Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"munang" poems
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 1:35 AM UTC
talesfromthetoiletpaper
Sa Wakas
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
Continue reading...
15
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.
0
Jul 15, 2016
Jul 15, 2016 at 1:31 PM UTC
ArisTheUnknown
Ang Huling tula na Isinulat Para Saiyo
Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.
Continue reading...
43
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC
cherryb
Saglit
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
Continue reading...
26
Gusto kong pahintuin ang oras Ngunit hindi ko alam kung paano magagawa. Hihiling ba ako sa nasa itaas? Muli ba akong maniniwala sa himala? Hindi ko kayang pahintuin ang lahat Kaya mahal, Sa oras na ito Pakinggan mo ako ng husto Kakalimutan ko munang maging makata Kapalit ng muling pagdadaop palad nating dalawa. Kakalimutan ko muna ang mga bolpen at papel Kapalit ng paghawak sa mukha **** mala anghel. Mahal pabigyan mo ako sa oras na ito. Kakalimutan ko muna kung paano tumula, Kapalit ng kaligayahan at saya kahit na may iba ka na. Mahal, kakalimutan ko lahat ng matalinghagang salita Kapalit ng ilan segundo muli kang makasama. Susulitin ko ang segundong ito Hihintaying muling umikot ang relo Tapos kakalimutan na kita. Kapalit ng pagbabalik ng ngiti sa aking mata.
0
Mar 26, 2017
Mar 26, 2017 at 11:59 AM UTC
Snow
Oras
Gusto kong pahintuin ang oras Ngunit hindi ko alam kung paano magagawa. Hihiling ba ako sa nasa itaas? Muli ba akong maniniwala sa himala? Hindi ko kayang pahintuin ang lahat Kaya mahal, Sa oras na ito Pakinggan mo ako ng husto Kakalimutan ko munang maging makata Kapalit ng muling pagdadaop palad nating dalawa. Kakalimutan ko muna ang mga bolpen at papel Kapalit ng paghawak sa mukha **** mala anghel. Mahal pabigyan mo ako sa oras na ito. Kakalimutan ko muna kung paano tumula, Kapalit ng kaligayahan at saya kahit na may iba ka na. Mahal, kakalimutan ko lahat ng matalinghagang salita Kapalit ng ilan segundo muli kang makasama. Susulitin ko ang segundong ito Hihintaying muling umikot ang relo Tapos kakalimutan na kita. Kapalit ng pagbabalik ng ngiti sa aking mata.
Continue reading...
20
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 6:34 AM UTC
itsemmchanted
Una't Huli
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
Continue reading...
70
Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko
0
Mar 22, 2021
Mar 22, 2021 at 8:27 AM UTC
BUNSO
Pagod Na Ako
Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko
Continue reading...
42
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
0
Jun 10, 2017
Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC
psalmiseta
Parang Kailan Lang
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
Continue reading...
73
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
0
Jan 23, 2012
Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC
pong-panugao
AKO ANG MAY GUSTO
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
Continue reading...
36
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 8:43 PM UTC
RLFRN
Nasaan si Paulo? (Part II)
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
Continue reading...
