Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mailabas" poems
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
0
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
BLANKONG PAPEL
Ehem ehem! Mic test, mic test Ayan gumagana ang mikropono Siguro naman makikinig kayo sa sasabihin ko 'Di ako nandito para makipagtalo Kung sino mas gwapo, ako o si Piolo 'Di ako naghahanap ng gulo 'Di naman kasi ako palalo 'Di ako nandito para makipag-away Nais ko lamang mag-aksaya ng laway Pati na rin bumuhay ng patay Na sa bawat isa sa atin ay nakaratay Kasi sinabi nila na naiburol na ang mga salita Nailibing na kasama ng mga tekstong sa eskwelahan ay ginawa Hindi na nga daw naaayon ngayon Sa tinutuntungan nating henerasyon Pero, saglit, teka! Pakinggan mo, ang ganda diba? Kung paano magtugma ang mga salita Kung paano magtugma ang mga letra Kasi sabi nila ang korni tumula Na namatay na lahat ng bayani, kasama ang mga makakata Na hindi na uso 'to, hindi na tayo bata Na nauuto ng mga **** na gumawa ng talata Pero ano ba ang fliptop, ano ba ang rap? Hindi ba nagmula din ito sa parehong ugat? Walang kwenta ang melodiya kung walang liriko Hindi masasabing awitin, kung walang mensahe ito Kaya ito ang subukan mo Isulat mo sa papel ang nararamdaman mo Ang sarap sa pakiramdam na mailabas ang mga ito At bumuo ng isang kwento Gamit ang mga salitang akala mo'y walang kwenta Magiging himig ang bawat pagtutugma Ang iyong kwento ay magiging tula Na mananatili kahit ikaw ay wala na
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 3:57 AM UTC
Fliptop na, Rap pa
Habang ang oras ay dumadaan Ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan Upang mailabas ang nadarama At sa isang iglap, may himala Tila naghelera ang mga tala Na sa aking paghinga Ang aking bibig ay bumuka Sa wakas, nasabi ko na Habang nakatitig sa iyong mga mata Ang aking matagal na kinimkim Ang aking kaisa-isang lihim Ang matagal ko nang nais wikain Ay narinig mo na mula sa akin Ngunit bakit ganyan ang reaksyon mo Natawa ka, na parang ako'y nagbibiro At narinig ko mula sa iyong mga labi Mga salitang hindi ko mawari Para bang nawalan ng pag-asa Dahil nung sinabi ko na mahal kita Hinawakan mo ang aking kamay At ang sagot mo lamang ay Huli na, dati minahal kita Pero ngayon, hindi na Tapos bigla kang ngumiti Sabi mo'y ako'y nalilito lamang, nagkakamali Niyakap mo ako at binulungan Hindi mo ako paaasahin, gaya ng ginawa ko sayo noong nakaraan
0
Aug 21, 2015
Aug 21, 2015 at 12:12 AM UTC
Sayang
Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan
0
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC
Daang Ulan
Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan
Continue reading...
37
*ilang beses na ba akong ngumiti ng magisa habang iniisip ko ang mga panahong kasama kita ilang beses na ba akong umiyak sa aking kwarto habang tinitiis ko ang sakit at pighati sa aking puso ilang beses na ba ako umiling upang mawala ang alaala mo saking isip ilang beses na ba ako nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama ilang beses na ba akong nagsulat ng liham na hindi ko naman naibigay kahit kailan ilang beses na ba akong gumawa ng tula tungkol sa pagibig na di ko naman maipadama ilang beses ko na bang binulong sa hangin na mahal kita, na mahal kita kahit magisa lamang akong umiibig* Sept 30, 2016
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 10:59 PM UTC
Ilang beses na ba?
Paano sumulat ng magandang tula? Kailangan bang ito'y may sukat at tugma? Paano kung hindi makita ng diwa? Ang tula ba ay ginawa para mabale-wala? Mga salitang hindi masabi sa iba, kaya sa pagsulat na lang idadaan gamit ang tinta. Mga gumugulo sa aking isipan, kailangan isulat para mailabas ang aking mga nararamdaman. Pakiramdam na hindi kayang intindihin ng iba, kaya idadaan na lang sa pagsulat ng tula. Tula na makakarelate ang iba. Tula na matatamaan sila Tula na may simpleng salita, Tula na babalikbalikan ng iba. ngunit ako, babalikan mo pa ba?
0
Dec 3, 2015
Dec 3, 2015 at 11:25 AM UTC
tula: TULA
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay
0
Jan 4, 2019
Jan 4, 2019 at 4:58 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #42
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 8:22 AM UTC
❝Katangahan❞
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
Continue reading...
