"matalim" poems - Hello Poetry

Pinuro ang lupang buhangin ang kulay Mga yapak, pawang sadsad sa konsensya Nagpapawis ang sarili Pati mata’y may butil na di sadya. Gamit ang sariling lakas, *Babaunin ko sana * ang bughaw na nakaraan Bagkus kumikinang ang dibuhong Sampal sa pagkatao. Hindi ko sya matitigan May kurot sa puso Kahit minsa’y walang emosyon. Mabuti pa sya Yakap na ng Ama Habang ako’y makikibaka pa Pagkat paglisan ko rito’y Buhay ko naman Angpagtitibayin – Susulong ako na parang leon Ngunit walang pangil Pagkat sa kahirapan pa rin Dadapa at magpapaagos Matalim ang kamndak nito.

0

May 2, 2015

May 2, 2015 at 10:25 AM UTC

psalmiseta

Libing

Pinuro ang lupang buhangin ang kulay Mga yapak, pawang sadsad sa konsensya Nagpapawis ang sarili Pati mata’y may butil na di sadya. Gamit ang sariling lakas, *Babaunin ko sana * ang bughaw na nakaraan Bagkus kumikinang ang dibuhong Sampal sa pagkatao. Hindi ko sya matitigan May kurot sa puso Kahit minsa’y walang emosyon. Mabuti pa sya Yakap na ng Ama Habang ako’y makikibaka pa Pagkat paglisan ko rito’y Buhay ko naman Angpagtitibayin – Susulong ako na parang leon Ngunit walang pangil Pagkat sa kahirapan pa rin Dadapa at magpapaagos Matalim ang kamndak nito.

23

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

0

May 21, 2018

May 21, 2018 at 10:20 PM UTC

raquezha

Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

71

Hindi na natapos ang bagyo At muling bubuhos ang ulan Hindi na natapos ang araw Hanggang masunog ang kalangitan. Walang patid ang hangin Lahat ng bagay ay kayang liparin Rumaragasa ang tubig Ngunit walang luhang kayang pawiin. Hinahanap pa rin ang umaga Kahit tanghali ay lipas na Hinahanap pa rin ang liwanag Humupa man ang sakuna. Gumuguho pa rin ang lupa Tinatabunan ang nakaraan Gumuguho pa rin ang bundok Gumuguho rin ang kapatagan Gumuguho ang mga burol Gumuguho ang mapupurol Matalim man ay guguho rin Pasusukuin ng suliranin. Gumuguho ang lahat Gumuguho sa bandang huli. Hindi na natapos ang pagkawasak Bumabagsak ang tulay na puno ng bitak. Hindi na natapos ang paglisan. Basa pa ang libingan, May ihahatid muli sa himlayan. Hindi na natapos ang unos Delubyo sa gitna ng buhawi Lindol sa gitna ng tagtuyot Hinagpis sa gitna ng pagkamuhi. Panaghoy sa dulo ng pagkasawi. Dito na lang ako sa lilim Kung saan nag-aagaw ang liwanag at dilim Magkukubli sa isang sulok Hanggang lamunin ng alikabok. Hindi na natapos ang gabi At tumigil ang orasan Hindi pa tapos ang bagyo Ay bumubuhos muli ang ulan.

0

Aug 12, 2018

Aug 12, 2018 at 5:31 AM UTC

KRRW

ALIK(ABO)K

Hindi na natapos ang bagyo At muling bubuhos ang ulan Hindi na natapos ang araw Hanggang masunog ang kalangitan. Walang patid ang hangin Lahat ng bagay ay kayang liparin Rumaragasa ang tubig Ngunit walang luhang kayang pawiin. Hinahanap pa rin ang umaga Kahit tanghali ay lipas na Hinahanap pa rin ang liwanag Humupa man ang sakuna. Gumuguho pa rin ang lupa Tinatabunan ang nakaraan Gumuguho pa rin ang bundok Gumuguho rin ang kapatagan Gumuguho ang mga burol Gumuguho ang mapupurol Matalim man ay guguho rin Pasusukuin ng suliranin. Gumuguho ang lahat Gumuguho sa bandang huli. Hindi na natapos ang pagkawasak Bumabagsak ang tulay na puno ng bitak. Hindi na natapos ang paglisan. Basa pa ang libingan, May ihahatid muli sa himlayan. Hindi na natapos ang unos Delubyo sa gitna ng buhawi Lindol sa gitna ng tagtuyot Hinagpis sa gitna ng pagkamuhi. Panaghoy sa dulo ng pagkasawi. Dito na lang ako sa lilim Kung saan nag-aagaw ang liwanag at dilim Magkukubli sa isang sulok Hanggang lamunin ng alikabok. Hindi na natapos ang gabi At tumigil ang orasan Hindi pa tapos ang bagyo Ay bumubuhos muli ang ulan.

