"myne" poems
Al wat jy my wys gemaak het is dat seer die selfde voel
Maak nie saak van watter oord dit spoel
Ek en pyn ken mekaar al jare
Jy het my niks nuuts laat ervaar
Daar is geen onderskeid binne my tussen jou seer en syne
Dit le nou als binne my, dis als nou myne
So wat bly oor van jou sogenoemde goeie intensies, wil ek weet
Binne n jaar of wat het jy als hier vergeet
Die bietjie wat ek gehad het, het ek met jou gedeel
Dit was nie wat jy wou he, my hart het jou verveel
Ek was net n goeie tyd wat jy op gedress het en liefde genoem
Terwl ek lee hande daar gestaan het en jou met my hele hart gesoen
Ek wens ek het harder probeer en jy het net geluister
Toe ek hard en saggies, en aanhoudend nee, nee, nee deur jou soene fluister
Jul 7, 2015
Jul 7, 2015 at 10:24 PM UTC
In die asemdroogtes van die nag
Word ek gebombardeer deur die warrelwinde van my ongesproke woorde
Wat ten laaste my hart van dolomiet versag
Skrapnel vlieg rond in die inner ruimtes van my gesonder verstand
In die geweldadige debat tussen die skynbare sinneloosheid van die Woord
En die gevoel van jou hand in myne
In geheim bou ek ń koningryk van lugkastele
Waarin jou beeld in elke kamer pronk.
Maar selfs díe verdwyn in die wasige misgordyn van dade
Waarvoor ek self nog swyg
Ten slotte:
Ek smag na jou...
-kammeraaddkap
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:09 PM UTC
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem...
wanneer ek sukkel om te slaap,
maar my lyf deuretrek is van moegheid
, voel ek nog jou sagte aanraking.
Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,
of
die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe...
dis dan wanneer die hartseer my tref.
Dit vul die l e e m t e s wat gelaat is deur die s p a s i e s waar jou vingers altyd so
perfek
In myne gepas het,
in die dooie gevoel,
oor al die plekke waar net jou aanraking
soms
genoeg was om elektrisiteit op te wek
wat my nog vir weke speelvol geprikkel het.
Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,
waar jou n.a.a.m,
jou < liefde 3
en jou ~legende*
vir altyd sal bly
... en stroom deur die vensters van my siel...
sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he.
Soos 'n magtige rivier
loop dit by al die voue af,
maar altyd met grasie...
en ek huil
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 6:42 PM UTC
**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling.
Dit maak seer mamma...
Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere.
Dit maak seer mamma...
Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee,
Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening...
Dit maak seer...
Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie...
Een skoot
Twee skote
Drie skote
Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms...
Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit...
Dit maak seer...
Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe...
Eina...
Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie...
Dit maak seer mamma...
Koebaai
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:48 PM UTC
Daar was g'n tyd vir bybelversies nie
, want die brood van lewe was te duur
En wie wil nou regtig wag om ring
As die manne vir jou hoogliedere sing.
Aan die begin was daar niks nie
Maar hyt gepraat met sy hande
En toe was daar lig en oh die gode
Dit was goed! Dit was goed!
Maar hy was aleen in n wereld met als
En almal was sonder naam
, toe hy sy laaste een gee en ek
Deur bloed en been vir hom geskep is.
Dit was goed, dit was goed
En ek huil snot en trane van seer
Maar die appel proe soet
Of jy hom in die hemel of die hel hap...
Jy is die fontein van lewe,
Ek drink van jou en raak dors
Vir meer as net een aand van sterrevolg.
Mag ek dronk raak op jou wyn?
Of is jy my een reeds voor!?
En ek kan.nie kerk toe hol nie
En die Bybel vloek my skel
Want jou lyf voel soos die Hemel
Maar Hy se jy is die Hel.
Mag ek langs jou bed op kniee neersak
En jou hand in myne neem??
Kom ons raak besope...
