"kinalalagyan" poems - Hello Poetry

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

0

Jan 14, 2011

Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC

alvin-guanlao

May C.R. ba kayo?

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

44

Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.

0

Jun 10, 2019

Jun 10, 2019 at 11:09 AM UTC

theivanger

Di Tugma

Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.

15

Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.

0

Jul 3, 2014

Jul 3, 2014 at 7:12 AM UTC

psalmiseta

Stairway to Your Heart

Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.

41

Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa “Bigyan niyo po kami ng awa” “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan “Maawa po kayo” . . . . . . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.

0

Mar 11, 2019

Mar 11, 2019 at 11:12 PM UTC

blessed

Tubig at Bolpen

Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa “Bigyan niyo po kami ng awa” “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan “Maawa po kayo” . . . . . . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.

45

Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:43 AM UTC

ChameleonInk

Sugat

Nagsimula ang lahat sa simpleng pag uusap Hanggang sa dumating yung puntong lagi na kitang hinahanap Kasa-kasama ka na sa bawat kong pinapangarap Ikaw ang nagbibigay lugod sa kalooban Kong naghihirap Kaya akala ko noon ikaw na ang sagot sa pusong sugatan Ngunit ginamot mo lang din pala ito ng panandalian At sa pag alis mo, mas malalim pa ang sugat na iyong iniwan At ngayon Hindi ko na alam kung sino pang lalapitan Magagamot pa ba ang sugat na iyong idinulot? Sa nabasag Kong puso mayroon pa kayang pupulot? Magawa ko pa kayang kalimutan ang lahat ng sakit O mananatili na lang sa puso ko ang lahat ng inggit? Ayoko na. Ayoko nang mabuhay sa mundong binago mo Ayoko nang mabuhay sa mundong kinalalagyan ko Ayoko nang mabuhay pa sa mga pag-asang walang patutunguhan At Sa mga pantasya't pangakong sinusubukan ko nang kalimutan Ayoko na. Hindi na maghihilom ang sugat na idinulot mo Kahit ilang band aid pa ang ilagay dito O kahit Ilang taon man ang lumipas Sakit ay hindi kukupas Sugat dito sa puso'y mananatiling isang marka. Na lagi saking magpapaalala "Nagmahal ako at Nagpakatanga Para sa pag-ibig na walang pinatunguhang maganda."

26

Ibabaon sa limot ang inaasam Sa pagpikit ng mata'y di mapakali Ang malikot na lagyo dumikit sa kumot na pantabon Nahihiya na makita na duguan Alisan sana ng pandamdam Sa karsel masilip ang sulat Di maipalabas sa kinalalagyan Inekisan ang mga araw noong sa bilangguan Sona ng mag-uumpisang kalbaryo Nakiusap na madala ng hangin Ang Antigong pag-ibig ay kumukurap Madudulas ang babaeng di marunong makiramdam Matisod nang kanyang malaman Naaagnas nang labing-isang taon, Maghihintay hanggang sa malagutan Ibahin ang pananaw sa sanlibutan Mga bagay na nakakasiya ay ito rin ang sanhi ng paglagapak Hayaan ang oras na lumipas Maghintay sa uusbong na babala Bago dumating sa hantungan ay gumala Kailan mailadlad ang dahilan ng pananangis Sa tuwing sumisipol, sumisingit ang rekyem Kung may siruhia't kapalit sa nabasag na pangarap ay madaling ngumiti kahit na kay pait

