa "tagapaglingkod ninyong totoo, kami ay kasangga ninyo." Sabi nga ng ilan ay Buhay ay sadyang gulong ng palad Hindi ako naniniwala dahil, ikaw mismo na nabubuhay ang siya lamang makapagsasabi at makapagdidikta ng iyong kapalaran Nasa iyong kamay ang kasagutan Kaya pakilusin na ang mga paa Buksan ang iyong mga mata Pakinggan ng iyong mga tenga ang bawat hinaing Ito ay magbabago rin kung bawat katawan ay kikilos sabay-sabay muling galawin Tayo ang sagot sa hirap na dinaranas Tayo rin mismo ang makapagbabago Ng kung ano mang ang nakasanayan Ng kung ano mang gawaing katakwil-takwil Tayo lamang Tayo lamang ang pagbabago.
0
Mar 17, 2016
Mar 17, 2016 at 5:19 AM UTC
mymelodyisyou
"Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko"
Lasapin ang bunga ng paghihirap Puso, isip at kaluluwa lang naman Ang iyong nilaan para ikaw ay bigyan ng kaunting sahuran. Kung minsan, napapagod Ay, madalas nga palang pagod Ang katawan man ay bumabagsak Gagaling ka rin at Itutuloy ang paghihirap Sabi ko noong bata pa ako "Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko. Pagka't gusto kong pagalingin ang bawat maysakit na tao." Hanggang sa nagpagtanto **** Habang lumalaki Ni hindi naman pagiging doktor ang gusto mo paglaki Ako ay sinanay upang maging alipin Upang siyudad ng sikat na Politiko ay yumaman sa aming kamay Ngunit salapi'y nadudulas sa aking palad Nalilipad-lipad at napunta sa "tagapaglingkod ninyong totoo, kami ay kasangga ninyo." Sabi nga ng ilan ay Buhay ay sadyang gulong ng palad Hindi ako naniniwala dahil, ikaw mismo na nabubuhay ang siya lamang makapagsasabi at makapagdidikta ng iyong kapalaran Nasa iyong kamay ang kasagutan Kaya pakilusin na ang mga paa Buksan ang iyong mga mata Pakinggan ng iyong mga tenga ang bawat hinaing Ito ay magbabago rin kung bawat katawan ay kikilos sabay-sabay muling galawin Tayo ang sagot sa hirap na dinaranas Tayo rin mismo ang makapagbabago Ng kung ano mang ang nakasanayan Ng kung ano mang gawaing katakwil-takwil Tayo lamang Tayo lamang ang pagbabago.
Continue reading...
46
Lumaki ako sa paniniwalang ang buhay ay isang kompetisyon, Na dapat angat ka sa lahat sa anumang sitwasyon   At sa anumang pagkakataon Pagkat yun ang sukatan ng tinatawag na tagumpay Isang bagay na hindi naman sa iyo habangbuhay Pinalaki ako sa paniniwalang masama ang magkamali Sa paniniwalang Hindi lahat ng  bagay dapat minamadali Kaya magpahanggang ngayon ang mundong ginagalawan ko Malaki ang pagkakaiba sa mundong mayroon kayo Pagkat nabubuhay ako sa takot Takot sa pagkakamaling maari Kong magawa Takot na baka isang araw, mahila ako pababa Takot na isang araw,  lahat ng meron ako,  Bigla na lang mawala Na baka isang araw, magising na lang akong nakatulala Hindi ko na alam ang gagawin   Lakbayin ko ba'y makakaya ko pang tapusin? Sa labing anim na taon ng aking  pamumuhay Ang pinakamahirap kong ginawa: sa mundo'y makibagay Pagkat sa bawat pagbabagong aking  nasasaksihan   Kaakibat ang panibagong bigat sa kalooban   Dahil takot akong bitiwan ang nakasanayang paniniwala At ang takot na'to ang nagsisilbi kong tanikala Tanikalang pumipigil sa aking paglago At sa pag-angat ko'y pilit na nagpapahinto. Alam kong balang araw,darating ang oras Mahahanap ko ang natatanging lunas Para sa nagtatagong takot sa loob ko At darating ang araw na makakalag ko rin ang tanikalang 'to!