52
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 6:31 AM UTC
ileana-bendo
Mahirap Makalimot
“Hindi kita iiwan, pangako yan” Ito ang mga huling salitang binitawan Binabalik-balikan ng aking isipan Hindi na alam kung alin ang imahinasyon sa totoo Pero ito pala ang totoo Nagmahal ako ng todo at nadurog ako Nadurog na tila isang salaming Tinitignan mo lang para ipaalala sa sarili **** gwapo ka Matapos nito ay babalewalain Maniwala ka sa’kin nagsimula kami sa magandang istorya Isa akong prinsesang noon ay napaniwala ng tadhana Nahulog sa matatamis niyang ngiti Nahulog sa malalambing niyang mensahe Nahulog sa kaniyang malamig na tinig Nahulog ng walang sumasalo Nadurog sa pagbitaw mo At dahil na-ikwento ko na rin naman ang mga ito Lubos kong ikasasaya kung mauunawaan mo ako Sana maintindihan **** mahirap ang makalimot Sana maintindihan **** sariwa pa ang sugat Sana maintindihan **** hindi mabilis ang paghilom Lalo na kung sa puso ang tama nito Sana maintindihan **** ayoko nang mahulog Dahil basag na basag na ako Sana maintindihan **** hindi ko pa kayang Muling magmahal Sa takot na muling masaktan Sa takot na hindi masklian ang labis kong pagmamahal Sa takot na muling ipagpali sa iba Sa takot na maiwan mag-isa Naiintindihan ko namang handa kang maghintay Na sa akin ka nakabatay Pero tigilan na natin ‘to Tigilan na natin ang kalokohang ito Dahil hindi ko na kayang magpanggap Na kaya ko na hindi ko na kayang magpanggap Na wala akong nararamdaman Dahil hanggang ngayon nasasaktan pa din ako Ang sakit sakit pa din Kaya tigil-tigilan mo na ang pag-asang yan Dahil minsan na akong nilamon ng sistemang yan Minsan na din akong tumambay Sa lugar na tinatawag nilang ere Ngayon pa lang sasabihin ko nang Wala kang pag-asa Siguro dahil hindi pa talaga ito ang panahon At hindi ikaw ang inilaan ng panginoon Siguro kailangan mo munang ayusin ang sarili mo Dahil kahi anong pili mo Hindi nauutusan itong puso ko
Continue reading...
51
Di maipaliwanag bakit tayo nandito kung paano umabot sa puntong ganito nahihiwagaan pa rin naman ako pero mukhang walang paliwanag 'to Kung bakit ikaw sana na nga ikaw Dahil hindi ko matatanggap at hindi ako magpapanggap Ngunit ayoko na munang isipin ang mga bagay na di pa satin Pero umaasa ako na may patutunghan to - J. L
0
Oct 5, 2015
Oct 5, 2015 at 9:04 AM UTC
jamiiielara
Ikaw
Di maipaliwanag bakit tayo nandito kung paano umabot sa puntong ganito nahihiwagaan pa rin naman ako pero mukhang walang paliwanag 'to Kung bakit ikaw sana na nga ikaw Dahil hindi ko matatanggap at hindi ako magpapanggap Ngunit ayoko na munang isipin ang mga bagay na di pa satin Pero umaasa ako na may patutunghan to - J. L
Continue reading...
13
may isang natutulog sa kalye walang sala, walang detalye walang makain, walang tirahan ngunit ikinulong tila'y makasalanan "mahirap maging mahirap" said ng mga matang nagpapaki-usap nang gayo'y makahanap ng pagkain sa pamilya'y maiharap at ang isa'y pinaiimbestigahan dahil umano sa ilegal na pamamaraan ng pagtulong sa kanyang nasasakupan kailan ba ito naging kasalanan? o, Pilipinas, ika'y binabantaan patagong tinatangay ang iyong kayamanan mga anak mo'y pinahihirapan sa kalagitnaan ng krisis, ika'y pinagsasamantalahan o, Pilipinas, naliligaw ang iyong landas ika'y inaapi, inaabuso nang marahas waring pinaglalaruan ang batas ng isang nag-aanyong taong hudas halika't iyong ipaglaban ang bansang ating sinilangan basagin na ang iyong katahimikan at h'wag hayaang manaig ang kasakiman pakinggan, dam'hin, at tignan h'wag ka munang lumiban sapagkat kailangan ang iyong katapangan sa umuusbong na digmaan
0
Apr 9, 2020
Apr 9, 2020 at 9:10 AM UTC
44_dg
Untitled
may isang natutulog sa kalye walang sala, walang detalye walang makain, walang tirahan ngunit ikinulong tila'y makasalanan "mahirap maging mahirap" said ng mga matang nagpapaki-usap nang gayo'y makahanap ng pagkain sa pamilya'y maiharap at ang isa'y pinaiimbestigahan dahil umano sa ilegal na pamamaraan ng pagtulong sa kanyang nasasakupan kailan ba ito naging kasalanan? o, Pilipinas, ika'y binabantaan patagong tinatangay ang iyong kayamanan mga anak mo'y pinahihirapan sa kalagitnaan ng krisis, ika'y pinagsasamantalahan o, Pilipinas, naliligaw ang iyong landas ika'y inaapi, inaabuso nang marahas waring pinaglalaruan ang batas ng isang nag-aanyong taong hudas halika't iyong ipaglaban ang bansang ating sinilangan basagin na ang iyong katahimikan at h'wag hayaang manaig ang kasakiman pakinggan, dam'hin, at tignan h'wag ka munang lumiban sapagkat kailangan ang iyong katapangan sa umuusbong na digmaan
Continue reading...
