"napakasakit" poems - Hello Poetry

Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.

0

Oct 3, 2015

Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC

ZT

Napaka Masyado (TAGALOG)

Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.

40

Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?

0

Dec 2, 2016

Dec 2, 2016 at 11:28 PM UTC

reign-horan

Pangako

Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?

37

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

0

Apr 10, 2016

Apr 10, 2016 at 2:07 AM UTC

ace-jhan-de-vera

Saranggola

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

42

Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**

0

Feb 21, 2016

Feb 21, 2016 at 12:22 AM UTC

jodina-cornista

ANG PAGBABALIK MO

Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**

36

#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.

0

Nov 19, 2015

Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC

psalmiseta

Tubig

#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.

41

Sa hinagpis ni inang kalikasan Tila tayo ngayo'y napaparusahan Sa paglaganap ng epidemya na mahirap lunasan Buong mundo ngayon ay nahihirapan Sa kalamidad at krisis na ngayo'y ating hinaharap Na napakasakit at sadyang masaklap Sangkatauha'y ngayon ay naghihirap Buhay ng isang tao'y kayang mawala sa isang iglap Ngunit kung sa atin ito'y isang salot Sa inang kalikasan ito'y nagsilbing gamot Na tila tayong mga tao ang totoong salot Dahil sa pagkasira ng ating mundo na tayo ang may dulot Naway sana ito'y magsilbing isang aral na ating matutunan Inang kalikasan atin mahalin at pahalagahan Dahil itong mundo'y ating tahanan Kaya dapat lang natin itong pag ingatan.

0

Mar 23, 2020

Mar 23, 2020 at 11:30 AM UTC

kev-catsi

Salot ng Mundo

Sa hinagpis ni inang kalikasan Tila tayo ngayo'y napaparusahan Sa paglaganap ng epidemya na mahirap lunasan Buong mundo ngayon ay nahihirapan Sa kalamidad at krisis na ngayo'y ating hinaharap Na napakasakit at sadyang masaklap Sangkatauha'y ngayon ay naghihirap Buhay ng isang tao'y kayang mawala sa isang iglap Ngunit kung sa atin ito'y isang salot Sa inang kalikasan ito'y nagsilbing gamot Na tila tayong mga tao ang totoong salot Dahil sa pagkasira ng ating mundo na tayo ang may dulot Naway sana ito'y magsilbing isang aral na ating matutunan Inang kalikasan atin mahalin at pahalagahan Dahil itong mundo'y ating tahanan Kaya dapat lang natin itong pag ingatan.

16

Ano ang mas masakit? Makita syang masaya sa piling ng iba o makita siyang umiiyak dahil niloko ng crush niya? Masaya akong Makita kang palaging tumatawa Sa sulok ng office ang ganda mo talaga Ngunit nang lumapit ako bigla kung nadama Sakit ng Makita kong may kasama kang iba Oo nga ang crush mo kasama mo wala nang iba Pinapangarap **** moment ngayon natupad na Alam ko puso moy nagdiriwang tumitibok sa kanya Umiwas, lumiko, makita kayo ay di na kaya pa Ako ay natuwa ng makita kang sa akin papunta Ngunit ngiti ay nawala ng nakitang umiiyak ka Hindi mawari kung ano itong aking nadarama Pagkat makita kang umiiyak ay napakasakit talaga.

0

Oct 5, 2017

Oct 5, 2017 at 3:36 AM UTC

PandaMay

Kaligayahan Mo’y Kalungkutan ko

Ano ang mas masakit? Makita syang masaya sa piling ng iba o makita siyang umiiyak dahil niloko ng crush niya? Masaya akong Makita kang palaging tumatawa Sa sulok ng office ang ganda mo talaga Ngunit nang lumapit ako bigla kung nadama Sakit ng Makita kong may kasama kang iba Oo nga ang crush mo kasama mo wala nang iba Pinapangarap **** moment ngayon natupad na Alam ko puso moy nagdiriwang tumitibok sa kanya Umiwas, lumiko, makita kayo ay di na kaya pa Ako ay natuwa ng makita kang sa akin papunta Ngunit ngiti ay nawala ng nakitang umiiyak ka Hindi mawari kung ano itong aking nadarama Pagkat makita kang umiiyak ay napakasakit talaga.

