"masahol" poems - Hello Poetry

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

0

Jul 12, 2015

Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC

marlo-cabrera

Jebs.

Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.

44

Lubhang mapanganib ang sinumang daig ng isang dayuhan umibig sa 'di sinilangang bayan. O, anong poot at sigalot ang kanyang itinanim sa Kaluntiang nagbigay-lilim sa kanyang murang katawan, Upang silaban at yurakan ang kabanalan ng kasarinlan Ang magkapatid ng pisi ay 'di dapat magtunggali, Ngunit ang isang bayaran ay masahol pa sa kawatan Kaya ako'y nananawagan sa maringal kong Haring Bayan, O, kanyang tipunin Mga anak ng Dakilang Lahi, Handang paglingkuran ang lupang kinamulatan Pagkat ang aking lupang kinamulatan ay isang makatang manunulat, Siya ay bukal ng kaluwalhatian, Angkan ng kayumangging balat Samakatuwid, bigyang pansin ang nagngangalit na damdamin ng Sinaunang Mandirigma, Sa awit ng himagsikan dumaloy ang himig ng dangal, At sa kalupkop ng kanyang sandata lumigwak ang kagitingan magpasahanggang kamatayan, Sa ngalan ng kalayaan iamthe_avatar ©2016

0

Oct 4, 2016

Oct 4, 2016 at 5:52 PM UTC

iamtheavatar

Mga Anak ng Haring Bayan

Lubhang mapanganib ang sinumang daig ng isang dayuhan umibig sa 'di sinilangang bayan. O, anong poot at sigalot ang kanyang itinanim sa Kaluntiang nagbigay-lilim sa kanyang murang katawan, Upang silaban at yurakan ang kabanalan ng kasarinlan Ang magkapatid ng pisi ay 'di dapat magtunggali, Ngunit ang isang bayaran ay masahol pa sa kawatan Kaya ako'y nananawagan sa maringal kong Haring Bayan, O, kanyang tipunin Mga anak ng Dakilang Lahi, Handang paglingkuran ang lupang kinamulatan Pagkat ang aking lupang kinamulatan ay isang makatang manunulat, Siya ay bukal ng kaluwalhatian, Angkan ng kayumangging balat Samakatuwid, bigyang pansin ang nagngangalit na damdamin ng Sinaunang Mandirigma, Sa awit ng himagsikan dumaloy ang himig ng dangal, At sa kalupkop ng kanyang sandata lumigwak ang kagitingan magpasahanggang kamatayan, Sa ngalan ng kalayaan iamthe_avatar ©2016

34

Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?

0

Jul 30, 2015

Jul 30, 2015 at 12:22 PM UTC

darkpoetess001

Ang bakas ng kahapon

Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?

16

“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.

0

Nov 15, 2017

Nov 15, 2017 at 10:19 PM UTC

makabagongmakata69

****

“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.

8

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 3:46 AM UTC

KRRW

Jamaedurian

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

103

*Hindi kita pakakawalan, hindi kita papalitan, hindi kita sasayangin, hindi kita sasaktan. Lagi kitang iintindihin, masaktan man ngunit pipilitin, dahil ikaw lang ang sinisigaw ng aking damdamin, na uhaw na uhaw sa 'yong pagtingin. Sana'y masabi ko ang lihim na pagtingin, na sana ako nalang ang iyong ibigin, gustong lumapit ngunit naduduwag, sapagkat marami akong kahating naghihintay. Kung sakali man na ika'y maging akin, iingatan ko ang 'yong pusong masahol pa sa bituin, hindi ko maipapangakong hindi papaiyakin, ngunit pangakong hindi ko sasadyain.*

0

Jan 18, 2016

Jan 18, 2016 at 10:55 PM UTC

canisha-arcilla

Tula ng puso

*Hindi kita pakakawalan, hindi kita papalitan, hindi kita sasayangin, hindi kita sasaktan. Lagi kitang iintindihin, masaktan man ngunit pipilitin, dahil ikaw lang ang sinisigaw ng aking damdamin, na uhaw na uhaw sa 'yong pagtingin. Sana'y masabi ko ang lihim na pagtingin, na sana ako nalang ang iyong ibigin, gustong lumapit ngunit naduduwag, sapagkat marami akong kahating naghihintay. Kung sakali man na ika'y maging akin, iingatan ko ang 'yong pusong masahol pa sa bituin, hindi ko maipapangakong hindi papaiyakin, ngunit pangakong hindi ko sasadyain.*

16

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

0

May 28, 2021

May 28, 2021 at 3:19 AM UTC

psalmiseta

Dextrose

Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.

