"binhi" poems
Ang iyong mga mata’y lagusan ng liwayway
Sa kulimlim na bagtasin ng aba kong buhay
At ang iyong labi na sintingkad ng rosas
Ay ang tanghali ko sa mga gabing ayaw mag wakas
Ang durado **** buhok ay ang gintuang palay
Sa kaparangan ng puso kong hindi mapalagay
Ang ngiti mo ay binhi ng halaman sa kalangitan
Na sumisibol unti-unti sa mundo kong ‘di na nadidiligan
Sa piling mo sana ang pinapangarap kong daigdig
Ituturing kong alapaap ang mahimlay ka sa aking bisig
Ngunit tulad din ng mga kwentong itinago ng kasaysayan
Maaaring ikaw at ako,
Ay kwentong ako na lang ang makaka-alam
Mapaglarong tadhana ay dito ako inilagay
Sa digmaang hindi ko kayang magtagumpay
Sa tunggaliang ang kalaban ko’y ako
Sa pag-ibig na hindi ko maipag tapat sa'yo
*Palihim kitang sinusuyo
Kaya’t palihim din akong nabibigo
Patago akong lumalaban
Kaya’t patago din akong nasasaktan*
Kung iadya man ng panahon na dito ka maligaw
Sa tulang habang panahon na ang laman ay laging ikaw
Ito pa rin ang mga sandaling ako'y alipin mo
Ito pa rin ang mga sandaling hawak mo ang aking mundo
© 2018 Glen Castillo
All Rights Reserved.
Jul 29, 2018
Jul 29, 2018 at 2:12 PM UTC
"bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? sapagkat ang paglisan sa sariling ina upang sumuso sa bukal na buhay ng ibang dibdib ay isang pailalim na pamimirata. at sa daigdig, ang mga limahong ay matatagpuan sa lahat ng lahi at sa lahat ng kulay. kapag pinag-usapan si Limahong, bawat kinapal na nakatapak sa lupang hindi niya kakulay ay dapat paghinalaan" - Edgardo M. Reyes, SA MGA KUKO NG LIWANAG
bakit ang piratang tsino na si Limahong at hindi ang rebolusyunaryong si Komrad Mao ang napadpad dito sa ating dalampasigan? bakit ang mga piratang tulad ni Limahong ang dumami at lumaganap sa bansang Pilipinas?
oo, laganap ang mga pirata sa ating bayan, pinirata nila ang ating kabuhayan. matagal na nilang hawak ang ating ekonomiya. kahit saan mo ibaling ang iyong paningin ang mukha ng mga kapitalistang tsino ang lagi **** makikita. lahat sila kamukha ni Limahong. sila ang mga bagong pirata.
kung si Komrad Mao sana ang dito ay sumalta, malamang mga Sosyalista tayo ngayon. hindi sana tayo inaalipin ng mga ganid na Kapitalista. siguro sinlakas na rin tayo ngayon ng tsina. malamang walang tiwaling pulitiko na nagnanakaw sa kaban ng bayan. walang mga gunggong na pinagsasamantalahan ang taong bayan. walang mayaman na mang-aapi sa masang naghihirap. walang kolonyal na kaisipan na iiral, hindi sana tayo lumuluhod sa mga dayuhan. walang magtatatwa ng sariling wika at manghahamak ng sariling kultura. wala sanang maka-dayuhan na paghanga. wala sanang taksil sa sariling lipi. sapagkat lahat ng mga duming ito ay lilinisin at gagawing dalisay ng Cultural Revolution.
bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit si Henry Sy, Lucio Tan, John Gokongwei, Andrew Tan ang mga panginoon at naghahari sa bansang ito? bakit tayo inaalipin ng mga dayuhang ito? putang ina, inaalipin at inaapi tayo dito sa loob ng sarili nating bayan. bakit sila ang nagpapatakbo sa buhay at bansa natin?
bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit ang diwang pirata at hindi ang binhi ng kalayaan ang lumaganap dito sa atin? bakit kapitalismo at hindi sosyalismo ang namayani? bakit tayo mga alipin at hindi malaya?
bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? nakakalungkot isipin na natulad tayo sa South Africa kung saan inalipin ng mga puting dayuhan ang mga katutubong itim. ang Pilipinas ba ang katumbas ng Gaza Strip dito sa South East Asia?
bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit tayo pumapayag na ginaganito tayo? wala silang karapatan na babuyin tayo at hindi sila ang dapat na nakikinabang sa yaman natin.
