Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"ginagamit" poems
Walang sukat ang damdamin at wala rin itong tugma, Ang wagas na pag-ibig o nagbabagang galit ay walang ritmo, Lahat ng ito ay dapat na lumaya. Sumabog na tulad sa bulkan Kung kinakailangan o di kaya ay dumaloy na tulad sa agos ng ilog. Ganito ang malayang taludturan na aking tinatangkilik, oo alagad ako Ni Walt Whitman at hindi ko ito ikinakahiya. Hindi ko kinakailangan na bumilang ng mga araw, lingo at buwan, Hindi ko kailangan na pagandahin ang mga salitang isusulat ko. Totoo na gusto ko ring sumikat at makilala ng balana ang maging tanyag Na tulad ng iba. Subalit wala akong balak na itakwil ang aking tunay na Saloobin, hindi ko isasakripisyo ang aking nararamdaman para lang Tanggapin at kilalanin ng iba. Minsan mala-sutala pero mas madalas ay magaspang na tulad sa sako Ang mga salitang ginagamit ko. Hindi ako nanunuyo sa halip madalas ako’ng Nagmumura at nang-uusig. ‘Pagkat yan ang laman ng aking dibdib at hindi Ko ito ikinakahiya. Malaya ako na tulad sa malayang tauldturan na itinataguyod ko. Putang-ina ko man kahit hindi ako ma-publish gagawin ko parin ito. Hindi ko pakikinisin ang magaspang na katotohanan, hindi ko pababanguhin Ang nangangalingasaw na kaganapan ang isusulat ko ay ang tunay lamang. Magiging tapat ako sa aking damdamin, hindi ko uulolin ang aking sarili at hindi Ako mag-iinarte sapagkat hindi naman ako artista. Hindi ito Sunugan o Flip Top ito ang Tunay na ako na s’yang nagsasalita. Hindi ko kailangan na magpatawa. Ang tunay na makata ay naglalahad ng katotohanan hindi ng mga salitang Gustong mapakinggan lamang ng mga taong bumabasa ng kanyang mga tula. Walang sukat at walang tugma ganito ang tunay na demokrasya. Damdamin ko Ang magdidikta, ito ang panginoon ng aking panulat.
0
Dec 2, 2017
Dec 2, 2017 at 7:08 AM UTC
makabagongmakata69
WALANG SUKAT AT WALANG TUGMA
Walang sukat ang damdamin at wala rin itong tugma, Ang wagas na pag-ibig o nagbabagang galit ay walang ritmo, Lahat ng ito ay dapat na lumaya. Sumabog na tulad sa bulkan Kung kinakailangan o di kaya ay dumaloy na tulad sa agos ng ilog. Ganito ang malayang taludturan na aking tinatangkilik, oo alagad ako Ni Walt Whitman at hindi ko ito ikinakahiya. Hindi ko kinakailangan na bumilang ng mga araw, lingo at buwan, Hindi ko kailangan na pagandahin ang mga salitang isusulat ko. Totoo na gusto ko ring sumikat at makilala ng balana ang maging tanyag Na tulad ng iba. Subalit wala akong balak na itakwil ang aking tunay na Saloobin, hindi ko isasakripisyo ang aking nararamdaman para lang Tanggapin at kilalanin ng iba. Minsan mala-sutala pero mas madalas ay magaspang na tulad sa sako Ang mga salitang ginagamit ko. Hindi ako nanunuyo sa halip madalas ako’ng Nagmumura at nang-uusig. ‘Pagkat yan ang laman ng aking dibdib at hindi Ko ito ikinakahiya. Malaya ako na tulad sa malayang tauldturan na itinataguyod ko. Putang-ina ko man kahit hindi ako ma-publish gagawin ko parin ito. Hindi ko pakikinisin ang magaspang na katotohanan, hindi ko pababanguhin Ang nangangalingasaw na kaganapan ang isusulat ko ay ang tunay lamang. Magiging tapat ako sa aking damdamin, hindi ko uulolin ang aking sarili at hindi Ako mag-iinarte sapagkat hindi naman ako artista. Hindi ito Sunugan o Flip Top ito ang Tunay na ako na s’yang nagsasalita. Hindi ko kailangan na magpatawa. Ang tunay na makata ay naglalahad ng katotohanan hindi ng mga salitang Gustong mapakinggan lamang ng mga taong bumabasa ng kanyang mga tula. Walang sukat at walang tugma ganito ang tunay na demokrasya. Damdamin ko Ang magdidikta, ito ang panginoon ng aking panulat.
