"mapula" poems - Hello Poetry

Ako'y nahulog sayo hindi inaasahan sayo'y magkakagusto akala ko kaibigan lang kita pero mayroon palang hihigit pa Ika'y nagkukwento tungkol sa inyong dalawa kita ko ang iyong pagkagalak sa iyong mga mata at tuwa sa iyong labing mapula hindi mo alam ako'y nasasaktan na pala Gusto ko mang mag selos ngunit wala akong karapatan Masakit mang isipin ngunit yuon ang katotohanan Ako'y nasa gilid habang kayo'y pinagmamasdan masayang nagkukwentuhan at nagtatawanan Tila pinagtagpo ng panahon para magkatuluyan at ako ito na tinakda para maiwan at masaktan

0

Dec 7, 2015

Dec 7, 2015 at 7:00 AM UTC

sup-man

Kaibigan

Ako'y nahulog sayo hindi inaasahan sayo'y magkakagusto akala ko kaibigan lang kita pero mayroon palang hihigit pa Ika'y nagkukwento tungkol sa inyong dalawa kita ko ang iyong pagkagalak sa iyong mga mata at tuwa sa iyong labing mapula hindi mo alam ako'y nasasaktan na pala Gusto ko mang mag selos ngunit wala akong karapatan Masakit mang isipin ngunit yuon ang katotohanan Ako'y nasa gilid habang kayo'y pinagmamasdan masayang nagkukwentuhan at nagtatawanan Tila pinagtagpo ng panahon para magkatuluyan at ako ito na tinakda para maiwan at masaktan

16

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

0

Jul 30, 2018

Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC

WordsOfGlen

Sta. Teresita

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

31

O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?

0

Oct 26, 2018

Oct 26, 2018 at 8:57 AM UTC

WorldWar3

Kristal

O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?

48

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

0

Sep 2, 2016

Sep 2, 2016 at 7:06 PM UTC

jkpoetry

Huling Araw Bago Magka-LDR

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

61

Pisnging mapula mapungay na mata ako’y masaya sa tuwing ika’y nakikita sabihin na nating ang ilong ko’y kawangis ng bawang ang amoy ko pang tikbalang at malaki ang aking baywang ang pagmamahal mo parin ay kahit kaila’y ‘di nagkulang Salamat sa pagtanggap sa’kin Kahit minsa’y medyo mahangin Kahit ngayo’y lagi nang nakasalamin Pinagtitiisan mo pa rin Sa kabila ng lahat ng kasalanan Ang pagpapatawad mo’y tila walang hanggan Kaya ngayong araw ng mga puso Sana’y iyong magustuhan Munting handog ng matabang batang matagal ka nang hinahangaan Nais ko sana’y ‘wag tayong mag away Para naman ang araw na ito’y maging matiwasay Mahal mo ata ako, at alam **** mahal rin kita Kaya hayaan **** ang tulang ito’y ika’y mapasaya

0

Dec 14, 2014

Dec 14, 2014 at 1:49 PM UTC

daniel-abiad

Untitled

Pisnging mapula mapungay na mata ako’y masaya sa tuwing ika’y nakikita sabihin na nating ang ilong ko’y kawangis ng bawang ang amoy ko pang tikbalang at malaki ang aking baywang ang pagmamahal mo parin ay kahit kaila’y ‘di nagkulang Salamat sa pagtanggap sa’kin Kahit minsa’y medyo mahangin Kahit ngayo’y lagi nang nakasalamin Pinagtitiisan mo pa rin Sa kabila ng lahat ng kasalanan Ang pagpapatawad mo’y tila walang hanggan Kaya ngayong araw ng mga puso Sana’y iyong magustuhan Munting handog ng matabang batang matagal ka nang hinahangaan Nais ko sana’y ‘wag tayong mag away Para naman ang araw na ito’y maging matiwasay Mahal mo ata ako, at alam **** mahal rin kita Kaya hayaan **** ang tulang ito’y ika’y mapasaya

21

Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas

0

Nov 10, 2016

Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC

kahel

Oras

Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas

25

Lumipas na ang mga araw Kasabay nito ang ating alaala Ngunit hindi pa rin mawala wala Ang iyong imahen sa aking isipan Matang nakakaakit, Labing mapula, Magagandang ngiti, At boses na napakasarap pakinggan Lahat ng ito'y gustong makita't maranasan muli Ngunit ako'y naguguluhan, Tama bang naisin ko lahat ng ito Kung ako naman ang lumayo.