34

Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo

0

Dec 4, 2018

Dec 4, 2018 at 7:27 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #7

Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo

16

Bathala nga’y di nanghushusga Sa kawangis na nag – iba Mula ulo hanggang paa Lahat ginawa at pinagawa Matupad lamang ang sigaw ng diwa Nagsilabasan matatalas na dila Upang bigyan kami ng kakaibang mukha Bahagharing sa aming makikita Ito’y naging makulilim na sigwa Kami’y ginagawa nilang nakakatawa Kahit sakit na ang nagdudulot sa’ming sigla Mapagbigyan lamang ang kanilang tawa Ngunit ang kagustohang sinta Ay iyong ikinasasam’t pinagdadamut pa Nais lang naman pag – ibig at pag – aaruga Tanggap naming na walang magmamahal sa’min ng tama Wag lang ikumpara sa masahol na hayop sa gubat makikita Pantay na pagtingin kailan kaya ninyo ipapadama Ganito nga ba talaga ang gusto ni Bathala? Mababang tingin saaming ipinapakita Baluktot na paniniwala mayroon sila Siradong utak ay pagbuksan na sana Nang pagkakapantay ay Makita Ako at ikaw ay hinumal ng kamay ni Bathala Na walang pag-aalinlangang kasama

0

Sep 10, 2017

Sep 10, 2017 at 10:57 AM UTC

ako2emil

ASAL HAYOP

Bathala nga’y di nanghushusga Sa kawangis na nag – iba Mula ulo hanggang paa Lahat ginawa at pinagawa Matupad lamang ang sigaw ng diwa Nagsilabasan matatalas na dila Upang bigyan kami ng kakaibang mukha Bahagharing sa aming makikita Ito’y naging makulilim na sigwa Kami’y ginagawa nilang nakakatawa Kahit sakit na ang nagdudulot sa’ming sigla Mapagbigyan lamang ang kanilang tawa Ngunit ang kagustohang sinta Ay iyong ikinasasam’t pinagdadamut pa Nais lang naman pag – ibig at pag – aaruga Tanggap naming na walang magmamahal sa’min ng tama Wag lang ikumpara sa masahol na hayop sa gubat makikita Pantay na pagtingin kailan kaya ninyo ipapadama Ganito nga ba talaga ang gusto ni Bathala? Mababang tingin saaming ipinapakita Baluktot na paniniwala mayroon sila Siradong utak ay pagbuksan na sana Nang pagkakapantay ay Makita Ako at ikaw ay hinumal ng kamay ni Bathala Na walang pag-aalinlangang kasama

25

masahol ka pa sa puta dahil ang puta katawan n'ya lang ang kanyang kinakalakal. ikaw ibenibenta mo ang katawan at buhay ng ibang tao. sinasalaula mo ang dangal ng ***** bayan; ibinubugaw mo ang mamamayan sa mga dayuhan hayup ka. masahol ka pa sa magnanakaw na nasa kalsada siya konti lang ang nakukulimbat ikaw dinadambong mo ang kaban ng bansa ibinubulsa mo ang pondo na para sa mga mahihirap hindi kapa mamatay masahol kapa sa sugapa sa droga ang trip mo kasi mamerhuwisyo ng buong bayan wow heavy bigat mo talaga sir masahol kapa sa hayup kahit ang baboy maluluma sa kasibaan mo pati ang buwitre mahihiya sa pagkadayukdok mo ang buwaya at pating walang binatbat sayo kaya sa darating na halalan hindi kita iboboto.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 10:08 PM UTC

