"nagwawala" poems - Hello Poetry

Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.

0

Apr 15, 2018

Apr 15, 2018 at 2:06 PM UTC

giannah_fox

Multo

Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.

76

sana nandito ka para nayayakap kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo, alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances

0

Sep 29, 2016

Sep 29, 2016 at 4:49 AM UTC

cheche

SANA

sana nandito ka para nayayakap kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo, alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances

58

Buti nalang Sabado bukas, Isang pinto ang magbubukas, Upang sa wakas ay makatakas, Gamit ang natitira pang lakas. Matitigil na ang pagdalusdos, Ng mga kahoy na dos por dos, Na tiyak ang paghagupit, Sa balat niyang may lupit. Isa, dalawa hanggang lima, Ang binilang na pagtalima, Upang tuluyang makawala, Sa mga leong nagwawala. Ngunit sa oras nang pagtakas, Naiwan ang mahalagang bakas, Kaya’t ‘di naabutan ng bukas, Ang biyernes ay naging wakas.

0

Dec 23, 2016

Dec 23, 2016 at 7:39 AM UTC

ipilmark

Ang Huling Biyernes ni Esperanza

Buti nalang Sabado bukas, Isang pinto ang magbubukas, Upang sa wakas ay makatakas, Gamit ang natitira pang lakas. Matitigil na ang pagdalusdos, Ng mga kahoy na dos por dos, Na tiyak ang paghagupit, Sa balat niyang may lupit. Isa, dalawa hanggang lima, Ang binilang na pagtalima, Upang tuluyang makawala, Sa mga leong nagwawala. Ngunit sa oras nang pagtakas, Naiwan ang mahalagang bakas, Kaya’t ‘di naabutan ng bukas, Ang biyernes ay naging wakas.

16

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

0

Jul 5, 2016

Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC

kahel

iBags

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

31

Kamusta kana? Ilang taon na ang nagdaan nuong ika'y aking nakilala. Mahigit kumulang na rin ang luhang lumabas sa aking mga mata Nuong ako'y iniwan **** nag-iisa. Nuon pag ika'y naaalala nagwawala dahil sa nadarama. Ngayon ako'y napapangiti na lamang sa twina. Akala ko dati ay di ko makakaya, ngunit heto unting unting sumasaya kahit wala ka. Mahirap sa umipsa, Pero nakaya Mahirap sa umpisa, oo Parang nilibing at hinampas ng troso. Ako'y litong lito hindi alam kung bakit ganito Kung bat nilisan mo... "Sana pala pinigilan kita para ngayon para ika'y kasama parin at nasa tabi ko padin." Yan ang aking hiling sa unang linggong ika'y hindi kapiling. Ako'y humihiling sa bituin na sana ika'y bumalik sa akin Ngunit tila ba'y hangin ang sumagot at hindi ako pinansin. Mahal wag mag-alala kasi kaya ko na ang mag-isa at wala ka. Mas malakas na ako kaysa sa dating nakilala mo. Hindi na ako umiiyak pagnag-iisa Mas kaya ko na. Alam mo minsan ang ang tanong sa sarili ko "paano kaya ikaw parin ay nandito?" "Magiging kompleto kaya ang araw ko?" Pero ang sagot ng isip at puso "Mas mabuting ika'y nilisan kaysa minahal sa kasinungalingan. Naging malakas ka nang ikaw ay iniwan. Naging makata ka paminsan minsan." Kaya alam ko sa sarili na mas maayos na na ako'y iyong binabayaan Pero mas masaya at buo parin ang aking puso kong hindi mo iniwan sa kadiliman. Sana, iyong malaman na ika'y aking minahal ng lubusan, "Huwag **** pabayaan ang iyong kalusugan" Aking huling habilin bago ka lumisan. Tinanong ko parin ang aking sarili minsan, "Ako ba'y may pagkukulang? O sadyang ako lang ang nagmahal sa aming pag-iibigan?" Maraming tanong ang tumatakbo sa aking isipan pag alaala ay naalala paminsan-minsan. Ngunit lahat ng yon ay di mo masasagot at aking na lamang dinagdag sa tulaan. Lahat na ata'y aking nakwento sa tulang ito. Ito, itong tula na ito ang tanging paraan upang malaman mo Ang pagdurusang pinagdaanan ko nang mawala ka sa piling ko. Ang mga pangakong binitawan mo para bang naglaho Pero kahit masakit ang ginawa mo Hindi kita masisisi sa pagkukulang nagawa ko Hindi ko masisi ang tadhana kung hindi tayo para sa dulo. Kahit na ganito, ikaw ang nagparamdaman ng pagmamahal Kaya hindi ko kita malimut-limutan kahit tila ba'y ako ay sinasakal. Sadyang ikaw lamang ay minahal kahit na isang malaking sampal na ako'y iyong iniwang luhaan at puso'y nagdurugo sa daan na kahit pa'y ikaw ay may iba ng mahal kahit pa na naubusan na ang luha at letra sa aking isipan. At heto ako ipinagdiriwang ang ating kaarawan kung saan nagsimula ang ating pagmamahalan. Sana'y iyong malaman, na ako'y hindi nakakalimot sa ating tagpuan at mga kasiyahan. Sana rin iyong malaman, ang pangalan ng ating anghel ay Adrian.

