Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"tuwang" poems
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:59 AM UTC
nymriari
sa isang silid
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
Continue reading...
67
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
0
May 26, 2018
May 26, 2018 at 9:20 AM UTC
PauloA97
DATI
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
Continue reading...
37
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
0
Jul 26, 2016
Jul 26, 2016 at 10:20 AM UTC
VirtusPro
Paalam
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
Continue reading...
33
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
0
Mar 10, 2016
Mar 10, 2016 at 8:15 AM UTC
formysanitynow
Isang Daan **** Labada
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
Continue reading...
36
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
0
Jan 29, 2016
Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC
elle-manabat
Hilamos ng Alaala
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
Continue reading...
27
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 11:41 PM UTC
jramos
Pampilipit Dila
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
Continue reading...
50
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 1:39 AM UTC
Dyiweeel
Sa Kabila
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
Continue reading...
28
Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.
0
Aug 24, 2017
Aug 24, 2017 at 4:49 PM UTC
eugene
Tamis ng Kahapong Pag-ibig
Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.
Continue reading...
24
Hi! Tuwang tuwa ako sa salitang ito. Lalo na't mula sa'yo. Bakit gano'n? Isang Hi mo lang di mapigilang bumilis ang tibok nito. Isang Hi mo lang nabubuhay ang dugo kong ito. Hayyysssss… Hello! Di'ba sinaktan at iniwan mo ako? Di'ba sabi mo ayaw mo na? Di'ba? Niloko Pinaiyak Dinurog. Niloko Pinaiyak Dinurog. Ang puso kong ito, noong masayang magkapiling pa tayo. Tama bang bumilis ang tibok nito kapag ikaw ang kaharap ko? Tama bang tumibok ulit ito para sa'yo? Tama nang sinaktan mo ako ng isang beses. Ayaw ko nang dumalawa pa. Ayaw ko nang saktan mo pa. Ayaw ko nang ganito'ng nadarama. Ayaw ko na. Sa'yo. Oo, tama ang narinig mo na Ayaw ko na sa'yo. Kaya kung maaari lang layuan mo na ako. Oo, gusto pa kita at alam ko rin na gusto mo pa ako. Oo gustong gusto mo pa ako. Oo gusto mo pa ako. Oo gusto mo ako. Ano? Gustong gustong saktan, paluhain, durugin. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto **** gawin sakin? Pero hindi mo na muling magagawa pa dahil ayaw ko na. Tama na, sobra ka na, itigil mo na. Mauubus din ang nararamdaman kong ito para sa'yo.
0
Sep 14, 2015
Sep 14, 2015 at 8:40 AM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Hi
Hi! Tuwang tuwa ako sa salitang ito. Lalo na't mula sa'yo. Bakit gano'n? Isang Hi mo lang di mapigilang bumilis ang tibok nito. Isang Hi mo lang nabubuhay ang dugo kong ito. Hayyysssss… Hello! Di'ba sinaktan at iniwan mo ako? Di'ba sabi mo ayaw mo na? Di'ba? Niloko Pinaiyak Dinurog. Niloko Pinaiyak Dinurog. Ang puso kong ito, noong masayang magkapiling pa tayo. Tama bang bumilis ang tibok nito kapag ikaw ang kaharap ko? Tama bang tumibok ulit ito para sa'yo? Tama nang sinaktan mo ako ng isang beses. Ayaw ko nang dumalawa pa. Ayaw ko nang saktan mo pa. Ayaw ko nang ganito'ng nadarama. Ayaw ko na. Sa'yo. Oo, tama ang narinig mo na Ayaw ko na sa'yo. Kaya kung maaari lang layuan mo na ako. Oo, gusto pa kita at alam ko rin na gusto mo pa ako. Oo gustong gusto mo pa ako. Oo gusto mo pa ako. Oo gusto mo ako. Ano? Gustong gustong saktan, paluhain, durugin. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto **** gawin sakin? Pero hindi mo na muling magagawa pa dahil ayaw ko na. Tama na, sobra ka na, itigil mo na. Mauubus din ang nararamdaman kong ito para sa'yo.
Continue reading...
