"susubok" poems - Hello Poetry

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

0

Oct 14, 2016

Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

65

Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat

0

May 1, 2017

May 1, 2017 at 11:36 AM UTC

Snow

Paglimot

Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat

25

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

0

Nov 2, 2016

Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC

psalmiseta

May Araw ka rin sa Bahay Kubo

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

70

Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.

0

Jun 9, 2017

Jun 9, 2017 at 3:13 PM UTC

taltoy

Baligho

Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.

44

ilang beses na akong naniwala, naniwala sa mga mapanlinlang na salita, naniwala sa mga mapagpanggap na gawa, ngunit sa bandang huli'y trinato na parang wala. ilang beses na rin akong pinangakuan, pinangakuan na hindi ako sasaktan, pinangakuan na ako'y aalagaan, ngunit sa bandang huli ako pala'y iiwan. kaya ako'y may gustong hilingin, sana ito'y iyong dinggin, sa bawat salitang aking babanggitin, sana ito'y iyong tuparin. dahil sayo ako'y susubok muli, sana ika'y manatili sa aking tabi, kung maaari sana'y 'wag akong isantabi, 'wag tratuhin na isang pagkakamali. simple lamang ang hiling ko aking sinta, mahalin mo ako ng tapat at walang pagdududa, sa bawat salita ay sana maging totoo ka, 'pagkat mahal kita at sa akin ay mahalaga ka.

0

Aug 5, 2017

Aug 5, 2017 at 3:39 PM UTC

seluring

Hiling

ilang beses na akong naniwala, naniwala sa mga mapanlinlang na salita, naniwala sa mga mapagpanggap na gawa, ngunit sa bandang huli'y trinato na parang wala. ilang beses na rin akong pinangakuan, pinangakuan na hindi ako sasaktan, pinangakuan na ako'y aalagaan, ngunit sa bandang huli ako pala'y iiwan. kaya ako'y may gustong hilingin, sana ito'y iyong dinggin, sa bawat salitang aking babanggitin, sana ito'y iyong tuparin. dahil sayo ako'y susubok muli, sana ika'y manatili sa aking tabi, kung maaari sana'y 'wag akong isantabi, 'wag tratuhin na isang pagkakamali. simple lamang ang hiling ko aking sinta, mahalin mo ako ng tapat at walang pagdududa, sa bawat salita ay sana maging totoo ka, 'pagkat mahal kita at sa akin ay mahalaga ka.

20

Sapagkat ngayon ay matututo tayo sa mga bagay na 'di natin maintindihan, Kakapit tayo sa mga talinhagang kahit ang mga pilosopo ay hirap sa pagpapaliwanagan. Susubok at susugal sa bukas na walang kasiguraduhan, Sabay aasa sa pangako ng isang tunay na hinaharap na makakamtan. Dahil ang damdamin ay nakaalpas na sa paghangad, Ngayo'y may sinusundang tahakin na mas marapat. Saya at ligaya para at ng sa iba sa isipa'y nailapat, Mga naisin at mithiin ay nauunawaang hindi agad-agad. Ngayon ay marapat na mabuhay sa kasalukuyan, Damhin ang ligaya, kalungkutan, at lahat ng sa gitna'y mararamdaman, Sa buhay, sarili natin ang ating tangan, Balang araw, kung anuman, ay ating mahahagkan.

0

Nov 10, 2018

Nov 10, 2018 at 10:48 AM UTC

allan-pangilinan

Darating din ang balang araw

Sapagkat ngayon ay matututo tayo sa mga bagay na 'di natin maintindihan, Kakapit tayo sa mga talinhagang kahit ang mga pilosopo ay hirap sa pagpapaliwanagan. Susubok at susugal sa bukas na walang kasiguraduhan, Sabay aasa sa pangako ng isang tunay na hinaharap na makakamtan. Dahil ang damdamin ay nakaalpas na sa paghangad, Ngayo'y may sinusundang tahakin na mas marapat. Saya at ligaya para at ng sa iba sa isipa'y nailapat, Mga naisin at mithiin ay nauunawaang hindi agad-agad. Ngayon ay marapat na mabuhay sa kasalukuyan, Damhin ang ligaya, kalungkutan, at lahat ng sa gitna'y mararamdaman, Sa buhay, sarili natin ang ating tangan, Balang araw, kung anuman, ay ating mahahagkan.