0

Oct 6, 2018

Oct 6, 2018 at 1:31 PM UTC

HAN1004

ADRIAN

Kamusta kana? Ilang taon na ang nagdaan nuong ika'y aking nakilala. Mahigit kumulang na rin ang luhang lumabas sa aking mga mata Nuong ako'y iniwan **** nag-iisa. Nuon pag ika'y naaalala nagwawala dahil sa nadarama. Ngayon ako'y napapangiti na lamang sa twina. Akala ko dati ay di ko makakaya, ngunit heto unting unting sumasaya kahit wala ka. Mahirap sa umipsa, Pero nakaya Mahirap sa umpisa, oo Parang nilibing at hinampas ng troso. Ako'y litong lito hindi alam kung bakit ganito Kung bat nilisan mo... "Sana pala pinigilan kita para ngayon para ika'y kasama parin at nasa tabi ko padin." Yan ang aking hiling sa unang linggong ika'y hindi kapiling. Ako'y humihiling sa bituin na sana ika'y bumalik sa akin Ngunit tila ba'y hangin ang sumagot at hindi ako pinansin. Mahal wag mag-alala kasi kaya ko na ang mag-isa at wala ka. Mas malakas na ako kaysa sa dating nakilala mo. Hindi na ako umiiyak pagnag-iisa Mas kaya ko na. Alam mo minsan ang ang tanong sa sarili ko "paano kaya ikaw parin ay nandito?" "Magiging kompleto kaya ang araw ko?" Pero ang sagot ng isip at puso "Mas mabuting ika'y nilisan kaysa minahal sa kasinungalingan. Naging malakas ka nang ikaw ay iniwan. Naging makata ka paminsan minsan." Kaya alam ko sa sarili na mas maayos na na ako'y iyong binabayaan Pero mas masaya at buo parin ang aking puso kong hindi mo iniwan sa kadiliman. Sana, iyong malaman na ika'y aking minahal ng lubusan, "Huwag **** pabayaan ang iyong kalusugan" Aking huling habilin bago ka lumisan. Tinanong ko parin ang aking sarili minsan, "Ako ba'y may pagkukulang? O sadyang ako lang ang nagmahal sa aming pag-iibigan?" Maraming tanong ang tumatakbo sa aking isipan pag alaala ay naalala paminsan-minsan. Ngunit lahat ng yon ay di mo masasagot at aking na lamang dinagdag sa tulaan. Lahat na ata'y aking nakwento sa tulang ito. Ito, itong tula na ito ang tanging paraan upang malaman mo Ang pagdurusang pinagdaanan ko nang mawala ka sa piling ko. Ang mga pangakong binitawan mo para bang naglaho Pero kahit masakit ang ginawa mo Hindi kita masisisi sa pagkukulang nagawa ko Hindi ko masisi ang tadhana kung hindi tayo para sa dulo. Kahit na ganito, ikaw ang nagparamdaman ng pagmamahal Kaya hindi ko kita malimut-limutan kahit tila ba'y ako ay sinasakal. Sadyang ikaw lamang ay minahal kahit na isang malaking sampal na ako'y iyong iniwang luhaan at puso'y nagdurugo sa daan na kahit pa'y ikaw ay may iba ng mahal kahit pa na naubusan na ang luha at letra sa aking isipan. At heto ako ipinagdiriwang ang ating kaarawan kung saan nagsimula ang ating pagmamahalan. Sana'y iyong malaman, na ako'y hindi nakakalimot sa ating tagpuan at mga kasiyahan. Sana rin iyong malaman, ang pangalan ng ating anghel ay Adrian.

