"isantabi" poems - Hello Poetry

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC

jramos

Dati at Dati Lang

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

67

Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.

0

Sep 13, 2015

Sep 13, 2015 at 12:17 AM UTC

ken-alorro

Dugo, Kalsada, Bersikulo

Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.

62

ilang beses na akong naniwala, naniwala sa mga mapanlinlang na salita, naniwala sa mga mapagpanggap na gawa, ngunit sa bandang huli'y trinato na parang wala. ilang beses na rin akong pinangakuan, pinangakuan na hindi ako sasaktan, pinangakuan na ako'y aalagaan, ngunit sa bandang huli ako pala'y iiwan. kaya ako'y may gustong hilingin, sana ito'y iyong dinggin, sa bawat salitang aking babanggitin, sana ito'y iyong tuparin. dahil sayo ako'y susubok muli, sana ika'y manatili sa aking tabi, kung maaari sana'y 'wag akong isantabi, 'wag tratuhin na isang pagkakamali. simple lamang ang hiling ko aking sinta, mahalin mo ako ng tapat at walang pagdududa, sa bawat salita ay sana maging totoo ka, 'pagkat mahal kita at sa akin ay mahalaga ka.

0

Aug 5, 2017

Aug 5, 2017 at 3:39 PM UTC

seluring

Hiling

ilang beses na akong naniwala, naniwala sa mga mapanlinlang na salita, naniwala sa mga mapagpanggap na gawa, ngunit sa bandang huli'y trinato na parang wala. ilang beses na rin akong pinangakuan, pinangakuan na hindi ako sasaktan, pinangakuan na ako'y aalagaan, ngunit sa bandang huli ako pala'y iiwan. kaya ako'y may gustong hilingin, sana ito'y iyong dinggin, sa bawat salitang aking babanggitin, sana ito'y iyong tuparin. dahil sayo ako'y susubok muli, sana ika'y manatili sa aking tabi, kung maaari sana'y 'wag akong isantabi, 'wag tratuhin na isang pagkakamali. simple lamang ang hiling ko aking sinta, mahalin mo ako ng tapat at walang pagdududa, sa bawat salita ay sana maging totoo ka, 'pagkat mahal kita at sa akin ay mahalaga ka.

20

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 10:10 AM UTC

dwayne-jordan-luis

Pero Hindi Kita Kailangan

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

91

Alayan lamang ng isang sulyap Ang mga tahimik na patak Ng ulan sa labas ng aking bintana (At isantabi muna ang takot na sa anumang sandali ay babangga ang bus na 'yong sinasakyan sa kalagitnaan ng EDSA) At masdan ang pagbugso ng mga bakas ng ulan sa dulo ng salamin At sana ay maalala mo ang bakas Ng isang ulap na nag-alay nanaman ng kanyang sarili.

0

Aug 6, 2015

Aug 6, 2015 at 8:37 AM UTC

banet

Untitled

Alayan lamang ng isang sulyap Ang mga tahimik na patak Ng ulan sa labas ng aking bintana (At isantabi muna ang takot na sa anumang sandali ay babangga ang bus na 'yong sinasakyan sa kalagitnaan ng EDSA) At masdan ang pagbugso ng mga bakas ng ulan sa dulo ng salamin At sana ay maalala mo ang bakas Ng isang ulap na nag-alay nanaman ng kanyang sarili.

7

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 11:56 PM UTC

Mave

Kabanata

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

25

Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.

0

May 29, 2015

May 29, 2015 at 9:23 AM UTC

katrina-paula

sa paglimot

Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.

15

Kalungkutang bumabalot, Nooy kumukunot. Nagkakamayang kilay, Nakakainis na buhay. Nag away kasi tayo, Kaya mainit aking ulo. Ito nga ba'y pang ilan? Di ko na yata mabilang. Pero kahit anong mangyari, Di kita malimutan... Sa pagkat akoy isang alon, Ipagtulakan mo man, ikay babalikan. Naiwan nating kahapon, Ikay dalampasigan, hahalik-halikan. Lagi **** sinasabi, Alaala mo'y aking isantabi, Lagi man tayong mgtalo, Sa ngiti mo d kayang manalo. Isang hakbang palayo, Pabalik akoy tumatakbo. Isang sigaw sa hangin, Pambawi koy paglalambing. Dahil kahit anong mangyari, Di kita malimutan... Sa pagkat akoy isang alon, Ipagtulakan mo man, ikay babalikan. Naiwan nating kahapon, Ikay dalampasigan, hahalik-halikan.