40

Kasabay ng patak ng ulan Ang luha kong umaagos nang marahan Damdamin ay nasasaktan Panibugho kong di tumahan Bakit ako'y pinagpalit Palagi naman sa iyo ay mabait Minahal kita nang higit pa sa iyong nalalaman Pagmamahal na iyong pinabayaan Ikaw ang aking pinipintuho Kahit sasalungatin ng bagyo Di ako mapapadaig Delubyo man ang maging dulot nito Ang putik sa mga paa kong dumidikit Ay parang pumipigil sa paghakbang Kahit mabubuwal sa daan Patuloy pa rin sa paglakad Sa tuwing iniisip ka Nalulungkot ako't humihikbi Ang pait ng dagat At ang alon ay sampal sa pisngi sapagkat iba na sa iyo ang nagmamay-ari Matalim ang bawat pagaspas ng mga dahon Ang mabanayad na awit ay nagdadagdag ng sakit Habang sa silong nag-iisa Nalulumbay ako nang inaalala ka Ipikit ko man ang mga mata Ay hindi tinakpan na bituin sa gabing maulan Sapagkat maaliwalas gaya ng batis Ang kagandahan mo na nagniningas Kaya pagkatapos ng ulan Sa silong ako'y pabayaan Iniwan mo sa akin ang awitin ng damdamin kong umiibig

0

Jul 16, 2019

Jul 16, 2019 at 9:46 PM UTC

haringibon

Kasabay ng Patak ng Ulan

Kasabay ng patak ng ulan Ang luha kong umaagos nang marahan Damdamin ay nasasaktan Panibugho kong di tumahan Bakit ako'y pinagpalit Palagi naman sa iyo ay mabait Minahal kita nang higit pa sa iyong nalalaman Pagmamahal na iyong pinabayaan Ikaw ang aking pinipintuho Kahit sasalungatin ng bagyo Di ako mapapadaig Delubyo man ang maging dulot nito Ang putik sa mga paa kong dumidikit Ay parang pumipigil sa paghakbang Kahit mabubuwal sa daan Patuloy pa rin sa paglakad Sa tuwing iniisip ka Nalulungkot ako't humihikbi Ang pait ng dagat At ang alon ay sampal sa pisngi sapagkat iba na sa iyo ang nagmamay-ari Matalim ang bawat pagaspas ng mga dahon Ang mabanayad na awit ay nagdadagdag ng sakit Habang sa silong nag-iisa Nalulumbay ako nang inaalala ka Ipikit ko man ang mga mata Ay hindi tinakpan na bituin sa gabing maulan Sapagkat maaliwalas gaya ng batis Ang kagandahan mo na nagniningas Kaya pagkatapos ng ulan Sa silong ako'y pabayaan Iniwan mo sa akin ang awitin ng damdamin kong umiibig

33

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

0

Jan 26, 2018

Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC

QueenofMartyrs

Huling Basang Pahina

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

68

061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.

0

Jun 13, 2017

Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC

psalmiseta

Ipinag-isang Tatlong mga Bituin

061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.

32

Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.

0

Feb 9, 2016

Feb 9, 2016 at 7:57 AM UTC

dorkcereals

Na-Code Review ka Ngunit Kulang

Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.