65

Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga

0

Dec 10, 2016

Dec 10, 2016 at 11:57 PM UTC

kahel

Nandito. Nalito. Nahinto.

Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga

15

Ang aking nadarama ay lumalala O, sinta, bakit ganito na lang bigla Puso ko tuloy ay tila nagwawala Bumibilis lahat 'pag lumalapit ka Sabi ng iba ay hindi tayo bagay Ngunit sabi mo tayo ay hanggang dulo Malagot man ang hininga at mamatay Ikaw lang ang pinaniniwalaan ko Maghihintay, hindi ka paaasahin Lahat ng pagsubok ay handang tahakin Para sa iyo hindi ako susuko Pinanghahawakan kong mahal mo ako

0

Nov 8, 2015

Nov 8, 2015 at 7:53 AM UTC

aleinad

Paninindigan

Ang aking nadarama ay lumalala O, sinta, bakit ganito na lang bigla Puso ko tuloy ay tila nagwawala Bumibilis lahat 'pag lumalapit ka Sabi ng iba ay hindi tayo bagay Ngunit sabi mo tayo ay hanggang dulo Malagot man ang hininga at mamatay Ikaw lang ang pinaniniwalaan ko Maghihintay, hindi ka paaasahin Lahat ng pagsubok ay handang tahakin Para sa iyo hindi ako susuko Pinanghahawakan kong mahal mo ako

12

Damdaming walang katumbas na salita Maging sa diksyonaryo'y di ko makita Waring humahagilap ng mga kataga Na aangkop sa ginagawa kong tula Ang isip ay nagtatalo at nagwawala Ang bawat isa'y nais makawala Aking gagapusin ng mga tanikala Mga anyo na ako rin ang gumawa Sapagkat hindi nga sila kayang patayin Waring mga aninong di na kayang alisin At sa pagdaay pinipilit ko na lamang mahalin Kahit na taliwas pa ang aming adhikain

0

Jan 27, 2023

Jan 27, 2023 at 1:16 PM UTC

pusang-tahimik

?

Damdaming walang katumbas na salita Maging sa diksyonaryo'y di ko makita Waring humahagilap ng mga kataga Na aangkop sa ginagawa kong tula Ang isip ay nagtatalo at nagwawala Ang bawat isa'y nais makawala Aking gagapusin ng mga tanikala Mga anyo na ako rin ang gumawa Sapagkat hindi nga sila kayang patayin Waring mga aninong di na kayang alisin At sa pagdaay pinipilit ko na lamang mahalin Kahit na taliwas pa ang aming adhikain

12

Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:42 AM UTC

ChameleonInk

Ulan

Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.

29

Waring bihag na nais makawala Sa gapos ng isang tanikala At kahit walang mga salita Ang tinig sa isip ay nagwawala Ganap mo akong pinapatay Unti-unti sa iyong mga kamay Sa tuwing ako'y nasasanay Sa aking ngiting hindi naman tunay Marahil isa akong magaling na artista Ikaw ang derektor sa pelikula Ibibihis ang nais **** maskara At ang puso ko ang iyong obra maestra Hahayaan na lamang na ako ay hiramin Waring manikang lalaruin At kung magsawa na sa akin Maaari mo na ba akong palayain? -JGA

