"papaanong" poems - Hello Poetry

Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015

0

Oct 26, 2015

Oct 26, 2015 at 10:35 AM UTC

proseandroses

.,.

Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015

73

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

0

Jun 8, 2021

Jun 8, 2021 at 10:36 PM UTC

psalmiseta

TIWALAg (Departure)

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

36

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC

psalmiseta

The Space Between Us

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

67

Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!

0

Aug 10, 2021

Aug 10, 2021 at 10:39 PM UTC

psalmiseta

Istatwa

Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!

39

Nakalimot ako Kung paanong magsulat Ng isang akdang pampanitikan Hindi ko na muli alam kung papaanong Sisimulan o tatapusin o hahabiin Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita Nakalimot ako Naubusan ako ng tinta dahil Nagmahal yata ng iba Wala na akong papel sa buhay mo O sa ibang taong Taon-taon na lamang sa simula ng taon Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol Nakalimot ako Sa nagdaang taon Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon Nanatili roon ng mahabang panahon Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron Paano? Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga Kasi diba? Hindi naman tayo magkakilala Nakalimot ako kung sino ka Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.

0

Dec 31, 2016

Dec 31, 2016 at 11:19 AM UTC

AndieBonifacio

(M)Alala

Nakalimot ako Kung paanong magsulat Ng isang akdang pampanitikan Hindi ko na muli alam kung papaanong Sisimulan o tatapusin o hahabiin Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita Nakalimot ako Naubusan ako ng tinta dahil Nagmahal yata ng iba Wala na akong papel sa buhay mo O sa ibang taong Taon-taon na lamang sa simula ng taon Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol Nakalimot ako Sa nagdaang taon Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon Nanatili roon ng mahabang panahon Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron Paano? Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga Kasi diba? Hindi naman tayo magkakilala Nakalimot ako kung sino ka Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.

26