38

*Hindi ito madali Dahil ikaw ay nakatali Sa iyong nakaraan Di alam ang pupuntahan Subukan **** ngumiti Kahit paunti-unti Kahit pangisi ngisi Masasanay muli ang labi Sisikat na ang araw Hindi na palaging madilim Gagaan ang mga dinadala Rurupok na ang alaalang matalim Mga sugat ay maghihilom Luha'y hindi na maiinom Mukha mo ay muling magkakakulay Handa ka na muling ipagpatuloy ang buhay*

0

Jan 28, 2016

Jan 28, 2016 at 7:36 PM UTC

inggo

Paghilom

*Hindi ito madali Dahil ikaw ay nakatali Sa iyong nakaraan Di alam ang pupuntahan Subukan **** ngumiti Kahit paunti-unti Kahit pangisi ngisi Masasanay muli ang labi Sisikat na ang araw Hindi na palaging madilim Gagaan ang mga dinadala Rurupok na ang alaalang matalim Mga sugat ay maghihilom Luha'y hindi na maiinom Mukha mo ay muling magkakakulay Handa ka na muling ipagpatuloy ang buhay*

16

Maganda ka, walang pinipiling oras, araw at panahon. Kariktan mo'y patuloy sa pagkinang sa gitna ng kanilang mga alinlangan, matalim na mga tingin bitbit ang panghuhusgang natatakpan ng pagkabulag sa tunay na kahulugan ng kagandahan. Mga katagang nararapat sa iyo, maganda ka! walang naman, minsan at dahilan. Tuwirang pagsambit ng maganda ka at walang pagdadalawang-isip, sa kabila ng iyong kulay, hugis, taas, tuwid, kinis at iba pang basehan ng gandang naglipana, na inaakalang tunay na depinisyon ng ganda. Maganda ka, higit pa sa mga araw na pakiramdam mo ay may mali sa iyo at kulang ka. Mas pinaganda ka ng iyong mga kakulangan, mas binigyan ng kulay at nadepina ang tunay na kahulugan ng ganda sa iyong mga mata, sa tuwing pinapaulanan ka ng kanilang mga salita'y hindi ka nagpatinag. Maganda ka, dahil ikaw ay ikaw. Hindi sukatan ang paningin at bibig ng kung sino man.

0

Sep 6, 2021

Sep 6, 2021 at 9:53 AM UTC

kurtlopez

Maganda ka

Maganda ka, walang pinipiling oras, araw at panahon. Kariktan mo'y patuloy sa pagkinang sa gitna ng kanilang mga alinlangan, matalim na mga tingin bitbit ang panghuhusgang natatakpan ng pagkabulag sa tunay na kahulugan ng kagandahan. Mga katagang nararapat sa iyo, maganda ka! walang naman, minsan at dahilan. Tuwirang pagsambit ng maganda ka at walang pagdadalawang-isip, sa kabila ng iyong kulay, hugis, taas, tuwid, kinis at iba pang basehan ng gandang naglipana, na inaakalang tunay na depinisyon ng ganda. Maganda ka, higit pa sa mga araw na pakiramdam mo ay may mali sa iyo at kulang ka. Mas pinaganda ka ng iyong mga kakulangan, mas binigyan ng kulay at nadepina ang tunay na kahulugan ng ganda sa iyong mga mata, sa tuwing pinapaulanan ka ng kanilang mga salita'y hindi ka nagpatinag. Maganda ka, dahil ikaw ay ikaw. Hindi sukatan ang paningin at bibig ng kung sino man.

5

mga uwak sa posteng nagkubli sa dilim, bitbit ay bato kung makatingin matalim, mga pula na mata'y nahalina't, pag-alis leeg sukbit ay karit. mga nasugat na balat sa paggupit ng kuko, pinupuwing ng luha ang mga mata sa bungo, kailan kaya hihinto ang mga diwatang nangisi? kailan matutulog nang managinip ay 'di gising?

0

Apr 14, 2018

Apr 14, 2018 at 3:54 PM UTC

randell-quitain

dilat alas dos

mga uwak sa posteng nagkubli sa dilim, bitbit ay bato kung makatingin matalim, mga pula na mata'y nahalina't, pag-alis leeg sukbit ay karit. mga nasugat na balat sa paggupit ng kuko, pinupuwing ng luha ang mga mata sa bungo, kailan kaya hihinto ang mga diwatang nangisi? kailan matutulog nang managinip ay 'di gising?