0

Mar 31, 2016

Mar 31, 2016 at 5:23 AM UTC

camilleavila

Tama ba

Lumipas na ang mga araw Kasabay nito ang ating alaala Ngunit hindi pa rin mawala wala Ang iyong imahen sa aking isipan Matang nakakaakit, Labing mapula, Magagandang ngiti, At boses na napakasarap pakinggan Lahat ng ito'y gustong makita't maranasan muli Ngunit ako'y naguguluhan, Tama bang naisin ko lahat ng ito Kung ako naman ang lumayo.

12

Malamang siopao Usok ay aking natatanaw Mula sa malamang siopao Ang sorbetes ko ay natunaw Nawalan na ako ng uhaw Dahil bigla akong nagutom Sa tiyan may biglang umusbong Sariling buhay nagkaron Gustong pumasok paroon May papel sa ibaba Mapula ang gitna Lumalaki ng kusa Habang umuinit di nakakasawa Nakakatakam kung pagmamasdan Nakalapanglaway kung tinititigan

0

Nov 1, 2018

Nov 1, 2018 at 9:17 AM UTC

august28

Malamang Siopao

Malamang siopao Usok ay aking natatanaw Mula sa malamang siopao Ang sorbetes ko ay natunaw Nawalan na ako ng uhaw Dahil bigla akong nagutom Sa tiyan may biglang umusbong Sariling buhay nagkaron Gustong pumasok paroon May papel sa ibaba Mapula ang gitna Lumalaki ng kusa Habang umuinit di nakakasawa Nakakatakam kung pagmamasdan Nakalapanglaway kung tinititigan

15

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

0

Sep 27, 2017

Sep 27, 2017 at 1:15 PM UTC

JunLit

Saludo

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

38

Minsan ko nang nakita ang mga ngiti mo sa labi, na siyang minsan na rin akong naging dahilan Minsan na rin akong nalunod sa iyong mapungay na mga mata, na siyang hindi ko sigurado kung ako’y nakaahon na ba Minsan ko na ring nahawakan ang iyong mga kamay, na siyang ka’y higpit na para bang ito ang iyong paboritong laruan At minsan ko na ring narasanan ang mahagkan gamit ang iyong mga bisig, na para bang natatakot na ako’y mawawala. Alam mo ba kung ano ang pinaka paborito kong minsan? Ang mahalikan mo gamit ang iyong mapula at malambot na labi na siyang paulit-ulit akong nadampian sa iba’t ibang parte ng aking mukha. Minsan. Kung iisipin ay nakakatakot dahil ang lahat ng mga bagay na masasaya ay nauuwi sa minsan. Yung minsan na hindi sigurado kung uulit pa ba, o yung minsan ba magiging madalas na? Ngunit sa minsan kong karanasan sa piling mo. Ako ay lubos na naging masaya. Lubos na nagkaroon nang pag-asa na minsan ko na itong naramdaman, at siguradong darating din ang bukas na maaaring maging madalas na, yung sigurado na akong hindi magwawakas.

