Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sinanay" poems
Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.
0
Sep 12, 2015
Sep 12, 2015 at 2:08 AM UTC
Ang Anim na Bote ng Alak
Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.
Continue reading...
54
I. Dati, may isa akong matalik na kaibigan, Mabait s'ya at siguradong maasahan. Halos ng bagay aming napagkakasunduan. At alam kong ‘di n'ya ako iniiwan. II. Ngunit may kakaibang nangyari, Pinagpalit n'ya ako sa isang lalaki. Lalaking nagpatibok ng kanyang puso, Kaya’t ang sarili ko'y dinistansya ko. III. Nagkaroon ng lamat ang aming pagkakaibigan Madalas na kaming hindi nagpapansinan, At madalas na rin kaming hindi nagkakaintindihan. Anong nangyari sa amin? Anong nangyari sa'king kaibigan? IV. Siya'y masaya na sa kanyang kasintahan, Habang ako'y tuluyan na n'yang iniwanan. Nagpagpasyahan kong s'ya rin ay kalimutan, At sa listahan ng aking kaibigan siya'y aking inekisan. V. Sinanay ko ang aking sarili, Sinanay kong wala na s'ya sa buhay ko. Sinanay kong wala na s'ya sa sistema ko. Sinanay ko kasi alam kong mas makakabuti ito. VI. Maaaring kilala ko s'ya sa pangalan, Pero ibang-iba na ang kanyang katauhan. Kaya kayo, pumili kayo ng maaasahang kaibigan, 'Yung hindi kayo makakalimutan kailanman.
0
Jul 3, 2015
Jul 3, 2015 at 11:58 AM UTC
Ang Nakalimot na Kaibigan
Noong araw na sinabi mo saakin ang salitang “Gusto kita”, nayanig ako. Hindi ko alam pero nayanig ng sobrang tindi ang pagkatao ko. Hindi ko alam ang isasagot kasi nga diba natulala ako. Pakiramdam ko, lumutang ako sa langit. Yung tipong ayoko na umalis. Araw araw mo saakin pinaparamdam ang mga salitang binitawan mo. Gusto kita. Araw araw **** pinaparamdam ang kasiyahan saakin. Pero, bakit? bakit bigla ka nalang naglaho? Ewan ko ba kung may nagawa ako, pero feeling ko naman wala. Sinanay mo ako sa salitang “Gusto kita” pero bakit bigla ka nalang nawala? Hanggang isang araw, bumalik ka. Hindi ko alam pero bigla ko nalang ulit naramdaman ang pagyanig nang sa wakas, sinabi mo ulit. Naisip ko na panahon na siguro para umamin kaya sinabi ko ang mga salitang “mahal kita”. Sinabi mo ulit ang mga salitang “Gusto kita” pero hindi lang pala yun ang gusto mo sabihin. Sa ating pag uusap biglang umulan ng sobrang lakas. Aalis na sana ako ngunit bigla mo akong hinigit at sin among “Kakausapin muna kita”. Ngumiti ako dahil alam kong ang sasabihin nya lang naman saakin ay ang mga salitang “Gusto kita” pero mali. Sa pagbuhos ng ulan naramdaman ko ang lamig. Naramdaman ko ang lamig ngunit mas naramdaman ko ang muling pagyanig. Akala ko sasabihin nya ang salitang “gusto kita” o kaya sa wakas ay masasabi nya na ang “mahal din kita” pero hindi. Niyanig mo ako muli. Niyanig mo ako sa ilalim ng ulan dahil sa anim na salita na sinabi mo. “Ginusto lang kita pero hindi kita minahal”.
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 2:58 AM UTC
Gusto Kita
Noong araw na sinabi mo saakin ang salitang “Gusto kita”, nayanig ako. Hindi ko alam pero nayanig ng sobrang tindi ang pagkatao ko. Hindi ko alam ang isasagot kasi nga diba natulala ako. Pakiramdam ko, lumutang ako sa langit. Yung tipong ayoko na umalis. Araw araw mo saakin pinaparamdam ang mga salitang binitawan mo. Gusto kita. Araw araw **** pinaparamdam ang kasiyahan saakin. Pero, bakit? bakit bigla ka nalang naglaho? Ewan ko ba kung may nagawa ako, pero feeling ko naman wala. Sinanay mo ako sa salitang “Gusto kita” pero bakit bigla ka nalang nawala? Hanggang isang araw, bumalik ka. Hindi ko alam pero bigla ko nalang ulit naramdaman ang pagyanig nang sa wakas, sinabi mo ulit. Naisip ko na panahon na siguro para umamin kaya sinabi ko ang mga salitang “mahal kita”. Sinabi mo ulit ang mga salitang “Gusto kita” pero hindi lang pala yun ang gusto mo sabihin. Sa ating pag uusap biglang umulan ng sobrang lakas. Aalis na sana ako ngunit bigla mo akong hinigit at sin among “Kakausapin muna kita”. Ngumiti ako dahil alam kong ang sasabihin nya lang naman saakin ay ang mga salitang “Gusto kita” pero mali. Sa pagbuhos ng ulan naramdaman ko ang lamig. Naramdaman ko ang lamig ngunit mas naramdaman ko ang muling pagyanig. Akala ko sasabihin nya ang salitang “gusto kita” o kaya sa wakas ay masasabi nya na ang “mahal din kita” pero hindi. Niyanig mo ako muli. Niyanig mo ako sa ilalim ng ulan dahil sa anim na salita na sinabi mo. “Ginusto lang kita pero hindi kita minahal”.
Continue reading...