38
Sabi mo ako ay iyong mahal Pero nagsinungaling ka ng sobrang tagal Nagmukhang tanga at walang kamalay malay Ang mga mata mo sa iba na pala sumusubaybay Sabi mo ay ako lang at wala ng iba Tuwang tuwang ako at sobrang saya Wala palang katotohanan ang lahat Isa lang ang ating puso, hindi ba yun sapat? Sabi ko ay kaya kang patawarin Ang nagawa mo ay hindi na iisipin Ngunit ayaw **** tanggapin at pilit pinagtabuyan Dahil ba ang puso mo sakanya na nakalaan? Sabi ko ay kakayanin ang lahat ng sakit Titigil na at hindi na ipipilit Kahit ang dugong dumadaloy na ay alak Tuloy ang buhay at luha'y hindi na papatak
0
Jul 18, 2015
Jul 18, 2015 at 11:06 AM UTC
inggo
Sabi mo... Sabi ko...
Sabi mo ako ay iyong mahal Pero nagsinungaling ka ng sobrang tagal Nagmukhang tanga at walang kamalay malay Ang mga mata mo sa iba na pala sumusubaybay Sabi mo ay ako lang at wala ng iba Tuwang tuwang ako at sobrang saya Wala palang katotohanan ang lahat Isa lang ang ating puso, hindi ba yun sapat? Sabi ko ay kaya kang patawarin Ang nagawa mo ay hindi na iisipin Ngunit ayaw **** tanggapin at pilit pinagtabuyan Dahil ba ang puso mo sakanya na nakalaan? Sabi ko ay kakayanin ang lahat ng sakit Titigil na at hindi na ipipilit Kahit ang dugong dumadaloy na ay alak Tuloy ang buhay at luha'y hindi na papatak
Continue reading...
16
Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Hindi pa man nakikita ng mga magulang mo ang mukha mo, alam niya na. Hindi pa nila alam ang ipapangalan sayo, kung babae ka o lalaki, pero siya, kabisado na niya. Kabisado niya, ang hulma sa mga mukha mo lalo na kapag tumatawa ka. Ngunit ang pinaka ayaw niya, ay ang hulma sa iyong mukha kapag umiiyak ka. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Napagtagpi-tagpi na niya ang storya mo. Alam niya, kung ilang beses kang maliligaw sa landas mo. Pero babalik ka, babalik ka sa kung kanino ka talaga nakalaan at yun ay sakanya. Hindi man magiging madali ang lahat ng ito para saiyo, pero nandiyan lamang siya, sasamahan ka. Hinding hindi ka niya iiwan, kahit minsang inisip **** tumalikod sakanya. Nandiyan lang siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Alam niya kung kailan bibilis ang tibok ng puso mo. Pag kinakabahan ka, pag sobrang saya mo, o kaya pag nagagalit kana. Alam niya kung kailan parang hihina ang tibok nito. Dahil sa mensaheng natanggap mo na nagdulot ng lungkot at takot para sayo. Alam niya ang lahat ng ito. Alam niya rin kung kailan titigil ang tibok ng puso mo. Pag tapos na ang lahat, kapag natapos na ninyo ng sabay ang storya ng buhay mo. Titigil na ito. Pabagal ... ng pabagal ... hanggang sa mawala ito. At sa pagkakataon na iyon, babalik ka sa piling niya. Kung saan unang beses niyang inilahad ang katauhan mo. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Kaya magtiwala ka sakaniya. Dahil hindi ka niya hahayang mawala sa paningin niya. Sa oras na piliin **** makilala siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilalang kilala ka na niya. Isa siya sa mga nakatitig saiyo. Kasama ang mga ngiti sakaniyang mga labi, kasama ang pusong tuwang tuwa, dahil sa kaniyang nakita. Una palang, kilala ka na niya. Ramdam na niya na darating ka. Kaya ikaw, nandito ka, dahil dumating na ang panahon na kikilalanin mo siya. At Siya si Hesus, na namatay sa krus, para sayo, at para rin saakin. Kilala ka niya
0
May 17, 2020
May 17, 2020 at 8:30 AM UTC
arpdlnspokenwords
Kilala ka niya
Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Hindi pa man nakikita ng mga magulang mo ang mukha mo, alam niya na. Hindi pa nila alam ang ipapangalan sayo, kung babae ka o lalaki, pero siya, kabisado na niya. Kabisado niya, ang hulma sa mga mukha mo lalo na kapag tumatawa ka. Ngunit ang pinaka ayaw niya, ay ang hulma sa iyong mukha kapag umiiyak ka. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Napagtagpi-tagpi na niya ang storya mo. Alam niya, kung ilang beses kang maliligaw sa landas mo. Pero babalik ka, babalik ka sa kung kanino ka talaga nakalaan at yun ay sakanya. Hindi man magiging madali ang lahat ng ito para saiyo, pero nandiyan lamang siya, sasamahan ka. Hinding hindi ka niya iiwan, kahit minsang inisip **** tumalikod sakanya. Nandiyan lang siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Alam niya kung kailan bibilis ang tibok ng puso mo. Pag kinakabahan ka, pag sobrang saya mo, o kaya pag nagagalit kana. Alam niya kung kailan parang hihina ang tibok nito. Dahil sa mensaheng natanggap mo na nagdulot ng lungkot at takot para sayo. Alam niya ang lahat ng ito. Alam niya rin kung kailan titigil ang tibok ng puso mo. Pag tapos na ang lahat, kapag natapos na ninyo ng sabay ang storya ng buhay mo. Titigil na ito. Pabagal ... ng pabagal ... hanggang sa mawala ito. At sa pagkakataon na iyon, babalik ka sa piling niya. Kung saan unang beses niyang inilahad ang katauhan mo. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilala ka na niya. Kaya magtiwala ka sakaniya. Dahil hindi ka niya hahayang mawala sa paningin niya. Sa oras na piliin **** makilala siya. Noong unang beses na tumibok ang puso mo, kilalang kilala ka na niya. Isa siya sa mga nakatitig saiyo. Kasama ang mga ngiti sakaniyang mga labi, kasama ang pusong tuwang tuwa, dahil sa kaniyang nakita. Una palang, kilala ka na niya. Ramdam na niya na darating ka. Kaya ikaw, nandito ka, dahil dumating na ang panahon na kikilalanin mo siya. At Siya si Hesus, na namatay sa krus, para sayo, at para rin saakin. Kilala ka niya
Continue reading...
8
Dalawang bata Isang matanda Babae't lalaki Kasama ang ama Naglalaro sila Doon sa may kalsada Napadaan lang ako Ngunit tila paa'y napako Habang sila'y tinititigan ---Isip ko'y bumalik sa nakaraan Naalala ko nang kami ni ama'y Naglalaro ng tagu-taguan Sa tuwing ako'y nahuhuli Ako'y kanyang kinikiliti Oo, ako'y naging masaya Sa limang taong pinagsamahan ---Bumalik ako sa kasalukuyan Ang mag-ama'y tuwang-tuwa sa aking kanan Hinihiling ko lamang sa Panginoon Sila sana'y bigyan pa ng mahabang panahon
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 9:20 AM UTC
mariazyka
Penpen de Sarapen
Dalawang bata Isang matanda Babae't lalaki Kasama ang ama Naglalaro sila Doon sa may kalsada Napadaan lang ako Ngunit tila paa'y napako Habang sila'y tinititigan ---Isip ko'y bumalik sa nakaraan Naalala ko nang kami ni ama'y Naglalaro ng tagu-taguan Sa tuwing ako'y nahuhuli Ako'y kanyang kinikiliti Oo, ako'y naging masaya Sa limang taong pinagsamahan ---Bumalik ako sa kasalukuyan Ang mag-ama'y tuwang-tuwa sa aking kanan Hinihiling ko lamang sa Panginoon Sila sana'y bigyan pa ng mahabang panahon
Continue reading...
20
Kay gandang tanawin ng iyong ganda. Kay sarap pagmasdan, ngiti ng yong mga mata. At sa bawat sulyap mo, mundo ko'y humihinto. Sabay ng pag bilis, pintig nitong aking puso. Ako may kinakabahan sa twing' nakikita ka. Hindi naman nito napapawi, tuwang aking naipipinta. Huwag lang sana umiwas sa akin o sinta, Tiyak namang pag-ibig, itong aking nadarama. Ipagpatawad mo minahal kita agad sabi ng kanta. Ngunit syang tunay, ito ang batid ko sa twina. Malabis man na kabilisan, itong aking pagsinta. Pangako ika'y iingatan, saksi man ang mga tala. Sa bawat taludturan ng tula kung ito. Ipinababatid ko, ang pag giliw ko sayo. Ngunit kailan ma'y, hindi aasang susuklian mo, Mabasa mo lang ito'y, lubusang ikasisiya ko.
