"nagmamakaawa" poems - Hello Poetry

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

0

Jun 2, 2015

Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC

ZT

Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

91

Hating-gabi na mahal, ikaw ay nasaan? Naghihintay ako sa ating tarangkahan. Taimtim na nanalangin sa iyong kaligtasan, Gustong kitang masilayan kahit kabilugan ng buwan. Madaling araw na mahal, wala ka pa rin. Rinig na rinig ko na ang ungol sa labasan. Nagbabakasakaling aking masaksihan, Ang iyong pagdating mula sa gitna ng kagubatan. Hating-gabi na mahal, ako'y takot na takot na. Mababangis na hayop ay nagsimula ng naglipana. Ang ingay ng uwak ay kaliwa't kanang namumutiktik, Dinaig pa ang ingay sa piging ng isang bayan. Hating-gabi na mahal, nagmamakaawa akong umuwi ka na. Ako'y nag-iisa, walang kasama, at takot na takot pa. Nararamdaman kong may mga matang nakatingin, uhaw na uhaw sila. Sa bawat paghinga ko'y alam kong buhay ko ang kukunin nila. Hating-gabi na mahal, nabuwal na ang pintuan. Isang nilalang na may mahahabang kuko't matutulis na ngipin, Ang nakapasok na't naglalaway, gusto na akong lapain, Ngunit ako'y naging tulisan at hinarap ang kalaban. Hating-gabi na mahal, tulungan mo akong puksain. Ang halimaw sa bahay na handa akong patayin. Naging matapang ako kahit walang alam sa pakikipaglaban. Nakipagbuno, nakipagtagisan, at nakipagsaksakan. Hating-gabi na mahal, ako'y kanyang nahuli. Kinagat sa braso at kinalmot sa mukha ng walang pasabi. Sa malalaking kuko niya'y lakas ko'y napawi. Tumilamsik ang dugo, katawa'y nanghina, at ako'y nagapi. Hating-gabi na mahal, ako'y parang kinakatay na. Sa matutulis niyang ngipin, katawan ko'y pira-piraso na. Hanggang sa tumitibok kong puso'y binunot niya, At tuluyan na akong napapikit at nawalan ng hininga. Hating-gabi na mahal, nakauwi ka na ba?

0

Dec 4, 2015

Dec 4, 2015 at 4:29 PM UTC

eugene

Hating-Gabi

Hating-gabi na mahal, ikaw ay nasaan? Naghihintay ako sa ating tarangkahan. Taimtim na nanalangin sa iyong kaligtasan, Gustong kitang masilayan kahit kabilugan ng buwan. Madaling araw na mahal, wala ka pa rin. Rinig na rinig ko na ang ungol sa labasan. Nagbabakasakaling aking masaksihan, Ang iyong pagdating mula sa gitna ng kagubatan. Hating-gabi na mahal, ako'y takot na takot na. Mababangis na hayop ay nagsimula ng naglipana. Ang ingay ng uwak ay kaliwa't kanang namumutiktik, Dinaig pa ang ingay sa piging ng isang bayan. Hating-gabi na mahal, nagmamakaawa akong umuwi ka na. Ako'y nag-iisa, walang kasama, at takot na takot pa. Nararamdaman kong may mga matang nakatingin, uhaw na uhaw sila. Sa bawat paghinga ko'y alam kong buhay ko ang kukunin nila. Hating-gabi na mahal, nabuwal na ang pintuan. Isang nilalang na may mahahabang kuko't matutulis na ngipin, Ang nakapasok na't naglalaway, gusto na akong lapain, Ngunit ako'y naging tulisan at hinarap ang kalaban. Hating-gabi na mahal, tulungan mo akong puksain. Ang halimaw sa bahay na handa akong patayin. Naging matapang ako kahit walang alam sa pakikipaglaban. Nakipagbuno, nakipagtagisan, at nakipagsaksakan. Hating-gabi na mahal, ako'y kanyang nahuli. Kinagat sa braso at kinalmot sa mukha ng walang pasabi. Sa malalaking kuko niya'y lakas ko'y napawi. Tumilamsik ang dugo, katawa'y nanghina, at ako'y nagapi. Hating-gabi na mahal, ako'y parang kinakatay na. Sa matutulis niyang ngipin, katawan ko'y pira-piraso na. Hanggang sa tumitibok kong puso'y binunot niya, At tuluyan na akong napapikit at nawalan ng hininga. Hating-gabi na mahal, nakauwi ka na ba?

