"hitik" poems - Hello Poetry

Umahon ang buwan mula sa kanyang pagtulog. - sabik na sabik sinagan ang sanlibo't isang nayong naghihintay sa kinang niya. Madilim at malamig; makapal ang mga ulap sa langit. Higit ang pagnanais sa kanyang pagdampi. At siya'y lumiwanag. Kumislap. Ang kinang ng sigurado sa alon-along pagtatanong-tanong. Ang nag-iisang tiyak sa langit ng duda. Buong gabi niyang niyakap ang mga pueblong hitik sa pangamba. Winalis ang takot na dala ng langit na obskura. Buong gabi niyang tangan ang bawat pulgada ng bahala. Hanggang sa bumangon ang araw mula sa kanyang paghimbing - sagisag ng kanyang muling paggilid. Sa gilid. Sa gilid ang kanyang pedestal. Ano ang laban sa kinang na hatid ng araw? Lunduyan ng liwanag, sastre ng pagtitiyak. Sa gilid ang kanyang pedestal. Pagkat alam ng buwan na iba ang kislap niyang hatid - kinang na kikinang, ngunit 'di maglililimlim. Kinang na pupuno lamang sa langit ng dilim; sa gilid ang kanyang pedestal. Pagkat iba panghabambuhay na paghalik sa pandaliang pagtangan; na iba ang gusto sa kailangan.

0

Sep 12, 2016

Sep 12, 2016 at 12:28 PM UTC

AngelaMercado

//

Umahon ang buwan mula sa kanyang pagtulog. - sabik na sabik sinagan ang sanlibo't isang nayong naghihintay sa kinang niya. Madilim at malamig; makapal ang mga ulap sa langit. Higit ang pagnanais sa kanyang pagdampi. At siya'y lumiwanag. Kumislap. Ang kinang ng sigurado sa alon-along pagtatanong-tanong. Ang nag-iisang tiyak sa langit ng duda. Buong gabi niyang niyakap ang mga pueblong hitik sa pangamba. Winalis ang takot na dala ng langit na obskura. Buong gabi niyang tangan ang bawat pulgada ng bahala. Hanggang sa bumangon ang araw mula sa kanyang paghimbing - sagisag ng kanyang muling paggilid. Sa gilid. Sa gilid ang kanyang pedestal. Ano ang laban sa kinang na hatid ng araw? Lunduyan ng liwanag, sastre ng pagtitiyak. Sa gilid ang kanyang pedestal. Pagkat alam ng buwan na iba ang kislap niyang hatid - kinang na kikinang, ngunit 'di maglililimlim. Kinang na pupuno lamang sa langit ng dilim; sa gilid ang kanyang pedestal. Pagkat iba panghabambuhay na paghalik sa pandaliang pagtangan; na iba ang gusto sa kailangan.

20

Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."

0

Jun 3, 2019

Jun 3, 2019 at 10:47 PM UTC

cepheus

Monologo sa Palubog na Araw

Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."