28
Noon gumagawa ng tula Tungkol sayo at saking pangungulila Sabi ko, andito ako at hihintayin kita Kahit pa masaktan basta sabi ko, mahal na mahal kita Parepareho lang ang tema Laging tungkol doon ang nalalathala Yung paghihintay na muli'y mapasaakin ka Sabi ko, sige na, pagbigyan mo na Pagbigyan mo na na tayo ay maulit pa Ngayon sabi ko, Tama na muna siguro Wala naman kasing nangyayari sa lahat ng sinasabi ng mga tula na 'to Kahit sabihin mo pang mahal mo pa rin ako Yung isip ko lalo lang gumugulo Siya pa rin naman ang hawak mo Tapos satin wala namang nagbabago Di ako napapagod magmahal at maghintay sayo Pero naisip ko, sa susunod na lang aasa sa "tayo" Bukas, malay mo magkatagpo na naman Dito, doon o saanman Malay mo baka pwede nang muling simulan Yung naputol na pagmamahalan Kung kaya nang ipaglaban Kung kaya nang panindigan Kung kaya nang kalimutan Yung masasakit na nagdaan Kung nanaisin nang muling balikan Saka na lang ulit natin pagbiyan Mahal, gusto ko lang sabihin Laman nitong puso't isip ay ikaw pa rin Habambuhay nang nakatatak sa paningin Ngunit akin munang palalayain Sa malayo na lang kita hihintayin Sa malayo na lang muna kita mamahalin Hindi na muna kita pipilitin Hayaan na lang muna natin Kung saan tayo dalhin ng hangin Dun na lang muna aasa, sa tayo ay muling pagtagpuin
0
Aug 5, 2017
Aug 5, 2017 at 9:27 AM UTC
clarkent
12:30 am thoughts
Noon gumagawa ng tula Tungkol sayo at saking pangungulila Sabi ko, andito ako at hihintayin kita Kahit pa masaktan basta sabi ko, mahal na mahal kita Parepareho lang ang tema Laging tungkol doon ang nalalathala Yung paghihintay na muli'y mapasaakin ka Sabi ko, sige na, pagbigyan mo na Pagbigyan mo na na tayo ay maulit pa Ngayon sabi ko, Tama na muna siguro Wala naman kasing nangyayari sa lahat ng sinasabi ng mga tula na 'to Kahit sabihin mo pang mahal mo pa rin ako Yung isip ko lalo lang gumugulo Siya pa rin naman ang hawak mo Tapos satin wala namang nagbabago Di ako napapagod magmahal at maghintay sayo Pero naisip ko, sa susunod na lang aasa sa "tayo" Bukas, malay mo magkatagpo na naman Dito, doon o saanman Malay mo baka pwede nang muling simulan Yung naputol na pagmamahalan Kung kaya nang ipaglaban Kung kaya nang panindigan Kung kaya nang kalimutan Yung masasakit na nagdaan Kung nanaisin nang muling balikan Saka na lang ulit natin pagbiyan Mahal, gusto ko lang sabihin Laman nitong puso't isip ay ikaw pa rin Habambuhay nang nakatatak sa paningin Ngunit akin munang palalayain Sa malayo na lang kita hihintayin Sa malayo na lang muna kita mamahalin Hindi na muna kita pipilitin Hayaan na lang muna natin Kung saan tayo dalhin ng hangin Dun na lang muna aasa, sa tayo ay muling pagtagpuin
Continue reading...