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 1:20 PM UTC

elizanity

Minsan

Minsan ko nang nakita ang mga ngiti mo sa labi, na siyang minsan na rin akong naging dahilan Minsan na rin akong nalunod sa iyong mapungay na mga mata, na siyang hindi ko sigurado kung ako’y nakaahon na ba Minsan ko na ring nahawakan ang iyong mga kamay, na siyang ka’y higpit na para bang ito ang iyong paboritong laruan At minsan ko na ring narasanan ang mahagkan gamit ang iyong mga bisig, na para bang natatakot na ako’y mawawala. Alam mo ba kung ano ang pinaka paborito kong minsan? Ang mahalikan mo gamit ang iyong mapula at malambot na labi na siyang paulit-ulit akong nadampian sa iba’t ibang parte ng aking mukha. Minsan. Kung iisipin ay nakakatakot dahil ang lahat ng mga bagay na masasaya ay nauuwi sa minsan. Yung minsan na hindi sigurado kung uulit pa ba, o yung minsan ba magiging madalas na? Ngunit sa minsan kong karanasan sa piling mo. Ako ay lubos na naging masaya. Lubos na nagkaroon nang pag-asa na minsan ko na itong naramdaman, at siguradong darating din ang bukas na maaaring maging madalas na, yung sigurado na akong hindi magwawakas.

9

Nagsimula sa isang hapunan Hanggang umabot sa masarap na kwentuhan Hindi namalayan ang oras Hatinggabi na't tuloy parin ang tawanan. Pagkikita ay nadugtungan Muli ay nagkayayaan Kain dito, gala doon Ikaw at ako magkasamang nagbibiruan. Kasama ka sa pag-uwi Kasabay ng musika paulit ulit naririnig Hindi namalayan ang oras Makasama ka lg walang lungkot sa labi. Labis ang lungkot sa iyong pag-alis Mga boses at ngiti **** nakakasabik Mga matang mapungay at labing mapula Sa isip ko ay laging nakapinta. Pero mahal, ako'y nasasaktan Nasasaktan sa maling pagmamahalan Pagmamahalan sa maling panahon Panahon na sinusubok ng pagkakataon. Sa iyong pag-alis ika'y may hiling Ika'y huwag kalimutan at ang mga alaala natin Natulala at hindi na alam ang ibibigkas Pero pangako mahal, ako'y andito lang hanggang wakas.

0

Feb 25, 2020

Feb 25, 2020 at 2:40 AM UTC

fayeelicious

ORAS

Nagsimula sa isang hapunan Hanggang umabot sa masarap na kwentuhan Hindi namalayan ang oras Hatinggabi na't tuloy parin ang tawanan. Pagkikita ay nadugtungan Muli ay nagkayayaan Kain dito, gala doon Ikaw at ako magkasamang nagbibiruan. Kasama ka sa pag-uwi Kasabay ng musika paulit ulit naririnig Hindi namalayan ang oras Makasama ka lg walang lungkot sa labi. Labis ang lungkot sa iyong pag-alis Mga boses at ngiti **** nakakasabik Mga matang mapungay at labing mapula Sa isip ko ay laging nakapinta. Pero mahal, ako'y nasasaktan Nasasaktan sa maling pagmamahalan Pagmamahalan sa maling panahon Panahon na sinusubok ng pagkakataon. Sa iyong pag-alis ika'y may hiling Ika'y huwag kalimutan at ang mga alaala natin Natulala at hindi na alam ang ibibigkas Pero pangako mahal, ako'y andito lang hanggang wakas.

24

Bumalikwas ang madaling araw Mapula ang sinag ng malamlam na ilaw Mula sa pagkagupiling ng iniwang gabi Isang paos na tilaok pinilit magsabi Tila inutil na tuod ang unan at papag Walang tugon ni tikhim man lang para sa likod at ulong lumapat Mapagkunwari ang kulambo Lamok pala’y kalaguyo Akala ng balana’y karamay Sa magdamag na paglalamay Batang ipinaglihi sa Sto Niño Ibebenta pala sa demonyo Naglaga ng kape ang among kapre Butil daw ay hinirang ng musang na tumae Galapong pala’y napanis na sapal Nilagyan ng dagta ng nilinlang na bangkal Bang-aw na ang panatikong tagasunod Lublob na sa pusali, puwit pa rin ang hinihimod: Sayang ang kita, mamaya’y bayaran na! Copy-paste-post - sige pa! Ang perang kikitain ay mas mahalaga May paburger pa sina konsi at mayora O e 'no kung nasa poso ***** tanang kaluluwa? Bayaning tangan ay tabak, tila nakanganga Kinain na ng anay ang papel at pluma.

