"nakarating" poems - Hello Poetry

Pilit kong pinupunan, Pilit kong nilalabanan, Ang kalungkutan Sa mga panahong Ako'y nasasaktan Bakit nga ba tayo Nakarating sa ganito Hindi ko rin ginusto Na mawala ka, Sa piling at aking puso Ngunit ngayon ay bibitaw na Sa aking kahibangang Tayo'y iisa at masaya Dahil sa una pa lang Aaminin ko ako lang ang umaasa

0

Sep 30, 2018

Sep 30, 2018 at 11:32 AM UTC

Ms_Gatsby

Paalam

Pilit kong pinupunan, Pilit kong nilalabanan, Ang kalungkutan Sa mga panahong Ako'y nasasaktan Bakit nga ba tayo Nakarating sa ganito Hindi ko rin ginusto Na mawala ka, Sa piling at aking puso Ngunit ngayon ay bibitaw na Sa aking kahibangang Tayo'y iisa at masaya Dahil sa una pa lang Aaminin ko ako lang ang umaasa

15

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

0

May 17, 2015

May 17, 2015 at 2:23 AM UTC

marge-redelicia

ako'y nakauwi na.

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

122

Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?

0

Mar 23, 2016

Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC

Weirdygurl

Pag-ibig na kaya?

Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?

36

Dalhin mo ako sa lugar na alam natin Alam ko naman na ikaw ay tapat at totoo Magkano ba ang pagsang-ayon mo sa akin? Kahit kulang ang sukli, babayaran ng buo Hindi pansin ang pag-andar at oras sa biyahe Sanay naman ako na sumakay at umabante Ang balat ay basa sa pawis at masarap na init Sa ingay galing sa iyo, katahimikan ay napunit Tulad ng mabagal na pagpunit sa daanang masikip Makakaraos rin sa huli, walang lugar ang inip At sa sukdulan, parehos na pagod, hinga ng malalim Sabay tayo nakarating, sa liwanag at dilim

0

Oct 7, 2020

Oct 7, 2020 at 2:21 PM UTC

redaviel

Jeepney Passenger/Pasahero sa Jeepney

Dalhin mo ako sa lugar na alam natin Alam ko naman na ikaw ay tapat at totoo Magkano ba ang pagsang-ayon mo sa akin? Kahit kulang ang sukli, babayaran ng buo Hindi pansin ang pag-andar at oras sa biyahe Sanay naman ako na sumakay at umabante Ang balat ay basa sa pawis at masarap na init Sa ingay galing sa iyo, katahimikan ay napunit Tulad ng mabagal na pagpunit sa daanang masikip Makakaraos rin sa huli, walang lugar ang inip At sa sukdulan, parehos na pagod, hinga ng malalim Sabay tayo nakarating, sa liwanag at dilim

12

Naghintay Umasa Ang isip kinukumbinsi "Siguradong may darating pa, Sige, maghintay ka" Hanggang sa Ilang oras na ang lumipas Napagod At gumive-up Kaya ayun, naghanap na ng iba Yung hindi niya gusto Pero pwede na Nakarating din naman Kaso lang napagalitan Sermon ang inagahan Paano late na naman May taxi pero may sakay May taxi pero ayaw magsakay Kaya nauwi sa jeep Di man gusto Nandyan naman para sa'yo Di sa lahat ng pagkakataon ang gusto mo ay available para sa'yo At di sa lahat ng pagkakataon dapat maghintay ng todo

0

Dec 4, 2015

Dec 4, 2015 at 6:12 AM UTC

carlyn-tolentino

sige, maghintay ka

Naghintay Umasa Ang isip kinukumbinsi "Siguradong may darating pa, Sige, maghintay ka" Hanggang sa Ilang oras na ang lumipas Napagod At gumive-up Kaya ayun, naghanap na ng iba Yung hindi niya gusto Pero pwede na Nakarating din naman Kaso lang napagalitan Sermon ang inagahan Paano late na naman May taxi pero may sakay May taxi pero ayaw magsakay Kaya nauwi sa jeep Di man gusto Nandyan naman para sa'yo Di sa lahat ng pagkakataon ang gusto mo ay available para sa'yo At di sa lahat ng pagkakataon dapat maghintay ng todo