0

Dec 24, 2018

Dec 24, 2018 at 7:23 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #26

Ibabaon sa limot ang inaasam Sa pagpikit ng mata'y di mapakali Ang malikot na lagyo dumikit sa kumot na pantabon Nahihiya na makita na duguan Alisan sana ng pandamdam Sa karsel masilip ang sulat Di maipalabas sa kinalalagyan Inekisan ang mga araw noong sa bilangguan Sona ng mag-uumpisang kalbaryo Nakiusap na madala ng hangin Ang Antigong pag-ibig ay kumukurap Madudulas ang babaeng di marunong makiramdam Matisod nang kanyang malaman Naaagnas nang labing-isang taon, Maghihintay hanggang sa malagutan Ibahin ang pananaw sa sanlibutan Mga bagay na nakakasiya ay ito rin ang sanhi ng paglagapak Hayaan ang oras na lumipas Maghintay sa uusbong na babala Bago dumating sa hantungan ay gumala Kailan mailadlad ang dahilan ng pananangis Sa tuwing sumisipol, sumisingit ang rekyem Kung may siruhia't kapalit sa nabasag na pangarap ay madaling ngumiti kahit na kay pait

25

Hindi ka ba nalulungkot diyan Sa kalawakang iyong kinalalagyan? Baka nais mo ng kasama minsan Nandito lang ako, nag-aabang Sabagay, sino nga ba naman ako Isang hamak na nilalang Na walang magawa kung hindi tingalain ang mga katulad mo Pero kahit ganoon sana pakinggan ng tadhana itong munting hiling ko... Taong nasa buwan Pansinin mo naman ako kahit minsan... Hayaan **** tabihan kita diyan sa kawalan Yayakapin ka nang mahigpit Hindi bibitawan Kaya sana, taong nasa buwan Pansinin mo naman ako kahit minsan...

0

Dec 3, 2017

Dec 3, 2017 at 8:48 AM UTC

kradlestrange

Para Sa Taong Nasa Buwan

Hindi ka ba nalulungkot diyan Sa kalawakang iyong kinalalagyan? Baka nais mo ng kasama minsan Nandito lang ako, nag-aabang Sabagay, sino nga ba naman ako Isang hamak na nilalang Na walang magawa kung hindi tingalain ang mga katulad mo Pero kahit ganoon sana pakinggan ng tadhana itong munting hiling ko... Taong nasa buwan Pansinin mo naman ako kahit minsan... Hayaan **** tabihan kita diyan sa kawalan Yayakapin ka nang mahigpit Hindi bibitawan Kaya sana, taong nasa buwan Pansinin mo naman ako kahit minsan...

17

Darating ba ang panahon kung kailan hindi mo na ako itutulak palayo na yayakapin mo ako ng mahigpit at hindi na pakakawalan sa mga bisig **** naging kanlungan sa tuwing hindi ko na kaya ang bigat na pinapataw ng mundo Darating ba ang panahon kung kailan hindi na ako mangungulila sa iyo, na ikaw na ang nasa kinalalagyan ko at ako naman ang hahanapin mo, na ikaw naman ang siyang tatawid ng distansyang namamagitan sa atin Darating ba ang panahon kung kailan ako na ang paksa ng mga berso **** likha na ako naman ang pag-aalayan mo ng katha Darating ba ang panahon kung kailan makukulayan na ang mga pangakong salitang iginuhit at inukit subalit parang naiiwanan lang ako na paulit-ulit na umasa at magbuntong-hininga Narito ako't nagtatanong Darating ba ang panahon nating dalawa? Narito ako't hihiling na sana bukas tayo ay pwede na baka nga bukas pwede na.

0

Aug 13, 2017

Aug 13, 2017 at 8:23 AM UTC

kradlestrange

Baka Bukas Pwede Na

Darating ba ang panahon kung kailan hindi mo na ako itutulak palayo na yayakapin mo ako ng mahigpit at hindi na pakakawalan sa mga bisig **** naging kanlungan sa tuwing hindi ko na kaya ang bigat na pinapataw ng mundo Darating ba ang panahon kung kailan hindi na ako mangungulila sa iyo, na ikaw na ang nasa kinalalagyan ko at ako naman ang hahanapin mo, na ikaw naman ang siyang tatawid ng distansyang namamagitan sa atin Darating ba ang panahon kung kailan ako na ang paksa ng mga berso **** likha na ako naman ang pag-aalayan mo ng katha Darating ba ang panahon kung kailan makukulayan na ang mga pangakong salitang iginuhit at inukit subalit parang naiiwanan lang ako na paulit-ulit na umasa at magbuntong-hininga Narito ako't nagtatanong Darating ba ang panahon nating dalawa? Narito ako't hihiling na sana bukas tayo ay pwede na baka nga bukas pwede na.

