Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"managinip" poems
Ang saya matulog Ang saya managinip Walang problema Hindi masama ang ihip Ang saya matulog Para lang akong nahuhulog Nahuhulog sa ideyang tayo Pero di masasabihing totoo Pagtulog na mag-isa ka Sa panaginip kasama ka Naka-ngiti, Magkahawak ng kamay, Nakatawa. Pagkagising mag-isa ka. Nakahiga sa kama Malungkot, Walang kayakap, Marahil na nagdurusa. Nagdurusa sa ideyang dapat may tayo, Kung hindi lang ako bumitaw sa kung ano ang totoo. Naniwala at nagpaloko Sa mga sinasabi nilang kuro-kuro Minsan gusto ko nalang matulog Kase nakakapagod na mahulog Mahulog sa kalungkutan Mahulog sa kasawian May oras na ayoko nang gumising, Sa tulog kong mahimbing. Dahil alam kong kapag ako'y namulat, Gugustuhin ko ulit sumulat. Sumulat ng aking nararamdaman, Sumulat ng bagay na ipinaparamdam, Sumulat ng mga bagay na di mo nararamdaman At sumulat ng bagay na di ko mararamdaman. Pagkatapos sumulat muli akong mapapagod Mapapagod sa nararamdaman Mapapagod sa katangahan Mapapagod sa kabiguan Pagdating ng gabi ako'y hindi makakatulog Dahil sa mga bagay na naglalaro sa aking isipan Pagdating ng alas dos ako'y makakatulog Dahil malinaw na ito'y isang katangahan Sa susunod na pagtulog Sana hindi na ikaw ang laman Ng panaginip At Laman ng puso't isip Dahil masaya matulog Ang saya managinip Walang problema Hindi masama ang ihip
0
Oct 4, 2016
Oct 4, 2016 at 8:34 AM UTC
Tulog.
Okay lang naman kahit walang ganito Kaya pa namang tiisin ang lamig ng puso Pero bakit unti unti na babalik ang tingin Gigising sa umaga ikaw ang agad hahanapin Okay pa naman kahit walang pansinan Mga normal na usapan na walang lambingan Pero bakit nakatutuwang masilayan ang ngiti Para bang ginugustong pagmasdan nalang ang 'yong labi Okay ba sayo na pangarapin kita? Nananaginip na akong kasama ka tuwina Alam ko namang di ka maniniwala Ngunit idinidikta ng isip na subukang pumusta Okay kaya na mahulog sa 'yo? Natatakot ako, baka di mo ko masalo Pareho yata tayong takot magtiwala Subalit bumubulong ang puso na ikaw ang tadhana Okay na ako, handa nang humakbang Lalakad, tatakbo kahit maraming humarang Sa'yo lang nakatingin sa abot tanaw Mananatiling ikaw hanggang sa pagpanaw Okay sanang managinip nang ikaw ang katabi Yun ang tanging pangarap, 'di na ikinukubli Hihilingin sa langit at sa mga bituin Na sana sa huli... ako'y sayo at ikaw ay maging sa akin
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:43 AM UTC
How to Pagibig
“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.
0
Apr 25, 2018
Apr 25, 2018 at 11:05 PM UTC
Pagod Na’ko Magising
“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.
Continue reading...
84
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC
NGAYON ANG TAMANG PANAHON
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
Continue reading...
8
Yung tipong malaswa na ating gagawin ng walang awa hangga't tayo'ng dalawa'y magsawa Halika't kumapit sa'king labi, pagkat pagod na ako'ng magtimpi. Nagugutom na't nangangati. Ayoko ng mag isip- gusto ko ng managinip habang nilalasap ang ihip na nanggagaling sa'yong maliit na bibig Halika't lumapit at ika'y aking patitikimin ng pag-ibig na mararamdaman lamang sa pamamagitan ng pagkikiskisan ng ating mga balat, habang ang damit ay nakakalat sa sahig ay magyayakapan tayo sa ilalim ng mga kumot at unti-unting mawawala ang lamig sa paglaro ng ating mga bibig
0
Sep 15, 2017
Sep 15, 2017 at 10:13 AM UTC
Gutom sa Ilalim ng Kumot
Nais kong yakapin ang aking sarili Bigyan ng mainit na gatas At patulugin sa malambot na kama Huwag kang matakot Tao ka lang at tao rin lang sila Hayaan **** managinip ang iyong kaluluwa Tandaan mo ang iyong kabataan Ikaw ay minamahal Ikaw ay ginto Ikaw ang tagabuhat ng umaga Ang kanta ng mga matatabang maya Ang almusal sa puso ng iyong pamilya Pag gising mo, huminga ka nang malalim Mag jogging ka sa iyong hardin At ibigin ang init ng araw sa iyong mukha
0
Nov 19, 2021
Nov 19, 2021 at 10:23 PM UTC
Nais kong yakapin ang aking sarili
mga uwak sa posteng nagkubli sa dilim, bitbit ay bato kung makatingin matalim, mga pula na mata'y nahalina't, pag-alis leeg sukbit ay karit. mga nasugat na balat sa paggupit ng kuko, pinupuwing ng luha ang mga mata sa bungo, kailan kaya hihinto ang mga diwatang nangisi? kailan matutulog nang managinip ay 'di gising?
