Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lamesa" poems
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
Nagpatunga sa dalan sa lingin na bulan, akong mga damgo ug kasakit, aduna paba'y maabtan? Paminawa'g dawata kining usa ka basong puno sa mga pulong, mga pulong nga suod ug gumikan sa'kong dughan Dayun iyarok ug kadali kay yab-an pa tika'g lain ihipos ang mga panunduman ug ibilin na sa daplin diri sa inumanan ako nag inusara ug tambay’g pahayahay, Ang inom, mao ba gayod kini ang tinuod kong kalipay? ‘wa pa nahuwasan, ug diri sa lamesa ako mupahuway dughang puno sa kasakit na diri sa eskinita nagpahupay, kay ang pinalangga kong inday aduna  nay laing kalipay siya kay sama sa usa ka bituon, dili maabtan ug lisod kab-uton. Bituong nagpaduyog sa laing kamot ‘Di na  makuha'g balik bisag unsaon ug paningkamot. Birahon ko nalang pabalik ang akong mga damgo ug magpadayon, dawaton ko nalang na wala na ka sa akoang kaugmaon.
0
Jan 27, 2020
Jan 27, 2020 at 12:08 PM UTC
Inumanan Sa Eskinita
kumikinang ang mamahaling parol na nakadambana sa bintana ng mansion na nasa loob ng isang malaking subdivision. nagniningning ang patay sindi nitong kulay na umaaliw sa balana. salamat sa malaking pakinabang na kanyang kinita nang walang anomang pakundangan sa dugo at pawis ng mga abang manggagawa. nasa kanyang sala naman ang mataas na Christmas Tree habang sa paanan nito nakahandusay ang kahon-kahon na magagarbong mga regalo. malayong-malayo ito sa barung-barung ng mga nagtitiis sa siphayo ng dusa at karalitaan. ang mahabang lamesa na nasa kanyang komedor ay talagang pinagpala sapagkat nakapatong dito ang hiniwang hamon, keso de bola, spaghetti, carbonara, lasagna, ubas at ang lahat ng masasarap na pangarap ng isang batang kalye na kumakalam ang sikmura habang tinitiis ang ginaw ng Disyembre. matapos ang kanyang masaganang Noche Buena ay mauupo sya sa kanyang malambot na sofa na di halos mabilang ang libong halaga. dun n'ya iinumin nang buong pagmamalaki ang mamahaling brandy o di kaya naman ay whiskey. katabi ang kanyang pamilya sabay-sabay silang manonood ng misa habang nakatuon sa higanteng flat screen na telebisyon. ang homily ng ingleserong pari ay patungkol sa pag-ibig sa kapwa at pagbibigayan.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:32 AM UTC
Ang Pasko Ng Burgis
Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang  munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.
0
Aug 18, 2017
Aug 18, 2017 at 12:22 AM UTC
Lakbay-Diwa
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 10:59 PM UTC
Pano Magsulat
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
Continue reading...
67
Habang nag-iisa At walang kamalay-malay Ako'y nadampot ng mga Naghahanap ng karamay Nayaya ng promotor At hindi na makatatakas Hinamon ng mga tomador At nagkasukatan na ng angas Marami nang bote ang walang laman Nakabasag na rin ng mga baso Paubos na ang mga pulutan Amoy na rin ang halimuyak ng chiko May di matapos-tapos na asaran May mga pikon ngunit puno parin ng tawa May mga tulog na at may nagkukulitan Mayroon din namang nagkukwento ng paluha Walang humpay rin ang kantahan Punong-puno ang lamesa ng kwnetuhan Rinig hanggang langit ang halakhakan Tuloy-tuloy lang ang kasiyahan Masayang salo-salo Matibay na pagsasamahan At ang highlight dito Ay ang hangover kinabukasan Sana'y king bilis mawala Gaya ng hangover kinabukasan Ang aking mga alaala At ang sakit ng iyong paglisan
0
Dec 21, 2016
Dec 21, 2016 at 6:43 AM UTC
Hangover
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
0
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC
94
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Continue reading...
20
Magising ka sa ganda ng umaga ba Pero babe, mas maganda ka parin, Tara kain gud tayo, kainin ko yang ngabil mo at inumin ko katas mo, At kung gutom ka rin, pwede mo man kainin tung pandesal ko, kung gusto mo samahan mo na rin konti ng bear brand ko, Labas tayo mamaya, ang kinis ng ulap pero mas kinis man kamay mo babe oy, Gusto ko tikman talaga ba yung mala marshmallow mo gung kutis, Pero, hintay muna tayo ha hindi paman gud lunch, Pag alas dose na ay pwede na kita kainin ay este pwede na tayo kumain, Ano gusto mo kainin? Yung mga egg meal o yung akin? San rin tayo magkain? Sa lamesa or sa bed natin? Mahirap man mag pili babe oy Gusto ko sa sala pero bad man gud ba, Di man gud yan tinuro nila mama Dapat man daw na kainin kita sa lamesa, Baka gusto mo dessert? Busog ka na ba babe? Baka pwede na tanggalin yang skirt? Naka feel pa kasi ako ng crave, Kain tayo ng pina sosyal-sosyal sa dinner Yung may pa wine-wine tayo, Yan lang gud kailangan natin Basta bukas ha ikaw naman ang cleaner.