6
"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 11:34 AM UTC
Nagbago Ka Na
Pinaiyak, hindi napaiyak Sinaktan, hindi nasaktan Pinaasa, hindi napaasa Naiwan? Baka iniwan Hindi maaring sabihing napaasa mo kung Ni minsan hindi mo ginustong saluhin Hindi tamang sabihin na naiwan mo siya Dahil hindi niya ginusto sumama sa landas na alam **** ayaw niya Hindi katanggap tanggap ang sabihin **** "pasensya at nasaktan kita" habang wala siya sa isip mo nung mga panahong nagsasaya ka sa mga bagay na ika-lulungkot niya Hindi tama Mali May pagkakaiba sa dalawa Hindi ito isang aksidente Sinadya mo, ginusto mo Ngayon Sinanay niya ang sarili na wala ka Pinili niyang maging masaya ng hindi ka kasama Ngunit wala kang magawa, hindi mo sinasadya, diba?
0
Dec 7, 2016
Dec 7, 2016 at 6:28 AM UTC
PINA
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
0
Jul 18, 2015
Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC
Pangalawang Pagkakataon
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
Continue reading...
75
Lasapin ang bunga ng paghihirap Puso, isip at kaluluwa lang naman Ang iyong nilaan para ikaw ay bigyan ng kaunting sahuran. Kung minsan, napapagod Ay, madalas nga palang pagod Ang katawan man ay bumabagsak Gagaling ka rin at Itutuloy ang paghihirap Sabi ko noong bata pa ako "Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko. Pagka't gusto kong pagalingin ang bawat maysakit na tao." Hanggang sa nagpagtanto **** Habang lumalaki Ni hindi naman pagiging doktor ang gusto mo paglaki Ako ay sinanay upang maging alipin Upang siyudad ng sikat na Politiko ay yumaman sa aming kamay Ngunit salapi'y nadudulas sa aking palad Nalilipad-lipad at napunta sa "tagapaglingkod ninyong totoo, kami ay kasangga ninyo." Sabi nga ng ilan ay Buhay ay sadyang gulong ng palad Hindi ako naniniwala dahil, ikaw mismo na nabubuhay ang siya lamang makapagsasabi at makapagdidikta ng iyong kapalaran Nasa iyong kamay ang kasagutan Kaya pakilusin na ang mga paa Buksan ang iyong mga mata Pakinggan ng iyong mga tenga ang bawat hinaing Ito ay magbabago rin kung bawat katawan ay kikilos sabay-sabay muling galawin Tayo ang sagot sa hirap na dinaranas Tayo rin mismo ang makapagbabago Ng kung ano mang ang nakasanayan Ng kung ano mang gawaing katakwil-takwil Tayo lamang Tayo lamang ang pagbabago.
0
Mar 17, 2016
Mar 17, 2016 at 5:19 AM UTC
"Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko"
#120615 Ba't naantig ang puso? **Sa ngiti **** walang pasubali.** Ba't pagsilip ang tugon? Bagamat palpak itong pag-ibig, Maling panimpla ng pag-ibig! *Sana'y maplantsa ko ang nakakunot **** noo,* Sana'y masalo ko ang ngiting sa iba ang tapon, *Sana'y mahawakan ko ang puso **** moog,* Sana, sana, bagkus ito'y nakatikom. Minsan, sana'y hindi nalang nagtapo, Minsan, sana'y hindi nalang nagpaubaya, Minsan, sana'y kinitil ang tibok. Ako'y haliging hinampas mo ng maso, Konkretong biniak-biak, Ilaw na pinatay-sindi't naging pundido. Ako'y halamang binunot, Telang pinunit at sinunog, **Papel na ginupit-gupit -- ** Ang saya'y naging sanay Hanggang maging sayang.
0
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:33 AM UTC
Sayang Sinanay at Sinayang
Sa ngalang makahiya ay nawawari Palaging nag-iisa at nangingimi Daho'y tumitikom kapag nasasagi Kahiman sa patak ng ulan sa gabi ay tila may alerhiya't pangangati Di nababatid kung mayro'ng ipagsabi Dalawin ng hangi'y siya rin magtimpi Sinanay na pumipinid ang sarili Kaya lubhang masukal maiintindi Nakikitang walang pahayag 't lunggati Sa banayad na sanggi'y humahapdi Ang buong tangkay ay parang nababali Sinadya na labis ang sanggalang dagli Sapagkat takot na mahipo parati At sa kinabukasa'y bubuka muli Matampuhing halamang namamalagi Sa diwa'y natigalgal nang kumukubli Anong alamat 't pinanggalingang uri Bakit ang iba ay ayaw kumandili Sa lalang ng D'yos nasasaktan sa anggi Lapain man ng pantas ang mga bahagi Ay di matalos kung bakit tumutupi Ang kaganapan ng agham 'y lumalapi Sa pagkagulumihanan ng pagsuri Guwang sa bahay ng dunong nanatili Yaon taglay na mga tinik ay mumunti Madalas nagagambala't inaapi Ng mapangahas na palad at daliri Dahil sa tingi'y manunusok ang gawi Tinuring kapintasa'y ikinamuhi Kung hahawaka'y nangungulubot dali Umuurong ang awra kahit tanghali Duwag sa damdamin - puro atubili Nagbabantulot ang kilos at ugali Balasik na katangia'y itinanggi
0
Jan 31, 2020
Jan 31, 2020 at 6:24 PM UTC
Makahiyang pag-ibig
kaunting tukso; ungot agad, sabay nguso. hirap magpalaki ng bata, kung sinanay sa ginhawa.
0
Sep 13, 2017
Sep 13, 2017 at 7:11 AM UTC
alboroto