0

Sep 17, 2015

Sep 17, 2015 at 10:26 PM UTC

marlonf1

Baler

Kalungkutang bumabalot, Nooy kumukunot. Nagkakamayang kilay, Nakakainis na buhay. Nag away kasi tayo, Kaya mainit aking ulo. Ito nga ba'y pang ilan? Di ko na yata mabilang. Pero kahit anong mangyari, Di kita malimutan... Sa pagkat akoy isang alon, Ipagtulakan mo man, ikay babalikan. Naiwan nating kahapon, Ikay dalampasigan, hahalik-halikan. Lagi **** sinasabi, Alaala mo'y aking isantabi, Lagi man tayong mgtalo, Sa ngiti mo d kayang manalo. Isang hakbang palayo, Pabalik akoy tumatakbo. Isang sigaw sa hangin, Pambawi koy paglalambing. Dahil kahit anong mangyari, Di kita malimutan... Sa pagkat akoy isang alon, Ipagtulakan mo man, ikay babalikan. Naiwan nating kahapon, Ikay dalampasigan, hahalik-halikan.

28

Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.

0

Sep 5, 2017

Sep 5, 2017 at 10:25 AM UTC

gelaiidulz

MAHIRAP PERO LUMABAN

Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.

5

Di na maitatanggi, Bakit pa ba ikukubli? Ano pa ba ang dahilan? Bakit pa ba magmamaang-maangan? Alam natin ang totoo, Ngunit pinilit nating isantabi ito, Nag-uusap bilang magkaibigan, Pinag-uusapan ang mga hinahangaan. Alam kong alam mo, Alam **** ikaw ang gusto ko, Ngunit di ka nagpadaig, Kahit na sa tingin ko'y minsan kang kinilig. Sa bawat pag-uusap, nagpaparinigan, Mga bagay tungkol sa taong hinahangaan, Subalit kilala naman natin sila, Sa katunayan, kilalang kilala. Ngayong gabi, ako'y naglahad, Ng mga damdaming sasabihin **** nasagad, Mga sitwasyon kung saan di mapalad, Mga sitwasyong sa iba ang isa't-isa napadpad. Mga landas nga kaya nati'y magiging isa? O magtatagpo lamang at humayo na sa isa't-isa, Walang may alam sa atin kung ano ang tiyak, Sa mga sa landas na kasalukuyang tinatahak. Mananaig kaya ang tadhana? O ang damdaming nagwawala? Ano kaya ang magtatagumpay, Sa pag-ikot ng gulong ng 'ting buhay.

0

Jan 3, 2018

Jan 3, 2018 at 12:28 AM UTC

taltoy

Nagpaparinig

Di na maitatanggi, Bakit pa ba ikukubli? Ano pa ba ang dahilan? Bakit pa ba magmamaang-maangan? Alam natin ang totoo, Ngunit pinilit nating isantabi ito, Nag-uusap bilang magkaibigan, Pinag-uusapan ang mga hinahangaan. Alam kong alam mo, Alam **** ikaw ang gusto ko, Ngunit di ka nagpadaig, Kahit na sa tingin ko'y minsan kang kinilig. Sa bawat pag-uusap, nagpaparinigan, Mga bagay tungkol sa taong hinahangaan, Subalit kilala naman natin sila, Sa katunayan, kilalang kilala. Ngayong gabi, ako'y naglahad, Ng mga damdaming sasabihin **** nasagad, Mga sitwasyon kung saan di mapalad, Mga sitwasyong sa iba ang isa't-isa napadpad. Mga landas nga kaya nati'y magiging isa? O magtatagpo lamang at humayo na sa isa't-isa, Walang may alam sa atin kung ano ang tiyak, Sa mga sa landas na kasalukuyang tinatahak. Mananaig kaya ang tadhana? O ang damdaming nagwawala? Ano kaya ang magtatagumpay, Sa pag-ikot ng gulong ng 'ting buhay.