13

Noon halos magtiklop-tuhod ako sa paghanga At inaasam na ang pag-ibig mo'y makuha Tila ang isang tulad mo'y napakailap Ang ibigin mo'y isang pangarap Hanggang sa ikaw'y dumating At ako'y iyong natutunang mahalin Ngunit sa paglipas ng panahon Puro bangayan at galit ang sa aki'y itinuon Ikaw'y nilapitan at tinanong kung bakit Ngunit pagkibit ng balikat ang aking nakamit Walang gatol na ikaw'y sumagot Sinabing ako'y iyo nang nalimot Biglang nahinto at di alam ang gagawin Ito'y napakasakit sa damdamin Mga mata'y nagtatanong at masinsinang nag-uusap Bakit ganon, mawawala ang lahat sa isang iglap?

0

Dec 5, 2019

Dec 5, 2019 at 1:05 AM UTC

18donskie18

Sa Aking Mahal

Noon halos magtiklop-tuhod ako sa paghanga At inaasam na ang pag-ibig mo'y makuha Tila ang isang tulad mo'y napakailap Ang ibigin mo'y isang pangarap Hanggang sa ikaw'y dumating At ako'y iyong natutunang mahalin Ngunit sa paglipas ng panahon Puro bangayan at galit ang sa aki'y itinuon Ikaw'y nilapitan at tinanong kung bakit Ngunit pagkibit ng balikat ang aking nakamit Walang gatol na ikaw'y sumagot Sinabing ako'y iyo nang nalimot Biglang nahinto at di alam ang gagawin Ito'y napakasakit sa damdamin Mga mata'y nagtatanong at masinsinang nag-uusap Bakit ganon, mawawala ang lahat sa isang iglap?

16

Mabilis na bumabaha ang pagpatak ng bawat sandali Bagamat bumubuhos ang takot at panghihina sa sugatang katawan Pilit kong iniangat ang aking kanang kamay Hawak ang kapirasong tangkay ng kahoy Itinutok ko iyon sa bagay na nasa aking harapan Magkahalo at magulo ang emosyong nagtatalo sa aking isip Hindi ko maunawaan kung ito ay galit, takot, pagsisisi, panghihinayang o pagkasuklam. Ngunit isa lamang ang nabuong hinahangad ko Ang dalhin sa aking kamatayan ang bagay na ito! Ngunit bumasag sa akin ang masakit na realidad Ako'y mahinang nilalang at walang silbi! At kahit punuin ko ang mundo ng aking luha Hindi mababago ang katotohanang iyon! Napakasakit at nainit na mahapding tumatagos sa aking puso Ang katotohanang may kasabay na pangungutya at panlalait! "Hanggang sa huli talunan pa rin ako... Hanggang sa sarili kong panaginip napakahina ko pa rin" Kasabay ng pag patak ng sandaling nawawala ang kamalayan Bumukas ang itim na pintong lumitaw sa kawalan Isang kabayong itim na may sakay na may dalang karit ang lumabas Ako'y sinusundo na pala ni kamatayan Ang liwanag sa aking paningin ay unti-unti nang napapaparam At ang mga ala-alay bumabalik na tila namamaalam Ang tanging hinihiling ay sana'y maka balik pa sa mundong ito. Kung papalaring magising sa aking mundo bago ako pumarito. Kwentong Panaginip - Umpisa ng Huli(Intro) JGA