8

50 Anim na araw bago ang kasalan Muling nagkita ang magkasintahan 51 Kasama nila ang Diwata ng Lupa Sa pook na itinalaga 52 Unang pagsubok sa prinsipe Tanggalin lahat ng mga kabute 53 Kanya itong kinayang mag-isa Gamit ang matalim na espada 54 Mula umaga hanggang hapon Oras at lakas niya’y itinuon 55 Habang si Loria’y tagapagpunas-pawis At tagapagpa-inom sa prinsipeng pagod na labis 56 Sa wakas paglubog ng araw Naubos lahat ‘di man nagpugnaw. -06/18/2012 *Gintong Lupa Series

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 9:52 PM UTC

JoRaLG

Siboloria 8 -Unang Pagsubok-

50 Anim na araw bago ang kasalan Muling nagkita ang magkasintahan 51 Kasama nila ang Diwata ng Lupa Sa pook na itinalaga 52 Unang pagsubok sa prinsipe Tanggalin lahat ng mga kabute 53 Kanya itong kinayang mag-isa Gamit ang matalim na espada 54 Mula umaga hanggang hapon Oras at lakas niya’y itinuon 55 Habang si Loria’y tagapagpunas-pawis At tagapagpa-inom sa prinsipeng pagod na labis 56 Sa wakas paglubog ng araw Naubos lahat ‘di man nagpugnaw. -06/18/2012 *Gintong Lupa Series

16

Nalalanghap ko ang panghi sa nadaanang eskinita, napapansin sa sementadong pader ang mga salitang nakasulat sa malalaking letra, mga simbolong nagpapabatid ng huwad na kapatiran marka, pinta, guhit na nakakaakit, nakakaantig ang mga pasamano at pagbabating maririnig na pinatatamis nang labi pasimulan ang lahat sa beynte hanggang sa umabot ng siyento-kensi upang maipambibili ng pulang bote at yosi na kukuha nang huwisyo ng sinumang magpaka bato at sunod na inilabas, isang matalim na kutsilyo na isinaksak sa sikmura ng kapatid ni Ka Ambo. Naroroon ako ng matanaw ang malungkot na pangyayaring ipininta ng gabi.

0

Apr 21, 2019

Apr 21, 2019 at 11:58 PM UTC

donward-bughaw

Kanto Saysenta'y Otso

Nalalanghap ko ang panghi sa nadaanang eskinita, napapansin sa sementadong pader ang mga salitang nakasulat sa malalaking letra, mga simbolong nagpapabatid ng huwad na kapatiran marka, pinta, guhit na nakakaakit, nakakaantig ang mga pasamano at pagbabating maririnig na pinatatamis nang labi pasimulan ang lahat sa beynte hanggang sa umabot ng siyento-kensi upang maipambibili ng pulang bote at yosi na kukuha nang huwisyo ng sinumang magpaka bato at sunod na inilabas, isang matalim na kutsilyo na isinaksak sa sikmura ng kapatid ni Ka Ambo. Naroroon ako ng matanaw ang malungkot na pangyayaring ipininta ng gabi.

25

Ganito Ang talento ng tinaguriang gagamba, Ang Sabi ng iba Sila ay kakaiba dahil nga sadyang Ganyan Sila kahit Hindi nasa manila. Nag - aabang lang ng bibisita Kahit nga ba bibihira Ang may maggala ay tiyak maaantala Kapag napadpad sa animo'y ala bang tahanan na tahasang walang hagdan Ngunit kabit-kabit eh Ang kawit ng madidikit na bahagdan ng bawat hiblang malagu na. Ni Ang hari ng kagubatan ay di siya nais magambala Malaglag man sa Muntinlupa Kagyat Silang ia-Angat Dami man ng hadlang, tutulay lamang Ang gagamba gamit Ang sapot at mga galamay... Ganon pa man Bigte man Ang pagtanaw ng Leon at tigre sa maliit na nilalang ... Naka- Tungko lamang Ang kanilang matalim na pangil at angil pagkat sa loob-loob nitong mababangis at hayok sa laman ay mapag aalaman--- Ano nga naman Ang kanilang mahihita na Karne sa naglalambiting mga galamay Wika nga sa payo ng dayo Tinawag Silang Gagamba sapagkat Ang sino Mang tao sa kanya'y gagambala Walang dudang mapapatingala muna bago yumuko Mabuti pa daw Ang mangilag na Lang Sila sa maliliit na nilalang O di kaya'y maige pa mangilog at magbaka sakali dun sa may Sapang Palay magawi at nang mapawi Ang Kalam at uhaw sa may kawayan . Sabi naman ng iilan mabuti pa Ang dalanghita mula pa sa pagkabubot nito Hanggang sa maubod na nga sa pagkahinog ay masasabi na talaga namang may asim pa . Lalo na para sa mga nagda dalang-tao na minamatamis ang pangangasim ay iyon ang prutas na ipanlulutas sa kanilang pananaghili . Sa madaling salita Ang magaling na Balita Kakailanganin pa Ang pakpak Kahit pa mag taingang- kawali Ang lupa... Dahil Ang tinutukoy ko sa aking pamagat ay walang iba kundi Ako ! At Ang munting Gagamba Ang siyang maituturing Kong Dambuhala Kaya nga Ang paniniwalang imbes trabaho Ang siyang lalapit sa akin... Yaong mga sapot na bahay Ang siyang dapat Kong hagilapin... Kasi nga Ang mga spider web kung tawagin sa ingles... Ay Ang siyang Lunas na walang dahas upang maging Isa sa kanila ! Silang mga empleyado na dati rin namang Isang sawi Hanggang Ang mga hain na pain sa magiging bitag na hayag ay may kaakibat na kabalikat Upang mapagtagumpayan Ang mapusok na pagsubok... Nang sa gayon ay matupad Ang layon niya sa kaniyang mga kanayon na ... Maging Isang sakdal sa pagiging kambal ng papremyo at Tropeyo !

