"paslit" poems - Hello Poetry

“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.

0

Nov 15, 2017

Nov 15, 2017 at 10:19 PM UTC

makabagongmakata69

****

“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.

8

#112615 Sa kwadradong hawla Doon nagsipagtirapa ang bawat paslit Sila'y mistulang sabik sa yakap ng Ina, Pagkat kalinga'y hindi maupos-upos na kandila. Minsan sila'y naging malaya, Si Inay nga pala, siyang nagpaubaya Tila martir ang minsang naging paslit, Pag-asa nila'y sa alikabok na sinisipa. Bagkus ang Inang siyang nagsaplot sa kanila, Nilisan at hinayaang maibigkis, walang kasarinlan. At doon sa iisang hawla'y magtatagpo muli, Sa bentelasyon, sila'y may kakaunting sandali. Tunay ngang ang paslit ay magiging Ina rin, Oras niya ngayong kabiyak sa salamin. Iniwang Ina'y may ikalawang henerasyon, Sa kanila nama'y may namutawing leksyon.

0

Nov 26, 2015

Nov 26, 2015 at 1:44 AM UTC

psalmiseta

Inakay

#112615 Sa kwadradong hawla Doon nagsipagtirapa ang bawat paslit Sila'y mistulang sabik sa yakap ng Ina, Pagkat kalinga'y hindi maupos-upos na kandila. Minsan sila'y naging malaya, Si Inay nga pala, siyang nagpaubaya Tila martir ang minsang naging paslit, Pag-asa nila'y sa alikabok na sinisipa. Bagkus ang Inang siyang nagsaplot sa kanila, Nilisan at hinayaang maibigkis, walang kasarinlan. At doon sa iisang hawla'y magtatagpo muli, Sa bentelasyon, sila'y may kakaunting sandali. Tunay ngang ang paslit ay magiging Ina rin, Oras niya ngayong kabiyak sa salamin. Iniwang Ina'y may ikalawang henerasyon, Sa kanila nama'y may namutawing leksyon.

17

Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.

0

Sep 17, 2013

Sep 17, 2013 at 1:34 PM UTC

jose-remillan

Katawan

Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.

19

Anong silbi ng luha? Kung papatak lang ito gaya ng ulan, At gaya ng baha'y pagtatampisawan. May iilang paslit sa Kalye ni Juan, Nagbabangka-bangkaan Paglaki nila'y dal'wa ang sinasagwanan. Doon sa iskinitang panay basura ang laman, Bisita nila'y araw-araw na kagutuman. Iwinawagayway ang sarili, Bentahan pala'y kanilang pagkakakilanlan. Minsa'y nasaglit ako sa tindahan Nang may matiyagang nakipag-usigan Banta niya'y bubuwagin ang buhay Ang latay ng bukas ay aangkinin nang ngayon Titila rin daw ang buhos ng ulan, Pang-lamang tiyan lang daw, Bagkus dahas ang kikitil sa kasaganaan. Ganoon na nga, May mga nauudlot na kinabukasan Pati istoryang panay nagtititigan. Ngayon kasi'y Pakalat-kalat na lang, Iba na pati takbo ng isip, Nakikilimos na lang Baka may singkong duling man lang.

0

Aug 11, 2015

Aug 11, 2015 at 4:52 PM UTC

psalmiseta

Lansangan

Anong silbi ng luha? Kung papatak lang ito gaya ng ulan, At gaya ng baha'y pagtatampisawan. May iilang paslit sa Kalye ni Juan, Nagbabangka-bangkaan Paglaki nila'y dal'wa ang sinasagwanan. Doon sa iskinitang panay basura ang laman, Bisita nila'y araw-araw na kagutuman. Iwinawagayway ang sarili, Bentahan pala'y kanilang pagkakakilanlan. Minsa'y nasaglit ako sa tindahan Nang may matiyagang nakipag-usigan Banta niya'y bubuwagin ang buhay Ang latay ng bukas ay aangkinin nang ngayon Titila rin daw ang buhos ng ulan, Pang-lamang tiyan lang daw, Bagkus dahas ang kikitil sa kasaganaan. Ganoon na nga, May mga nauudlot na kinabukasan Pati istoryang panay nagtititigan. Ngayon kasi'y Pakalat-kalat na lang, Iba na pati takbo ng isip, Nakikilimos na lang Baka may singkong duling man lang.