0

May 26, 2020

May 26, 2020 at 5:12 AM UTC

pusang-tahimik

Kwentong Panaginip

Mabilis na bumabaha ang pagpatak ng bawat sandali Bagamat bumubuhos ang takot at panghihina sa sugatang katawan Pilit kong iniangat ang aking kanang kamay Hawak ang kapirasong tangkay ng kahoy Itinutok ko iyon sa bagay na nasa aking harapan Magkahalo at magulo ang emosyong nagtatalo sa aking isip Hindi ko maunawaan kung ito ay galit, takot, pagsisisi, panghihinayang o pagkasuklam. Ngunit isa lamang ang nabuong hinahangad ko Ang dalhin sa aking kamatayan ang bagay na ito! Ngunit bumasag sa akin ang masakit na realidad Ako'y mahinang nilalang at walang silbi! At kahit punuin ko ang mundo ng aking luha Hindi mababago ang katotohanang iyon! Napakasakit at nainit na mahapding tumatagos sa aking puso Ang katotohanang may kasabay na pangungutya at panlalait! "Hanggang sa huli talunan pa rin ako... Hanggang sa sarili kong panaginip napakahina ko pa rin" Kasabay ng pag patak ng sandaling nawawala ang kamalayan Bumukas ang itim na pintong lumitaw sa kawalan Isang kabayong itim na may sakay na may dalang karit ang lumabas Ako'y sinusundo na pala ni kamatayan Ang liwanag sa aking paningin ay unti-unti nang napapaparam At ang mga ala-alay bumabalik na tila namamaalam Ang tanging hinihiling ay sana'y maka balik pa sa mundong ito. Kung papalaring magising sa aking mundo bago ako pumarito. Kwentong Panaginip - Umpisa ng Huli(Intro) JGA

27

Sa bawat oras na kayakap kita, Piling mo'y palagi kong ina-alaala. Sa bawat oras na nagsasalita ka, Mga ibinibigkas mo'y pawang musika sa aking tenga. Sa bawat oras na tinitigan kita, Para akong nasa langit nakatulala. Pero lahat na ito, totoo nga ba? Hindi ba tayo nilalaro ni tadhana? Gugustuhin ko man maniwala, Ano pama'y aking magagawa? Kung lahat na ito'y isang panaginip na gawa-gawa? Nagmamaka-awa ako paki-usap ko'y dinggin niyo na. Sa bawat oras na kasama kita, Palagi kong itinatanong sa Maykapal, Ito na ba talaga? Ikaw na ba talaga iyan? Ngunit noong hinawakan ko ang kamay mo, Bigla akong nagising sa katotohanan. Lahat lang pala iyon ay isang panaginip lamang. Ah, tama ang hinala ko. Hindi nga talaga pwede na maging tayo. Kase alam ko na ang ikaw at ako. Ay isang kalokohan na gawa-gawa ko. Isang walang kwentang kathang-isip na gawa ko. Ah, kaya pala nagising akong luhaan. Dahil binigyan ako ng isang magandang kasinungalingan. At sa pagmulat ng aking mata, Binigyan ako ng isang mapait na katotohanan. Bakit ko pa ba napaniginipan iyon? Kung alam ko na sakit lamang ng puso ang makukuha ko. Hay naku! Ang sakit ko namang managinip. Isang napakasakit na mapag-isang panaginip.

0

May 9, 2019

May 9, 2019 at 10:29 AM UTC

she-wolf-1

Mapag-isang Panaginip

Sa bawat oras na kayakap kita, Piling mo'y palagi kong ina-alaala. Sa bawat oras na nagsasalita ka, Mga ibinibigkas mo'y pawang musika sa aking tenga. Sa bawat oras na tinitigan kita, Para akong nasa langit nakatulala. Pero lahat na ito, totoo nga ba? Hindi ba tayo nilalaro ni tadhana? Gugustuhin ko man maniwala, Ano pama'y aking magagawa? Kung lahat na ito'y isang panaginip na gawa-gawa? Nagmamaka-awa ako paki-usap ko'y dinggin niyo na. Sa bawat oras na kasama kita, Palagi kong itinatanong sa Maykapal, Ito na ba talaga? Ikaw na ba talaga iyan? Ngunit noong hinawakan ko ang kamay mo, Bigla akong nagising sa katotohanan. Lahat lang pala iyon ay isang panaginip lamang. Ah, tama ang hinala ko. Hindi nga talaga pwede na maging tayo. Kase alam ko na ang ikaw at ako. Ay isang kalokohan na gawa-gawa ko. Isang walang kwentang kathang-isip na gawa ko. Ah, kaya pala nagising akong luhaan. Dahil binigyan ako ng isang magandang kasinungalingan. At sa pagmulat ng aking mata, Binigyan ako ng isang mapait na katotohanan. Bakit ko pa ba napaniginipan iyon? Kung alam ko na sakit lamang ng puso ang makukuha ko. Hay naku! Ang sakit ko namang managinip. Isang napakasakit na mapag-isang panaginip.