Nov 26, 2017
Nov 26, 2017 at 11:00 PM UTC
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Batid nilang mga butil ng bigas
Ay mula sa mga butil ng binhi ng palay
Na bago pa man maitundos sa lupa
May paghahandang dapat na maisagawa
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Batid nilang kailangang palipasin
Ilang mga araw at linggong magdamag
Bago simulan bawat umaga ng pag-aararo
Bawat umaga ng pagpapalambot sa lupa
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Batid nilang pagkatapos ng pagpupunla’y
Mahabang takipsilim ng pag-aabang
At pagdidilig. Hindi lamang ng tubig,
Kundi pati pawis at dugo, higit na pag-ibig
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Batid nilang may panahon ng paghahasa
Ng mga gulok, sundang at karit
May panahon ng paghahawan
May panahon ng paggapas at pag-aani
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Batid nilang may aangkin ng lupang kanila
Batid nilang may panahon ng paniningil
May panahon ng pag-ani ng karapatan
May panahon ng pagkapatas
Maalam maghintay ang mga magsasaka
Hindi sila nahihimbing sa kanilang paghihintay
Mababaw ang tulog, tiyak nila ang oras ng paggising
Ang oras ng pagtindig
Ang oras ng paghawak ng kanilang mga karit.
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 10:39 PM UTC
Mula sa pamilya ng mga dukha
Binhi nina Santiago at Catalina
Itong bayani na tunay na pangmasa
Dahil sa kahirapan, nagtrabaho ng kung anu-ano
Nagtinda ng mga baston at mga abaniko
Naging ahenteng naglalako at matiising bodegero
‘Di akalaing ang lakas ng mga bisig
Maaaring sandata sa mga manlulupig
Ni Andres na pangalan palang ay kaykisig
Subalit ‘di umasa sa lakas ng katawan
Pinatalas niya ring kusa sariling isipan
Inaral ang siyensiya at sining ng digmaan
Mga kababayan ay tinipon niya
Upang sa mga dayuhan lumusob, makibaka
Anak ng Tondo, Ama ng Katipunan – iyon siya!
--11/30/2014
(Dumarao)
*Bonifacio Day & Start of the Year of the Poor in Philippine Church Calendar
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 10:23 PM UTC
Sa aking inang bayan,
Pag asang iyo nga ba'y nasaan?
Kung ang tanging nakahawak sa binhi mo'y mga kawatan.
Ilang ulit nang iyong mga anak ika'y nasaktan
Ano nga ba ang iyong hahantungan?
Inang bayan,
Kung kaming tunay na mangiibig sa iyo'y nagkulang sa paglaban
Para lamang sana sa iyong nasa malayong kalayaan
Upang sa kabila ng aming bigat na iyong pasan
Makapamalas kami sa iyo ng kaunting katamisan
Para lamang sa iyo, harinawa, inang bayan.
May 18, 2019
May 18, 2019 at 7:44 AM UTC
Sa bawat paghakbang ng paang maputik,
anaki'y malugmok ang katawang impis.
Hindi iniinda ang ngawit ng bisig,
sa bawat paghampas ng pulpol na karit.
Mata'y pumapait sa agos ng pawis,
di ramdam ang init sa katawang manhid.
Sa bawat pagbuhos ng mumunting bagsik,
tila sumasaliw sa pintig ng dibdib.
Tinig ng sikmura'y parang humihibik,
lalong gumagatong sa hapo at sakit.
Pilit pinapawi sa tuwing iihip,
ang simoy ng hanging tila umaawit.
Sa gitna ng hirap na pinagdaanan,
ang tanging hiling sa Poong Maykapal.
Nawa'y didiligan ang sangkalupaan,
at binhi'y tutubo't ang punla'y mabuhay.