25

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 7:08 AM UTC

macsyjaay

Kawalan

Ako'y humakbang, bitbit ang damdaming puno ng kalituhan Nilakbay ko ito kasama ng aking mga paang nabibigatan Binibilang kung ilang tao ang nadaratnan Kagaya ko rin kaya sila? Mahirap tumakas sa mga bagay na pilit na humahabol sa'yo Mahirap maghanap sa mga bagay na nakatago Hindi ko nga alam kung ano na tong ginagawa ko Tatakas ba ako? O mananatili sa di mawaring yugto. Tumahak uli ang aking mga paa Rinig ang bawat tunog na likha Ngunit hindi ito tulad ng dati Hindi ko na kabisado ang mga tandaan Tinatapakan ko na rin ang mga nadaraanang linya sa daan Oo, hindi ito tulad ng dati Pero eto na, nandito na ako Sa wakas nakarating na rin ako Humanap ako ng angkop na puwesto Ako'y umupo at minasdan ang paligid na gulong-gulo Hinanap ko ang bakas sa mga silid Ikaw pa rin ang naiisip Litong-litong-lito na ako. Pilit kong tinatakasan ang gulo Pumunta ako sa ibang lugar, nag ibayo Ngunit isang malaking kamalian pala ang lahat Hindi ko pala to matatakasan sa simpleng pag ibayo lamang Dahil ito'y kasama ko Kasama ko ang aking tinatakasan Ang sarili ko Dahil ika'y nakatira pa rin sa aking puso At ngayon ako'y nasa kawalan, pilit pa ring kinakalimutan ang nakaraan

30

Ikaw ba'y naka-usad na? Baka kasing bilis mo ang usad ng trapiko sa EDSA, Nakarating ka na ba sa'yong destinasyon? Baka nantili ka lang sa'yong kahapon? ...

0

May 1, 2017

May 1, 2017 at 2:38 PM UTC

taltoy

Saan na nga ba?

Ikaw ba'y naka-usad na? Baka kasing bilis mo ang usad ng trapiko sa EDSA, Nakarating ka na ba sa'yong destinasyon? Baka nantili ka lang sa'yong kahapon? ...

5

Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.

0

Jan 16, 2020

Jan 16, 2020 at 1:04 AM UTC

kahel

Walang Pamagat

Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.

45

apat na letra lang yan pero bakit parang ang daming kahulugan.. napakaraming nais iparating ngunit pilit na ikinubli sa apat na letra kumakawala, pumipiglas ang mga patalim nitong may taglay na lason na maaaring magdikta ng libong sakit at pasensya ka na, hindi ata nakarating ng maayos sa aking pang-unawa ang nais **** sabihin "bakit ka ganyan, mahal?" "ewan" "may problema ba tayo?" "ewan" "mahal mo pa ba ko?" "ewan" pero mas masakit palang marinig na ewan din ang sagot mo sa tanong na bakit. bakit mo ko patuloy na sinasaktan? sige, wag mo nang sagutin. nagsasawa na ko sa mga ewan mo ngunit, putangina, hindi sa iyo. nagsasawa na ko sa sakit na ibinibigay mo, hindi naman ito ang ipinangako mo pero ewan... siguro nga'y mahal na mahal lang kita kaya't sa lahat ng ewan na binanggit mo isa lang ang alam kong sigurado... hindi ko alam kung paanong magsisimula muli, ewan.. bahala na'ng pusong sawi sa pagbuo ng mga piraso nitong dinurog ng lapastangang pag-ibig na alam mo.

0

Apr 30, 2019

Apr 30, 2019 at 10:49 AM UTC

ciel_bleu

Ewan

apat na letra lang yan pero bakit parang ang daming kahulugan.. napakaraming nais iparating ngunit pilit na ikinubli sa apat na letra kumakawala, pumipiglas ang mga patalim nitong may taglay na lason na maaaring magdikta ng libong sakit at pasensya ka na, hindi ata nakarating ng maayos sa aking pang-unawa ang nais **** sabihin "bakit ka ganyan, mahal?" "ewan" "may problema ba tayo?" "ewan" "mahal mo pa ba ko?" "ewan" pero mas masakit palang marinig na ewan din ang sagot mo sa tanong na bakit. bakit mo ko patuloy na sinasaktan? sige, wag mo nang sagutin. nagsasawa na ko sa mga ewan mo ngunit, putangina, hindi sa iyo. nagsasawa na ko sa sakit na ibinibigay mo, hindi naman ito ang ipinangako mo pero ewan... siguro nga'y mahal na mahal lang kita kaya't sa lahat ng ewan na binanggit mo isa lang ang alam kong sigurado... hindi ko alam kung paanong magsisimula muli, ewan.. bahala na'ng pusong sawi sa pagbuo ng mga piraso nitong dinurog ng lapastangang pag-ibig na alam mo.