25

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

0

Feb 14, 2020

Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako X

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

58

Paulit-ulit Papalit-palit Palipat-lipat Ang usap-usapan Sa bahay-bahayan Ng mga tau-tauhan Sa mga bara-barangay Ng kung anu-anong May biglang nagsunug-sunugan. SUNOG!!! SUNOG!!! Kunwa-kunwarian Ng mga paslit-paslitan Na naglalaro ng bahay-bahayan Sa mga bara-barangay. Hay naku naman....😅

0

Jun 21, 2020

Jun 21, 2020 at 3:51 AM UTC

Chitlumibao

Ano daw???

Paulit-ulit Papalit-palit Palipat-lipat Ang usap-usapan Sa bahay-bahayan Ng mga tau-tauhan Sa mga bara-barangay Ng kung anu-anong May biglang nagsunug-sunugan. SUNOG!!! SUNOG!!! Kunwa-kunwarian Ng mga paslit-paslitan Na naglalaro ng bahay-bahayan Sa mga bara-barangay. Hay naku naman....😅

15

May yosi at may asap Blankong tingin at sipat Salamin na pang loko Kulang sa balbas pa no. Nag aaral ka pa ba ang tinanong niya sa Isang batang maliit Oo po, sagot ng paslit Parang karaniwan lang Kung hindi natuluyan ________ Cigarettes and clouds Blank stares on looking A fake mirror and guise Given away by a lack of ****** hair. "Do you still study" He asked The small boy "Yeah", said the young one. As if it were normal Should he say no.

0

Feb 4, 2014

Feb 4, 2014 at 8:47 AM UTC

notsosuperman

Yosi at Asap (cigarettes and clouds)

May yosi at may asap Blankong tingin at sipat Salamin na pang loko Kulang sa balbas pa no. Nag aaral ka pa ba ang tinanong niya sa Isang batang maliit Oo po, sagot ng paslit Parang karaniwan lang Kung hindi natuluyan ________ Cigarettes and clouds Blank stares on looking A fake mirror and guise Given away by a lack of ****** hair. "Do you still study" He asked The small boy "Yeah", said the young one. As if it were normal Should he say no.

21

Ba't tila ang hanap ay ikaw? N a p a p a - lingon Wala namang lilingunin Nang d u m a t i n g Ayaw namang pakinggan. Bawat silakbo hindi naman t u m a t a k b o May lihim nga bang pagtingin? Pagkat puso'y T U L I R O Ulila pala Paslit, tila wala pa rin palang silbi

0

Nov 30, 2014

Nov 30, 2014 at 11:31 AM UTC

psalmiseta

Tuliro

Ba't tila ang hanap ay ikaw? N a p a p a - lingon Wala namang lilingunin Nang d u m a t i n g Ayaw namang pakinggan. Bawat silakbo hindi naman t u m a t a k b o May lihim nga bang pagtingin? Pagkat puso'y T U L I R O Ulila pala Paslit, tila wala pa rin palang silbi

11

Hihilingin ko pa rin sa'yo Na yakapin mo ako pagtila Ng ulan. At muli akong aasa Na ang bahaghari ay tangan Mo pa rin sa'yong kamay, gaya Ng krayolang hawak ng paslit, Hulugway at sarikulay sa panahon Ng pag-ibig at pamamaalam. Hihilingin ko pa rin sa'yo Ang unang halik ng katiyakan, Sanlaksang pagluluksa man Ang ika'y pumainlanlang, aangkinin Ko pa rin ang mga tala. At muli ay aawitan kita ng kundiman, Kung hindi man ay iduduyan sa Kalawakan, kung paanong sa Pangako ay naging tapat, kung bakit Ikaw ang lahat, kung bakit ikaw ay Sapat.