Sapagkat sa munting pawis-magsasaka,
sanlibong sikmura ang pinapasaya.
Ang tinik sa paang nakapanghihina,
Sanlibong katawan ang pinasisigla.
Ginaw ng tag-ulan at init ng sikat,
hindi iniinda kahit naghihirap.
Para may mahain sa mumunting hapag,
at pagsasaluhan na mayroong galak.
Ang iba'y inisip kung anong lutuin,
ngunit sa kanila'y mayr'on bang mahain.
Ito ba ang buhay, Diyos na mahabagin,
ang mga nagtanim salat sa makain?
Ganito ang buhay ng may gintong kamay,
na puno ng lipak, marumi't magaspang.
Subalit malinis ang pusong tinaglay,
bisig ng daigdig, sa pagod nabuhay.
Sila ang bayaning dapat na purihin,
sandata'y palakol, tumana'y suungin.
Sa bawat pagpatak ng pawis sa tanim,
katumbas ang bungang gumigintong butil.
©Raffy Love Canoy |May 2019|
May 29, 2019
May 29, 2019 at 8:24 AM UTC
bato-bato sa lawak ng langit
hinde tamaan wag magagalit
sa aking apat na sulok ng panitik
mensahe ko sa quadro ay hitik
ang lihim sa likod ng lalim
may gintong butil na di patitigil
lantaran man ang talinghaga
patagong kaway agwat ng kataga
sapagkat sa bawat pag-ani
ng parirala sa aking balarila
muli ngang sisibol itong binhi
at para sa kanya...ako ay nag-punla
Nov 18, 2015
Nov 18, 2015 at 8:11 PM UTC
100521
Humihikab na naman ang kalawakan,
Natutulog ang mga bituing
Patay-sindi kung magparamdam.
At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw
Na parang mga pinag-samasamang alikabok
At syang isinaboy sa garapon ng buhay.
Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader
Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan.
Habang paisa-isang nagbabato ng galit
Ang mitikolosong likido na tumataboy
Sa mga ekstranghero ng sanlibutan.
Nagsisimula na ring gumapang ang pananim
Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan.
At sa malalambot na mga ulap
Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga.
Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin
Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim.
At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat
Ay masasaksihan ng bawat nilalang
Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.
Oct 4, 2021
Oct 4, 2021 at 11:58 PM UTC
Sinta pasensya,
Pasensya dahil
Hindi ko agad napansin
Ang pag usbong
Ng nasasalat mo
Patungo saken,
Ngunit
Sinta dama ko
Nadadama ko
Nadadama ko lahat
Hindi ko lang pinapahalata
Dahil mas nauna sa aking isipan
Na ako'y matatalo agad
Dahil malalaman **** gusto kita
Marahil
Mahal na rin kita
Pasensya sinta
Tinago ko lahat ng ito
Lahat ng nadarama ko
Alam kong may pagasa pa
At hindi ako mawawalan
Ng pag asa
Dahil naniniwala ako sayo
Kahit karampot nalamang
Ang tsansa sayo
At handa akong isugal
Lahat ng iyon
Para sa pagusbong natin
Subalit
Sinta ngayon
Hindi ko na papalagpasin pa
Hindi ka na mabibigo pang muli
Ibibigay ko lahat ng lakas ko
Para sayo sinta
Para sa pagusbong muli ng pagibig mo
Ibibigay ko lahat
Basta't huwag kang mawawala.
Muli pasensya sinta
Ngayon hayaan mo akong bumawi
Dahil disidido akong
Maging hardin ang ating pagmamahalan.