33

Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.

0

Aug 6, 2016

Aug 6, 2016 at 9:39 AM UTC

certain-dark-things

hindi ako ang babae na hinahanap mo

Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.

26

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

0

Jul 5, 2016

Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC

kahel

iBags

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

31

Gusto ko simulan ang tulang ito sa tanong na "kamusta kana?" Kamusta na ang taong minahal ko ng sobra pa sa sobra Naging malungkot kaba nung ako'y nawala? O naging masaya dahil wala na ako sa tabi mo sinta Nagbabaliktanaw ako sa mga ala-ala noon na ating binuo Naging masaya naman tayo Kaya di ko alam anong dahilan mo para mag bago Para masaktan mo ako ng ganito Para iparamdam mo sa'kin na hindi ako kawalan mo Para ipamukha mo sa'kin na wala na talagang TAYO At ngayon napaisip ako kaya ka pala nagbago kasi may bago na palang nagpapatibok ng puso mo Di ko mapigilan hindi magalit Di ko mapigilan na hidi masaktan Di ko mapigilan na lumuha hanggat gabi patungong umaga Di ko mapigilan na tanggapin na ako nalang yung naiwang tanga Tanga na umaasa na magkabalikan pa tayong dalawa Umaasa at nagmamakaawa "Pakiusap mahal, usap tayo. Ayusin natin to" Pero sarili ko lang pala ang niloloko ko Kasi nakikita na kitang palayo at hindi na maaabot Nakikita na kitang naglalakad kasama siya habang puso ko'y kumikirot Kaya sa huling pagkakataon Binalikan ko ang dati nating tagpuan Nagbabasakali na ikaw ay madatnan Pero namulat ako sa realidad na may mga bagay palang di na pwede maging katotohanan Kaya heto nagbaliktanaw nalang ako sa mga magandang ala-ala na akin paring hinahawakan Kasabay ng pag-agos ng alon ay ang pag-agos ng luhang nagasasabing kailangan ko na 'tong bitawan Kaya ngayon tatahak nalang ako ng ibang landas Maglalakad ako, pilitin na ang mga nangyari sa'ting dalawa ay maya-maya ay kukupas Maglalakad ako, habang wala ka na sa tabi ko, yung taong minahal ko ng wagas Maglalakad ako, maglalakad ako Pero lilingon parin ako at makikita ko ang iyong mga bakas Bakas na patunay na ikaw ay naging totoo At hindi panaginip na nilikha ng imahinasyon ko Na merong ikaw na pansamantalang minahal ako Merong ikaw na minsan ay ginawa kong mundo Merong ikaw na tinanggap ng buong-buo at Merong ako na sinubukang lumaban pero sa huli meron paring ikaw na bumitaw nalang ng bigla-biglaan Hanggang ngayon naglalakad parin ako dala-dala ang katangang "Pinagtagpo pero di tinadhana" Yan nga siguro kasi ang kwento nating dalawa Ang mga landas natin na wari'y nagkita, Ngunit hindi inalaan para magkasama. Maglalakad ako, hanggang sa malimutan na kita mahal ko

