"nagmimistulang" poems - Hello Poetry

gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.

0

May 11, 2019

May 11, 2019 at 11:50 PM UTC

mXc

Papalayain na aking SARILI

gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.

22

Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.

0

Jul 15, 2012

Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC

pearly-whites

Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)

60

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

0

Apr 10, 2016

Apr 10, 2016 at 2:07 AM UTC

ace-jhan-de-vera

Saranggola

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

42

Sisimulan natin ang storya sa tatlo kami, Siya, Si iyun at Si ako Tinitimpla mo parang kape Siya, siya Yung nagmimistulang asukal sa buhay mo Siya, diba tapos na siya? Bakit bumabalik ka pa? Siya?, siya na pinapaasa mo at ginagamit mo. Siya, yung nagiging pangraos mo kapag nangngati ka. Paano naman si iyun? Si iyun yung nagmimistulang creamer sa buhay mo. Isang palamuti kumbaga. Isang nagbibigay kulay sa mata ng karamihan Paano naman si ako? Ako yung mapait, ako yung bitter kung tatawagin. Ako yung pinaka-importante yun ang iyong sabi. Anong sabi? Bitter ako? Oo bitter ako, kasi hindi mo alam na mas better ako. Eh paano kung ang siya ay nawala? At yung si iyun ay wala naroon? Pwede bang gampanan ni ako yung dalawang yun? Pwede ka naman magkape kahit barako lang Walang creamer, walang asukal Pero may pait para magising ka naman. Pero diba ang kape ngayon ay mas tinatangkilik Kung mas matamis at mas makulay? Dahil ang kape ngayon ay halos wala ng kape. Pero babaliktarin ko ang epekto ng kape sayo Magigising ka kapag wala ng ako

0

Dec 26, 2018

Dec 26, 2018 at 4:55 AM UTC

Siatam

3 in 1

Sisimulan natin ang storya sa tatlo kami, Siya, Si iyun at Si ako Tinitimpla mo parang kape Siya, siya Yung nagmimistulang asukal sa buhay mo Siya, diba tapos na siya? Bakit bumabalik ka pa? Siya?, siya na pinapaasa mo at ginagamit mo. Siya, yung nagiging pangraos mo kapag nangngati ka. Paano naman si iyun? Si iyun yung nagmimistulang creamer sa buhay mo. Isang palamuti kumbaga. Isang nagbibigay kulay sa mata ng karamihan Paano naman si ako? Ako yung mapait, ako yung bitter kung tatawagin. Ako yung pinaka-importante yun ang iyong sabi. Anong sabi? Bitter ako? Oo bitter ako, kasi hindi mo alam na mas better ako. Eh paano kung ang siya ay nawala? At yung si iyun ay wala naroon? Pwede bang gampanan ni ako yung dalawang yun? Pwede ka naman magkape kahit barako lang Walang creamer, walang asukal Pero may pait para magising ka naman. Pero diba ang kape ngayon ay mas tinatangkilik Kung mas matamis at mas makulay? Dahil ang kape ngayon ay halos wala ng kape. Pero babaliktarin ko ang epekto ng kape sayo Magigising ka kapag wala ng ako

27

sa bawat minutong lumilipas tila may pagkakataong napakabilis ngunit pasakit dibdib ang pagkabagal Ang paligid ay nagmimistulang kawalan Hindi napapansin sa kahihintay paghintay sa oras na muli kang mangusap paghintay sa pagasang magtatagal lahat paghintay sa katagang "babalik" lahat Lumilipas ang gabing puno ng katahimikan tanging pagbigkas mo lamang ang siyang gigising sa diwa Subalit tila ang paghintay ay walang patutunguhan Hanggang sa unti unting nang sumuko pagasa'y nawala paghihintay ay natigil hiling ay naglaho itigil na ang ilusyong ito.

0

Dec 2, 2017

Dec 2, 2017 at 7:26 PM UTC

hiddenxgirl

Ilusyon

sa bawat minutong lumilipas tila may pagkakataong napakabilis ngunit pasakit dibdib ang pagkabagal Ang paligid ay nagmimistulang kawalan Hindi napapansin sa kahihintay paghintay sa oras na muli kang mangusap paghintay sa pagasang magtatagal lahat paghintay sa katagang "babalik" lahat Lumilipas ang gabing puno ng katahimikan tanging pagbigkas mo lamang ang siyang gigising sa diwa Subalit tila ang paghintay ay walang patutunguhan Hanggang sa unti unting nang sumuko pagasa'y nawala paghihintay ay natigil hiling ay naglaho itigil na ang ilusyong ito.

17

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

0

Oct 4, 2019

Oct 4, 2019 at 1:39 AM UTC

xyzzz

NEVER AGAIN

pilit at pilit na sinusupil ang karasahan na kumikitil ng buhay ng mga taong na wala namang kasalanan ngunit tuloy pa ring pinagdidiinan hindi dapat tayo masanay na ang trato sa bawat isa'y 'di pantay-pantay lahat tayo ay may karapatan at dapat lang na ito ay ating ipaglaban lalo na sa panahon ngayon na kung saan ang hustisya'y para na lang sa iilan imbis na paglingkuran ang samabayanan, kinukurap ang mga pera sa kaban ng mamayang dugo't pawis ang inilaan nagmimistulang mga mang-mang sapagkat wala silang kaalam-alam na ang kanilang panginoong pinaglilingkuran ang siyang kumakamkam sa kanilang mga pinaghirapan

14

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 10:39 AM UTC

psalmiseta

Takas

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

35