Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nakaabang" poems
Puso may nasugatan, maghihilom din ito Sugat na dala ng pait ng paghihiwalay, ibaon mo na sa limot Ba't di nalang isipin mga maliligayang alaalang iniwan Ng taong minsan **** minahal Mahirap mang bumangon, kakayanin pa rin Dahil sa bawat unos na pinagdaanan Kalinawan ng damdamin ang nakaabang Na siyang magbibigay lakas sa iyong muling pagbangon Mabigat man ang mga paa, kaya pa ring igalaw Kung may determinasyon, kaya mo rin umusad Ito'y mahirap pero 'di imposible Magpursige ka lang, makakaraos ka rin Kapag ikaw ay nakabangon na, Umusad mula sa kinatatayuan, Pagkatapos ng mga luhang lumunod sa'yong mga mata Bagong mundo ang iyong matatanaw. Mas maliwanag, mas kaakit-akit, maganda At mas nararapat sa iyo. Nasaktan ka man, 'di titigil ang mundo upang ika'y hintayin Kaya tahan na, dahil ang buhay ay patuloy pa rin.
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:17 AM UTC
Patuloy pa rin (Tagalog)
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC
Guni-guni
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
Continue reading...
63
O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?
0
Oct 26, 2018
Oct 26, 2018 at 8:57 AM UTC
Kristal
O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?
Continue reading...
48
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
0
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC
Tubig
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
Continue reading...
41
Sa wakas tayo magsisimula Sa wakas na ito doon malalaman ang ating kapalaran Ang kapalaran ng istorya nating dalawa Kung tayong dalawa nga ba ang para sa isa't isa O hanggang kathang isip na lamang tayo Kahit tayo ay nag wakas Hindi ibig sabihin na tapos na ang kuwento Paalala, nagsisimula pa lang ang kuwento Magsisimula pa lang ang mga nakaabang na pagsubok Mga pagsubok na pwedeng magpapalapit O magpapalayo sa atin Hindi ako umaasa Ngunit ako ay nangangarap Na sana sa isang araw Pagkabukas ng aking mga mata Ikaw ang aking unang makikita At liliwanag sa araw ko
0
Nov 16, 2016
Nov 16, 2016 at 12:56 AM UTC
Wakas
1 Ang saranggola ng diwata Parang ibon sa mga mata 2 Animo’y walang pisi Malayang lumipad ganiri 3 Katawan ay talulot Pakpak ay buntot 4 Subalit sa malayong paningin Ay parang ibon parin 5 Paika-ika kung tumawid Sa mga ulap ng himpapawid 6 Maya-maya’y tagibang Sa pagsulong nakaabang 7 Sa kisap-mata’y sasalibad Gayunpama’y sa lupa’y antad. -07/07/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:47 PM UTC
Ihipna 1 -Ang Saranggola ng Diwata-
Ang digmaang ito, Bakit nga ba sinuong ko? Bakit pa ba ako pumasok? Bakit ako lumahok? Alam kong di tiyak, Alam kong maaari akong umiyak, Alam kong hindi magiging madali, Alam ko kung ano ang mga maaari. Walang kalasag ni sandata, Wala akong ibang dala, Kundi sarili at sarili ko lamang, Sariling haharap sa mga pagsubok na nakaabang. Kahit ano man, haharapin, Kahit anong sakit, tatanggapin, Haharapin ng walang takot, Sisikaping lampasan kahit sa mundo ko pa'y bumalot. Kaya aking pinaghandaan, Bago pa sumulong sa labanan, Dahil isa lamang sa dalawa ang maaari kong makamtan, Ang husga: tagumpay o kabiguan.
0
May 21, 2017
May 21, 2017 at 8:36 AM UTC
Ang Husga
Mga bagay na gustong gawin Mabibigyan oras upang tuparin Ngunit wag muna itong unahin Dahil alam **** marami ka pang gawain Nakaabang mga takdang aralin Naghihintay na gawin Ikaw man ay malaya Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba Baka ikaw ay may nasasaktan na Mas magiging masaya ka Kung alam **** wala kang nasasaktang iba Ang pagiging malaya Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama Ikaw man ay naturingang malaya Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba? Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama Ikaw ay maging pabaya Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha
0
Sep 14, 2020
Sep 14, 2020 at 11:58 AM UTC
Kalayaan
Time check Anung oras na ba? Pakshet. Nakaupo ka nanaman ba? O nakahiga na saiyong kama Nakatitig sa kwadradong gawa ng teknolohiya Nakaabang, Naghihintay sa pag sapit ng umaga Sa panibagong simula Panibagong bukas na ibibigay ni bathala.
0
Jun 13, 2018
Jun 13, 2018 at 7:40 AM UTC
Pakshet
Teka ako yata ay nagkamali Sa pag bilang ng bawat sandali Ang pangako nga ba ay nawaksi Sa salitang hindi ako nagmamadali? Magandang rosas kahit matinik Ang makita ka'y nakasasabik Matinik man ay di iimik Ang pusong lagi lang tahimik Oo na, pagod na akong maghanap Sa ibabaw ng lupa o alapaap Na makakasama ko sa pangarap Pwede ba'ng ikaw na lang ang pangarap? Pero tila yata nahihibang Kung mali nga'y nabubuang Ngunit diwa'y gising na nakaabang Kikitilin ang pusong nalilibang! Untitled. JGA
0
May 30, 2021
May 30, 2021 at 10:50 AM UTC
Untitled
Ako ngayo'y nakatayo, naghihintay, hindi mapakali, buong puso'y nakaantabay. Sa pagbukas ng dalawang pinto sa dulo, sa hangganan, lahat ng tao, nakaabang, tayong dalawa'y magkahagkan. At sa wakas heto na nga, sa umaalon **** belo ako'y napahanga. Aking mga mata, patak ng luha'y di mapigilan, ngiti at galak ko'y walang mapaglagyan. Sa harap ng diyos, mahal, ako'y nangangako, parehong saya at hirap, tayong dalawa ang aako. Ikaw lamang at wala nang iba, Hanggang ang apoy ng buhay ay hindi na maglinga.
0
Dec 9, 2019
Dec 9, 2019 at 12:44 AM UTC
Belo
Ikaw ba’yganado na ako’y makita? Bawat kilos ko ba’y parating nakaabang ka? Interesadong-interesado sa susunod kong ipapakita? Kung gayon, ako’y sinubaybayan mo na parang pelikula! Ikaw ba’y nababahala na ako’y magsalita? Bawat galaw ko ba’y nag-aalinlangan ka? Sa aking pagpapaliwanag, sarado ba ang mga tainga? Kung gayon, ako’y minamanmanan mo pala! -03/30/2012 (Dumarao) *Walong Maiikling Tula ng Kahapon, Ngayon at Bukas
0
Aug 31, 2019
Aug 31, 2019 at 9:24 PM UTC
Pagmanman o Pagsubaybay?