Continue reading...
26
Isa Isang taong nasasaktan Isang taong umaasa Isang taong nagbigay tiwala Sa isang taong kanyang pinaka mamahal Isang pagiibigan na nabuo sa loob ng isang taon Isang magandang relasyon Nasira ng isang sigalot Isang pangakong bibitiwan Ng isang pusong umaasa Dalawa Dalawang taong pinagtagpo Dalawang taong nag-ibigan Dalawang taong nagbigay kulay Sa buhay ng isa't isa Dalawang pusong pinag-isa Dalawang labing nakangiti sa tuwina Dalawang matang lumuluha Dahil ang dalawa'y hindi na isa Tatlo Tatlong laruan na nagbuo ng pamilya Tatlong laruang ginawang anak ng dalawa Tatlong salita na nagbigay ligaya Sa pusong tatlong taon ng umaasa Kung may magmamahal pa ba? Tatlong minuto kapiling ka ay sapat na Upang mapawi ang lungkot at mapalitan ng ligaya Tatlong masasakit na kataga Ang naghiwalay ng landas ng dalawa Apat Apat na buwan ang hinintay Bago makamtan ang matamis kong 'OO' Apat, ang bilang ng letra sa isang salitang tawag mo sa akin Noong ika-apat na beses na tayo'y nagkasama doon ka nagtapat sa'kin Lima Limang buwan tayong isa Lima, ang sukat ng aking paa Na lagi **** pinagtatawanan Lima, ang bilang ng mga daliri ko Na lagi **** hawak-hawak Limang minutong yakap madalas **** ibinibigay Anim Anim ang bilang ng letra ng iyong pangalan Anim ang dami ng nais **** alagang hayop Anim ang bilang ng pagpunta ko sa inyo Higit pa sa anim na beses kong uulitin ito: Mahal pa rin kita Pito Pitong kontenenteng nais nating lakbayin Pitong araw sa isang linggo Mga araw na pinasaya mo ako Pitong bilyong tao sa mundo Ikaw ang pinili ko Walo Walo, isang numerong mahalaga sa'tin Walo, isang numerong ginagamit sa tuwing naglalambingan Walo kapag pinalitan ang huling letra ng 'a' Wala, parang tanga Siyam Siyam ang araw ng kaarawan ko Siyam ang numero sa likod ng tshirt mo Siyam katunong ng pangalan ng matalik kong kaibigan na nasaktan ko ng lubos Siyam and dami ng taon na bibilangin bago matupad ang pangarap nating dalawa Sampu Sampung taon mula ngayon Ipinangako mo sakin ang isang masayang buhay Sampung taeon mula ngayon haharap tayong dalawa sa altar Sampung taon, maghihintay ako Yan ang pangako ko
0
Dec 27, 2015
Dec 27, 2015 at 9:10 AM UTC
irah-joyce
Mga Numero
Isa Isang taong nasasaktan Isang taong umaasa Isang taong nagbigay tiwala Sa isang taong kanyang pinaka mamahal Isang pagiibigan na nabuo sa loob ng isang taon Isang magandang relasyon Nasira ng isang sigalot Isang pangakong bibitiwan Ng isang pusong umaasa Dalawa Dalawang taong pinagtagpo Dalawang taong nag-ibigan Dalawang taong nagbigay kulay Sa buhay ng isa't isa Dalawang pusong pinag-isa Dalawang labing nakangiti sa tuwina Dalawang matang lumuluha Dahil ang dalawa'y hindi na isa Tatlo Tatlong laruan na nagbuo ng pamilya Tatlong laruang ginawang anak ng dalawa Tatlong salita na nagbigay ligaya Sa pusong tatlong taon ng umaasa Kung may magmamahal pa ba? Tatlong minuto kapiling ka ay sapat na Upang mapawi ang lungkot at mapalitan ng ligaya Tatlong masasakit na kataga Ang naghiwalay ng landas ng dalawa Apat Apat na buwan ang hinintay Bago makamtan ang matamis kong 'OO' Apat, ang bilang ng letra sa isang salitang tawag