Feb 19, 2020
Feb 19, 2020 at 6:08 AM UTC
Maraming magagandang tanawin
Ngunit sayo parin ako nakatingin
Magagandang lalawigan
Subalit sa tabi mo parin babagsakan
Mga magagandang bulubundukin
Mga magagandang ilog
Mga magagandang tanawin
Sabay nating pinaginip
Alam kong umiiwas ka na
Alam kong huli na
Alam ko ring lumisan ka na
Ngunit ang tanging alam ko'y mahal parin kita
Sinta pagbigyan mo na ako
Alam kong marami pang babae sa mundo
Ngunit ikaw at ikaw lamang ang pipiliin ko
Kahit hindi mo na ako piliin sinta ko
Kahit gano pa katagal yan sinta
Kahit mahigit tatlong taon pa yan
Hihintayin kita ng hihintayin marikit na dalaga
Kahit magalit na ang mundo sa akin sinta
Parang mga binhi lamang ito
Hihintayin kita umusbong muli mahal ko
Didiligan kita ng pagibig ko
Hanggang maging magandang tanawin na muli tayo.
Feb 24, 2020
Feb 24, 2020 at 2:27 AM UTC
062721
Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran
Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang
Na araw-araw na sumasalubong sa'kin
Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon.
Silang mga nakabihis ng puti
Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan
At bagamat hindi ko rin wari
Ang lenggwahe na kanilang taglay,
Ay para bang kampante akong
Sila’y akayin at alalayang maitawid
Sa bawat araw nang may galak sa puso.
Tila ba sa bawat araw
Na itiunuro sa akin ni Tatay noon,
Ay natututo na rin akong
Makiramdam at makialam.
Ito yung tipong kaya ko na rin palang
Arugain ang hindi akin
Ngunit ang bawat binhi
Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan.
T'wing nakatirik ang araw
Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling
Gumayak na't lisanin ang aking higaan
At kamustahin ang mga ito.
Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin,
At balewala ang putikang aking sasadyain.
Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang
Lubugan na ako ng araw
Bago ko pa yakapin ang responsibilidad
Na iniatang nya sa akin.
Sa yaman ng kalikasan
Ay wala na akong magiging dahilan pa
Upang kalimutan ang aking pagkatawag
At sila’y pabayaan
Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang.
Silang sa pagsapit ng dilim
Ay nakabantay lamang at handang sunggabin
Ang bawat naliligaw ng landas.
Sa tubig, sa batis at ilog
Ay akin naman silang aalalayan
Ang galak ko habang sila'y hinahayaang
Busugin ang kanilang mga sarili
Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas.
Pagkat dito ko sila nasisilayan
At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay.
Ni hindi ko na kailangang maglakbay
Patungo sa kung saan mang siyudad
Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan
Pagkat sa akin ay sapat na
Ang sundin ko ang bilin ni Tatay.
Malayo pa ang umagang
Kami’y maghahawak kamay.
Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin
Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap.
At naniniwala akong
Darating ang umagang iyon.
Maghihintay lamang ako
Habang ang kanyang pamana’y
Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC
tangan ng sinapupunan
pinuhunanan larangan.
matapos ang walong buwan
simula ng kabuwanan.
palaisipan sa duyan
ugoy ng katiwasayan
gabay ay katahimikan
tungo sa kapaligiran
bago pa man ang inunan
hiwatig ng panubigan
matibay pa sa sandigan
na mas meron sa kawalan
kakatwang halatang dala
ay may biyayang sagana
tila panday umapula
pusod ay pinagdugtong pa
nasan ang sagot sa bakit?
di problema kung paano?
ang tanong ay kung kailan?
kung hindi ako ay sino?
pagmumuni ng paluwal !
pataba na nang pataba !
lupa niyang tinubuan...
oras na ng pag-aani.
binhi nya na ipinunla
sumibol ng pagkasigla
katulad ng parirala
may aral sa balarila
kapwa merong pakinabang
hindi pa man humahakbang
ang hiwaga na may yabong
abot-kamay na ang Labong
Jan 13, 2022
Jan 13, 2022 at 2:20 PM UTC
Nang mabatid ang kinatatakutan
Galit bumalot sa maselang katauhan
Nais panghawakan inarugang puwesto
Dahil sa kagalakang naidulot nito
Kaya nang agawin ito sa tuwina
Binitiwan isang mapaminsalang sumpa
Mula sa lupain ng perpektong bulkan
Nagbadya ang galit sa kaloob-looban
Sa taon ng kabayo – tag-init, tagtuyo
Itinanim ang binhi ng panibugho
At sa muling pagyapak sa lupaing itinadhana
Iginawad sa tuwina ang halik ng sumpa
Para sa mga nais akong pabagsakin
Sila ay nararapat na aking singilin!