0

Sep 5, 2017

Sep 5, 2017 at 3:41 AM UTC

gelaiidulz

Hindi Tinadhana

Gusto ko simulan ang tulang ito sa tanong na "kamusta kana?" Kamusta na ang taong minahal ko ng sobra pa sa sobra Naging malungkot kaba nung ako'y nawala? O naging masaya dahil wala na ako sa tabi mo sinta Nagbabaliktanaw ako sa mga ala-ala noon na ating binuo Naging masaya naman tayo Kaya di ko alam anong dahilan mo para mag bago Para masaktan mo ako ng ganito Para iparamdam mo sa'kin na hindi ako kawalan mo Para ipamukha mo sa'kin na wala na talagang TAYO At ngayon napaisip ako kaya ka pala nagbago kasi may bago na palang nagpapatibok ng puso mo Di ko mapigilan hindi magalit Di ko mapigilan na hidi masaktan Di ko mapigilan na lumuha hanggat gabi patungong umaga Di ko mapigilan na tanggapin na ako nalang yung naiwang tanga Tanga na umaasa na magkabalikan pa tayong dalawa Umaasa at nagmamakaawa "Pakiusap mahal, usap tayo. Ayusin natin to" Pero sarili ko lang pala ang niloloko ko Kasi nakikita na kitang palayo at hindi na maaabot Nakikita na kitang naglalakad kasama siya habang puso ko'y kumikirot Kaya sa huling pagkakataon Binalikan ko ang dati nating tagpuan Nagbabasakali na ikaw ay madatnan Pero namulat ako sa realidad na may mga bagay palang di na pwede maging katotohanan Kaya heto nagbaliktanaw nalang ako sa mga magandang ala-ala na akin paring hinahawakan Kasabay ng pag-agos ng alon ay ang pag-agos ng luhang nagasasabing kailangan ko na 'tong bitawan Kaya ngayon tatahak nalang ako ng ibang landas Maglalakad ako, pilitin na ang mga nangyari sa'ting dalawa ay maya-maya ay kukupas Maglalakad ako, habang wala ka na sa tabi ko, yung taong minahal ko ng wagas Maglalakad ako, maglalakad ako Pero lilingon parin ako at makikita ko ang iyong mga bakas Bakas na patunay na ikaw ay naging totoo At hindi panaginip na nilikha ng imahinasyon ko Na merong ikaw na pansamantalang minahal ako Merong ikaw na minsan ay ginawa kong mundo Merong ikaw na tinanggap ng buong-buo at Merong ako na sinubukang lumaban pero sa huli meron paring ikaw na bumitaw nalang ng bigla-biglaan Hanggang ngayon naglalakad parin ako dala-dala ang katangang "Pinagtagpo pero di tinadhana" Yan nga siguro kasi ang kwento nating dalawa Ang mga landas natin na wari'y nagkita, Ngunit hindi inalaan para magkasama. Maglalakad ako, hanggang sa malimutan na kita mahal ko

42

Magrasang damit ng batang madungis tyang gutom at katawa'y malangis palaboy-laboy sa eskinita pagala-gala sa kalsada uupo sa sulok may katabing lata limos na inaabot ang lata sa mga tao nagmamakaawa para makakuha kahit kaka-unting barya Paglipas ng hapon at pagsapit ng gabi walang paligo at katawa'y makati ang naipon nyang pera kulang kulang sampu ang halaga di na matiis ang gutom nagkalkal ng basura sa tagal walang makita nainip, nakatulog, nahiga, ang naipong barya idadagdag nalang bukas sa lata

0

Aug 18, 2011

Aug 18, 2011 at 12:55 AM UTC

karl-gerald-saul

Palimos

Magrasang damit ng batang madungis tyang gutom at katawa'y malangis palaboy-laboy sa eskinita pagala-gala sa kalsada uupo sa sulok may katabing lata limos na inaabot ang lata sa mga tao nagmamakaawa para makakuha kahit kaka-unting barya Paglipas ng hapon at pagsapit ng gabi walang paligo at katawa'y makati ang naipon nyang pera kulang kulang sampu ang halaga di na matiis ang gutom nagkalkal ng basura sa tagal walang makita nainip, nakatulog, nahiga, ang naipong barya idadagdag nalang bukas sa lata

19

"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.

0

Feb 11, 2018

Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC

eugene

Labanan ng Puso at Utak (a flash fiction)

"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.