28

051922 Sa loob ng ilang taong paghabi ng mga tula’y Nagsilbi pala itong aking pahingahan. At sa pagpili kong isantabi nang pansamantala Ang pag-ibig ko sa pluma’t papel Ay unti-unti rin palang gumuho Ang mga pader na naging proteksyon ko Laban sa mga kumunoy ng aking damdamin. Sabi ng iilan, Gusto nila ng kalayaan — Ngunit naiiba ata ang aking kagustuhan. Pagkat mas ninanais ko pang Punuan nang matataas na pader ang sarili kong bakuran. Siguro nga, tama sila Na takot akong buksan ang aking pintuan. Siguro nga, ayokong sinu-sino lamang Ang daraan sa aking paningin. At baka sila mismo ang magtirik ng kandila Para sa paghimlay ng aking mga pangarap Na nais ko pang makamit at maibahagi. Naisip ko biglang — Wala naman palang masama Sa pagtakip natin sa ating mga sarili. Pagkat kung ang sinasabi nilang pagtago Ay palatandaan ng kaduwagan at pagiging makasarili'y Baka araw-araw na rin tayong nagugulantang Sa mga nakahanay na mga kalansay at mga bangkay Sa ating mga pintuang pinangangalagaan. Ang bawat nilalang Ay may sari-sariling paraan Sa pag-abot ng kani-kanilang pangarap. At ang bawat katauhan di’y May iba’t ibang paksang ipinaglalaban At patuloy na pinaninindigan. Kung ang mga pader nati’y Hahayaan na lamang nating matibag nang basta-basta’y Tila ba tinalikuran na rin natin ang ating mga sarili. Pagkat ito’y hayagang kataksilan Sa ating mga mga sinusungkit pa lamang Na pangarap na mga bituin. At kung minsang mapadpad na tayo Sa pampang ng ating paglisan, Ay tayo na rin sana ang kusang maging taya At patuloy na lumaban at manindigan. Para rin ito sa atin, Para sa sariling kaligtasan Laban sa walang pasintabing pagkukutya Ng mga dayuhan sa ating mga balintataw. Sana'y kusang-loob tayong magsisipagbalikan Kung saan natin naiwan at naisantabi Ang apoy ng ating pag-irog sa ating mga adhikain. At kung pluma’t papel muli ang magsisilbing armas Para sa muli nating pagkabuhay, Ay patuloy rin tayong makikiindak Sa bawat letra’t magpapatangay sa mga ideolohiyang Kusang nagtitilamsikan buhat sa ating mga pagkatao. At hindi tayo magpapadaig at magpapatalo Sa mga ekstrangherong walang ibang ninais Kundi yurakan ang ating pagtingin sa ating mga sarili’t Sila mismo ang gagapos sa ating mga kamay Upang hindi na muling makapagpahinga Sa piling ng ating mga pluma’t papel.