mo sa akin Noong ika-apat na beses na tayo'y nagkasama doon ka nagtapat sa'kin Lima Limang buwan tayong isa Lima, ang sukat ng aking paa Na lagi **** pinagtatawanan Lima, ang bilang ng mga daliri ko Na lagi **** hawak-hawak Limang minutong yakap madalas **** ibinibigay Anim Anim ang bilang ng letra ng iyong pangalan Anim ang dami ng nais **** alagang hayop Anim ang bilang ng pagpunta ko sa inyo Higit pa sa anim na beses kong uulitin ito: Mahal pa rin kita Pito Pitong kontenenteng nais nating lakbayin Pitong araw sa isang linggo Mga araw na pinasaya mo ako Pitong bilyong tao sa mundo Ikaw ang pinili ko Walo Walo, isang numerong mahalaga sa'tin Walo, isang numerong ginagamit sa tuwing naglalambingan Walo kapag pinalitan ang huling letra ng 'a' Wala, parang tanga Siyam Siyam ang araw ng kaarawan ko Siyam ang numero sa likod ng tshirt mo Siyam katunong ng pangalan ng matalik kong kaibigan na nasaktan ko ng lubos Siyam and dami ng taon na bibilangin bago matupad ang pangarap nating dalawa Sampu Sampung taon mula ngayon Ipinangako mo sakin ang isang masayang buhay Sampung taeon mula ngayon haharap tayong dalawa sa altar Sampung taon, maghihintay ako Yan ang pangako ko
Continue reading...
76
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 12:55 AM UTC
eden-tucay
Hugot Lines
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
Continue reading...
17
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
marlo-cabrera
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
Minamahal kita subalit hindi ko ito ikukumpara sa mga tala, sa alon; Hindi ko ito ikukumpara sa mga bagay na karaniwang ginagamit sa tula sa bango ng bagong pitas na rosas sa apoy na walang tigil sa pagliyab Minamahal kita nang hindi ko ito ikukumpara sa mga iyon o sa kahit ano. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita — sa katwirang hindi maikukumpara ang aking nararamdaman sa mga bagay na natatanaw, nahahawakan. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita walang tulad-tulad walang mga talang kumikinang at along humahaplos walang rosas na kasing bango ng kawalan ng alinlangan walang apoy kung saan ang usok ay kumakaway sa mga ulap at hindi na matanaw. Minamahal kita at hindi ko ito ikukumpara sa kahit ano.   Minamahal kita
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 9:56 PM UTC
ellacinth
sapagka't mahal kita.
Minamahal kita subalit hindi ko ito ikukumpara sa mga tala, sa alon; Hindi ko ito ikukumpara sa mga bagay na karaniwang ginagamit sa tula sa bango ng bagong pitas na rosas sa apoy na walang tigil sa pagliyab Minamahal kita nang hindi ko ito ikukumpara sa mga iyon o sa kahit ano. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita — sa katwirang hindi maikukumpara ang aking nararamdaman sa mga bagay na natatanaw, nahahawakan. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita walang tulad-tulad walang mga talang kumikinang at along humahaplos walang rosas na kasing bango ng kawalan ng alinlangan walang apoy kung saan ang usok ay kumakaway sa mga ulap at hindi na matanaw. Minamahal kita at hindi ko ito ikukumpara sa kahit ano.   Minamahal kita
Continue reading...
