"pagasang" poems - Hello Poetry

Alam mo ba? Mamahalin parin kita kasi naniniwala ako sa kasabihan ng mga matatanda, na mas mahalaga ang nararamdaman ng puso kaysa sa nakikita lang ng mga mata. Pero tangina ng tadhana, bakit ngayon pa? Kung kailan mahal na kita, ika'y lumisan pa. Sakit sa puso nung narinig ko mula sa iyong bibig na wala ng pag-asa. Isa lang naman ang aking dahilan kung bakit iniibig parin kita, yun ay kahit nakapikit ako kita kita. Oo kita kita, kita kita sa mga panaginip ko araw araw. Nangangarap sana hindi na magising pa, para araw araw kasama ka. Kasama kang matulog sa kama, kasama kang magpahinga galing eskwela. Kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda. Kaya ayoko ng gumising pa. Ilang sampal na kaya ang aking natanggap para lang ako'y magising na? pero alam mo mas pinili ko paring huwag nalang idilat ang aking mata kahit ang buong diwa ko'y gising na kahit buong pisngi ko'y namamanhid na. kasi ayokong dumilat at masilayan kong wala ka, at mapagtanto ko paulit-ulit na panaginip lang pala. Pagtawanan nyo na ko't lahat lahat kasi nageffort ako sa wala, at wala ring pag-asa. Wala ng pagasang makasama pa kita, matulog sa kama kasama ka, kasamang magpahinga galing eskwela, kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda, Wala ng pagasa na maging tayo pa. Talo na ako. Isa pa talo na ako. Kasi narinig ko na mismo sa iyong bibig yung salitang "ayoko". Ilang beses na kong naghayag ng pagibig ko na binalewala at sinayang kasi natatakot ako. natatakot ako. Natatakot na baka hindi mo mahalin ang katulad ko. Natatakot ako na baka hindi mahalin ng puso mo ang puso ko.

0

May 23, 2018

May 23, 2018 at 8:58 AM UTC

Hunyo

AYOKO

Alam mo ba? Mamahalin parin kita kasi naniniwala ako sa kasabihan ng mga matatanda, na mas mahalaga ang nararamdaman ng puso kaysa sa nakikita lang ng mga mata. Pero tangina ng tadhana, bakit ngayon pa? Kung kailan mahal na kita, ika'y lumisan pa. Sakit sa puso nung narinig ko mula sa iyong bibig na wala ng pag-asa. Isa lang naman ang aking dahilan kung bakit iniibig parin kita, yun ay kahit nakapikit ako kita kita. Oo kita kita, kita kita sa mga panaginip ko araw araw. Nangangarap sana hindi na magising pa, para araw araw kasama ka. Kasama kang matulog sa kama, kasama kang magpahinga galing eskwela. Kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda. Kaya ayoko ng gumising pa. Ilang sampal na kaya ang aking natanggap para lang ako'y magising na? pero alam mo mas pinili ko paring huwag nalang idilat ang aking mata kahit ang buong diwa ko'y gising na kahit buong pisngi ko'y namamanhid na. kasi ayokong dumilat at masilayan kong wala ka, at mapagtanto ko paulit-ulit na panaginip lang pala. Pagtawanan nyo na ko't lahat lahat kasi nageffort ako sa wala, at wala ring pag-asa. Wala ng pagasang makasama pa kita, matulog sa kama kasama ka, kasamang magpahinga galing eskwela, kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda, Wala ng pagasa na maging tayo pa. Talo na ako. Isa pa talo na ako. Kasi narinig ko na mismo sa iyong bibig yung salitang "ayoko". Ilang beses na kong naghayag ng pagibig ko na binalewala at sinayang kasi natatakot ako. natatakot ako. Natatakot na baka hindi mo mahalin ang katulad ko. Natatakot ako na baka hindi mahalin ng puso mo ang puso ko.

30

Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.

0

Sep 29, 2020

Sep 29, 2020 at 6:14 AM UTC

LouisGB

“Takot”

Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.

29

sa bawat minutong lumilipas tila may pagkakataong napakabilis ngunit pasakit dibdib ang pagkabagal Ang paligid ay nagmimistulang kawalan Hindi napapansin sa kahihintay paghintay sa oras na muli kang mangusap paghintay sa pagasang magtatagal lahat paghintay sa katagang "babalik" lahat Lumilipas ang gabing puno ng katahimikan tanging pagbigkas mo lamang ang siyang gigising sa diwa Subalit tila ang paghintay ay walang patutunguhan Hanggang sa unti unting nang sumuko pagasa'y nawala paghihintay ay natigil hiling ay naglaho itigil na ang ilusyong ito.

0

Dec 2, 2017

Dec 2, 2017 at 7:26 PM UTC

hiddenxgirl

Ilusyon

sa bawat minutong lumilipas tila may pagkakataong napakabilis ngunit pasakit dibdib ang pagkabagal Ang paligid ay nagmimistulang kawalan Hindi napapansin sa kahihintay paghintay sa oras na muli kang mangusap paghintay sa pagasang magtatagal lahat paghintay sa katagang "babalik" lahat Lumilipas ang gabing puno ng katahimikan tanging pagbigkas mo lamang ang siyang gigising sa diwa Subalit tila ang paghintay ay walang patutunguhan Hanggang sa unti unting nang sumuko pagasa'y nawala paghihintay ay natigil hiling ay naglaho itigil na ang ilusyong ito.