38
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC
eugene
Typing Keyboard
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
Continue reading...
6
“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.
0
Nov 16, 2017
Nov 16, 2017 at 7:44 PM UTC
makabagongmakata69
KAILANGAN NA HARAPIN
“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.
Continue reading...
3
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
0
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC
wynne
94
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Continue reading...
20
Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.
0
Sep 8, 2020
Sep 8, 2020 at 7:06 AM UTC
jethro-nhero-cuizon
Alay at Gabay
Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.
Continue reading...
23
Marami man akong kakulangan o pagkakamaling nagawa. Sana huwag mo akong husgahan sa mga pagkakamaling d ko rin sinasadyang maranasan. Ilang araw ko din pinag isipan to ilang araw ko ding binabalik balikan sa isipan ko, at gabi gabi'y sinasagot ko ang sarili ko sa mga tanong na dapat ikaw ang tinatanong ko, pero kalabisan bang hangarin na makita kang masaya? Walang araw na hindi mo hinangad na maging maayos ang kalusogan ko, handa akong magdusa makita ka lang lumigaya. Pero handa ka bang magpatawad pag ika'y nasaktan na? Sana sa bawat tipak ng mga nota sa piano sana maramdaman mo ang pagmahahal na nais kung iparating sayo. Na sa bawat lirikong sinasambit sa kanta'y, kaya mo kayang sabayan hanggang dulo? Pero kailangan ko na din sigurong umalis na muna, kailangan ko na munang ayusin ang buhay ko, kailangan ko na munang kilalanin ang sarili ko, ituwid ang mga pagkakamali ko't itama ang landas na dapat kung tahakin. hihintayin mo ba ko? O pipigilan mo ba akong umalis? Sana sagotin mo Hihintayin ko ang kasagotan mo, kung maari Habang ginagawa ko ang sulat na ito ay may halong kaba at pagdududa na aking dinarama na sa bawat pag agos ng mga luha koy may panghihinayang na baka pagbalik koy wala kana't may mahal ng iba. D rin naman maiiwasan dahil ka mahal-mahal ka nga. Sa konting araw na tayo'y nag uusap/nagkikita labis na ligaya ang iyong pinadama ang dating lungkot pinalitan mo ng saya, ang dating kulang at hindi buo, pinunoan mo't kinulayan pa.hindi ko makakalimotan ang iyong ipinadama, kahit saan mapunta andito kaman o wala. Ikaw parin ang hahanap hapin ko sa tuwina. Palubog man ang araw sa ngayon Umaasang sana bukas nandiyan ka pa ring bubungad sa aking paggising. Mahal na mahal kita ng sobra, pero sa totoo lang nasasaktan nadin ako sa bawat hindi mo pagkibo, na ako lang rin naman ang gumawa. Sa mga araw na wala ka, nasasaktan ako kasi hinahanap hanap ka. Pero sasanayin mo na ba akong tuloyan kang mawala? O tatanggapin ko na lang kung anoman ang magiging desisyon mo?. Pero panghahawakan ko pa rin ang mga pangakong binitawan natin sa isa't isa. Na tayo lang hanggang finish line na. Kapit ka lang huwag kang bibitaw ah? I lOVE YOU Ms. QRST ADZ This isn't goodbye, i have faith we're destined
0
Mar 12, 2021
Mar 12, 2021 at 5:45 AM UTC
thoughts-on-my-head
Day 38