32

Alam kong ika'y nagluluksa, Sa pagkamatay ng dalawa sa iyong pamilya. Alam kong mukha mo ay hindi maipinta, Pagkat ramdam kong ika'y mangungulila. Alam kong mahal na mahal mo sila, Dahil mula sa iyong pagkabata, kasama ka nila. Nanatili ka sa kanilang puso kahit na malayo ka, Magkahiwalay man kayo, sa puso mo ay hindi sila mawawala. Sayang nga lamang at wala ako sa iyong tabi, Upang yakapin ka at sa aking balikat ay humikbi. Magkagayunpaman, puso ko rin ay nagtatangis, Dahil alam kong sadyang napakasakit ang maghinagpis. Ibubulong ko na lamang sa hangin Na ikaw ay aluin at yakapin, Nang maramdaman **** kahit wala ka sa'kin, Puso ko nama'y nandito at sa iyo'y naghihintay pa rin.

0

Aug 7, 2017

Aug 7, 2017 at 6:39 PM UTC

eugene

Malayo Ka Man

Alam kong ika'y nagluluksa, Sa pagkamatay ng dalawa sa iyong pamilya. Alam kong mukha mo ay hindi maipinta, Pagkat ramdam kong ika'y mangungulila. Alam kong mahal na mahal mo sila, Dahil mula sa iyong pagkabata, kasama ka nila. Nanatili ka sa kanilang puso kahit na malayo ka, Magkahiwalay man kayo, sa puso mo ay hindi sila mawawala. Sayang nga lamang at wala ako sa iyong tabi, Upang yakapin ka at sa aking balikat ay humikbi. Magkagayunpaman, puso ko rin ay nagtatangis, Dahil alam kong sadyang napakasakit ang maghinagpis. Ibubulong ko na lamang sa hangin Na ikaw ay aluin at yakapin, Nang maramdaman **** kahit wala ka sa'kin, Puso ko nama'y nandito at sa iyo'y naghihintay pa rin.

16

Bakit ba tayo nagkaganito? Sana'y di na lang tayo nagkatagpo Kung ganito lang ang mangyayari Sa tingin mo ikaw'y aking inaglahi Kung noon tayo ay nagkakasundo Bakit ngayo'y tila nagbago? Alam kong pag-ibig mo'y naging sapat Ngunit ako sa iyo'y di nararapat Alam kong ikaw'y aking nasaktan Na ang turing ko sa iyo'y kaibigan lamang Alam kong ikaw'y umasa Na ang pag-ibig ko'y iyong makuha Bakit ba nagawa ito sa iyo? At ngayon ikaw'y nagtatampo Ang iwanan mo ay napakasakit tanong sa sarili'y "BAKIT??"

0

Feb 16, 2020

Feb 16, 2020 at 1:51 PM UTC

18donskie18

Y???

Bakit ba tayo nagkaganito? Sana'y di na lang tayo nagkatagpo Kung ganito lang ang mangyayari Sa tingin mo ikaw'y aking inaglahi Kung noon tayo ay nagkakasundo Bakit ngayo'y tila nagbago? Alam kong pag-ibig mo'y naging sapat Ngunit ako sa iyo'y di nararapat Alam kong ikaw'y aking nasaktan Na ang turing ko sa iyo'y kaibigan lamang Alam kong ikaw'y umasa Na ang pag-ibig ko'y iyong makuha Bakit ba nagawa ito sa iyo? At ngayon ikaw'y nagtatampo Ang iwanan mo ay napakasakit tanong sa sarili'y "BAKIT??"

16