17

ikaw yung pagasang ayoko ng asahan ang sakit e ang labo

0

Jan 12, 2017

Jan 12, 2017 at 8:28 AM UTC

wynne

36

ikaw yung pagasang ayoko ng asahan ang sakit e ang labo

3

Ang pagtuyot ng dilang hindi makapagsabi ng ninanais Saradong bibig sa maghapon habang ang tulala nama'y mga mata Hawak ang hiram na pagasang kay nipis Walang nang gustong bumuhay sa natutulog na diwa Tahimik na nakikipagusap sa sarili Ngayon lang nagawa marahil sa reyalidad ay takot Magbulaybulay na walang kasama Taon ring iniwasan bago tinanggap ang tunay na sagot Siguro ay una pa lamang ay alam na talaga ang nilalaman ng puso Pinipilit lang sa pagtanggi at pagisip upang hindi magsisi at makasiguro

0

Jan 20, 2019

Jan 20, 2019 at 11:29 AM UTC

youraverageAL

In denial

Ang pagtuyot ng dilang hindi makapagsabi ng ninanais Saradong bibig sa maghapon habang ang tulala nama'y mga mata Hawak ang hiram na pagasang kay nipis Walang nang gustong bumuhay sa natutulog na diwa Tahimik na nakikipagusap sa sarili Ngayon lang nagawa marahil sa reyalidad ay takot Magbulaybulay na walang kasama Taon ring iniwasan bago tinanggap ang tunay na sagot Siguro ay una pa lamang ay alam na talaga ang nilalaman ng puso Pinipilit lang sa pagtanggi at pagisip upang hindi magsisi at makasiguro

10

Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..

0

Feb 28, 2019

Feb 28, 2019 at 10:26 AM UTC

InkSpeaks

"Bakit"

Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..

51

‪huminga ka.‬ ‪hindi porket nagparamdam siya, ‬ ‪susubukan mo kung may pag asa pa;‬ ‪kung may natitira pa.‬ ‪sa oras na ‘to na lahat ay magkakalayo, ‬ ‪na lahat ng tao’y may distansiyang higit sa isang metro, ‬ ‪isabay mo na rin ang puso mo. ‬ ‪di lahat ng bagay, may pagasang bumalik sayo.‬

0

Mar 25, 2020

Mar 25, 2020 at 9:06 AM UTC

japheth

metro

‪huminga ka.‬ ‪hindi porket nagparamdam siya, ‬ ‪susubukan mo kung may pag asa pa;‬ ‪kung may natitira pa.‬ ‪sa oras na ‘to na lahat ay magkakalayo, ‬ ‪na lahat ng tao’y may distansiyang higit sa isang metro, ‬ ‪isabay mo na rin ang puso mo. ‬ ‪di lahat ng bagay, may pagasang bumalik sayo.‬

8

Nagdurugo parin sila. Wari bang pabalik balik ang paglalangib nila dahil kahit anong gawin **** pag-gamot ay pilit paring bumabalik ang impeksyon sa kanila Sinubukan kong buuin sila sa paniniwalang baka katulad lang sila ng mga animo'y nagbibitak na litratong inuuwi ni mama nung ako'y bata pa sa pagasang katulad nito, makakaya ko ding buuin sila pagkatapos ay handa na ulit upang pakinabangan ng iba. Pero ang hirap pala. Hindi nga pala madaling hanapin kung saan ang tamang pinanggalingan nila, kung saan dapat ang lugar nila. Pinilit ko ding langgasin sila dahil ang sabi ni lola, dahon lang ng bayabas ang katapat ng bawat sugat na kumakatas sa pagasang hihilumin ng panlalanggas ang bawat butas nang hindi magtagal ito'y maging isa nalang pekas. Ngunit, hindi padin pala kaya. Mahirap palang hilumin ang sugat na hindi nakikita ng mga mata. Nagdurugo parin sila. At magdurugo parin sila kung patuloy silang babalikan ng impeksyon na pilit pumipigil sa paggaling nila. At ikaw oo ikaw. Ikaw pala ung impeksyon na noon palang dapat ay inalis na.

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 1:26 AM UTC

Izha_Manansala

Nagdurugo parin sila

Nagdurugo parin sila. Wari bang pabalik balik ang paglalangib nila dahil kahit anong gawin **** pag-gamot ay pilit paring bumabalik ang impeksyon sa kanila Sinubukan kong buuin sila sa paniniwalang baka katulad lang sila ng mga animo'y nagbibitak na litratong inuuwi ni mama nung ako'y bata pa sa pagasang katulad nito, makakaya ko ding buuin sila pagkatapos ay handa na ulit upang pakinabangan ng iba. Pero ang hirap pala. Hindi nga pala madaling hanapin kung saan ang tamang pinanggalingan nila, kung saan dapat ang lugar nila. Pinilit ko ding langgasin sila dahil ang sabi ni lola, dahon lang ng bayabas ang katapat ng bawat sugat na kumakatas sa pagasang hihilumin ng panlalanggas ang bawat butas nang hindi magtagal ito'y maging isa nalang pekas. Ngunit, hindi padin pala kaya. Mahirap palang hilumin ang sugat na hindi nakikita ng mga mata. Nagdurugo parin sila. At magdurugo parin sila kung patuloy silang babalikan ng impeksyon na pilit pumipigil sa paggaling nila. At ikaw oo ikaw. Ikaw pala ung impeksyon na noon palang dapat ay inalis na.

8