1
Malamig ka na... Araw-araw nag pag iisip umaga, hapon, gabi di ko masabi dilim saaking isip at sa puso. Abuso sa kabaitan pag lapastangan sa aking kabaitan, di ko maisip kung bakit isang araw di kana lumapit... saakin mahal. bigyan mo ako ng oras para mailabas ang aking saloobin ng ikaw maliwanagan narin. Aking ipapaliwanag biglang **** pag lamig na tila isang malaking sahig na walang hanggan na pag aaway at pag tatampo, di ko maihabilin sakit sa aking damdamin. sasayad sa aking isip na di kana masaya saakin. na na na na maaaring sawa kana sa saya, sakit at pagkalumbay sa aking piling, mahal aking hiling kung mayroong problema sa pagitan natin ay iyong sabihin. hindi yung bigla kang lalamig na para bang sahig.. bigla kang lalamig. at sa oras ng iyong pag lamig para bang pati puso ko'y namanhid, di ko maintindihan napuno ito ng tampo... sayo! kaya mahal ipaliwanag mo ngayon ang iyong sarili kung bakit ka lumalamig.
0
Nov 24, 2015
Nov 24, 2015 at 8:54 AM UTC
Malamig ka na.
ako'y pupungas-pungas ngunit pinili ang mata'y isarado pinilit matulog, nagbabakasakaling ang payapang panagip ay bumalik; ako'y nasa lugar na nais sa lugar na lahat ay tunay, sa lugar kung saan walang madla, sa lugar na malaya at walang nakakakita ng tunay na nadarama sa likod ng ngiting pinapakita. nakaupo sa pino ngunit puting buhangin, pinagmamasdan ang tulog na ulap sa likod ng mga kumikinang na bituin, at pinapakinggan ang tila walang sigla na hampas ng alon sa dalampasigan isip ko'y binabaha ng mga salitang hindi mailabas, sa tahimik na lugar na nais nagtanong sa sarili, "mayroon pa bang saysay itong buhay na walang halaga?"
0
Feb 12, 2019
Feb 12, 2019 at 1:02 AM UTC
isla
Kasabay nang pagihip ng hangin, Nalagutan siya ng hininga, Sa isang dalampasigan mula sa kanyang guni guni, Sila muling nagkita, Bibigkasin sana ng mga bibig na tumikom, Ang mga salitang sa unan na lamang naibubulong, Ngunit isinantabi na lamang, Nilunok ang lahat, Tinalukuran, Tinakbuhan, Ang mga nakaraang tapos na't di na kailangan pang balikan, Na minsan kang naging akin, Minsan akong naging iyo, Ang diwa nati'y pinagdugtong ng mga labing itinikom, Kahit sa mundong gawa gawa na lamang para sa aking sarili, Hindi ko parin makita, Hindi ko parin mahanap, Di ko parin mailabas, Ang mga salitang sana'y minsan kong sinabi.
0
Mar 19, 2016
Mar 19, 2016 at 1:35 AM UTC
Dagat ng kamalayan
Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko
0
May 31, 2018
May 31, 2018 at 11:54 AM UTC
Hindi ito kwentong pag-ibig
Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko
Continue reading...
71
Ilang oras na akong nag-iisip para sa tamang salitang bibigkasin,Marami ng salita sa isipan ay dumaan ngunit ni isa ay wala ditong nagustuhan. Ilang pahina na rin ng papel sa basurahan ay natapon at ilang tinta na rin ang nasayang,Pero hangang ngayon hindi ko parin mailabas ang nais ipahiwatig at nais iparating nitong puso't isipan. At sa wakas palad ko'y kusa ng gumalaw at mga salita sa isip ay akin ng bibitawan,mga salitang sana sa puso't isipan mo ay manirahan. Tula ang aking daan para sinasaloob sayo ay iyong matunghayan,. Mahal,Sana... Mahal,Sana wag piliin na puso ko ay gawing Libangan lang. Mahal,Sana sa araw na sinabi kong Oo,Pahalagahan natin yung Tayo. Mahal,Sana pag naramdaman **** Napapabitiw ako,Pakihigpitan ang kapit sa palad ko. Mahal,Sana kung mapadulas man ang palad ko at mapabitiw sayo,pakihatak naman ako pabalik sa piling mo. Mahal,Sana kung sakaling isa satin maligaw ng landas ay mahanap parin nadin ang daan sa kung paanong naging Tayo. At ang dalangin sa Maykapal.. Mahal,Sana wag tayong dumating sa tinatawag ng karamihan na "Patawad mahal,ngunit sayo ay kailangan ng Magpaalam".
0
Aug 13, 2019
Aug 13, 2019 at 5:48 AM UTC
"Mahal Sana"