24

#112915 #12:28PM Naglisawan ang mga katauhang nakaputi At siya’y mistulang diwata Sa kanyang putong at pamato. *“May kuwit ang Langit * Siyang puspos sa pangako – Pangakong may habilin Sa naudlot na pagtatapat. At sa pagniningas ng simboryo’y Ako ang ‘yong katipang sabik, At may bantayog na pagsinta.” Paimpit ang tibok ng puso Habang sayad ang telang puti sa lupa, Mistulang palamuti ang mga rosas Sa pulang salawal ng papag. “Naging maselan ang puso Sa tagal ng paghihintay. Bagkus ito’y maiksing ihip ng hangin, Tanging hiram sa Tagapagbigay ng Buhay. Hindi mahinuha Ang bigkas ng bawat pintig, Ako’y Kanya bagamat inilaan sayo.” “Paumanhin, pagkat minsa’y naging duwag, Duwag akong sa bangin ng pagsuyo Pagkat baka ang huli’y maging pauna. At hindi sapat ang pagsinta Kung wala ang basbas ng Ama.” “O tamang panahon, salamat sa Kanya! Ito’y ipinagtirapa nang ilang ulit. Kung ang pagtugon ay plantsado, Ilang butil ang buhos ng Langit, Sagot sa nakaluhod na pagnilay. Siyang Barandila sa pusong tigang – Sumuyo sa’ki’t bulong iyong ngalan.” “Anumang dagok sa nakaraan, Ang ngayo’y walang katumbas. Minsan hinayaang magpatibuwal Ang pangakong laan sayo. Pagkat pag-ibig Sinta’y Hindi pa hitik sa bunga. Kaya kahit anong pagpalahaw ng damdamin, Tinakpan ito’t di nais na magkayabag.” “Dalpak man ang mga paa, Damdamin ko nama’y tiyak. Kanyang isinulat ang pag-iibigan natin, Siyang patotoo sa tunay na nakapaghihintay.” Yayariin ang detalye’t estilo Ang dunggot ng tuldok, Doon lamang sa ikalawang pagbabalik. Mula sa Langit na Siyang Tagapagkatha.

0

Dec 18, 2015

Dec 18, 2015 at 8:03 PM UTC

psalmiseta

Telegrama sa Altar

#112915 #12:28PM Naglisawan ang mga katauhang nakaputi At siya’y mistulang diwata Sa kanyang putong at pamato. *“May kuwit ang Langit * Siyang puspos sa pangako – Pangakong may habilin Sa naudlot na pagtatapat. At sa pagniningas ng simboryo’y Ako ang ‘yong katipang sabik, At may bantayog na pagsinta.” Paimpit ang tibok ng puso Habang sayad ang telang puti sa lupa, Mistulang palamuti ang mga rosas Sa pulang salawal ng papag. “Naging maselan ang puso Sa tagal ng paghihintay. Bagkus ito’y maiksing ihip ng hangin, Tanging hiram sa Tagapagbigay ng Buhay. Hindi mahinuha Ang bigkas ng bawat pintig, Ako’y Kanya bagamat inilaan sayo.” “Paumanhin, pagkat minsa’y naging duwag, Duwag akong sa bangin ng pagsuyo Pagkat baka ang huli’y maging pauna. At hindi sapat ang pagsinta Kung wala ang basbas ng Ama.” “O tamang panahon, salamat sa Kanya! Ito’y ipinagtirapa nang ilang ulit. Kung ang pagtugon ay plantsado, Ilang butil ang buhos ng Langit, Sagot sa nakaluhod na pagnilay. Siyang Barandila sa pusong tigang – Sumuyo sa’ki’t bulong iyong ngalan.” “Anumang dagok sa nakaraan, Ang ngayo’y walang katumbas. Minsan hinayaang magpatibuwal Ang pangakong laan sayo. Pagkat pag-ibig Sinta’y Hindi pa hitik sa bunga. Kaya kahit anong pagpalahaw ng damdamin, Tinakpan ito’t di nais na magkayabag.” “Dalpak man ang mga paa, Damdamin ko nama’y tiyak. Kanyang isinulat ang pag-iibigan natin, Siyang patotoo sa tunay na nakapaghihintay.” Yayariin ang detalye’t estilo Ang dunggot ng tuldok, Doon lamang sa ikalawang pagbabalik. Mula sa Langit na Siyang Tagapagkatha.

50

bato-bato sa lawak ng langit hinde tamaan wag magagalit sa aking apat na sulok ng panitik mensahe ko sa quadro ay hitik ang lihim sa likod ng lalim may gintong butil na di patitigil lantaran man ang talinghaga patagong kaway agwat ng kataga sapagkat sa bawat pag-ani ng parirala sa aking balarila muli ngang sisibol itong binhi at para sa kanya...ako ay nag-punla