0

Sep 29, 2021

Sep 29, 2021 at 6:07 PM UTC

pusang-tahimik

Manika

Waring bihag na nais makawala Sa gapos ng isang tanikala At kahit walang mga salita Ang tinig sa isip ay nagwawala Ganap mo akong pinapatay Unti-unti sa iyong mga kamay Sa tuwing ako'y nasasanay Sa aking ngiting hindi naman tunay Marahil isa akong magaling na artista Ikaw ang derektor sa pelikula Ibibihis ang nais **** maskara At ang puso ko ang iyong obra maestra Hahayaan na lamang na ako ay hiramin Waring manikang lalaruin At kung magsawa na sa akin Maaari mo na ba akong palayain? -JGA

17

Di na maitatanggi, Bakit pa ba ikukubli? Ano pa ba ang dahilan? Bakit pa ba magmamaang-maangan? Alam natin ang totoo, Ngunit pinilit nating isantabi ito, Nag-uusap bilang magkaibigan, Pinag-uusapan ang mga hinahangaan. Alam kong alam mo, Alam **** ikaw ang gusto ko, Ngunit di ka nagpadaig, Kahit na sa tingin ko'y minsan kang kinilig. Sa bawat pag-uusap, nagpaparinigan, Mga bagay tungkol sa taong hinahangaan, Subalit kilala naman natin sila, Sa katunayan, kilalang kilala. Ngayong gabi, ako'y naglahad, Ng mga damdaming sasabihin **** nasagad, Mga sitwasyon kung saan di mapalad, Mga sitwasyong sa iba ang isa't-isa napadpad. Mga landas nga kaya nati'y magiging isa? O magtatagpo lamang at humayo na sa isa't-isa, Walang may alam sa atin kung ano ang tiyak, Sa mga sa landas na kasalukuyang tinatahak. Mananaig kaya ang tadhana? O ang damdaming nagwawala? Ano kaya ang magtatagumpay, Sa pag-ikot ng gulong ng 'ting buhay.

0

Jan 3, 2018

Jan 3, 2018 at 12:28 AM UTC

taltoy

Nagpaparinig

Di na maitatanggi, Bakit pa ba ikukubli? Ano pa ba ang dahilan? Bakit pa ba magmamaang-maangan? Alam natin ang totoo, Ngunit pinilit nating isantabi ito, Nag-uusap bilang magkaibigan, Pinag-uusapan ang mga hinahangaan. Alam kong alam mo, Alam **** ikaw ang gusto ko, Ngunit di ka nagpadaig, Kahit na sa tingin ko'y minsan kang kinilig. Sa bawat pag-uusap, nagpaparinigan, Mga bagay tungkol sa taong hinahangaan, Subalit kilala naman natin sila, Sa katunayan, kilalang kilala. Ngayong gabi, ako'y naglahad, Ng mga damdaming sasabihin **** nasagad, Mga sitwasyon kung saan di mapalad, Mga sitwasyong sa iba ang isa't-isa napadpad. Mga landas nga kaya nati'y magiging isa? O magtatagpo lamang at humayo na sa isa't-isa, Walang may alam sa atin kung ano ang tiyak, Sa mga sa landas na kasalukuyang tinatahak. Mananaig kaya ang tadhana? O ang damdaming nagwawala? Ano kaya ang magtatagumpay, Sa pag-ikot ng gulong ng 'ting buhay.

28

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

0

Aug 12, 2019

Aug 12, 2019 at 10:21 AM UTC

mellokeats93

Pakunwari

pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko

56

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

0

Aug 30, 2020

Aug 30, 2020 at 10:20 PM UTC

Naztriv

UNANG KABANATA

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

30

Nasaan ka? Sa bawat hakbang Ika’y hinahanap. Nasaan ka? Sa bawat lingon Ay ‘di masilayan. Nasaan ka? Sa bawat tingin Sana’y makasama. Nawawala Nagwawala Hanggang kailan Ikay hanap hanap.

0

Jan 9, 2019

Jan 9, 2019 at 11:48 PM UTC

sunflowerlove

Una

Nasaan ka? Sa bawat hakbang Ika’y hinahanap. Nasaan ka? Sa bawat lingon Ay ‘di masilayan. Nasaan ka? Sa bawat tingin Sana’y makasama. Nawawala Nagwawala Hanggang kailan Ikay hanap hanap.

13