"lapit" poems - Hello Poetry

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

0

Sep 27, 2018

Sep 27, 2018 at 11:47 PM UTC

august28

Ikaw lang, (Pangako)

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

25

Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..

0

Feb 25, 2016

Feb 25, 2016 at 1:43 AM UTC

ih8posers

Mag Kaibigan

Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..

34

**Hanggang dito na lang ba tayo? Hanggang dito na lang ba ako?** I. Matagal na itinagong damdamin Hiniling noon na mapansin At dahil sa ihip ng hangin Tinangay sa'yo ang pagtingin. Sabay tayong lumaban Upang mapatunayang pang-matagalan Pagsuko ng isa'y 'di inaasahan Paano na ang pagmamahalan? Oras ang ipinagkait Kaya ba ayaw nang kumapit? Mahal, kay tinding sakit Ito ba talaga ang kapalit? *Hanggang dito na lang ba tayo? Hindi na ba madadaan sa suyo? Hanggang dito na lang ba ako? Pagmamasdan na lamang paglisan mo.* II. Mahabang buhok na kulot Wari ko'y hindi ka salot Muntik na akong mabuslot Sa butas ng pag-ibig na dulot. Nakapagpalagayan, loob ay gumaan Araw-araw kausap, hindi nagkasawaan Dumating ang puntong nagkalokohan Namumuong damdami'y pinaglaruan. Sinabing mahal mo ako noong lasing ka Akala ko'y totoo kaya naniwala na Ganoon na siguro ako katanga Kahit kasinungalinga'y pinaniwalaan na. *Hanggang dito na lang ba tayo? Nasiyahan ka ba sa paglalaro? Hanggang dito na lang ba ako? Sasakyan na lamang ang mga biro mo.* III. Sobrang lapit pero malayo rin Kayang tanawin at lakarin Inhinyero, hindi mo ba mapansin? Na ang puso'y nais gapangin. Sa pagdaan ay umaasa Sa eskwelahan ay palinga-linga At kapag natanaw na Ibang saya ang dala mo, sinta. Nguit dumating na ang panahon Ang panahong hindi na makaahon Pagtangi'y kailangan nang ibaon Ito na ang huling desisyon. *Hanggang dito na lang ba tayo? Na ayos lang kahit sa pagtango? Hanggang dito na lang ba ako? Aasa na lamang sa paglampas mo.* **Alam kong walang magiging tayo Kaya sawi na naman ako.**

0

Nov 22, 2015

Nov 22, 2015 at 11:20 AM UTC

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

0

Mar 27, 2017

Mar 27, 2017 at 10:14 PM UTC

joshxmalonda

**Tayo**

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

34

Una abi ko lain ka Gale pareho ka man sa ila Una abi ko ikaw masaligan Gale puro ka man kabutigan Una abi ko buot ka Gale kung tulog ka lang sa kama Una abi ko ok lang nga layo ko Gale ang lapit amu gid ang gusto mo Una abi ko makaya ko ang sakit Gale tagipusuon ko daw ginalukit Una abi ko ako lang gid sa kabuhi mo Gale may ibulos ka kung wala ko Una abi ko palangga mo gid ko Gale ako lang ang gapalangga sa imo Una abi ko ikaw na gid... Gale sa ulihi mahibi lang ko sa kilid.

0

Aug 31, 2016

Aug 31, 2016 at 7:13 AM UTC

engineermikay

Una Abi Ko

Una abi ko lain ka Gale pareho ka man sa ila Una abi ko ikaw masaligan Gale puro ka man kabutigan Una abi ko buot ka Gale kung tulog ka lang sa kama Una abi ko ok lang nga layo ko Gale ang lapit amu gid ang gusto mo Una abi ko makaya ko ang sakit Gale tagipusuon ko daw ginalukit Una abi ko ako lang gid sa kabuhi mo Gale may ibulos ka kung wala ko Una abi ko palangga mo gid ko Gale ako lang ang gapalangga sa imo Una abi ko ikaw na gid... Gale sa ulihi mahibi lang ko sa kilid.