0
Oct 10, 2017
Oct 10, 2017 at 8:39 AM UTC
ChameleonInk
"Tanikala"
Lumaki ako sa paniniwalang ang buhay ay isang kompetisyon, Na dapat angat ka sa lahat sa anumang sitwasyon   At sa anumang pagkakataon Pagkat yun ang sukatan ng tinatawag na tagumpay Isang bagay na hindi naman sa iyo habangbuhay Pinalaki ako sa paniniwalang masama ang magkamali Sa paniniwalang Hindi lahat ng  bagay dapat minamadali Kaya magpahanggang ngayon ang mundong ginagalawan ko Malaki ang pagkakaiba sa mundong mayroon kayo Pagkat nabubuhay ako sa takot Takot sa pagkakamaling maari Kong magawa Takot na baka isang araw, mahila ako pababa Takot na isang araw,  lahat ng meron ako,  Bigla na lang mawala Na baka isang araw, magising na lang akong nakatulala Hindi ko na alam ang gagawin   Lakbayin ko ba'y makakaya ko pang tapusin? Sa labing anim na taon ng aking  pamumuhay Ang pinakamahirap kong ginawa: sa mundo'y makibagay Pagkat sa bawat pagbabagong aking  nasasaksihan   Kaakibat ang panibagong bigat sa kalooban   Dahil takot akong bitiwan ang nakasanayang paniniwala At ang takot na'to ang nagsisilbi kong tanikala Tanikalang pumipigil sa aking paglago At sa pag-angat ko'y pilit na nagpapahinto. Alam kong balang araw,darating ang oras Mahahanap ko ang natatanging lunas Para sa nagtatagong takot sa loob ko At darating ang araw na makakalag ko rin ang tanikalang 'to!
Continue reading...
27
siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:22 PM UTC
vj-briones
tula ni VJ: "hindi tayo para sa isa't isa"
siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan
Continue reading...
71
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
0
Dec 27, 2017
Dec 27, 2017 at 5:50 AM UTC
ChameleonInk
Worth
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
Continue reading...
58
Patawad dahil ako'y naging sakit lamang ng ulo Pinipilit ang mga bagay na gusto ko Naiintindihan ko na kung bakit ako'y pinapagalitan mo Tanda lamang na ako'y mahal na mahal mo Ina'y salamat sa syam na buwang ako'y dala dala mo Salamat dahil ako'y hinayaan **** makita ang mundo Salamat dahil isa kag napakalaking regalo Ina sana'y mapatawad mo ang mga asal ko Naiinis, nagagalit, nanggigigil sa tuwing ako'y inuutusan mo Patawad aking Ina sa mga pagkakasala Nais kong hagkan ka Nais kong sabihin sayong mahal na mahal kita Patawad, pangako kong ito'y dina mauulit pa Ipapadama kona kung gano ka kahalaga Habang nabubuhay ka pa Dahil sa pagdating ng panahon alam kong ika'y lilisan na Kaya ina'y hayaan **** ako'y alagaan kita Dahil sa gantong paraan maipadama kong mahal na mahal kita
0
Oct 30, 2018
Oct 30, 2018 at 11:06 PM UTC
Aschlsxz
Ina
Patawad dahil ako'y naging sakit lamang ng ulo Pinipilit ang mga bagay na gusto ko Naiintindihan ko na kung bakit ako'y pinapagalitan mo Tanda lamang na ako'y mahal na mahal mo Ina'y salamat sa syam na buwang ako'y dala dala mo Salamat dahil ako'y hinayaan **** makita ang mundo Salamat dahil isa kag napakalaking regalo Ina sana'y mapatawad mo ang mga asal ko Naiinis, nagagalit, nanggigigil sa tuwing ako'y inuutusan mo Patawad aking Ina sa mga pagkakasala Nais kong hagkan ka Nais kong sabihin sayong mahal na mahal kita Patawad, pangako kong ito'y dina mauulit pa Ipapadama kona kung gano ka kahalaga Habang nabubuhay ka pa Dahil sa pagdating ng panahon alam kong ika'y lilisan na Kaya ina'y hayaan **** ako'y alagaan kita Dahil sa gantong paraan maipadama kong mahal na mahal kita
Continue reading...