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 3:54 PM UTC
dilat alas dos
Sa bawat oras na kayakap kita, Piling mo'y palagi kong ina-alaala. Sa bawat oras na nagsasalita ka, Mga ibinibigkas mo'y pawang musika sa aking tenga. Sa bawat oras na tinitigan kita, Para akong nasa langit nakatulala. Pero lahat na ito, totoo nga ba? Hindi ba tayo nilalaro ni tadhana? Gugustuhin ko man maniwala, Ano pama'y aking magagawa? Kung lahat na ito'y isang panaginip na gawa-gawa? Nagmamaka-awa ako paki-usap ko'y dinggin niyo na. Sa bawat oras na kasama kita, Palagi kong itinatanong sa Maykapal, Ito na ba talaga? Ikaw na ba talaga iyan? Ngunit noong hinawakan ko ang kamay mo, Bigla akong nagising sa katotohanan. Lahat lang pala iyon ay isang panaginip lamang. Ah, tama ang hinala ko. Hindi nga talaga pwede na maging tayo. Kase alam ko na ang ikaw at ako. Ay isang kalokohan na gawa-gawa ko. Isang walang kwentang kathang-isip na gawa ko. Ah, kaya pala nagising akong luhaan. Dahil binigyan ako ng isang magandang kasinungalingan. At sa pagmulat ng aking mata, Binigyan ako ng isang mapait na katotohanan. Bakit ko pa ba napaniginipan iyon? Kung alam ko na sakit lamang ng puso ang makukuha ko. Hay naku! Ang sakit ko namang managinip. Isang napakasakit na mapag-isang panaginip.
0
May 9, 2019
May 9, 2019 at 10:29 AM UTC
Mapag-isang Panaginip
Siguro sarò ini sa mga aldáw Na daí ako makaisip nin tultol Kadakol ideya, istorya asin manlaenlaen na eksena Sa panaginip an sakuyang pignonotaran Baka sarò ini sa mga aldáw na mangyari an mga ito Kaya man palan kan tao na managinip Nin dai nagpipikit Buklat na mata para sa katotohanan Mayò nang oras para magisip nin tultol Kun ano an maglaog sa payo Iyo na ito. Siguro sarò ini sa mga aldaw Na nagluluya an sakuyang imahenasyon Masakiton magsurat aro-aldaw Manungod sa maski ano Pero pinagtitibay kaini an isipan ko Na imbis na kun ano-ano pa man An maglaog sa utak ko Ining mga tataramon ngunyan na banggi Igwa mang koneksyon o mayo Libre man bagang maging sala Basta aram mo kun sain ka nagkasala Siguro sarò ni sa mga aldaw Na kaipuhan man umuntók Kan púsò asin isipan ko Basta magpakatotoo Ayos na ito. —𝐔𝐧𝐭𝐨𝐤, a Bikol poetry.
0
Aug 9, 2020
Aug 9, 2020 at 11:59 AM UTC
Untók
Pinilit **** bumangon sa umagang mapanghamon mula sa isang gabing hindi mo nakuhang managinip pinilit **** kumilos sa mundong hindi umayon sayo ngayon ang iyong tadhana ay tila nagtatampo pinilit **** lumipad papunta sa malayong malayo ngunit pinipigilan ka ng iyong puso pinilit **** pumikit nung sandaling ika' y masasaktan pinilit mo lahat yun, pinilit mo lahat yun pinilit **** tanggapin ang lahat ng nangyari sa paglipas ng panahon hindi mo namamalayan na hindi mo na pinipilit ang mga bagay handa ka na, tanggap mo na, malakas ka na.
0
Oct 22, 2019
Oct 22, 2019 at 8:35 AM UTC
Pinilit
Hayaan ipikit ang mata at matulog kana Ako ang magiging anghel dela gwardiya Sa iyong pagtulog hayaan ipahinga ang isip sa pag-alala Ako ang magiging bantay mo sa pagtulog habang tinititigan kita Hayaang mata ay ipahinga at managinip ng masaya Di man ako marunong kumanta upang ihele ka Ako naman ang magbabantay upang ang pagtulog ang mahimbing Habang tulog ka ako ang iyong mandirigmang ipaglalaban ang katahimikan Katahimikan dito sa mundong puro away at sigawan Matulog ka na...
0
Feb 13, 2020
Feb 13, 2020 at 12:51 AM UTC
Ihele