0

Nov 18, 2015

Nov 18, 2015 at 8:11 PM UTC

TanglawatPanglaw

" Kanya "

bato-bato sa lawak ng langit hinde tamaan wag magagalit sa aking apat na sulok ng panitik mensahe ko sa quadro ay hitik ang lihim sa likod ng lalim may gintong butil na di patitigil lantaran man ang talinghaga patagong kaway agwat ng kataga sapagkat sa bawat pag-ani ng parirala sa aking balarila muli ngang sisibol itong binhi at para sa kanya...ako ay nag-punla

12

Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword

0

May 31, 2020

May 31, 2020 at 4:32 AM UTC

kevin05

BINULING KO'T PINATULIS NGAYO'Y ISA NG MAPANGHIMAGSIK

Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword

25

Ang Crim. sa puso ko ay parang Hathoria ng Encantadia Pula ang simbolong kulay nila Narito ang pinakamaraming lipi sa Encapsudia Hitik sa mga nais maging mandirigma Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg sa Starcraft na laro Pula ang sagisag na kulay ng mga ito Layunin nila ang magtanggol at magserbisyo Kung ang Zerg para sa kanilang imperyo – ang mga pulis para sa kanilang estado Ang Crim. sa puso ko ang nagmulat sa akin Na ang mga alagad ng batas ay dapat idolohin Higit sa paggalang, sila ay karapat-dapat huwaranin Sapagkat nais nila ay maglingkod at prumotekta sa atin Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg at Hathoria Dito ko nabatid ang matinding puwersa Nag-aalab na layunin para sa kapwa, nagpupuyos na mithiin para sa bansa Salamat sa mga taga-Crim. na aking nakasama! -10/23/2017 (Dumarao) *a tribute to Crim. of CapSU-Dumarao

0

Sep 28, 2019

Sep 28, 2019 at 10:06 PM UTC

JoRaLG

Ang Crim. sa Puso Ko

Ang Crim. sa puso ko ay parang Hathoria ng Encantadia Pula ang simbolong kulay nila Narito ang pinakamaraming lipi sa Encapsudia Hitik sa mga nais maging mandirigma Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg sa Starcraft na laro Pula ang sagisag na kulay ng mga ito Layunin nila ang magtanggol at magserbisyo Kung ang Zerg para sa kanilang imperyo – ang mga pulis para sa kanilang estado Ang Crim. sa puso ko ang nagmulat sa akin Na ang mga alagad ng batas ay dapat idolohin Higit sa paggalang, sila ay karapat-dapat huwaranin Sapagkat nais nila ay maglingkod at prumotekta sa atin Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg at Hathoria Dito ko nabatid ang matinding puwersa Nag-aalab na layunin para sa kapwa, nagpupuyos na mithiin para sa bansa Salamat sa mga taga-Crim. na aking nakasama! -10/23/2017 (Dumarao) *a tribute to Crim. of CapSU-Dumarao

19

ikaw at ako pagsamahin mo at ito'y makakabuo ng isang salitang tayo oo tayo na inakala ko hanggang dulo pero salamat,dahil sa puno palang Ginising mo ako sa katotohanan na ang dulong pinangarap ko'y mag isang lang pala ako dahil ang isang tayo ay meron palang kayo oo kayo at hindi na tayo salamat nakalaya ako sa isang tayo na kailanma'y hindi nmn pla totoo oo hindi totoo,dahil ito'y puno ng panloloko puno, oo aun hitik na hitik ang mga bunga bunga na mga salitang iyong sinambit sumanga,yumabong na sa kalaunay nalanta oo nalanta pero hindi ko na pinangarap na isalba pa dahil alam kong ikaw mismo ang lumason sa masanga at mayabong na puno ng tayo dahil mas gusto mo palaguin ang puno na meron kau.. pero salamat dahil ang punong nilason mo ay binigyan aq ng binhi oo binhi,binhi ng pag-asa panibagong buhay panibagong ako na walang nang tayo na ilalaan ko, para sa isang taong kayang payabungin ang binhi ng pag-ibig namin hanggang dulo..