18

May kung paparating habang tumatakbo ako papalayo Mabilis ang kilos ko ngunit siya, dahan-dahan lang na papalapit sa akin Inabutan niya ako pero hindi siya tumigil Sinamahan niya akong tumakbo Mas bumibilis ang mga paa ko Na tila papalayo sa kanya Nahahabol niya kada tapak ko sa sahig Parang hindi naman kami lumalayo Ni hindi kami umuusad Pero pagod na pagod kami sa pagtakbo Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umalalay din ako Sa hinaba haba ng pagtakbo namin Hindi ko nalaman ang pangalan niya Sa hinaba haba ng pagtakbo niya Hindi niya alam bakit niya ako sinusundan Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umiyak lang ako Nakikita ko na ang dulo Tinignan ko siya kung sabay pa rin kami Sabay pa rin kaming nakarating Sa dulo ng kanya-kanyang paroroonan.

0

Sep 25, 2020

Sep 25, 2020 at 3:56 AM UTC

mymelodyisyou

Prologue

May kung paparating habang tumatakbo ako papalayo Mabilis ang kilos ko ngunit siya, dahan-dahan lang na papalapit sa akin Inabutan niya ako pero hindi siya tumigil Sinamahan niya akong tumakbo Mas bumibilis ang mga paa ko Na tila papalayo sa kanya Nahahabol niya kada tapak ko sa sahig Parang hindi naman kami lumalayo Ni hindi kami umuusad Pero pagod na pagod kami sa pagtakbo Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umalalay din ako Sa hinaba haba ng pagtakbo namin Hindi ko nalaman ang pangalan niya Sa hinaba haba ng pagtakbo niya Hindi niya alam bakit niya ako sinusundan Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umiyak lang ako Nakikita ko na ang dulo Tinignan ko siya kung sabay pa rin kami Sabay pa rin kaming nakarating Sa dulo ng kanya-kanyang paroroonan.

29

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

0

Apr 30, 2020

Apr 30, 2020 at 8:37 AM UTC

arpdlnspokenwords

Walang Hanggan

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

4

"Kumusta ka na? Naaalala mo pa ba ako?" Tanong niya. Natawa ako ng bigla siyang nag tanong. Sige sige, basahi mo ang bawat saknong. Teka, sa'n ko ba sisimulan? Doon ba sa iniwan mo ko ng walang dahilan? "Sorry mahal. May ginawa lang akong importante. Nakalimutan ko na may gan'to ka palang inihanda." Humahangos **** sabi. Nakaupo't nakangiti sa isang sulok. Pilit na binabalewa ang dahilan **** bulok. Hindi ka na naman nakarating sa ating piging. Sarap **** ibitin sa baging. Kumusta ako? Gagohan ba 'to?

0

Oct 21, 2018

Oct 21, 2018 at 7:25 AM UTC

ice-1

Kwento

"Kumusta ka na? Naaalala mo pa ba ako?" Tanong niya. Natawa ako ng bigla siyang nag tanong. Sige sige, basahi mo ang bawat saknong. Teka, sa'n ko ba sisimulan? Doon ba sa iniwan mo ko ng walang dahilan? "Sorry mahal. May ginawa lang akong importante. Nakalimutan ko na may gan'to ka palang inihanda." Humahangos **** sabi. Nakaupo't nakangiti sa isang sulok. Pilit na binabalewa ang dahilan **** bulok. Hindi ka na naman nakarating sa ating piging. Sarap **** ibitin sa baging. Kumusta ako? Gagohan ba 'to?

11

Ikaw ang karamay, Ang aking kaagapay. Sayong mga yapos at hawak, Di maikubli ang galak. Ngunit hanggang saan nga ba aabot, ang pilit nating sinusugod. Paglalakbay nating walang direksyon, Malayo pa ba o nakarating na sa destinasyon.

0

Sep 24, 2019

Sep 24, 2019 at 11:35 PM UTC

crossroz

Bus Stop

Ikaw ang karamay, Ang aking kaagapay. Sayong mga yapos at hawak, Di maikubli ang galak. Ngunit hanggang saan nga ba aabot, ang pilit nating sinusugod. Paglalakbay nating walang direksyon, Malayo pa ba o nakarating na sa destinasyon.

8