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 4:01 PM UTC
nofeara
Paraluman
Kay gandang tanawin ng iyong ganda. Kay sarap pagmasdan, ngiti ng yong mga mata. At sa bawat sulyap mo, mundo ko'y humihinto. Sabay ng pag bilis, pintig nitong aking puso. Ako may kinakabahan sa twing' nakikita ka. Hindi naman nito napapawi, tuwang aking naipipinta. Huwag lang sana umiwas sa akin o sinta, Tiyak namang pag-ibig, itong aking nadarama. Ipagpatawad mo minahal kita agad sabi ng kanta. Ngunit syang tunay, ito ang batid ko sa twina. Malabis man na kabilisan, itong aking pagsinta. Pangako ika'y iingatan, saksi man ang mga tala. Sa bawat taludturan ng tula kung ito. Ipinababatid ko, ang pag giliw ko sayo. Ngunit kailan ma'y, hindi aasang susuklian mo, Mabasa mo lang ito'y, lubusang ikasisiya ko.
Continue reading...
27
Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin
0
Nov 13, 2019
Nov 13, 2019 at 12:00 AM UTC
18donskie18
Sa simpleng sulyap
Sa simpleng sulyap nagsimula ang lahat sa pagdaan ko'y ako'y hinanap numero ko'y iyong pinagtanong tanong nakuha mo ito at ako ngayo'y puro tanong kung paano at kanino mo ito nakuha ngunit ikaw'y puro kaila sa umpisa pa lang ay may hinala na sa kaibigan natin mo ito nakuha pero heto ka at puro tanggi hanggang sa huli ito rin ay nasabi sa pangungulit ko'y ikaw'y napaamin na sa akin daw ikaw'y may pagtingin noong una'y di makapaniwala para sa akin lahat ay bigla-bigla mga mensahe mo ang bumubungad sa umaga di ko namamalayan, ako'y napapangiti mo tuwi-tuwina maya't maya'y nangungulit pagkikita natin ay iyong ipinipilit sa iyo ako'y nakipagkilala at nakipagkamayan pakiramdam ko ikaw'y tila kinakabahan sa pagkikita natin ikaw'y biglang nahuhulog tuwang tuwa at pintig ng puso'y kumakabog bigla-bigla ikaw'y nagpaparamdam sagot ko'y gusto **** malaman katanungan mo'y pinagisipan pakiramdam ko'y ang gaan-gaan ikaw'y sinagot at nagkatuluyan ang araw na ito'y di malimutan nakipagkita ka upang sa sagot ko'y makasigurado dahil sa ang akala mo ako ay nagbibiro pagdampi ng iyong mga labi sa aking kamay ang sa pagmamahalan nati'y naging patunay walang araw ang di mo ako napapasaya sa aki'y ikaw ang nagbibigay sigla halos araw-araw gusto natin makita ang isa't isa pero hindi maari, pagkat mainit tayo sa mata ng madla walang kasingsarap mga nakaw **** sulyap hindi man natin maikukubli o kay saya ng mga nakaw na sandali mahirap man ito sa atin pero lahat ay gagawin at kakayanin pag-iibigan nati'y di sasayangin
Continue reading...
42
Naalala ko nung umamin ako sayo, Di ko alam na gusto mo rin pala ako. Niligawan mo ako, Sinagot kita. Naging tayo nun. Masaya ang relasyon natin, Lagi pa tayong kumakain. Ngayon ikakasal na tayo, Tuwang tuwa ako kasi ikaw ang kasama ko kapag tatanda na tayo. Pero bigla akong dumilat sa katotohanan. Ikakasal kana ngayon, Pero di ako ang babae na katabi mo sa altar ngayon. Oo nga pala, Di mo nga pala ako gusto. Lahat nang yun ay kathang isip lamang. Kathang isip lang nga ba iyon? O sadya mo akong iniwan?