0

May 19, 2017

May 19, 2017 at 11:15 AM UTC

jose-remillan

Pagsalo sa Tala

Hihilingin ko pa rin sa'yo Na yakapin mo ako pagtila Ng ulan. At muli akong aasa Na ang bahaghari ay tangan Mo pa rin sa'yong kamay, gaya Ng krayolang hawak ng paslit, Hulugway at sarikulay sa panahon Ng pag-ibig at pamamaalam. Hihilingin ko pa rin sa'yo Ang unang halik ng katiyakan, Sanlaksang pagluluksa man Ang ika'y pumainlanlang, aangkinin Ko pa rin ang mga tala. At muli ay aawitan kita ng kundiman, Kung hindi man ay iduduyan sa Kalawakan, kung paanong sa Pangako ay naging tapat, kung bakit Ikaw ang lahat, kung bakit ikaw ay Sapat.

19

Matalinhaga ang kahapon, ang nagdaang panahon: kapeng mainit na pinalalamig, hinihipan pero di malag-ok, nakakapaso sa lalamunan Tila alon sa dalampasigan itinataboy ng pampang ngunit bumabalik ang mga ala-alang pilit itinatapon, kinakalimutan. Mga tagpong akala’y isang dipa lamang tila ang pagitan ng lupa at kalangitan ngunit nang tatawirin na’y bangin pala ang kailaliman walang tulay na magdugsong sa sanlibong katanungan sa mga gumuhong moog at nadurog na diyos-diyosan. Sa sulok ng balintataw isang paslit ang natanaw tumatakbo’t humahabol, sumisigaw tinatawag niyang “Tatay!” iyong nakalagak, isang bangkay sa kabaong na ipapasok, ihihimlay sa nitsong pintado ng puting lantay - labi ng aking amang hinagilap na suhay Sa lamay ng patay, ang kapeng barako ay buhay bumubukal, walang humpay maalab ang pakikiramay, sawsawan ng tinapay Sa lamay ng patay nagsisikip man ang dibdib magkunwari’y kailangan nagdurugo man ang puso lakas-loob ang kaanyuan Habang umaagos ang litanya sa labì ng punong magdarasal pumapatak ang ulan ng luha walang puknat ang “Bakit?”, nag-uusisa Hindi napapahid ng panyong pinipiga ang hapdi ng sugat sa naulilang diwa lalo’t ang bayaning inakala ay pasang-krus pala ng inang dinakila Matalinhaga sadya ang kahapong nagdaan, pelikulang kulay sepya, kumupas na sa kalumaan: Lumamig na ang inuming sa burol ay itinungga Tahimik na silang nagtungayaw ng sumbat at sumpa Sa malayo’y kumakaway ang palaspas ng payapa Nagpahinga na rin ang ilaw na sa aki’y nagkalinga Sumisilip sa alapaap ang impit na sinag Naglalaho na ang mga bituin sa liwanag ng unti-unting pagsabog ng araw na papasikat At sa pagbangon, bagong umaga’y may pahayag Gigisingin akong lubos, tila tunog ng gong ng bagong-luto **** pagsalubong Isang lag-ok muli, aasa, susulong kung saan man hahantong . . .