9

Sa laki ng espasyo ay mawawala ka, Mahahanap ang sariling naguguluhan, nagmamakaawa Makikita ang mga matang namumula sa kakahikbi At ang mga taingang nabibingi sa katahimikan ng gabi At mamamatay ang musikang akala mo'y dumadaloy Ngunit isang awit pala na puno ng panaghoy Ang mga kapiling ay isa isang mahihimlay Silay mawawala subalit hindi mamamatay

0

Feb 20, 2017

Feb 20, 2017 at 7:36 AM UTC

chickenspaghetti

Paglimot

Sa laki ng espasyo ay mawawala ka, Mahahanap ang sariling naguguluhan, nagmamakaawa Makikita ang mga matang namumula sa kakahikbi At ang mga taingang nabibingi sa katahimikan ng gabi At mamamatay ang musikang akala mo'y dumadaloy Ngunit isang awit pala na puno ng panaghoy Ang mga kapiling ay isa isang mahihimlay Silay mawawala subalit hindi mamamatay

8

"STOP THE CAR!" hindi siya nakatingin sa akin nang mga sandaling iyon. "Please, Amira! Makinig ka naman sa akin. Please?" patuloy pa rin ako sa pagmamaneho ng sasakyan habang nagmamakaawa sa kaniya na pakinggan ako. "At ano pa ba ang kailangan kong marinig sa iyo, Auther? Sawang-sawa na ako! Stop the car!" hindi ko siya pinakinggan. Ramdam na namin ng mga oras na iyon ang biglang pagbuhos ng ulan at kakaibang ihip ng hangin. "Hindi kita susundin hangga't hindi mo ako pinapakinggan, Amira. Please!" at dahil mapilit ako, ipinagpatuloy ko ang pagmamaneho pero bigla niyang hinawakan ang manibela. "Mababangga tayo sa ginagawa mo, Amira." "Kung ito lamang din ang paraan para sundin mo ako ay gagawin ko!" Nakipag-agawan na siya sa manibela sa akin, kaya nagpagewang-gewang ito. Pilit kong kinokontrol ang kamay niya. Inihaharang ko ang aking kanang kamay dahil inaabot niya ang manibela habang ang aking kaliwa ay sinusubukang iayos ang takbo ng sasakyan. At dahil madulas ang kalsada dahil sa ulan at patuloy si Amira sa pag-aagaw sa manibela, sa kaniya na lamang natuon ang aking paningin. Hindi namin namalayan ang pagdaan ng isang malaking truck na ilang metro na lamang ang layo sa amin. Nagmadali akong iliko ang sasakyan upang hindi kami mabangga ngunit hindi ko inasahang dederetsi kami sa bangin. Inapakan ko ang preno nang ilang beses pero mukhang nawalan yata ng preno. Bago tuluyang tumalon sa bangin ang sinasakyan namin ay agad kong hinila ang kamay ni Amira. Hindi ko na hinawakan ang manibela dahil nawala na rin naman ng preno ito. Mahigipit ko na lamang niyakap ang babaeng mahal ko. Damang-dama ko ang malakas na pintig ng kaniyang puso at hindi na rin mapakali ang isipan ko sa nangyari kaya naibulong ko na lamang ang mga katagang kanina ko pa sana sinabi sa kaniya. "Humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa ko, Amira. Hindi ko sinadyang malaman mo ang katotohanan tungkol sa totoo kong pagkata--na bakla ako. Kahit na hindi mo alam ang buong kwento, ninanais ko pa ring sabihin sa iyo na kahit bakla ako ay naging tapat naman ako sa iyo. Ikaw lang ang babaeng una at minahal ko sa buong buhay ko. Mawala man tayong dalawa ngayon ay masaya akong mayakap ka at masabi sa iyo ang mga katagang--mahal na mahal na mahal kita, Amira." Matapos kong sabihin iyon ay naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya sa akin. Doon na rin namin naramdaman ang paggulong-gulong ng sasakyan pababa. Hindi ko siya binibitawan kahit pa pareho naming napapakinggan sa loob ang unang tatlong linya sa liriko ng kantang Passengers Seats ni Stephen Speaks. I look at her and have to smile As we go driving for a while Her hair blowing in the open window of my car Sa huling paggulong ng sasakyan ay nasa ibabaw ko na si Amira at muli naming niyakap nang mahigpit ang isa't isa hanggang sa isang matulis na bagay ang tumusok sa likurang bahagi ng aking puso na tumagos sa puso ng pinakamamahal kong si Amira.