12

#061816 #ElNidoToPPC Gusto kong magtanong, *"Ba't ayaw **** bumaba?* Ba't wala Kang ginagawa?" Lumuluha ang Langit, Pero tila ba pinagmamasdan Mo lamang Siya. Nawawalan ng kislap ang mga bituin, Ngunit hindi Mo hinahawi ang mga Ulap Na pasan ang mga sarili't may pighati ang kalooban. Ako'y nagyeyelo sa lamig ng pag-ibig, Hindi maihimbing ang sarili Pagkat salat sa kumot ang sasakyang bumubulusok. Nais kong tapalan Ang pusong nagkulang sa yakap at haplos, Na parang uhaw sa kapeng mainit Siyang pantanggal lamig ng kahapon. Ako'y nanlalamig -- Bagkus puso'y iba ang eksperimento. Hindi ko maipaabot Sayo ang liham na nakatiklop, Pero ang ningas ng Iyong kariktan, Siyang bumubulong sa isipan ng kalinawan. Trono Mo'y napakataas, Pero ni minsa'y hindi Ka nagmataas. Sa paggulong ng sandali, Ang ulan ay kinitil at ako'y saksi sa'Yong Ilaw. Panahon, pana-panahon lamang ang ulan Na siyang susubok sa pusong may laman. At kung minsang nasubok ko ang Iyong Liwanag, Ako'y hindi Mo binigo sa makabagong Silaw.

0

Jun 19, 2016

Jun 19, 2016 at 10:00 PM UTC

psalmiseta

Rooted Moon

#061816 #ElNidoToPPC Gusto kong magtanong, *"Ba't ayaw **** bumaba?* Ba't wala Kang ginagawa?" Lumuluha ang Langit, Pero tila ba pinagmamasdan Mo lamang Siya. Nawawalan ng kislap ang mga bituin, Ngunit hindi Mo hinahawi ang mga Ulap Na pasan ang mga sarili't may pighati ang kalooban. Ako'y nagyeyelo sa lamig ng pag-ibig, Hindi maihimbing ang sarili Pagkat salat sa kumot ang sasakyang bumubulusok. Nais kong tapalan Ang pusong nagkulang sa yakap at haplos, Na parang uhaw sa kapeng mainit Siyang pantanggal lamig ng kahapon. Ako'y nanlalamig -- Bagkus puso'y iba ang eksperimento. Hindi ko maipaabot Sayo ang liham na nakatiklop, Pero ang ningas ng Iyong kariktan, Siyang bumubulong sa isipan ng kalinawan. Trono Mo'y napakataas, Pero ni minsa'y hindi Ka nagmataas. Sa paggulong ng sandali, Ang ulan ay kinitil at ako'y saksi sa'Yong Ilaw. Panahon, pana-panahon lamang ang ulan Na siyang susubok sa pusong may laman. At kung minsang nasubok ko ang Iyong Liwanag, Ako'y hindi Mo binigo sa makabagong Silaw.

29

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC

psalmiseta

The Space Between Us

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

67

Naghintay Naghihintay Ang tagal Sobrang tagal Wala Para lang pala sa wala. Susubok pa ba? Para muli sa isang wala

0

Dec 8, 2015

Dec 8, 2015 at 1:23 AM UTC

nstlnn

Wala

Naghintay Naghihintay Ang tagal Sobrang tagal Wala Para lang pala sa wala. Susubok pa ba? Para muli sa isang wala

8

Perpekto't walang sira, Dulot ng dugo't pawis, Ang panaho'y susubok, Lamat ang naidulot.

0

Sep 26, 2017

Sep 26, 2017 at 12:37 AM UTC

taltoy

Tanaga #22: lamat

Perpekto't walang sira, Dulot ng dugo't pawis, Ang panaho'y susubok, Lamat ang naidulot.

4

22 Ang unang pagsubok ay paligsahan Na susubok sa lakas at katatagan 23 Inihanda na ng mga binata Ang mga katawan nila 24 Nagbalu-baluktot, nagbanat-banat Nag-imbay-imbay, nag-inat-inat 25 Kapagdaka’y ipinagitna sa kanila Ang isang kahoy na lamesa 26 Inilapag nila rito Ang kanilang mga braso 27 Para sa pagbubunuan Ng mga kalamnan 28 Sa huli’y si Agus ang kinilala Bilang pinakamalakas na binata. -06/23/2012 *Gintong Lupa Series

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 9:59 PM UTC

JoRaLG

Daragus 4 -Unang Pagsubok sa Magiging Prinsipe-

22 Ang unang pagsubok ay paligsahan Na susubok sa lakas at katatagan 23 Inihanda na ng mga binata Ang mga katawan nila 24 Nagbalu-baluktot, nagbanat-banat Nag-imbay-imbay, nag-inat-inat 25 Kapagdaka’y ipinagitna sa kanila Ang isang kahoy na lamesa 26 Inilapag nila rito Ang kanilang mga braso 27 Para sa pagbubunuan Ng mga kalamnan 28 Sa huli’y si Agus ang kinilala Bilang pinakamalakas na binata. -06/23/2012 *Gintong Lupa Series

16

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

0

Mar 24, 2023

Mar 24, 2023 at 10:32 AM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

71

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

0

Feb 4, 2024

Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC

rhythmsofraine

Kumusta ka?

Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba. Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik. Kahit wala na. Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa. Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya. Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan. Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa. Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na. Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin. Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap. Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.

11