16

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

0

Oct 17, 2015

Oct 17, 2015 at 3:00 PM UTC

astroaquanaut

ang hindi maisiwalat na pagnanasa at tumatakbong imahinasyon sa istasyon ng tren: byaheng mula españa hanggang edsa-magallanes

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

40

Makailang ulit kong Tinahak ang lansangang ito Patungo sa layo at lapit Ng ating pag-ibig. Sa himig at pintig, Puso't isip nati'y Kapwa nananalig. Dinadaig Ang siklo ng pagpaparoo't parito Ng mga gulong na Libong ulit man akong Tangayin palayo at palapit sa'yo, Ang lansangang ito ay Mananatiling lantay na lansangan Sapagkat ikaw ang daan.

0

Sep 17, 2013

Sep 17, 2013 at 1:11 PM UTC

jose-remillan

SLEX

Makailang ulit kong Tinahak ang lansangang ito Patungo sa layo at lapit Ng ating pag-ibig. Sa himig at pintig, Puso't isip nati'y Kapwa nananalig. Dinadaig Ang siklo ng pagpaparoo't parito Ng mga gulong na Libong ulit man akong Tangayin palayo at palapit sa'yo, Ang lansangang ito ay Mananatiling lantay na lansangan Sapagkat ikaw ang daan.

14

I. Ayoko talagang magbasa ng mga tula, Madalas kasi ako'y naluluha. Kahit hindi naman dapat maramdaman, Ng mga berso at mga linyang nilalaman. II. Ayoko talagang tumitig sa'yo, Kasi baka 'di ko mapigilan sarili ko. Na baka 'di makapag-timpi, Higitin nalang kita at yakapin sa tabi. III. Ayoko talagang makitang masaya ka, Na masaya sa iba. Dahil pinapa-mukha mo lang sa akin, Na hindi ka kailanman mapapasakin. IV. Ayoko talagang magbasa kasabay ng ulan, Kasi pinapapaala lang nito ang lumbay. Lumbay na kahit kailan Hindi na ako nilubayan. V. Ayoko talagang makatabi ka, Dahil pinaparamdam mo lang sa akin na, Isa ka nalang pangarap na sobrang lapit, Pero kailanman hindi na makakamit.

0

Apr 14, 2016

Apr 14, 2016 at 8:25 AM UTC

thealltimejor

Ayoko

I. Ayoko talagang magbasa ng mga tula, Madalas kasi ako'y naluluha. Kahit hindi naman dapat maramdaman, Ng mga berso at mga linyang nilalaman. II. Ayoko talagang tumitig sa'yo, Kasi baka 'di ko mapigilan sarili ko. Na baka 'di makapag-timpi, Higitin nalang kita at yakapin sa tabi. III. Ayoko talagang makitang masaya ka, Na masaya sa iba. Dahil pinapa-mukha mo lang sa akin, Na hindi ka kailanman mapapasakin. IV. Ayoko talagang magbasa kasabay ng ulan, Kasi pinapapaala lang nito ang lumbay. Lumbay na kahit kailan Hindi na ako nilubayan. V. Ayoko talagang makatabi ka, Dahil pinaparamdam mo lang sa akin na, Isa ka nalang pangarap na sobrang lapit, Pero kailanman hindi na makakamit.

25

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

0

Oct 20, 2018

Oct 20, 2018 at 10:06 PM UTC

eugene

Ikaw at Ako

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

24

Nadatnan kita sa isang tabi Umiiyak at walang pake Sa mga dumaraan na akala mo'y nanunuod ng sine Ang mga mata mo'y namamaga na sa sobrang paghikbi Ako'y naglakas ng loob na lumapit Inabutan ka ng pamunas, ngunit sa'king kamay ika'y kumapit Nagkausap at nagkakilala tayo hanggang sa hapon at sumapit Naglakad tayo papunta sainyo, hinatid kita kahit ako'y pagod na at nangangawit Naging sobrang lapit natin sa isa't isa Halos araw-araw tayo'y lumalabas magkasama At isang araw 'di ko namalayan at nahulog na pala ako sayo sinta Sinabi ko sayo't iyon rin pala ang iyong nadarama Araw-araw tayo ay masaya Pinaramdam sayo ang pag-ibig at sa puso ika'y nag-iisa Ngunit isang araw ay nagbago ka Tinanong kita kung anong problema Ang sabi mo'y nagbabalik siya Na siya pa rin at walang iba Binuo kita noong winasak ka niya At winasak mo ako nang bumalik siya.