Genoeg om liefdesliede
vir mekaar te kreun.
More bid ons om vergifnis
En vergeet wat sonde is
Tot die vlees te veel begeer
En die lewenslig so bietjie blus.
Dit is *** die liefde werk,
Dis my lewe dié
Die struikelblok wat my versmoor
Van n vel religie.
Feb 15, 2015
Feb 15, 2015 at 5:50 PM UTC
My train of thought takes me to an ethnic enclave of pride located in my dystopian head. Outside of this head of myne is a pink butterfly trapped in a grey cocoon. I’d leave this cocoon and finish my metamorphosis if I weren’t trapped in a spider’s web, this hideous cocoon is my only protection from it’s pain inducing bite. I’m always on high alert to defend myself. I must always keep my defences high and never let my guard down or it will take advantage of my vulnerability. The word stress is an understatement, I feel as if this web is draining me of life, as if it loves the taste of my misery. I am bewildered and overwhelmed with the weight of my ever growing responsibilities. Soon enough this spider’s patience will die out and I will be the one to take advantage of its vulnerability. Until then I wait.
END
Oct 12, 2018
Oct 12, 2018 at 10:45 AM UTC
Die fluister van my hart...
Ek raak stil en luister *** fluister my hart.
Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra.
Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag.
Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels.
So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag.
Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:19 AM UTC
I stand naked in front of the mirror. It looks back at me, its eyes don’t seem to follow myne. I can hear it’s thoughts as it says, “you ugly fool, why do you even bother with me…” It whispers every single one of my flaws to me and darkness fills my peripheral vision and they are all I can see. A strange, black being enters the empty, dark room and shoves a sewing needle into my ugly, skinny, white arms and then sews the rest of the string into the arms in the mirror. The beast shoves the needle into my ugly, brown eyes and connects the string to the ones in the mirror. Once every one of my flaws has been connected to my reflection I stand there stuck. The beast watches me scream in agonizing pain for hours, days, years. I think to myself, “this is no way to live,” and I go to throw my arm back, then hesitate, then I do it. I throw back my arm and I watch as the string gets ripped from my flesh. The searing pain hits me and then almost immediately the wound heals itself but it leaves a scar. I throw my head back and the strings rip from my face. The beast watches and cries, it seems to be in pain as I pull out my strings. Each missing string makes it weaker and weaker. It tries to fight me, to stop me. I resist and continue to pull out the strings. Once I get all of the strings out the beast bursts into light and the once dark and eerie room becomes bright and white. I now wear heavy, thick, soft, white robes all over my body. I turn to look at the beast and it is a beautiful pink light. The mirror had a golden frame and when I look into it I see me. I see my perfect imperfections.
END
Sep 5, 2018
Sep 5, 2018 at 7:55 AM UTC
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok...
Jy was die orde in my
Lewe, die yin
Van
My yan....
My tipografie is
A
F
Want dit was jy wat
My met
Grense ingehok het
En my weerhou het
Van die eindelose hartseer
Wat in vryevers
Verskuil lê...
Maar ek het my eksamenblok
En jy het jou lektor wat
Veg
Vir die aandag wat by hom moet wees
, maar gemors word
O
P
Mense
&
Dinge
wat jou verlei...
Ons laatnag gesprekke
Ons saamlag-
Saam sing-
Saam huil-
Saamwees-
-sessies probeer vir lewe en dood klou...
Maar In die tiktak van
Die horlosie verdwyn
Die laaste bietjie van jou...
Jou ure is nie
Meer dieselfde as
Myne nie...
En die beelde van jou
Is nou slegs
'n goeie herrennering
En 'n hartseer what if...
Totsiens
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:25 PM UTC
Vrees,
vir die geordende paar letters wat jou naam uitspel.
Vrees,
want jy bedreig my geluk soos 'n dors parasiet.
Vrees,
vir die monster wat jy in staat is om te wees.