0

Nov 16, 2017

Nov 16, 2017 at 9:43 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako IV

Matalinhaga ang kahapon, ang nagdaang panahon: kapeng mainit na pinalalamig, hinihipan pero di malag-ok, nakakapaso sa lalamunan Tila alon sa dalampasigan itinataboy ng pampang ngunit bumabalik ang mga ala-alang pilit itinatapon, kinakalimutan. Mga tagpong akala’y isang dipa lamang tila ang pagitan ng lupa at kalangitan ngunit nang tatawirin na’y bangin pala ang kailaliman walang tulay na magdugsong sa sanlibong katanungan sa mga gumuhong moog at nadurog na diyos-diyosan. Sa sulok ng balintataw isang paslit ang natanaw tumatakbo’t humahabol, sumisigaw tinatawag niyang “Tatay!” iyong nakalagak, isang bangkay sa kabaong na ipapasok, ihihimlay sa nitsong pintado ng puting lantay - labi ng aking amang hinagilap na suhay Sa lamay ng patay, ang kapeng barako ay buhay bumubukal, walang humpay maalab ang pakikiramay, sawsawan ng tinapay Sa lamay ng patay nagsisikip man ang dibdib magkunwari’y kailangan nagdurugo man ang puso lakas-loob ang kaanyuan Habang umaagos ang litanya sa labì ng punong magdarasal pumapatak ang ulan ng luha walang puknat ang “Bakit?”, nag-uusisa Hindi napapahid ng panyong pinipiga ang hapdi ng sugat sa naulilang diwa lalo’t ang bayaning inakala ay pasang-krus pala ng inang dinakila Matalinhaga sadya ang kahapong nagdaan, pelikulang kulay sepya, kumupas na sa kalumaan: Lumamig na ang inuming sa burol ay itinungga Tahimik na silang nagtungayaw ng sumbat at sumpa Sa malayo’y kumakaway ang palaspas ng payapa Nagpahinga na rin ang ilaw na sa aki’y nagkalinga Sumisilip sa alapaap ang impit na sinag Naglalaho na ang mga bituin sa liwanag ng unti-unting pagsabog ng araw na papasikat At sa pagbangon, bagong umaga’y may pahayag Gigisingin akong lubos, tila tunog ng gong ng bagong-luto **** pagsalubong Isang lag-ok muli, aasa, susulong kung saan man hahantong . . .

57

Ako'y kakatok sa pintuan ng Diyos Dala-dala ang mga kasalanang inipon Sa paglalakad Tangan-tangan ang pagsisisi At labis na pangamba Na baka sa bakod pa lamang ng hardin Ay tanaw ko nang sarado ang Pintuan ng Maykapal Ako'y tatangis na parang paslit Sa mga panahong alam kong gawin ang tama Pero ipinilit na mali Ako'y nagsusumamong pakinggan Ang mga panalangin para sa kamag-anak Gabayan sana ang minamahal na nahihimbing Naghihikahos kong ipinagdarasal Ang aking kaluluwa Kasama ng bawat putik at sangsang na nakadikit Bawat pintas at kahambugan Ako sana'y pagbuksan muli ng pinto O Diyos na makapangyarihan

0

Jun 25, 2020

Jun 25, 2020 at 7:39 AM UTC

Elbrus010

Munting Samba

Ako'y kakatok sa pintuan ng Diyos Dala-dala ang mga kasalanang inipon Sa paglalakad Tangan-tangan ang pagsisisi At labis na pangamba Na baka sa bakod pa lamang ng hardin Ay tanaw ko nang sarado ang Pintuan ng Maykapal Ako'y tatangis na parang paslit Sa mga panahong alam kong gawin ang tama Pero ipinilit na mali Ako'y nagsusumamong pakinggan Ang mga panalangin para sa kamag-anak Gabayan sana ang minamahal na nahihimbing Naghihikahos kong ipinagdarasal Ang aking kaluluwa Kasama ng bawat putik at sangsang na nakadikit Bawat pintas at kahambugan Ako sana'y pagbuksan muli ng pinto O Diyos na makapangyarihan