0
Sep 6, 2018
Sep 6, 2018 at 10:56 PM UTC
Course Meal
Nagigirumduman ko nanaman an namit Kan tocino na binakal ni Papa ki Pay Tasing An parong habang piniprito sa kawali An pagtilampsik kan lanang sobrang init Inaabangan ko an pag-ugpa kan kakanon Sa lamesa ming maugmahon Yaon si tugang na mayong ibang ginibo Kundi an magselpon maghapon Si Papa na inaabangan an balita sa TV Uni ako sadit-sadit Dai pa kayang magkakan solo Kaya inaabang ko an eroplano Nagitok-itok may darang maluto Saka paborito kong tocino Naglalayog daa sabi ni Mama "Open your mouth na" Arog lang kani an buhay mi kadto Simple lang pero magkaibahan Sa atubangan kan lamesa Mahihiling mo an pagpadangat ninda Mauumok ka sa kaugmahang dara Simple man lang an gusto ko An makainom nin tubig Sa atubangan nindo. —𝐔𝐦𝐨𝐤, a Bikol poetry.
0
Aug 8, 2020
Aug 8, 2020 at 11:51 AM UTC
Umók
Last sunday, we go videoke. Kaming unom, grabe'g panganta. Naay nice ug tingog, naay okay ra, naay wala gyud sa tono, naay nag sabay-sabay ra, ug naay feeler gyud kaayo nga singer siya. Niabot ang time, naka feel na mig uhaw. Ni offer ang isa, isa ka bucket ambot ug unsa. TOK TOK TOK ayay naa na ang gihulat, tambal sa uhaw gipatong sa lamesa. PAK! SMIRNOFF ANG GIDALA! Kami nagpadayon ug kanta, kachada sa pamati, sa ilimnong ma'lami. Niabot ang last nga kanta, Obladi, Oblada, tala na mamauli na ta. Nihapit's balutan, mao na po'y gitirada. Nanglingkod kadjot sa seawall, nagpahangin gamay usa musakay. Nipara mig cab kay hapit na alas dose, sa rural basin mabiyaan mi. Wa na gibyaan gyud, maygani naay super 5, pero tag 50 gyud. Kami naabot sa tagsa-tagsang panimalay, wow kalami sa akuang katulog bai. Pagmata nako, nganong init kaayo ko? Wa ko kasabot sa akuang gibati, gitugnaw ko pag ayo. Yati, ngano man ni? Nag inom man unta kog vitamin C. Pagka uran2 naa koy gi share sa fb, nag react akuang miga kay sgalain pud daw iya ginhawa. Taod-taod nag my day ang isa, gi dextrose kay gihilantan sab siya. Nag text kos isa pa, kung ga daot pud siya. "OO" mao na iyang reply, *** why kami gyud upat dai? Ang isa silingan ra namo, wala may gibati. So, isa nalang kulang, akua gitawagan. Wala mitubag, akuang manghod iyang gi chatan. "Yes dai gihilantan pud siya", mao nay reply. Wala nay lain, ang SMIRNOFF mao jud akuang pasanginlan! Kaming lima baling yarok, sa smirnoff nga mabugnaw. Ang isa wala nag mind kay nagsaad di gyud siya mo inom. Mao toy amuang gidangatan, gipang ubo, sip'on ug gihilantan. Grabe, unsay naa adtong smirnoff nila? Ngano kaming lima ang naapektohan?