22
Ang pagibig sa karunungan ay walang katapat na halaga. Ang pilosopiya at salapi ay langis at tubig kailanman hindi ito maaaring magsanib. Si Socrates na ama ng pilosopiya ay hindi yumaman ni guminhawa ang kanyang buhay. Ang karunungan ay bahagi ng kaluluwa at ang kaluluwa kahit kelan ay hindi nangailangan ng salapi at materyal na mga bagay. Walang pera sa pilosopiya sapagkat wala rin pilosopiya sa pera. “Philosophy bakes no bread” pero ito ang pundasyon ng mga sibilisasyon. Ang kultura at ebolusyon ng lahat ng buhay at mga pangyayari at kasaysayan ay nakasalalay sa pag-unlad ng pilosopiya. Ang karunungan ay parang gulong na laging sumusulong. Ang lahat ng sangay ng kaalaman ay nakasalalay sa pilosopiya, pilosopiya ang nagbibigay buhay at nagpapagalaw sa mundo. Ito ang bumabago sa takbo ng panahon at isipan ng bawat henerasyon. “Philosophy bakes no bread” ang medisina, batas, arkitektura, literatura at lahat ng katha ng isip ay nakasalig sa pilosopiya. Walang kaayusan kung walang pilosopiya. Ito ang mapa ng mundo at kompas ng kasaysayan. Pati ang mga buktot na panukala at mga hangarin ay may bahid ng binaluktot na pilosopiya na binalangkas ng mga taong hangal. Ang pilosopiya ang lumilikha ng yaman at kahirapan depende kung paano ito ginagamit ng mga nasa kapangyarihan. “Philosophy bakes no bread” pero ito ang kanlungan at kapahingahan; ito ang nagbibigay ng kalayaan. Tanggulan ito ng mga mahihina at walang kayang lumaban. Sulo na nagbibigay liwanag at pumupunit sa dilim ng gabi.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 9:43 PM UTC
makabagongmakata69
“PHILOSOPHY BAKES NO BREAD”
Ang pagibig sa karunungan ay walang katapat na halaga. Ang pilosopiya at salapi ay langis at tubig kailanman hindi ito maaaring magsanib. Si Socrates na ama ng pilosopiya ay hindi yumaman ni guminhawa ang kanyang buhay. Ang karunungan ay bahagi ng kaluluwa at ang kaluluwa kahit kelan ay hindi nangailangan ng salapi at materyal na mga bagay. Walang pera sa pilosopiya sapagkat wala rin pilosopiya sa pera. “Philosophy bakes no bread” pero ito ang pundasyon ng mga sibilisasyon. Ang kultura at ebolusyon ng lahat ng buhay at mga pangyayari at kasaysayan ay nakasalalay sa pag-unlad ng pilosopiya. Ang karunungan ay parang gulong na laging sumusulong. Ang lahat ng sangay ng kaalaman ay nakasalalay sa pilosopiya, pilosopiya ang nagbibigay buhay at nagpapagalaw sa mundo. Ito ang bumabago sa takbo ng panahon at isipan ng bawat henerasyon. “Philosophy bakes no bread” ang medisina, batas, arkitektura, literatura at lahat ng katha ng isip ay nakasalig sa pilosopiya. Walang kaayusan kung walang pilosopiya. Ito ang mapa ng mundo at kompas ng kasaysayan. Pati ang mga buktot na panukala at mga hangarin ay may bahid ng binaluktot na pilosopiya na binalangkas ng mga taong hangal. Ang pilosopiya ang lumilikha ng yaman at kahirapan depende kung paano ito ginagamit ng mga nasa kapangyarihan. “Philosophy bakes no bread” pero ito ang kanlungan at kapahingahan; ito ang nagbibigay ng kalayaan. Tanggulan ito ng mga mahihina at walang kayang lumaban. Sulo na nagbibigay liwanag at pumupunit sa dilim ng gabi.
Continue reading...
4
Eto ako ngayon, nakahiga kama ko isipan ay walang laman kun’di ikaw. nababaliw sa bawat senaryo na kasama ka. Ilang beses ko na naisip at na plano ang gagawin sa oras na dumating ang panahon na kailangan gumawa ng desisyon kung pagpapatuloy ba natin ang ating pagsasama. at ilang beses ko na ding nasagot ang sarili na oo. Kase wala lang naman akong hihilingin kung’di ikaw na nag papatibok ng puso ko. Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso, at binubuo ako, gamit ang ginto. Kase ang mga hapon ay may sining na kapag ang isang bagay ay nabasag ang ginagawa nila dito ay ginagamit ang ginto bilang pang digit. Para sa kanila, ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani kesa nung eto ay hindi pa nababasag. Ikaw ang ginto na bumubuo sa mga basag kong piraso. Salamat. Mahal kita.