20

Mahal, miss na kita Marinig ko lamang ang iyong tinig Kaba sa aking dibdib ay di maalis Ngunit sa madalas nating mag-kausap Kaba'y napalitan ng saya at kilig Hindi alintana ang takbo ng oras Basta't masaya tayong nag-uusap Malamyos **** mga tinig Na tila nakakapang-akit sa pandinig Ang mga tawa **** nakakahawa At ngiti sa iyong mga labi, na kay sarap hagkan Sa bawat salitang iyong binibitawan Na parang kay sarap pakinggan Animo isang ibong umaawit sa kakahuyan Madalas na pambubully ang iyong nakatutuwaan Ngunit ako na ma'y nasisiyahan Kapag ikaw nama'y ginantihan Madalas ika'y napipikon Kaya't ninanais pang ika'y asarin Hanggang sa tuluyan ka nang magtampo Kaya ika'y aking susuyuin upang ang tampo'y maalis at tayo'y muling magbabati Na animo mga batang paslit Ngayon ika'y tila nagbago na Buhat nang ika'y saktan nya Mga ngiti at tawa mo'y unti-unting nawawala Bagkus napalitan ito ng lungkot at sakit na dulot niya Mahal, hayaan **** ika'y aking aliwin Upang ang kalungkutan mo'y mawaglit Mga ngiti sa iyong labi ay muling bumalik At mga tawa **** nakaka-miss Mahal, kung sana'y ako na lang at 'di siya Hindi ka kailan ma'y luluha Ako na lang sana at hindi siya.

0

May 17, 2018

May 17, 2018 at 7:10 AM UTC

itsme-alona

Ako na lang Sana

Mahal, miss na kita Marinig ko lamang ang iyong tinig Kaba sa aking dibdib ay di maalis Ngunit sa madalas nating mag-kausap Kaba'y napalitan ng saya at kilig Hindi alintana ang takbo ng oras Basta't masaya tayong nag-uusap Malamyos **** mga tinig Na tila nakakapang-akit sa pandinig Ang mga tawa **** nakakahawa At ngiti sa iyong mga labi, na kay sarap hagkan Sa bawat salitang iyong binibitawan Na parang kay sarap pakinggan Animo isang ibong umaawit sa kakahuyan Madalas na pambubully ang iyong nakatutuwaan Ngunit ako na ma'y nasisiyahan Kapag ikaw nama'y ginantihan Madalas ika'y napipikon Kaya't ninanais pang ika'y asarin Hanggang sa tuluyan ka nang magtampo Kaya ika'y aking susuyuin upang ang tampo'y maalis at tayo'y muling magbabati Na animo mga batang paslit Ngayon ika'y tila nagbago na Buhat nang ika'y saktan nya Mga ngiti at tawa mo'y unti-unting nawawala Bagkus napalitan ito ng lungkot at sakit na dulot niya Mahal, hayaan **** ika'y aking aliwin Upang ang kalungkutan mo'y mawaglit Mga ngiti sa iyong labi ay muling bumalik At mga tawa **** nakaka-miss Mahal, kung sana'y ako na lang at 'di siya Hindi ka kailan ma'y luluha Ako na lang sana at hindi siya.

34

Gabing mahangin at malamig Kasama ay mga huni ng kuliglig Habang naka tingala sa langit Ikaw ang nasa isip Pano kung ikaw nga? Pano kung hinde? Pano kung masaktan? Pano kung male? Ang daming katanungan Parang paslit sa ka kulitan Pero ano ngaba ang patutunguhan Kung hindi ko susubukan Alam ko naman ang kalalabasan Istoryang alam ko ang kahihinatnan Istoryang naka ukit na bago ko pa Isulat at pag isipan Sadyang kay layo ng pagitan Parang lupa at kalangitan Ninanais na makamtan Sadya nga bang suntok sa buwan.

0

Jan 10, 2019

Jan 10, 2019 at 6:26 AM UTC

Pridymouse

Suntok sa buwan

Gabing mahangin at malamig Kasama ay mga huni ng kuliglig Habang naka tingala sa langit Ikaw ang nasa isip Pano kung ikaw nga? Pano kung hinde? Pano kung masaktan? Pano kung male? Ang daming katanungan Parang paslit sa ka kulitan Pero ano ngaba ang patutunguhan Kung hindi ko susubukan Alam ko naman ang kalalabasan Istoryang alam ko ang kahihinatnan Istoryang naka ukit na bago ko pa Isulat at pag isipan Sadyang kay layo ng pagitan Parang lupa at kalangitan Ninanais na makamtan Sadya nga bang suntok sa buwan.

20