18
Nagpoon sa pagbagsak kan dáhon An mga istoryang dai mo huhunaon Na makakaabot sa susunod na henerasyon Dai dapat pundohon an pagsurat Kan satuyang tataramon asin Dai dapat malingaw sa kagayonan Kan pagbasa nin mga surat na hali Sa mga utak kan satuyang mga pag-iriba An oras na tinaya mo sa paggibo Nin obra, surat, tula man o kanta Basta nilaagan **** puso Sigurado na iyan matalubo Arog kan káhoy, daí pirming nahihiling An pagdakula pero maabot an aldaw Igwang saróng tawo an matambay Sa limpoy kan hawak niya Igwang sarong tawo an masirong Ta makusogon an uran Mahihiling mo an dáhon na nagbabalyi Kapot kan duros pasiring sa banggi An mga káhoy nagtatalubo, haloy magadan An úbak sa hawak niya An patunay na sinda nabubuhay Dara-dara an mga istorya na sinurat ta An mga piyesa na nakadukot na sa dugo ta Sinda an giya Na kita dapat an maprotekta Sa palibot ta Daí matatapos an buhay Sa pagbagsak kan dáhon Sa daga na iniistaran ta Daí matatapos an buhay Maski sadiring dugo ta An magkugos Sa daga na pinadangat ta —𝐔𝐛𝐚𝐤,  a Bikol poetry
0
Aug 20, 2020
Aug 20, 2020 at 11:50 AM UTC
raquezha
Úbak
Nagpoon sa pagbagsak kan dáhon An mga istoryang dai mo huhunaon Na makakaabot sa susunod na henerasyon Dai dapat pundohon an pagsurat Kan satuyang tataramon asin Dai dapat malingaw sa kagayonan Kan pagbasa nin mga surat na hali Sa mga utak kan satuyang mga pag-iriba An oras na tinaya mo sa paggibo Nin obra, surat, tula man o kanta Basta nilaagan **** puso Sigurado na iyan matalubo Arog kan káhoy, daí pirming nahihiling An pagdakula pero maabot an aldaw Igwang saróng tawo an matambay Sa limpoy kan hawak niya Igwang sarong tawo an masirong Ta makusogon an uran Mahihiling mo an dáhon na nagbabalyi Kapot kan duros pasiring sa banggi An mga káhoy nagtatalubo, haloy magadan An úbak sa hawak niya An patunay na sinda nabubuhay Dara-dara an mga istorya na sinurat ta An mga piyesa na nakadukot na sa dugo ta Sinda an giya Na kita dapat an maprotekta Sa palibot ta Daí matatapos an buhay Sa pagbagsak kan dáhon Sa daga na iniistaran ta Daí matatapos an buhay Maski sadiring dugo ta An magkugos Sa daga na pinadangat ta —𝐔𝐛𝐚𝐤,  a Bikol poetry
Continue reading...
36
Hi! Tuwang tuwa ako sa salitang ito. Lalo na't mula sa'yo. Bakit gano'n? Isang Hi mo lang di mapigilang bumilis ang tibok nito. Isang Hi mo lang nabubuhay ang dugo kong ito. Hayyysssss… Hello! Di'ba sinaktan at iniwan mo ako? Di'ba sabi mo ayaw mo na? Di'ba? Niloko Pinaiyak Dinurog. Niloko Pinaiyak Dinurog. Ang puso kong ito, noong masayang magkapiling pa tayo. Tama bang bumilis ang tibok nito kapag ikaw ang kaharap ko? Tama bang tumibok ulit ito para sa'yo? Tama nang sinaktan mo ako ng isang beses. Ayaw ko nang dumalawa pa. Ayaw ko nang saktan mo pa. Ayaw ko nang ganito'ng nadarama. Ayaw ko na. Sa'yo. Oo, tama ang narinig mo na Ayaw ko na sa'yo. Kaya kung maaari lang layuan mo na ako. Oo, gusto pa kita at alam ko rin na gusto mo pa ako. Oo gustong gusto mo pa ako. Oo gusto mo pa ako. Oo gusto mo ako. Ano? Gustong gustong saktan, paluhain, durugin. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto **** gawin sakin? Pero hindi mo na muling magagawa pa dahil ayaw ko na. Tama na, sobra ka na, itigil mo na. Mauubus din ang nararamdaman kong ito para sa'yo.