0
Jun 25, 2018
Jun 25, 2018 at 5:58 AM UTC
Atcaja
Untitled
Naalala ko nung umamin ako sayo, Di ko alam na gusto mo rin pala ako. Niligawan mo ako, Sinagot kita. Naging tayo nun. Masaya ang relasyon natin, Lagi pa tayong kumakain. Ngayon ikakasal na tayo, Tuwang tuwa ako kasi ikaw ang kasama ko kapag tatanda na tayo. Pero bigla akong dumilat sa katotohanan. Ikakasal kana ngayon, Pero di ako ang babae na katabi mo sa altar ngayon. Oo nga pala, Di mo nga pala ako gusto. Lahat nang yun ay kathang isip lamang. Kathang isip lang nga ba iyon? O sadya mo akong iniwan?
Continue reading...
17
Masusing pinagmamasdan ang larawan Habang di mawari ang aking nararamdaman Gustong pumaibabaw ng aking luha Kasabay ng malakas na paggayak ng tuwa Ganito nga ba and dulot mo sinta? Anu bang pinanghalik **** pinta? Sakit at tuwang tila makakasanayan na Habang kayo’y magkasama sa twina Ngiting gumuguhit ng nadarama Ako’y unti-unting nabubura Katingkaran ay nanghihina Dala ng isang mapanuksong diwata Mga kulay na dati may kakaibang sigla Ngayung tila kumukupas na Ito nga ba’y sanhi ng aking taksil na pagsinta Sa tikipsilim ng buwang nagbabadya Sa malakas ng ihip ng hangin ako’y nabigla Mag-isang nakaharap sa lumang estampa Mga nakaraan ay nabibigyang hininga Ninanais nang pakawalan ang dating alaala Sabay ng pinintang pag-ibig sana
0
Sep 7, 2017
Sep 7, 2017 at 10:23 AM UTC
ako2emil
Kuwadrado
Masusing pinagmamasdan ang larawan Habang di mawari ang aking nararamdaman Gustong pumaibabaw ng aking luha Kasabay ng malakas na paggayak ng tuwa Ganito nga ba and dulot mo sinta? Anu bang pinanghalik **** pinta? Sakit at tuwang tila makakasanayan na Habang kayo’y magkasama sa twina Ngiting gumuguhit ng nadarama Ako’y unti-unting nabubura Katingkaran ay nanghihina Dala ng isang mapanuksong diwata Mga kulay na dati may kakaibang sigla Ngayung tila kumukupas na Ito nga ba’y sanhi ng aking taksil na pagsinta Sa tikipsilim ng buwang nagbabadya Sa malakas ng ihip ng hangin ako’y nabigla Mag-isang nakaharap sa lumang estampa Mga nakaraan ay nabibigyang hininga Ninanais nang pakawalan ang dating alaala Sabay ng pinintang pag-ibig sana
Continue reading...
21
Tulala, nag-iisip, , kinakabahan Di malaman kung paano ka ulit pakikitunguhan Napapangiti tuwing naaalala ang nakaraan Ang nakaraan na tuwang tuwa sa aking katangahan Saksi ang langit kung paano tayo naging masaya Masaya sa piling ng isa't isa Na kung paano mo ako turuan ng iyong mga aral Ang mga aral na nagsasabi sakin na maging marangal Napailing na lang ako kasabay ng pagpatak ng likido Ang likido na nagpatunay na wala na ang ikaw at ako Ang gumising sakin na hindi na mababalik ang tayo Hindi dahil sa ikaw ay malayo kundi dahil ikay nalayo
0
Apr 8, 2018
Apr 8, 2018 at 6:10 AM UTC
AnneMaureen
Nakaraang Katangahan
Tulala, nag-iisip, , kinakabahan Di malaman kung paano ka ulit pakikitunguhan Napapangiti tuwing naaalala ang nakaraan Ang nakaraan na tuwang tuwa sa aking katangahan Saksi ang langit kung paano tayo naging masaya Masaya sa piling ng isa't isa Na kung paano mo ako turuan ng iyong mga aral Ang mga aral na nagsasabi sakin na maging marangal Napailing na lang ako kasabay ng pagpatak ng likido Ang likido na nagpatunay na wala na ang ikaw at ako Ang gumising sakin na hindi na mababalik ang tayo Hindi dahil sa ikaw ay malayo kundi dahil ikay nalayo
Continue reading...