Angs,
jy maak my bang, jou kaarte is onvoorspelbaar
en jy speel satireis sonder reels, grense of stippellyne vervaag
tussen wat joune is en wat bly eintlik myne.
Angs,
jy vat en gee dinge wat moes bly,
jy kom en gaan en verwoes
ons bly agter, 'n stukkie gronderosie
hou op,
want ek is nou moeg.
Angs,
want jou griewelike vure brand helder warm,
ek is bedek met die paraffien wat jy oor my uitgestort het.
Leuens,
jy wat gevul id met ongesonde nyd
raak jy nooit moeg,
om so vieslik te verwoes?
'n Onverdiende tug
beloon my met somber wanhoop
Ons almal nodig nou 'n bietjie rus,
die leemte wat jy vul sal ons nie maklik mis.
Sep 10, 2012
Sep 10, 2012 at 5:53 PM UTC
The moon was just an illusion of a beautifull little girl, relaxing with wine and sigarettes, letting her mind go
Today is the day i finally fell in love, she was so beautiful, she was just enough
Its hard to save your heart. Its all gone now, youve torn myne apart. To save you was easier said than done
I shouldve known this feeling was well too kind. I allways knew this was coming but i had hope. In the back of my mind i had feelings to Elope.
This was our happy ever after, everthing you had is gone now, you were the star of the show, take a bow!
Jun 23, 2013
Jun 23, 2013 at 6:58 AM UTC
Ek het jou verloor tussen die lyne van my eksamen blok...
Jy was die orde in my
Lewe, die yin
Van
My yan....
My tipografie is
A
F
Want dit was jy wat
My met
Grense ingehok het
En my weerhou het
Van die eindelose hartseer
Wat in vryevers
Verskuil lê...
Maar ek het my eksamenblok
En jy het jou lektor wat
Veg
Vir die aandag wat by hom moet wees
, maar gemors word
O
P
Mense
&
Dinge
wat jou verlei...
Ons laatnag gesprekke
Ons saamlag-
Saam sing-
Saam huil-
Saamwees-
-sessies probeer vir lewe en dood klou...
Maar In die tiktak van
Die horlosie verdwyn
Die laaste bietjie van jou...
Jou ure is nie
Meer dieselfde as
Myne nie...
En die beelde van jou
Is nou slegs
'n goeie herrennering
En 'n hartseer what if...
Totsiens
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:40 PM UTC
In die asemdroogtes van die nag
Word ek gebombardeer deur die warrelwinde van my ongesproke woorde
Wat ten laaste my hart van dolomiet versag
Skrapnel vlieg rond in die inner ruimtes van my gesonder verstand
In die geweldadige debat tussen die skynbare sinneloosheid van die Woord
En die gevoel van jou hand in myne
In geheim bou ek ń koningryk van lugkastele
Waarin jou beeld in elke kamer pronk.
Maar selfs díe verdwyn in die wasige misgordyn van dade
Waarvoor ek self nog swyg
Ten slotte:
Ek smag na jou...
-kammeraaddkap
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:58 PM UTC
Vat ń slukkie verdriet
En ontnugter jou verstand
Tot dit niks meer
As net ń spookdorp is
Wat tolbos oor
Jou silwerdoek-lewe nie
Jy voed op energie
, maar in ń moeë wêreld
Teer jy jouself uit
Totdat honger straatkinders
Jou ribbes speel
soos marimbas
Vir net ń laaste trek.
Dalk is vandag
Net een van dáárdie dae
, waar jy my sou red
En jou skouers
my vertroosting sou wees-
Jou lippe my spiersalf
Vir ń hart wat seer
geklop is.
Een van daardie dae
, maar jy is nog een van
Dáárdie mense...
Een van mý dae...
Iets wat jy nie is nie-
Myne
Apr 23, 2014
Apr 23, 2014 at 2:33 PM UTC
n Moeder het ek al gedink is wonderlikste skepping op arde.