0
Sep 14, 2015
Sep 14, 2015 at 8:40 AM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Hi
Hi! Tuwang tuwa ako sa salitang ito. Lalo na't mula sa'yo. Bakit gano'n? Isang Hi mo lang di mapigilang bumilis ang tibok nito. Isang Hi mo lang nabubuhay ang dugo kong ito. Hayyysssss… Hello! Di'ba sinaktan at iniwan mo ako? Di'ba sabi mo ayaw mo na? Di'ba? Niloko Pinaiyak Dinurog. Niloko Pinaiyak Dinurog. Ang puso kong ito, noong masayang magkapiling pa tayo. Tama bang bumilis ang tibok nito kapag ikaw ang kaharap ko? Tama bang tumibok ulit ito para sa'yo? Tama nang sinaktan mo ako ng isang beses. Ayaw ko nang dumalawa pa. Ayaw ko nang saktan mo pa. Ayaw ko nang ganito'ng nadarama. Ayaw ko na. Sa'yo. Oo, tama ang narinig mo na Ayaw ko na sa'yo. Kaya kung maaari lang layuan mo na ako. Oo, gusto pa kita at alam ko rin na gusto mo pa ako. Oo gustong gusto mo pa ako. Oo gusto mo pa ako. Oo gusto mo ako. Ano? Gustong gustong saktan, paluhain, durugin. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto **** gawin sakin? Pero hindi mo na muling magagawa pa dahil ayaw ko na. Tama na, sobra ka na, itigil mo na. Mauubus din ang nararamdaman kong ito para sa'yo.
Continue reading...
38
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 9:54 PM UTC
makabagongmakata69
HAWIIN ANG LAMBONG
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
Continue reading...
7
Walang araw at gabi na hindi ko naiisip ang iyong kalagayan. May mga pagmulat sa umaga na tila nananaginip ako, Iniisip ko na nagbago na ang lahat, na sa wakas ay nalampasan Mo na ang ang iyong hirap na pinagdadaanan. Mga pagkabigla ng isipan na para bang naalimpungatan lang. Subalit laging bumabalik sa mga katotohanan na kailangan harapin. Mga lungkot at kurot sa pusong tanawin, mga sana at mga Panghihinayang. Puno ng mga pagbabakasakali at pag-asa, Hinahanap-hanap ang kasagutan sa mailap na katanungan. Bakit ikaw? Bakit sa’yo pa nangyari? Bakit nagkaganyan ka? Wala ako’ng ibang hiling kundi ang maging maayos ka, Na maging malusog at kaaya-aya ka. Hindi ko hinangad ang yaman ng mundo, ikaw lang at ang kapatid mo ay daig na ang lahat ng yaman sa daigdig. Pero ‘hwag kang mag-ala-ala anak ko hindi kita iiwan, Kailanman hindi kita pababayaan ako’y laging nandito sa tabi mo. Haharapin natin nang magkasabay ang buhay. Naalala mo ba ang naghahabulan na mga alon sa dalampasigan? Masayang masaya ka habang ito’y humahampas sa iyong katawan, Ganito ang buhay punong-puno ng mga alon. Kailangan na ito’y harapin, wala ka’ng ibang gagawin. Ngitian mo ang hampas ng buhay maliit man o malaki ang dala nitong mga alon. Habang ako’y nabubuhay sasamahan kita sa pagharap mo sa mga alon, Hindi ka namin iiwan ng ate at mama mo. Lalabanan natin ang dagok ng mga daluyong, Sabay tayong tatawid na karagatan ng buhay, Umulan man at umaraw lagi kitang yayakapin. Ganyan kita kamahal aking bunso.