0

May 19, 2022

May 19, 2022 at 10:59 AM UTC

psalmiseta

Pluma’t Papel

051922 Sa loob ng ilang taong paghabi ng mga tula’y Nagsilbi pala itong aking pahingahan. At sa pagpili kong isantabi nang pansamantala Ang pag-ibig ko sa pluma’t papel Ay unti-unti rin palang gumuho Ang mga pader na naging proteksyon ko Laban sa mga kumunoy ng aking damdamin. Sabi ng iilan, Gusto nila ng kalayaan — Ngunit naiiba ata ang aking kagustuhan. Pagkat mas ninanais ko pang Punuan nang matataas na pader ang sarili kong bakuran. Siguro nga, tama sila Na takot akong buksan ang aking pintuan. Siguro nga, ayokong sinu-sino lamang Ang daraan sa aking paningin. At baka sila mismo ang magtirik ng kandila Para sa paghimlay ng aking mga pangarap Na nais ko pang makamit at maibahagi. Naisip ko biglang — Wala naman palang masama Sa pagtakip natin sa ating mga sarili. Pagkat kung ang sinasabi nilang pagtago Ay palatandaan ng kaduwagan at pagiging makasarili'y Baka araw-araw na rin tayong nagugulantang Sa mga nakahanay na mga kalansay at mga bangkay Sa ating mga pintuang pinangangalagaan. Ang bawat nilalang Ay may sari-sariling paraan Sa pag-abot ng kani-kanilang pangarap. At ang bawat katauhan di’y May iba’t ibang paksang ipinaglalaban At patuloy na pinaninindigan. Kung ang mga pader nati’y Hahayaan na lamang nating matibag nang basta-basta’y Tila ba tinalikuran na rin natin ang ating mga sarili. Pagkat ito’y hayagang kataksilan Sa ating mga mga sinusungkit pa lamang Na pangarap na mga bituin. At kung minsang mapadpad na tayo Sa pampang ng ating paglisan, Ay tayo na rin sana ang kusang maging taya At patuloy na lumaban at manindigan. Para rin ito sa atin, Para sa sariling kaligtasan Laban sa walang pasintabing pagkukutya Ng mga dayuhan sa ating mga balintataw. Sana'y kusang-loob tayong magsisipagbalikan Kung saan natin naiwan at naisantabi Ang apoy ng ating pag-irog sa ating mga adhikain. At kung pluma’t papel muli ang magsisilbing armas Para sa muli nating pagkabuhay, Ay patuloy rin tayong makikiindak Sa bawat letra’t magpapatangay sa mga ideolohiyang Kusang nagtitilamsikan buhat sa ating mga pagkatao. At hindi tayo magpapadaig at magpapatalo Sa mga ekstrangherong walang ibang ninais Kundi yurakan ang ating pagtingin sa ating mga sarili’t Sila mismo ang gagapos sa ating mga kamay Upang hindi na muling makapagpahinga Sa piling ng ating mga pluma’t papel.

62

Isantabi muna ang takot sa dilim. Isantabi muna ang nasaktang puso . kalimutan muna ang mga mapapait na nakaraan at tayo ay magkaisa para bigyan pansin ang wikang Pilipino na unti unting nalulunod dahil sa impluwensya ng mga banyaga. nakakalungkot isipin na hindi na pinapansin ang sariling wika nakontento na tayo sa kaalaman tungkol sa wika . nakakalimutan na ang kahalagahan at kaimportansya neto sa bansa. Nasaan na kayo?

0

Aug 21, 2018

Aug 21, 2018 at 8:07 AM UTC

mastersomrak

Nasaan na kayo?

Isantabi muna ang takot sa dilim. Isantabi muna ang nasaktang puso . kalimutan muna ang mga mapapait na nakaraan at tayo ay magkaisa para bigyan pansin ang wikang Pilipino na unti unting nalulunod dahil sa impluwensya ng mga banyaga. nakakalungkot isipin na hindi na pinapansin ang sariling wika nakontento na tayo sa kaalaman tungkol sa wika . nakakalimutan na ang kahalagahan at kaimportansya neto sa bansa. Nasaan na kayo?

1

ang sansinukob ay dinala na tayo sa isa't isa ang tadhana sadya'y mapaglaro pero hahayaan ba natin na ang ambon na dala nito'y hihinto sa ating dalawa? bilang na ang mga dahon sa puno ang bawat butil ng buhangin ang mga natitirang oras, aking irog ano pa ba ang hinihintay natin ang muling paglapit sa atin ng sansinukob o ang pag-ubos ng pasensya ng oras at nang sa ganon ay nawala na? o sadyang inaaliw na lang natin ang isa't-isa sa kalungkutang ating isiniksik sa ating mga kokote at ipinipilit na isantabi na lamang ang magiging kwento nating dalawa

0

Apr 28, 2019

Apr 28, 2019 at 9:22 AM UTC

plumangnatuyo

paalam (?)

ang sansinukob ay dinala na tayo sa isa't isa ang tadhana sadya'y mapaglaro pero hahayaan ba natin na ang ambon na dala nito'y hihinto sa ating dalawa? bilang na ang mga dahon sa puno ang bawat butil ng buhangin ang mga natitirang oras, aking irog ano pa ba ang hinihintay natin ang muling paglapit sa atin ng sansinukob o ang pag-ubos ng pasensya ng oras at nang sa ganon ay nawala na? o sadyang inaaliw na lang natin ang isa't-isa sa kalungkutang ating isiniksik sa ating mga kokote at ipinipilit na isantabi na lamang ang magiging kwento nating dalawa

15