0

Nov 29, 2020

Nov 29, 2020 at 4:41 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako XII

Bumalikwas ang madaling araw Mapula ang sinag ng malamlam na ilaw Mula sa pagkagupiling ng iniwang gabi Isang paos na tilaok pinilit magsabi Tila inutil na tuod ang unan at papag Walang tugon ni tikhim man lang para sa likod at ulong lumapat Mapagkunwari ang kulambo Lamok pala’y kalaguyo Akala ng balana’y karamay Sa magdamag na paglalamay Batang ipinaglihi sa Sto Niño Ibebenta pala sa demonyo Naglaga ng kape ang among kapre Butil daw ay hinirang ng musang na tumae Galapong pala’y napanis na sapal Nilagyan ng dagta ng nilinlang na bangkal Bang-aw na ang panatikong tagasunod Lublob na sa pusali, puwit pa rin ang hinihimod: Sayang ang kita, mamaya’y bayaran na! Copy-paste-post - sige pa! Ang perang kikitain ay mas mahalaga May paburger pa sina konsi at mayora O e 'no kung nasa poso ***** tanang kaluluwa? Bayaning tangan ay tabak, tila nakanganga Kinain na ng anay ang papel at pluma.

26

At noong una kong makita ang katawan **** maputla at malamig, Noong ang suot mo'y mga sugat imbis na alahas at palamuti, Bala't mga bubog imbis na hikaw na pilak, Mga pasa't bugbog imbis na koloreteng mas mapula pa sa mamahaling alak, Kasama ang papel na hawak mo sa iyong kaliwang kamay na nagsasabi, "Walang salitang lalabas sa iyong mga labi, Ikaw, ako, at ang siyang oras na nalalabi, Ang katotohanan ay nakatago sa aking labi," Ngunit sa ngayon, Ang kamay mo'y buhangin, Na sa lalong paghigpit ng aking pagkakabigkis, Ay mas lalong nauubos at umaalis, At sa pangalawang pagkakataon, Kapag ang mga mata'y muling nagkita, Ang mga daliri'y hindi na isasarado, Hindi na hahayaan na kahit isang butil ng buhangin ay malaglag mula sa aking mga palad, Pero sa ngayong tinitignan kita, Kahit pa na wala akong makita kundi itim at asul, At ang mga mantsa ng luhang naging dugo sa kakamakaawa, Mas lalo kang gumaganda, At sana, Pati ang langit makita ka.

0

Mar 14, 2022

Mar 14, 2022 at 10:21 PM UTC

urmomclara

Bangkay (2019)

At noong una kong makita ang katawan **** maputla at malamig, Noong ang suot mo'y mga sugat imbis na alahas at palamuti, Bala't mga bubog imbis na hikaw na pilak, Mga pasa't bugbog imbis na koloreteng mas mapula pa sa mamahaling alak, Kasama ang papel na hawak mo sa iyong kaliwang kamay na nagsasabi, "Walang salitang lalabas sa iyong mga labi, Ikaw, ako, at ang siyang oras na nalalabi, Ang katotohanan ay nakatago sa aking labi," Ngunit sa ngayon, Ang kamay mo'y buhangin, Na sa lalong paghigpit ng aking pagkakabigkis, Ay mas lalong nauubos at umaalis, At sa pangalawang pagkakataon, Kapag ang mga mata'y muling nagkita, Ang mga daliri'y hindi na isasarado, Hindi na hahayaan na kahit isang butil ng buhangin ay malaglag mula sa aking mga palad, Pero sa ngayong tinitignan kita, Kahit pa na wala akong makita kundi itim at asul, At ang mga mantsa ng luhang naging dugo sa kakamakaawa, Mas lalo kang gumaganda, At sana, Pati ang langit makita ka.

22