0

Jul 9, 2018

Jul 9, 2018 at 3:02 AM UTC

eugene

Passengers Seat

"STOP THE CAR!" hindi siya nakatingin sa akin nang mga sandaling iyon. "Please, Amira! Makinig ka naman sa akin. Please?" patuloy pa rin ako sa pagmamaneho ng sasakyan habang nagmamakaawa sa kaniya na pakinggan ako. "At ano pa ba ang kailangan kong marinig sa iyo, Auther? Sawang-sawa na ako! Stop the car!" hindi ko siya pinakinggan. Ramdam na namin ng mga oras na iyon ang biglang pagbuhos ng ulan at kakaibang ihip ng hangin. "Hindi kita susundin hangga't hindi mo ako pinapakinggan, Amira. Please!" at dahil mapilit ako, ipinagpatuloy ko ang pagmamaneho pero bigla niyang hinawakan ang manibela. "Mababangga tayo sa ginagawa mo, Amira." "Kung ito lamang din ang paraan para sundin mo ako ay gagawin ko!" Nakipag-agawan na siya sa manibela sa akin, kaya nagpagewang-gewang ito. Pilit kong kinokontrol ang kamay niya. Inihaharang ko ang aking kanang kamay dahil inaabot niya ang manibela habang ang aking kaliwa ay sinusubukang iayos ang takbo ng sasakyan. At dahil madulas ang kalsada dahil sa ulan at patuloy si Amira sa pag-aagaw sa manibela, sa kaniya na lamang natuon ang aking paningin. Hindi namin namalayan ang pagdaan ng isang malaking truck na ilang metro na lamang ang layo sa amin. Nagmadali akong iliko ang sasakyan upang hindi kami mabangga ngunit hindi ko inasahang dederetsi kami sa bangin. Inapakan ko ang preno nang ilang beses pero mukhang nawalan yata ng preno. Bago tuluyang tumalon sa bangin ang sinasakyan namin ay agad kong hinila ang kamay ni Amira. Hindi ko na hinawakan ang manibela dahil nawala na rin naman ng preno ito. Mahigipit ko na lamang niyakap ang babaeng mahal ko. Damang-dama ko ang malakas na pintig ng kaniyang puso at hindi na rin mapakali ang isipan ko sa nangyari kaya naibulong ko na lamang ang mga katagang kanina ko pa sana sinabi sa kaniya. "Humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa ko, Amira. Hindi ko sinadyang malaman mo ang katotohanan tungkol sa totoo kong pagkata--na bakla ako. Kahit na hindi mo alam ang buong kwento, ninanais ko pa ring sabihin sa iyo na kahit bakla ako ay naging tapat naman ako sa iyo. Ikaw lang ang babaeng una at minahal ko sa buong buhay ko. Mawala man tayong dalawa ngayon ay masaya akong mayakap ka at masabi sa iyo ang mga katagang--mahal na mahal na mahal kita, Amira." Matapos kong sabihin iyon ay naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya sa akin. Doon na rin namin naramdaman ang paggulong-gulong ng sasakyan pababa. Hindi ko siya binibitawan kahit pa pareho naming napapakinggan sa loob ang unang tatlong linya sa liriko ng kantang Passengers Seats ni Stephen Speaks. I look at her and have to smile As we go driving for a while Her hair blowing in the open window of my car Sa huling paggulong ng sasakyan ay nasa ibabaw ko na si Amira at muli naming niyakap nang mahigpit ang isa't isa hanggang sa isang matulis na bagay ang tumusok sa likurang bahagi ng aking puso na tumagos sa puso ng pinakamamahal kong si Amira.

17

"Sandali!" Ang bukang bibig habang nakatali't nakataas ang binti; pinatitikim ng kiliti, nagkakamot ang mga dila sa loob ng ating mga labi, nagmamakaawa: "sandali"

0

Aug 19, 2017

Aug 19, 2017 at 5:37 AM UTC

Enzomniac

Sandali

"Sandali!" Ang bukang bibig habang nakatali't nakataas ang binti; pinatitikim ng kiliti, nagkakamot ang mga dila sa loob ng ating mga labi, nagmamakaawa: "sandali"