0
Dec 4, 2017
Dec 4, 2017 at 10:07 PM UTC
makabagongmakata69
BUNSO
Walang araw at gabi na hindi ko naiisip ang iyong kalagayan. May mga pagmulat sa umaga na tila nananaginip ako, Iniisip ko na nagbago na ang lahat, na sa wakas ay nalampasan Mo na ang ang iyong hirap na pinagdadaanan. Mga pagkabigla ng isipan na para bang naalimpungatan lang. Subalit laging bumabalik sa mga katotohanan na kailangan harapin. Mga lungkot at kurot sa pusong tanawin, mga sana at mga Panghihinayang. Puno ng mga pagbabakasakali at pag-asa, Hinahanap-hanap ang kasagutan sa mailap na katanungan. Bakit ikaw? Bakit sa’yo pa nangyari? Bakit nagkaganyan ka? Wala ako’ng ibang hiling kundi ang maging maayos ka, Na maging malusog at kaaya-aya ka. Hindi ko hinangad ang yaman ng mundo, ikaw lang at ang kapatid mo ay daig na ang lahat ng yaman sa daigdig. Pero ‘hwag kang mag-ala-ala anak ko hindi kita iiwan, Kailanman hindi kita pababayaan ako’y laging nandito sa tabi mo. Haharapin natin nang magkasabay ang buhay. Naalala mo ba ang naghahabulan na mga alon sa dalampasigan? Masayang masaya ka habang ito’y humahampas sa iyong katawan, Ganito ang buhay punong-puno ng mga alon. Kailangan na ito’y harapin, wala ka’ng ibang gagawin. Ngitian mo ang hampas ng buhay maliit man o malaki ang dala nitong mga alon. Habang ako’y nabubuhay sasamahan kita sa pagharap mo sa mga alon, Hindi ka namin iiwan ng ate at mama mo. Lalabanan natin ang dagok ng mga daluyong, Sabay tayong tatawid na karagatan ng buhay, Umulan man at umaraw lagi kitang yayakapin. Ganyan kita kamahal aking bunso.
Continue reading...
28
Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig
0
Feb 2, 2018
Feb 2, 2018 at 1:41 PM UTC
mikedavid
Para Sa'yo
Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Mistula akong bumalik sa panahon ng aking panliligaw Sapagkat ang puso ko'y walang ibang sinisigaw, kundi ikaw Muntik na akong mabaliw dahil ilang kilometro ang distansya natin at hindi kita matanaw Pero sa oras na ang iyong palad ay dumampi na sa aking balat Alam ko sa sarili ko na totoo at tunay ang lahat Alam kong hindi ako nabubuhay sa isang panginip At siguradong hindi rin ako pinaglalaruan nitong maloko kong isip Nandito ka na sa aking harapan Ikaw ay muli kong nasilayan,nahawakan at muli kitang naramdaman Napakahiwaga ng iyong pag-ibig Hindi ko alam kung paano at bakit Pero patuloy pa rin akong kinikilig Sa iyong ngiti at titig Sa tuwing ikaw ay nandiyan ang puso ko'y bumibilis sa pagpintig Maraming nagdududa at nagtataka pero sa huli pagmamahal pa rin ang nanaig Samahan na pinagtibay ng panahon at tila malabo nang madaig At ngayon na patuloy pa rin nating isinusulat ang ating istorya Na ngayon ay mayroon nang bagong kabanata At tila ba lalo pang gumaganda ang tema Asahan mo na mapupuno ng mga magagandang eksena ang bawat pahina Ako pa rin ang iyong hari at mananatili kitang reyna Sapagkat sobrang hiwaga ng iyong pag-ibig At hanggang ngayon ako ay patuloy mo pa ring pinapakilig
Continue reading...
27
Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig
0
Aug 7, 2018
Aug 7, 2018 at 9:21 AM UTC
jramos
Untitled
Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig
Continue reading...
12
Buhay pa ba ako? Pakiramdam ko kasi Sa tuwing nakikita kita Parang kinukuha na ako Ng Panginoon. Oh paraluman Kakaiba ang iyong taglay Kalmahan mo lang Ayokong atakihin sa puso ayokong mabaliw, Ayokong mapatulala nalamang sa ganda mo, Ayokong saktan ka Dahil una palang Malayo na diyan Ang intensyon ko sa iyo. Ginagawa kitang inspirasyon Sa lahat ng gagawin ko Ikaw yung gabay Na para bang pampalakas Sa tuwing may pagsubok sa buhay ko Ikaw yung taong asa likod ko Yung susuporta hanggang dulo Oh paraluman hindi ba't Napaka ganda pakinggan iyon? Oh paraluman Hindi ako titigil sayo Walang titigil Tuloy lang ang laban aantabayanan parin kita Tuloy tuloy lang ang paghintay Oh paraluman Sana'y sa susunod Na panahon May pag asa na ako sayo. Dahil paraluman Ikaw ay isang Nabubuhay na Kayamanan at Hulog ng langit. Oh paraluman Mahal kita.