0

Oct 11, 2019

Oct 11, 2019 at 9:30 AM UTC

lovely-seravanes

Ikaw at Ako

ikaw at ako pagsamahin mo at ito'y makakabuo ng isang salitang tayo oo tayo na inakala ko hanggang dulo pero salamat,dahil sa puno palang Ginising mo ako sa katotohanan na ang dulong pinangarap ko'y mag isang lang pala ako dahil ang isang tayo ay meron palang kayo oo kayo at hindi na tayo salamat nakalaya ako sa isang tayo na kailanma'y hindi nmn pla totoo oo hindi totoo,dahil ito'y puno ng panloloko puno, oo aun hitik na hitik ang mga bunga bunga na mga salitang iyong sinambit sumanga,yumabong na sa kalaunay nalanta oo nalanta pero hindi ko na pinangarap na isalba pa dahil alam kong ikaw mismo ang lumason sa masanga at mayabong na puno ng tayo dahil mas gusto mo palaguin ang puno na meron kau.. pero salamat dahil ang punong nilason mo ay binigyan aq ng binhi oo binhi,binhi ng pag-asa panibagong buhay panibagong ako na walang nang tayo na ilalaan ko, para sa isang taong kayang payabungin ang binhi ng pag-ibig namin hanggang dulo..

30

Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."

0

Nov 6, 2019

Nov 6, 2019 at 3:27 AM UTC

XIII

Monologo sa Palubog na Araw

Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."

24

Tara. Umpisahan natin ang malikhaing pagbabahagi ng aking mga kuwento. Hindi na mabilang ang titik na maingat na inuukit sa isipang hitik sa karanasan at emosyon ngunit kailan sasapat yaong mga nilikhang tula kung ikukubli lamang? Kaya inihahandog ko ang sarili simula sa isang salita at dinagdagan bawat linya. Ngayong nasa ika-sampu na, hindi mamamaalam bagkus, maligayang pagdating!

0

May 29, 2020

May 29, 2020 at 9:25 AM UTC

vintukin

Prologo

Tara. Umpisahan natin ang malikhaing pagbabahagi ng aking mga kuwento. Hindi na mabilang ang titik na maingat na inuukit sa isipang hitik sa karanasan at emosyon ngunit kailan sasapat yaong mga nilikhang tula kung ikukubli lamang? Kaya inihahandog ko ang sarili simula sa isang salita at dinagdagan bawat linya. Ngayong nasa ika-sampu na, hindi mamamaalam bagkus, maligayang pagdating!

11

Ikaw ang awit ng puso Sa piling mo ay paraiso Binubulong ng hangin Pangalan **** kay lambing Ikaw ay paro-paro. Mailap at mapaglaro Langit kapag ikaw ay pinagmamasdan Mga mata ay ayaw kang pakawalan, Ikaw ay paro-paro. Halina sa aking hardin At ating libutin Mga halamang hitik sayo ng pagtingin Na katulad ng aking damdamin. Dumapo ka sana upang ikaw ay malapitan Iingatan ka at hinding hindi sasaktan Sa piling ng mga bulaklak, huwag kang mag-alinlangan. Huwag kang matakot Sapagka't pag-ibig ko sayo ay bumabalot.

0

Dec 9, 2024

Dec 9, 2024 at 1:25 AM UTC

jon-jubail-b-aquino

Paro-Paro

Ikaw ang awit ng puso Sa piling mo ay paraiso Binubulong ng hangin Pangalan **** kay lambing Ikaw ay paro-paro. Mailap at mapaglaro Langit kapag ikaw ay pinagmamasdan Mga mata ay ayaw kang pakawalan, Ikaw ay paro-paro. Halina sa aking hardin At ating libutin Mga halamang hitik sayo ng pagtingin Na katulad ng aking damdamin. Dumapo ka sana upang ikaw ay malapitan Iingatan ka at hinding hindi sasaktan Sa piling ng mga bulaklak, huwag kang mag-alinlangan. Huwag kang matakot Sapagka't pag-ibig ko sayo ay bumabalot.

19