1

—at sa iyong hindi inaasahang pagdating, at sa pagkislap muli ng mga mata tulad ng bitwin— ay marahan mo akong hinagkan ang mga mahigpit **** bisig ang nagsasabi ng iyong pag-ibig— na hindi mabigkas ng iyong bibig. sapat na ang katahimikan na bumabalot sa ating dalawa— para marinig ko ang bulong ng pusong nagmamakaawa. sapat, at sobra sobra ang liwanag ng mga—bitwin at buwan para sa atin. ang musika na nililikha ng iyong paghinga— ay napapaindak ang puso kong pagod na. sa dagat ng mapaglinlang na mga ngiti— ay natagpuan mo ang nangungulila kong labi. at sa bawat pag dampi nito sa'yong noo'y— kusang namumula. tulad nang minsanang pagtatagpo araw— at buwan. wala, wala, at walang makakapigil nang pag-agos ko sayo, at hindi na hahayan na ang mga paru-paro— ay muli pang humayo.

0

Jan 13, 2021

Jan 13, 2021 at 12:32 PM UTC

HAN1004

hindi inaasahang pagdating

—at sa iyong hindi inaasahang pagdating, at sa pagkislap muli ng mga mata tulad ng bitwin— ay marahan mo akong hinagkan ang mga mahigpit **** bisig ang nagsasabi ng iyong pag-ibig— na hindi mabigkas ng iyong bibig. sapat na ang katahimikan na bumabalot sa ating dalawa— para marinig ko ang bulong ng pusong nagmamakaawa. sapat, at sobra sobra ang liwanag ng mga—bitwin at buwan para sa atin. ang musika na nililikha ng iyong paghinga— ay napapaindak ang puso kong pagod na. sa dagat ng mapaglinlang na mga ngiti— ay natagpuan mo ang nangungulila kong labi. at sa bawat pag dampi nito sa'yong noo'y— kusang namumula. tulad nang minsanang pagtatagpo araw— at buwan. wala, wala, at walang makakapigil nang pag-agos ko sayo, at hindi na hahayan na ang mga paru-paro— ay muli pang humayo.

23

tulad ng himig ng mga awit ng pag-ibig, ang tamis at lambing ng mga ito. kung may tinig ang pagmamahal, maaaring ito ay boses mo. bigla akong pinasaya, ngunit bigla ring nagbago. sapagkat parehong boses din ang nagtapos sa ugnayang mayroon tayo. ang tunog na noo’y nagbibigay-kalma, ngayo’y iniipit ang pusong nagdurusa. tinatakpan nang mahigpit ang mga tenga kapag naririnig ang iyong musika. ngunit kung ako ang papipiliin, ayaw kong bumalik sa tahimik kong mundo. at sa gitna ng ingay ng paligid, sadyang boses mo pa rin ang hahanapin ko. hirap sa pagtanggap tungkol sa awit na nagtapos. marinig lamang ang iyong pangalan, ang hininga'y kinakapos. nagsusumamo, nagmamakaawa, magbigkas ka ng ilang salita. hiling ng tenga at puso ko, maari bang marinig ulit ang boses mo?

0

Feb 19, 2025

Feb 19, 2025 at 8:40 PM UTC

scai

awit na nagtapos

tulad ng himig ng mga awit ng pag-ibig, ang tamis at lambing ng mga ito. kung may tinig ang pagmamahal, maaaring ito ay boses mo. bigla akong pinasaya, ngunit bigla ring nagbago. sapagkat parehong boses din ang nagtapos sa ugnayang mayroon tayo. ang tunog na noo’y nagbibigay-kalma, ngayo’y iniipit ang pusong nagdurusa. tinatakpan nang mahigpit ang mga tenga kapag naririnig ang iyong musika. ngunit kung ako ang papipiliin, ayaw kong bumalik sa tahimik kong mundo. at sa gitna ng ingay ng paligid, sadyang boses mo pa rin ang hahanapin ko. hirap sa pagtanggap tungkol sa awit na nagtapos. marinig lamang ang iyong pangalan, ang hininga'y kinakapos. nagsusumamo, nagmamakaawa, magbigkas ka ng ilang salita. hiling ng tenga at puso ko, maari bang marinig ulit ang boses mo?

24

Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.

0

Apr 6, 2020

Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC

lianneesrg

Huling araw

Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.

49

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

0

Jun 12, 2020

Jun 12, 2020 at 2:17 PM UTC

vintukin

talukap

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

15