Sy vermaan, verstaan en dan bestaan net oral en die hele tyd gereed om te vergeet wat ek altyd verkeerd doen.
Sy othou die goeie met soveel soenne en drukkies en help altyd met die en met daaitjies.
Haar hart is skoon en woon in n plek wat my hart genoem word en sal altyd myne bly. 2016/01/09
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:47 AM UTC
dis amper vyf jaar later.
jy drink nog saam my koffie in my bed tydens ons stiptelike afspraak -
op nostalgiese Sondae aande
wanneer die wêreld stilraak,
kort voor die week weer sy stophorlosie
aanpas.
die herinneringe tog só aanskoulik,
maar stééds kan ek myself nie bring om
jou stem te herroep nie!
voor ek jou kan vasgryp, weer saam jou kan lag
óf
my gesig sag teen jou bors kan vasdruk,
verdwyn jy,
en Skuld neem jou plek in tussen die lakens,
klink die koppie teen myne
gee ‘n grynslag
en sluk my heel in.
Jul 21, 2019
Jul 21, 2019 at 1:47 PM UTC
What If we kissed and the GROUND shook twice
So BOLD yet Cold i still got that in my mine what if we cuddle so loving that we both started to cry put our hearts to the test and watch them shine slip ur deceit in my heart and watch it glide unstoppable unbearable invinsible SO TRY
WONDERS MORE WONDERS THEIR WONDERS OF MINE
FANTASIES DREAMS AMBITIONS AND LIES
WONDERS YET WONDERS THEIR WONDERS OF MINE
Jan 26, 2014
Jan 26, 2014 at 12:26 AM UTC
O Father
What done haveth I in acordaunce
The Maiden ress between me eyes
Lyke brimstone et a pedestal
Dreams are distracted in me lyfe
In Marigold, Mahogany, Maroon
Venus Trifecta et Holy Grail
Et is et discorse ov Destiny ov myne
So I asketh of Thyne
To wash anew me acordaunce
Exceptionly et is in tyme
Tho I kno regret may form
Et is for the greatr good
Imperative deed so tru
An may I drown not
In red temptations
Fore done me fair aims
Wyth pursuits ov sound
For promises ov gold
To replnish retribution
Ov souls unheard
I am thyr messenger
From Alpha to Omega
May no fair Maiden
Put et in her pocket
Jul 5, 2016
Jul 5, 2016 at 4:06 AM UTC
Fade. To go is not to leave but borrow my patience. You disappear then evaporate. Still there just not visible to the naked eye. Now you are in debt. It’s ok, keep it. You know what, just leave. Not for you, for me now. Go and never return.
You leave me in purgatory but the decision is myne. There is no higher power to decide, just repercussions. Heaven or Hell, What’s the difference? Your only advice is, “GO!” Go where? Left hand points to Heaven, right hand points to Hell. I will stay in purgatory forever because I can’t get hurt if I don’t decide. At least that’s what I think, you may still find a way so I hate you now for what you will become later. Later your left hand will point to me and your right hand will point to yourself, as it has always before, and all of your beautiful promises will turn to hideous lies.
END
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 10:33 AM UTC
I, as a serpent, constrict a saw blade to save myself from the danger it threatens me with. Dying from blood loss as I constrict the blade I am filled with new wisdom on a subject I was completely ignorant, until now when it’s too late for the wisdom to be any use to me. The sky is myne to be free. Like a moth I chase after the light in the dark and crave to be in its presence. When day comes and light is in abundance I lose interest and hide away until it lacks once again. I ignore the stars beaming down on me as I chase artificial light. The tears of the stars fall down and become filtered by the clouds then rain down on me. They throw me down and take me to the wildflowers. The beauty hypnotizes me and I get lost there. There is where I will die of ignorance.
END
Sep 10, 2018
Sep 10, 2018 at 2:39 PM UTC