12
Tuwing may unos sa buhay, sino ba ang ating sinasandalan? Di ba ang ating pamilya na handa tayong tulungan? Sila ang ating pinaghuhugutan ng lakas noon pa man. Kaya dapat sila’y pahalagahan at pasalamatan. Noong bata pa lang kami, kayo ang nandiyan para sa amin. Humubog sa aming pagkatao at bumuo ng aming mithiin. Upang makapagtapos ng pag-aaral at mga pangarap ay abutin. Ngayon na kami ay mga matanda na, oras na suklian kayo na aming mga tungkulin. Araw-araw namin kayo kasama sa puyatan dahil kami ay nag-aaral At nandiyan rin na tuwang-tuwa tuwing kami ay may mga parangal. Kaya maraming salamat sa aming pamilya na nandiyan magpakailanman At oras at panahon sa amin ay pinag-alayan. Ang salitang salamat ay walang katumbas sa inyong pagmamahal sa amin. Kaya buong kasiyahan at pasasalamat an gaming mga panalanagin. Dahil kayo ang munting mga regalo mula sa ating Panginoon. Kaya kami ay suwerte at wala nang mahihiling mula noon.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:22 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Swerte ...
Tuwing may unos sa buhay, sino ba ang ating sinasandalan? Di ba ang ating pamilya na handa tayong tulungan? Sila ang ating pinaghuhugutan ng lakas noon pa man. Kaya dapat sila’y pahalagahan at pasalamatan. Noong bata pa lang kami, kayo ang nandiyan para sa amin. Humubog sa aming pagkatao at bumuo ng aming mithiin. Upang makapagtapos ng pag-aaral at mga pangarap ay abutin. Ngayon na kami ay mga matanda na, oras na suklian kayo na aming mga tungkulin. Araw-araw namin kayo kasama sa puyatan dahil kami ay nag-aaral At nandiyan rin na tuwang-tuwa tuwing kami ay may mga parangal. Kaya maraming salamat sa aming pamilya na nandiyan magpakailanman At oras at panahon sa amin ay pinag-alayan. Ang salitang salamat ay walang katumbas sa inyong pagmamahal sa amin. Kaya buong kasiyahan at pasasalamat an gaming mga panalanagin. Dahil kayo ang munting mga regalo mula sa ating Panginoon. Kaya kami ay suwerte at wala nang mahihiling mula noon.
Continue reading...
16
Nang makilala kita Walang pagsidlan ang aking saya, Sa tuwing kausap ka Ako nama'y tuwang-tuwa. Ngiti mo man ay ‘di ko makita Sa panaginip ko ito nakaburda, Yakap mo man ay ‘di ko dama Pagmamahal mo sa akin ay nakapa. Ang boses mo'y hindi nakakasawa Sa puso ko anong aking ligaya, Nakakaaliw ang iyong pagkanta Sa tenga ko'y nakakahalina. Hindi ako nagsisising minahal kita Sa piling mo ako liligaya, Pagmamahal mo sa puso'y baterya Nagpapangiti at kumukumpleto pa. Mahal, alam mo ba? Mahal na mahal kita, Ikaw sa akin ang nagsilbing tala Liwanag mo naman ang aking sigla.
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:42 AM UTC
wizmorrison
MAHAL
Nang makilala kita Walang pagsidlan ang aking saya, Sa tuwing kausap ka Ako nama'y tuwang-tuwa. Ngiti mo man ay ‘di ko makita Sa panaginip ko ito nakaburda, Yakap mo man ay ‘di ko dama Pagmamahal mo sa akin ay nakapa. Ang boses mo'y hindi nakakasawa Sa puso ko anong aking ligaya, Nakakaaliw ang iyong pagkanta Sa tenga ko'y nakakahalina. Hindi ako nagsisising minahal kita Sa piling mo ako liligaya, Pagmamahal mo sa puso'y baterya Nagpapangiti at kumukumpleto pa. Mahal, alam mo ba? Mahal na mahal kita, Ikaw sa akin ang nagsilbing tala Liwanag mo naman ang aking sigla.
Continue reading...
20