0
Feb 20, 2020
Feb 20, 2020 at 7:42 AM UTC
Euphrosyne
Oh paraluman
Buhay pa ba ako? Pakiramdam ko kasi Sa tuwing nakikita kita Parang kinukuha na ako Ng Panginoon. Oh paraluman Kakaiba ang iyong taglay Kalmahan mo lang Ayokong atakihin sa puso ayokong mabaliw, Ayokong mapatulala nalamang sa ganda mo, Ayokong saktan ka Dahil una palang Malayo na diyan Ang intensyon ko sa iyo. Ginagawa kitang inspirasyon Sa lahat ng gagawin ko Ikaw yung gabay Na para bang pampalakas Sa tuwing may pagsubok sa buhay ko Ikaw yung taong asa likod ko Yung susuporta hanggang dulo Oh paraluman hindi ba't Napaka ganda pakinggan iyon? Oh paraluman Hindi ako titigil sayo Walang titigil Tuloy lang ang laban aantabayanan parin kita Tuloy tuloy lang ang paghintay Oh paraluman Sana'y sa susunod Na panahon May pag asa na ako sayo. Dahil paraluman Ikaw ay isang Nabubuhay na Kayamanan at Hulog ng langit. Oh paraluman Mahal kita.
Continue reading...
40
gusto kong masaktan ulit hindi ito yung tipong hiling ng nakararami pero gusto kong masaktan ulit gusto ko yung sakit na talagang mararamdaman ko mula ulo hanggang sa dulo ng mga paa ko gusto ko yung masakit talaga na tagos sa buto at kaluluwa yun bang sa sobrang sakit, aayaw ka na pero hindi ka susuko dahil gusto mo pa gusto mo pa kahit nanghinina ka na gusto mo pa kahit alam **** mali na gusto mo pa kahit sabihin nilang ikaw ay tanga pero hindi mo pipigilan pa na makadama ng sakit hanggang sa huling hininga gusto mo pa kahit ang sakit sakit na hindi alintana kung sugatan at duguan ang mahalaga ay mayroon kang nararamdaman kahit masakit... masarap... ang sarap sarap dahil sa kabila ng lahat ng sakit at sakripisyo alam **** ikaw itong nagmahal ng totoo hindi ka naman maaapektuhan ng lubusan kung hindi tunay ang iyong naramdaman kaya gusto kong masaktan ulit ng todo sa pamamagitan nito, alam kong nabubuhay pa ako gusto kong masakatan ulit ng todo dahil gusto kong magmahal muli ng totoo
0
Jul 27, 2017
Jul 27, 2017 at 12:18 AM UTC
heralteruniverse
*********
gusto kong masaktan ulit hindi ito yung tipong hiling ng nakararami pero gusto kong masaktan ulit gusto ko yung sakit na talagang mararamdaman ko mula ulo hanggang sa dulo ng mga paa ko gusto ko yung masakit talaga na tagos sa buto at kaluluwa yun bang sa sobrang sakit, aayaw ka na pero hindi ka susuko dahil gusto mo pa gusto mo pa kahit nanghinina ka na gusto mo pa kahit alam **** mali na gusto mo pa kahit sabihin nilang ikaw ay tanga pero hindi mo pipigilan pa na makadama ng sakit hanggang sa huling hininga gusto mo pa kahit ang sakit sakit na hindi alintana kung sugatan at duguan ang mahalaga ay mayroon kang nararamdaman kahit masakit... masarap... ang sarap sarap dahil sa kabila ng lahat ng sakit at sakripisyo alam **** ikaw itong nagmahal ng totoo hindi ka naman maaapektuhan ng lubusan kung hindi tunay ang iyong naramdaman kaya gusto kong masaktan ulit ng todo sa pamamagitan nito, alam kong nabubuhay pa ako gusto kong masakatan ulit ng todo dahil gusto kong magmahal muli ng totoo
Continue reading...
29