0
May 14, 2016
May 14, 2016 at 2:33 PM UTC
marlo-cabrera
Kintsugi
Eto ako ngayon, nakahiga kama ko isipan ay walang laman kun’di ikaw. nababaliw sa bawat senaryo na kasama ka. Ilang beses ko na naisip at na plano ang gagawin sa oras na dumating ang panahon na kailangan gumawa ng desisyon kung pagpapatuloy ba natin ang ating pagsasama. at ilang beses ko na ding nasagot ang sarili na oo. Kase wala lang naman akong hihilingin kung’di ikaw na nag papatibok ng puso ko. Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso, at binubuo ako, gamit ang ginto. Kase ang mga hapon ay may sining na kapag ang isang bagay ay nabasag ang ginagawa nila dito ay ginagamit ang ginto bilang pang digit. Para sa kanila, ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani kesa nung eto ay hindi pa nababasag. Ikaw ang ginto na bumubuo sa mga basag kong piraso. Salamat. Mahal kita.
Continue reading...
31
Hawak ko ang tintang bilang ang kulay Pero di pa ganoon kabihasa, Di gaya Mo. Posibleng maiguhit ko ang langit Pero paiba-iba ang istilo nito Nagbabagong bihis ang ulap Pagkat hinihihipan siya ng hangin. Kukuha ako ng litrato Para lamang makuha ang detalyadong anyo At saka ko titingnang muli Unang tingin, pangalawa, pangatlo Ako'y nabibighani. Maaaring magaya ko ang mukha Pero pag ako'y titingala't sisilip Hindi rin pala magtatagpo sa iginuhit. Itatapon ko ang lahat Maging mga mamahaling kagamitan Pagkat hindi abot-langit Itong istilong tila pangmakasarili Hindi pasado sa panlasa **** Panglangit din ang batayan. Ako'y bilib Sayo Pagkat sa pagsuyod ng panaho'y Hindi Mo nauulit ang larawan ng langit Panibago araw-araw, Mula ulo hanggang paa nito. Walang kupas, walang katulad Gaya Mo, Eksperto sa Larangan ng Sining. Ako'y mapaluluhod, sasayad sa lupa Ihahain ang palad Hanggang sa kalyo na ang mga ito Pagkat ginagamit Mo na, Gamit na gamit Mo. Hindi Ka napapagod sa paghalo ng kulay May lungkot at saya ang timpla Pahiwatig mo'y ganyan ang buhay, Pabagu-bago ang, Ikaw lang hindi. At markado Mo ang araw, Saulado Mo ang lahat, Pagkat Ikaw ang Tagalikha Oo, Ikaw, Ama. Gusto kong magmana Sayo, Sa guhit **** hindi ko makuha-kuha, Sa istilo **** walang katulad, Pagkat iba ang Iyong paningin, Iba ang pag kumilos ang Iyong mga kamay, Lahat kayang hulmahin, lahat kayang baguhin. At ako'y isang hanging bula, Maglalaho't liliparin ng bukas, Bagkus ang bukas ay habambuhay Sayo, Salamat sa matamis na kahapon, ngayon at bukas.