Marami man akong kakulangan o pagkakamaling nagawa. Sana huwag mo akong husgahan sa mga pagkakamaling d ko rin sinasadyang maranasan. Ilang araw ko din pinag isipan to ilang araw ko ding binabalik balikan sa isipan ko, at gabi gabi'y sinasagot ko ang sarili ko sa mga tanong na dapat ikaw ang tinatanong ko, pero kalabisan bang hangarin na makita kang masaya? Walang araw na hindi mo hinangad na maging maayos ang kalusogan ko, handa akong magdusa makita ka lang lumigaya. Pero handa ka bang magpatawad pag ika'y nasaktan na? Sana sa bawat tipak ng mga nota sa piano sana maramdaman mo ang pagmahahal na nais kung iparating sayo. Na sa bawat lirikong sinasambit sa kanta'y, kaya mo kayang sabayan hanggang dulo? Pero kailangan ko na din sigurong umalis na muna, kailangan ko na munang ayusin ang buhay ko, kailangan ko na munang kilalanin ang sarili ko, ituwid ang mga pagkakamali ko't itama ang landas na dapat kung tahakin. hihintayin mo ba ko? O pipigilan mo ba akong umalis? Sana sagotin mo Hihintayin ko ang kasagotan mo, kung maari Habang ginagawa ko ang sulat na ito ay may halong kaba at pagdududa na aking dinarama na sa bawat pag agos ng mga luha koy may panghihinayang na baka pagbalik koy wala kana't may mahal ng iba. D rin naman maiiwasan dahil ka mahal-mahal ka nga. Sa konting araw na tayo'y nag uusap/nagkikita labis na ligaya ang iyong pinadama ang dating lungkot pinalitan mo ng saya, ang dating kulang at hindi buo, pinunoan mo't kinulayan pa.hindi ko makakalimotan ang iyong ipinadama, kahit saan mapunta andito kaman o wala. Ikaw parin ang hahanap hapin ko sa tuwina. Palubog man ang araw sa ngayon Umaasang sana bukas nandiyan ka pa ring bubungad sa aking paggising. Mahal na mahal kita ng sobra, pero sa totoo lang nasasaktan nadin ako sa bawat hindi mo pagkibo, na ako lang rin naman ang gumawa. Sa mga araw na wala ka, nasasaktan ako kasi hinahanap hanap ka. Pero sasanayin mo na ba akong tuloyan kang mawala? O tatanggapin ko na lang kung anoman ang magiging desisyon mo?. Pero panghahawakan ko pa rin ang mga pangakong binitawan natin sa isa't isa. Na tayo lang hanggang finish line na. Kapit ka lang huwag kang bibitaw ah? I lOVE YOU Ms. QRST ADZ This isn't goodbye, i have faith we're destined
Continue reading...
13
Naiilang ako sayo Wag mo akong tingnan sa mata! Takot na takot na ang puso Sayo ba'y muling aasa? Natataranta itong isip Nais ko na munang maidlip Ngunit sa aking pag gising, Ramdam ko pa rin ang pagkalasing Sabihin mo nga! Ilang bote pa ba ng GIN?
0
Feb 20, 2019
Feb 20, 2019 at 4:47 AM UTC
Venusmargaret_
RED HORSE
Naiilang ako sayo Wag mo akong tingnan sa mata! Takot na takot na ang puso Sayo ba'y muling aasa? Natataranta itong isip Nais ko na munang maidlip Ngunit sa aking pag gising, Ramdam ko pa rin ang pagkalasing Sabihin mo nga! Ilang bote pa ba ng GIN?
Continue reading...
10
Pwede bang ako muna? Pwede bang sarili ko muna bago ikaw? Pwede bang ngiti ko muna bago ang luha? Pwede bang pagalingin ko muna ang aking sugat bago sumugal ulit? Pwede bang tumigil at namnamin muna ang sandali na aking hinintay? Gusto kong manatili pero kailangan kung huminga panandalian. Ayaw kung umabot sa punto na ang sandali ay magiging permanente. Ayaw kung sumuko pero kailangan ko munang dumistansya. Ayaw kung umabot sa punto na ako ang unang bibitaw . Napapagod din ako. Napapagod din akong umintindi pero hindi ako sumuko kailangan ko lang ng espasyo dahil hindi na kaya ng aking puso at isipan. Sana maiintindihan mo!
0
Feb 27, 2021
Feb 27, 2021 at 2:02 AM UTC
Unatnat03
Pwede bang ako muna?