0

Sep 14, 2024

Sep 14, 2024 at 1:52 PM UTC

TanglawatPanglaw

🏆 wagi 🏆

Ganito Ang talento ng tinaguriang gagamba, Ang Sabi ng iba Sila ay kakaiba dahil nga sadyang Ganyan Sila kahit Hindi nasa manila. Nag - aabang lang ng bibisita Kahit nga ba bibihira Ang may maggala ay tiyak maaantala Kapag napadpad sa animo'y ala bang tahanan na tahasang walang hagdan Ngunit kabit-kabit eh Ang kawit ng madidikit na bahagdan ng bawat hiblang malagu na. Ni Ang hari ng kagubatan ay di siya nais magambala Malaglag man sa Muntinlupa Kagyat Silang ia-Angat Dami man ng hadlang, tutulay lamang Ang gagamba gamit Ang sapot at mga galamay... Ganon pa man Bigte man Ang pagtanaw ng Leon at tigre sa maliit na nilalang ... Naka- Tungko lamang Ang kanilang matalim na pangil at angil pagkat sa loob-loob nitong mababangis at hayok sa laman ay mapag aalaman--- Ano nga naman Ang kanilang mahihita na Karne sa naglalambiting mga galamay Wika nga sa payo ng dayo Tinawag Silang Gagamba sapagkat Ang sino Mang tao sa kanya'y gagambala Walang dudang mapapatingala muna bago yumuko Mabuti pa daw Ang mangilag na Lang Sila sa maliliit na nilalang O di kaya'y maige pa mangilog at magbaka sakali dun sa may Sapang Palay magawi at nang mapawi Ang Kalam at uhaw sa may kawayan . Sabi naman ng iilan mabuti pa Ang dalanghita mula pa sa pagkabubot nito Hanggang sa maubod na nga sa pagkahinog ay masasabi na talaga namang may asim pa . Lalo na para sa mga nagda dalang-tao na minamatamis ang pangangasim ay iyon ang prutas na ipanlulutas sa kanilang pananaghili . Sa madaling salita Ang magaling na Balita Kakailanganin pa Ang pakpak Kahit pa mag taingang- kawali Ang lupa... Dahil Ang tinutukoy ko sa aking pamagat ay walang iba kundi Ako ! At Ang munting Gagamba Ang siyang maituturing Kong Dambuhala Kaya nga Ang paniniwalang imbes trabaho Ang siyang lalapit sa akin... Yaong mga sapot na bahay Ang siyang dapat Kong hagilapin... Kasi nga Ang mga spider web kung tawagin sa ingles... Ay Ang siyang Lunas na walang dahas upang maging Isa sa kanila ! Silang mga empleyado na dati rin namang Isang sawi Hanggang Ang mga hain na pain sa magiging bitag na hayag ay may kaakibat na kabalikat Upang mapagtagumpayan Ang mapusok na pagsubok... Nang sa gayon ay matupad Ang layon niya sa kaniyang mga kanayon na ... Maging Isang sakdal sa pagiging kambal ng papremyo at Tropeyo !

60