27

Gusto kita. Gusto kita, pero hindi maari Hindi ka puwede maging parte ng oras ko Na ika'y ilalagay ko sa unahan ng mahabang listahan Ng mga taong mahalaga Dahil importante ka man sa akin, Ika'y hindi sapat Para isakripisyo ko ang lahat Sapagkat ika'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, ngunit hindi ko alam. Hindi ko maiposisyon ang sarili ko Sa dami ng panahon, oras, at tao, Sa halo-halong emosyon at salita, Sa kinalalagyan at kawalan, At sa mga napakababaw na dahilan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, subalit ako'y pana-panahon lang, Nandiyan kapag kailangan mo Kapag ika'y nalulunkot at nalulumbay Na parang ang mundo'y kinakalaban Ang puso **** duwag Pero tumitigil lumaban kapag Hindi na kailangan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.

0

Mar 22, 2016

Mar 22, 2016 at 1:01 PM UTC

mariaallyssa

Pero

Gusto kita. Gusto kita, pero hindi maari Hindi ka puwede maging parte ng oras ko Na ika'y ilalagay ko sa unahan ng mahabang listahan Ng mga taong mahalaga Dahil importante ka man sa akin, Ika'y hindi sapat Para isakripisyo ko ang lahat Sapagkat ika'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, ngunit hindi ko alam. Hindi ko maiposisyon ang sarili ko Sa dami ng panahon, oras, at tao, Sa halo-halong emosyon at salita, Sa kinalalagyan at kawalan, At sa mga napakababaw na dahilan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang. Gusto kita. Gusto kita, subalit ako'y pana-panahon lang, Nandiyan kapag kailangan mo Kapag ika'y nalulunkot at nalulumbay Na parang ang mundo'y kinakalaban Ang puso **** duwag Pero tumitigil lumaban kapag Hindi na kailangan Sapagkat ako'y natatanging gusto lamang.

27

Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:22 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Salamin ng Pag-asa ...

Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.

5

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 10:39 AM UTC

psalmiseta

Takas

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

35

Katawang sa gapos ay nais kumawala, Sa kasing talas ng patalim na mga salita, Mga matang nagmumugto sa hapdi na nadarama, Iyak na hindi maisigaw sapagkat takot ang nauuna. Nais sumigaw, nais lumaban, Nais ilahad ang sakit na nararamdaman, Ngunit sariling laman at dugo ang kalaban, Kaya bang mag wagi kung ganito ang kinalalagyan? Gustong sumigaw, gustong kumawala, Gustong umiyak, gustong magpakaawa, Gustong sumabog, gustong magmura, Gustong ilahad ang sakit na nadarama. Balang araw sana'y makalaya, Araw ng paglisan aking nais matamasa.

0

Oct 3, 2020

Oct 3, 2020 at 9:02 PM UTC

demn

Ako?

Katawang sa gapos ay nais kumawala, Sa kasing talas ng patalim na mga salita, Mga matang nagmumugto sa hapdi na nadarama, Iyak na hindi maisigaw sapagkat takot ang nauuna. Nais sumigaw, nais lumaban, Nais ilahad ang sakit na nararamdaman, Ngunit sariling laman at dugo ang kalaban, Kaya bang mag wagi kung ganito ang kinalalagyan? Gustong sumigaw, gustong kumawala, Gustong umiyak, gustong magpakaawa, Gustong sumabog, gustong magmura, Gustong ilahad ang sakit na nadarama. Balang araw sana'y makalaya, Araw ng paglisan aking nais matamasa.

14