Pwede bang ako muna? Pwede bang sarili ko muna bago ikaw? Pwede bang ngiti ko muna bago ang luha? Pwede bang pagalingin ko muna ang aking sugat bago sumugal ulit? Pwede bang tumigil at namnamin muna ang sandali na aking hinintay? Gusto kong manatili pero kailangan kung huminga panandalian. Ayaw kung umabot sa punto na ang sandali ay magiging permanente. Ayaw kung sumuko pero kailangan ko munang dumistansya. Ayaw kung umabot sa punto na ako ang unang bibitaw . Napapagod din ako. Napapagod din akong umintindi pero hindi ako sumuko kailangan ko lang ng espasyo dahil hindi na kaya ng aking puso at isipan. Sana maiintindihan mo!
Continue reading...
11
Pwede ba kitang yakapin? Sa araw na ito ating ayusin, Pero baka ito na ang huling pagkakataon. Mga ala-ala'y wag mo munang ibaon, Alalahanin ang masasaya nating araw at taon. Galit ko'y lilipas din, Kailangan lang nating hintayin. Asahan natin ang pagbabago, Tayo sa isa't isa ay maging totoo. Pero sana ang pinagsamahan natin ay maibalik, Sana ang pagkakaibigan ay muling maging matalik. Pag-aaway na to ating bigyang wakas. Dahil ayoko ng lumipas, Ang mga araw ng di ka nakakausap. Lagi ng matamlay, Buhay nawawalan na ng kulay. Kailangan kita sa aking buhay, Mahal na mahal kita hanggang sa wakas ng aking buhay.
0
Nov 3, 2019
Nov 3, 2019 at 1:29 AM UTC
LigeraM
Kailangan kita sa buhay ko kaibigan
Pwede ba kitang yakapin? Sa araw na ito ating ayusin, Pero baka ito na ang huling pagkakataon. Mga ala-ala'y wag mo munang ibaon, Alalahanin ang masasaya nating araw at taon. Galit ko'y lilipas din, Kailangan lang nating hintayin. Asahan natin ang pagbabago, Tayo sa isa't isa ay maging totoo. Pero sana ang pinagsamahan natin ay maibalik, Sana ang pagkakaibigan ay muling maging matalik. Pag-aaway na to ating bigyang wakas. Dahil ayoko ng lumipas, Ang mga araw ng di ka nakakausap. Lagi ng matamlay, Buhay nawawalan na ng kulay. Kailangan kita sa aking buhay, Mahal na mahal kita hanggang sa wakas ng aking buhay.
Continue reading...
18
Sakaling ito na ang huli kong tula Hahayaan na, mga luha'y tumila Palalayain, namumugtong mata Hanggang sa muli natin na pagkikita Tuwing gabi'y nalulunod ang isipan Mula sa karagatan ng kamalian Kung mabubuting binhi ang tinamnan Hindi na ganito, aking kapalaran Mga lihim kong hindi pa nasasabi Pansamantala munang isasantabi Ang panahon na ang kusang maghahabi Ako'y hindi na titiklop at tutupi Kaytagal na ang puso'y mananahimik Sa pag-usbong nalang ng araw papanhik Bagamat patutunguhan ay matarik Maghahanda na sa iyong pagbabalik Sakali mang ito na ang huling tula Huwag sanang lumungkot ang mata Ulan ay hihintayin pa ring tumila Para sa muli natin na pagkikita
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 3:37 AM UTC
ezekshiiii
Huling Tula (?)
Sakaling ito na ang huli kong tula Hahayaan na, mga luha'y tumila Palalayain, namumugtong mata Hanggang sa muli natin na pagkikita Tuwing gabi'y nalulunod ang isipan Mula sa karagatan ng kamalian Kung mabubuting binhi ang tinamnan Hindi na ganito, aking kapalaran Mga lihim kong hindi pa nasasabi Pansamantala munang isasantabi Ang panahon na ang kusang maghahabi Ako'y hindi na titiklop at tutupi Kaytagal na ang puso'y mananahimik Sa pag-usbong nalang ng araw papanhik Bagamat patutunguhan ay matarik Maghahanda na sa iyong pagbabalik Sakali mang ito na ang huling tula Huwag sanang lumungkot ang mata Ulan ay hihintayin pa ring tumila Para sa muli natin na pagkikita
Continue reading...
20