0

Jan 18, 2021

Jan 18, 2021 at 10:16 AM UTC

jed-roen-roncal

Binuo kita, winasak moko

Nadatnan kita sa isang tabi Umiiyak at walang pake Sa mga dumaraan na akala mo'y nanunuod ng sine Ang mga mata mo'y namamaga na sa sobrang paghikbi Ako'y naglakas ng loob na lumapit Inabutan ka ng pamunas, ngunit sa'king kamay ika'y kumapit Nagkausap at nagkakilala tayo hanggang sa hapon at sumapit Naglakad tayo papunta sainyo, hinatid kita kahit ako'y pagod na at nangangawit Naging sobrang lapit natin sa isa't isa Halos araw-araw tayo'y lumalabas magkasama At isang araw 'di ko namalayan at nahulog na pala ako sayo sinta Sinabi ko sayo't iyon rin pala ang iyong nadarama Araw-araw tayo ay masaya Pinaramdam sayo ang pag-ibig at sa puso ika'y nag-iisa Ngunit isang araw ay nagbago ka Tinanong kita kung anong problema Ang sabi mo'y nagbabalik siya Na siya pa rin at walang iba Binuo kita noong winasak ka niya At winasak mo ako nang bumalik siya.

20

parang sobrang lapit lang ng lahat kanina. napakarami rin na bituin na matatanaw kapag tumingala. sa tuwing sisilip din ako para makakita ng mga tao halos naririnig ko ang mga tinig ng boses nila na para bang ang lapit ko lang para maintintindihan ang pinaguusapan nila, miski ang pagbagsak ng mga kubyertos. paglapag ng plastik na may lamang pagkain, musika na ipinatutugtog nila at ang buwan na para bang napakadali lang abutin, kitang-kita ang liwanag na ibinibigay nito. sapat para makita ko ang mga gusali na nababalot ng dilim. sa isang iglap, naisip kita. naalala ko ang mga maikling pag-uusap natin. lahat ng naramdaman ko nuon ay parang kanina lang sa sobrang eksakto ng nararamdaman ko. hanggang sa mapaisip ako ulit. ganoon ka kalayo saakin. na para bang mas malayo pa sa katotohanang malayo ang buwan at ang mga bituin na nakikita ko sa langit. ganito ka kahirap tingalain at abutin.

0

Apr 12, 2020

Apr 12, 2020 at 4:14 PM UTC

elizanity

buwan at bituin

parang sobrang lapit lang ng lahat kanina. napakarami rin na bituin na matatanaw kapag tumingala. sa tuwing sisilip din ako para makakita ng mga tao halos naririnig ko ang mga tinig ng boses nila na para bang ang lapit ko lang para maintintindihan ang pinaguusapan nila, miski ang pagbagsak ng mga kubyertos. paglapag ng plastik na may lamang pagkain, musika na ipinatutugtog nila at ang buwan na para bang napakadali lang abutin, kitang-kita ang liwanag na ibinibigay nito. sapat para makita ko ang mga gusali na nababalot ng dilim. sa isang iglap, naisip kita. naalala ko ang mga maikling pag-uusap natin. lahat ng naramdaman ko nuon ay parang kanina lang sa sobrang eksakto ng nararamdaman ko. hanggang sa mapaisip ako ulit. ganoon ka kalayo saakin. na para bang mas malayo pa sa katotohanang malayo ang buwan at ang mga bituin na nakikita ko sa langit. ganito ka kahirap tingalain at abutin.

1