makabagongmakata69

Masahol Pa

masahol ka pa sa puta dahil ang puta katawan n'ya lang ang kanyang kinakalakal. ikaw ibenibenta mo ang katawan at buhay ng ibang tao. sinasalaula mo ang dangal ng ***** bayan; ibinubugaw mo ang mamamayan sa mga dayuhan hayup ka. masahol ka pa sa magnanakaw na nasa kalsada siya konti lang ang nakukulimbat ikaw dinadambong mo ang kaban ng bansa ibinubulsa mo ang pondo na para sa mga mahihirap hindi kapa mamatay masahol kapa sa sugapa sa droga ang trip mo kasi mamerhuwisyo ng buong bayan wow heavy bigat mo talaga sir masahol kapa sa hayup kahit ang baboy maluluma sa kasibaan mo pati ang buwitre mahihiya sa pagkadayukdok mo ang buwaya at pating walang binatbat sayo kaya sa darating na halalan hindi kita iboboto.

22

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

0

May 29, 2020

May 29, 2020 at 10:30 AM UTC

vintukin

ano ba'ng tatay mo?

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

36

Naalala mo pa ba Noong tayo pa ay magkasama Noong tayo pa ay maligaya Maalala mo kaya Ang ating pinagsamahan Na punong puno ng pagmamahalan Na ating pinag saluhan. Sabi mo magpakailanman Ako'y Hindi iiwan Sabi mo walang hanggan Bakit ngayon ako'y nasa kawalan Sabi mo Hindi susuko Pero bakit heto tayo sa dulo Nasan ang iyong pangako. Pangako na ipaglaban mo Yun pala'y hindi totoo Ako'y umasa sayo Ngunit bakit ganto Ako'y iniwan mo Ako ba'y nag kulang sayo? Ako ba'y Hindi mo talaga gusto Kaya pinili mo na lng lumayo. Oras-oras 24 oras Mga luha sa aking mata ay aking punas-punas Mga luhang pumapatak Mga luhang tumatagaktak Habang ako'y nasa sulok At doon umiiyak Dahil ang puso ko'y wasak na wasak Masahol pa sa bukong biniyak. Sana kinabukasan pag dilat ng aking mga mata Maramdaman ko na Ang umagang kay ganda Yung tipong wala ng sakit na nadarama Yung tipong sasabihin Kong limot na kita Yung tipong pag nag kita tayong dalawa Sasabihin ko sayong limot na kita.

0

Oct 28, 2018

Oct 28, 2018 at 11:56 AM UTC

wizmorrison

NAALALA MO PA BA?

Naalala mo pa ba Noong tayo pa ay magkasama Noong tayo pa ay maligaya Maalala mo kaya Ang ating pinagsamahan Na punong puno ng pagmamahalan Na ating pinag saluhan. Sabi mo magpakailanman Ako'y Hindi iiwan Sabi mo walang hanggan Bakit ngayon ako'y nasa kawalan Sabi mo Hindi susuko Pero bakit heto tayo sa dulo Nasan ang iyong pangako. Pangako na ipaglaban mo Yun pala'y hindi totoo Ako'y umasa sayo Ngunit bakit ganto Ako'y iniwan mo Ako ba'y nag kulang sayo? Ako ba'y Hindi mo talaga gusto Kaya pinili mo na lng lumayo. Oras-oras 24 oras Mga luha sa aking mata ay aking punas-punas Mga luhang pumapatak Mga luhang tumatagaktak Habang ako'y nasa sulok At doon umiiyak Dahil ang puso ko'y wasak na wasak Masahol pa sa bukong biniyak. Sana kinabukasan pag dilat ng aking mga mata Maramdaman ko na Ang umagang kay ganda Yung tipong wala ng sakit na nadarama Yung tipong sasabihin Kong limot na kita Yung tipong pag nag kita tayong dalawa Sasabihin ko sayong limot na kita.

37

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

0

Dec 29, 2019

Dec 29, 2019 at 11:12 PM UTC

JunLit

Hindi Sa Salinlahing Ito

Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo: Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan at duguan na ang angking kasalukuyan gayong hindi pa nga naghihilom man lang ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa: Sapagkat ang makinang tila kumpisalan, may kapirasong tari ng makabagong sabungan na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban, tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.

28