-11/13/2014
(Dumarao)
*My Cursed Poems Collection
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 10:18 PM UTC
ikaw at ako
pagsamahin mo
at ito'y makakabuo ng isang salitang tayo
oo tayo na inakala ko hanggang dulo
pero salamat,dahil sa puno palang
Ginising mo ako sa katotohanan
na ang dulong pinangarap ko'y
mag isang lang pala ako
dahil ang isang tayo ay meron palang kayo
oo kayo at hindi na tayo
salamat nakalaya ako sa isang tayo
na kailanma'y hindi nmn pla totoo
oo hindi totoo,dahil ito'y puno ng panloloko
puno, oo aun hitik na hitik ang mga bunga
bunga na mga salitang iyong sinambit
sumanga,yumabong na sa kalaunay nalanta
oo nalanta
pero hindi ko na pinangarap na isalba pa
dahil alam kong ikaw mismo ang lumason
sa masanga at mayabong na puno ng tayo
dahil mas gusto mo palaguin ang puno na meron kau..
pero salamat
dahil ang punong nilason mo
ay binigyan aq ng binhi
oo binhi,binhi ng pag-asa
panibagong buhay
panibagong ako na walang nang tayo
na ilalaan ko, para sa isang taong
kayang payabungin
ang binhi ng pag-ibig namin hanggang dulo..
Oct 11, 2019
Oct 11, 2019 at 9:30 AM UTC
Patay na an binhi nga akon gin tanom
Na uga an mga gudti nga dahon
Waray na sumaringsing an luyat nga sanga
Mamara na hin duro an tinatamnan nga tuna.
Waray na ka salbar han abono ngan tubig
Nadunot na an lawas nga inuuhaw ha dilig
Waray na paglaom nga bumuklad an biyuos
Nailiw an tuna nga ha iya mga gamut nakagapos
Waray na ak umutro tikang hadto
Gin sunog ko na gihapon an iba nga liso
Ngan pati an tanaman nga minangnuan
Naglarab dida ha butnga han kasirakan.
Bangin dire gud la ak maaram mag tanom
Bangin an gin hatag nga pag tagad kulang gihapon
Sinipat ko nala an adlaw, ngan ha langit humangad
Samtang an hinulid nga binhi, nag dudugo ha akon palad.
🌱
Jan 26, 2025
Jan 26, 2025 at 10:06 PM UTC
Sakaling ito na ang huli kong tula
Hahayaan na, mga luha'y tumila
Palalayain, namumugtong mata
Hanggang sa muli natin na pagkikita
Tuwing gabi'y nalulunod ang isipan
Mula sa karagatan ng kamalian
Kung mabubuting binhi ang tinamnan
Hindi na ganito, aking kapalaran
Mga lihim kong hindi pa nasasabi
Pansamantala munang isasantabi
Ang panahon na ang kusang maghahabi
Ako'y hindi na titiklop at tutupi
Kaytagal na ang puso'y mananahimik
Sa pag-usbong nalang ng araw papanhik
Bagamat patutunguhan ay matarik
Maghahanda na sa iyong pagbabalik
Sakali mang ito na ang huling tula
Huwag sanang lumungkot ang mata
Ulan ay hihintayin pa ring tumila
Para sa muli natin na pagkikita
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 3:37 AM UTC
8 Isang bangka ang sumadsad
Sa isla mga lalaki’y napadpad
9 Dalampasigan, kapatagan hinango
Kabundukan, kakahuyan tinungo
10 Ilang gabi’t araw silang nanatili
Nakapagtanim pa ng mga binhi
11 Saanmang bahagi ng isla pumaroon
Mukhang sila lang ang naroroon
12 Oh anong saya at galak
Nagtungga’t uminom pa ng alak
13 Dalawang ama at limang binatilyo
Sila lang marahil ang mga tao
14 Animo’y paraiso na nilang itinuring
Mga tulog nila’y mahihimbing.
-07/22/2012
*Gintong Lupa Series
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 10:03 PM UTC