0
Oct 10, 2019
Oct 10, 2019 at 9:20 PM UTC
SMIRNOFF
Last sunday, we go videoke. Kaming unom, grabe'g panganta. Naay nice ug tingog, naay okay ra, naay wala gyud sa tono, naay nag sabay-sabay ra, ug naay feeler gyud kaayo nga singer siya. Niabot ang time, naka feel na mig uhaw. Ni offer ang isa, isa ka bucket ambot ug unsa. TOK TOK TOK ayay naa na ang gihulat, tambal sa uhaw gipatong sa lamesa. PAK! SMIRNOFF ANG GIDALA! Kami nagpadayon ug kanta, kachada sa pamati, sa ilimnong ma'lami. Niabot ang last nga kanta, Obladi, Oblada, tala na mamauli na ta. Nihapit's balutan, mao na po'y gitirada. Nanglingkod kadjot sa seawall, nagpahangin gamay usa musakay. Nipara mig cab kay hapit na alas dose, sa rural basin mabiyaan mi. Wa na gibyaan gyud, maygani naay super 5, pero tag 50 gyud. Kami naabot sa tagsa-tagsang panimalay, wow kalami sa akuang katulog bai. Pagmata nako, nganong init kaayo ko? Wa ko kasabot sa akuang gibati, gitugnaw ko pag ayo. Yati, ngano man ni? Nag inom man unta kog vitamin C. Pagka uran2 naa koy gi share sa fb, nag react akuang miga kay sgalain pud daw iya ginhawa. Taod-taod nag my day ang isa, gi dextrose kay gihilantan sab siya. Nag text kos isa pa, kung ga daot pud siya. "OO" mao na iyang reply, *** why kami gyud upat dai? Ang isa silingan ra namo, wala may gibati. So, isa nalang kulang, akua gitawagan. Wala mitubag, akuang manghod iyang gi chatan. "Yes dai gihilantan pud siya", mao nay reply. Wala nay lain, ang SMIRNOFF mao jud akuang pasanginlan! Kaming lima baling yarok, sa smirnoff nga mabugnaw. Ang isa wala nag mind kay nagsaad di gyud siya mo inom. Mao toy amuang gidangatan, gipang ubo, sip'on ug gihilantan. Grabe, unsay naa adtong smirnoff nila? Ngano kaming lima ang naapektohan?
Continue reading...
41
damo na hin duro an 𝘴𝘵𝘪𝘤𝘬𝘺 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘴 haak lamesa takip-takip an kabutang pero dire ak nakakabasa, han mga pulong nga akon nasurat, mga letra nga nag buru-balighot ngan nag papaplanat. waray na gihapon tinta an akon 𝘣𝘢𝘭𝘭𝘱𝘦𝘯 ubos na an paypay han 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘣𝘰𝘰𝘬 nga sinurat-suratan hin magka-durudilain nga pangandoy, mga pulong nga ha inop nala natutuman—mga pulong nga karuyag ko unta mabatian— tikang haimo mga im-im, an katam-is han mga saad nga sugad hin dugos, an mga hinumduman nga sugad hin daan nga telegrama, nga ha akon kasing-kasing nakahipos. gintatapo-tapo na an mga surat nga linukot, waray na ka abrihi tikang han kaparong han lanterna han aton gugma. nga an dagaang nga an hadi akon na aabat, tumaghom na tikang han imo paglakat. ngan sugad han 𝘴𝘵𝘪𝘤𝘬𝘺 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘴 nga buot mag pahinumdom, akon man liwat nangalimtan an pag-lara han gugma, waray na punto an mga sinurat, ighahapil ko na la ada.
0
Jan 26, 2025
Jan 26, 2025 at 9:59 AM UTC
mga pulong ha sticky notes
22 Ang unang pagsubok ay paligsahan Na susubok sa lakas at katatagan 23 Inihanda na ng mga binata Ang mga katawan nila 24 Nagbalu-baluktot, nagbanat-banat Nag-imbay-imbay, nag-inat-inat 25 Kapagdaka’y ipinagitna sa kanila Ang isang kahoy na lamesa 26 Inilapag nila rito Ang kanilang mga braso 27 Para sa pagbubunuan Ng mga kalamnan 28 Sa huli’y si Agus ang kinilala Bilang pinakamalakas na binata. -06/23/2012 *Gintong Lupa Series
0
Aug 31, 2019
Aug 31, 2019 at 9:59 PM UTC
Daragus 4 -Unang Pagsubok sa Magiging Prinsipe-
Kaninang umaga Habang hithit ko Ang nagbabagang yosi Ay naalala ko Ang lumipas na tag-araw. Kalagitnaan ng Abril 2017 Maalinsangan ang umaga Nang ako’y magising Matapos ang isang gabing walang pagkahimbing. Sa sala at maging sa lamesa Namagitan ang isang Mahabang katahimikan Walang usapan, Walang kibuan Isang nakakainis na pakiramdaman. Nung sumapit na ang tanghali Mas mainit pa sa nakasalang na kawali Ang init ng nakakapugnaw na putang-inang araw. Pero kakaiba ang tag-araw na ito Sa gitna ng matinding init Akoy giniginaw May Malaria? Wala s’yempre Pero ako’y giniginaw. Giniginaw ako sa tindi ng panlalamig mo sa akin. Kaninang umaga habang nagyoyosi Sa pagitan ng usok at buntong-hininga Naalala ko ang lumipas na tag-araw.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:56 AM UTC
Untitled