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 8:28 PM UTC
psalmiseta
Pamana ng Ama
Hawak ko ang tintang bilang ang kulay Pero di pa ganoon kabihasa, Di gaya Mo. Posibleng maiguhit ko ang langit Pero paiba-iba ang istilo nito Nagbabagong bihis ang ulap Pagkat hinihihipan siya ng hangin. Kukuha ako ng litrato Para lamang makuha ang detalyadong anyo At saka ko titingnang muli Unang tingin, pangalawa, pangatlo Ako'y nabibighani. Maaaring magaya ko ang mukha Pero pag ako'y titingala't sisilip Hindi rin pala magtatagpo sa iginuhit. Itatapon ko ang lahat Maging mga mamahaling kagamitan Pagkat hindi abot-langit Itong istilong tila pangmakasarili Hindi pasado sa panlasa **** Panglangit din ang batayan. Ako'y bilib Sayo Pagkat sa pagsuyod ng panaho'y Hindi Mo nauulit ang larawan ng langit Panibago araw-araw, Mula ulo hanggang paa nito. Walang kupas, walang katulad Gaya Mo, Eksperto sa Larangan ng Sining. Ako'y mapaluluhod, sasayad sa lupa Ihahain ang palad Hanggang sa kalyo na ang mga ito Pagkat ginagamit Mo na, Gamit na gamit Mo. Hindi Ka napapagod sa paghalo ng kulay May lungkot at saya ang timpla Pahiwatig mo'y ganyan ang buhay, Pabagu-bago ang, Ikaw lang hindi. At markado Mo ang araw, Saulado Mo ang lahat, Pagkat Ikaw ang Tagalikha Oo, Ikaw, Ama. Gusto kong magmana Sayo, Sa guhit **** hindi ko makuha-kuha, Sa istilo **** walang katulad, Pagkat iba ang Iyong paningin, Iba ang pag kumilos ang Iyong mga kamay, Lahat kayang hulmahin, lahat kayang baguhin. At ako'y isang hanging bula, Maglalaho't liliparin ng bukas, Bagkus ang bukas ay habambuhay Sayo, Salamat sa matamis na kahapon, ngayon at bukas.
Continue reading...
51
012917 Mag-aalas kwatro ng umaga nang aking maramdaman Hindi lang lumalim ang gabi ngunit umaga'y malapit nang madatnan Pinipilit akong balutin ng lungkot -- nais na ako'y matalo Kaya naisip ko gumawa ng talata na babasahin ko para sayo. Hindi man malalim ang mga salitang ginagamit ko Huwag mo sanang isiping pagmamahal ko'y hindi abot hanggang langit Alam kong baguhan pa lang ako pagdating sa larangan ng pagsusulat. Hindi man kita mapangiti, hindi ko man mabigyan ito ng pamagat Gusto ko lang na kahit papaano -- kahit papaano'y maipaabot ang lubusan kong pangungulila Sa babaeng ilang buwan ko pang hihintayin, manggagaling pa sa Maynila. Alas kwatro pasado na, antok sakin ay nagbabadya Kaya sa aking paggising, sagutin mo rin ako gamit ang iyong talata.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:44 AM UTC
psalmiseta
Alas Kwatro Na Pala
012917 Mag-aalas kwatro ng umaga nang aking maramdaman Hindi lang lumalim ang gabi ngunit umaga'y malapit nang madatnan Pinipilit akong balutin ng lungkot -- nais na ako'y matalo Kaya naisip ko gumawa ng talata na babasahin ko para sayo. Hindi man malalim ang mga salitang ginagamit ko Huwag mo sanang isiping pagmamahal ko'y hindi abot hanggang langit Alam kong baguhan pa lang ako pagdating sa larangan ng pagsusulat. Hindi man kita mapangiti, hindi ko man mabigyan ito ng pamagat Gusto ko lang na kahit papaano -- kahit papaano'y maipaabot ang lubusan kong pangungulila Sa babaeng ilang buwan ko pang hihintayin, manggagaling pa sa Maynila. Alas kwatro pasado na, antok sakin ay nagbabadya Kaya sa aking paggising, sagutin mo rin ako gamit ang iyong talata.
Continue reading...
13
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:05 AM UTC
AndieBonifacio
Kwadro
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
Continue reading...
18
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
0
Dec 2, 2017
Dec 2, 2017 at 7:40 AM UTC
makabagongmakata69
MALAYANG ISIPAN
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
Continue reading...
28
Sisimulan natin ang storya sa tatlo kami, Siya, Si iyun at Si ako Tinitimpla mo parang kape Siya, siya Yung nagmimistulang asukal sa buhay mo Siya, diba tapos na siya? Bakit bumabalik ka pa? Siya?, siya na pinapaasa mo at ginagamit mo. Siya, yung nagiging pangraos mo kapag nangngati ka. Paano naman si iyun? Si iyun yung nagmimistulang creamer sa buhay mo. Isang palamuti kumbaga. Isang nagbibigay kulay sa mata ng karamihan Paano naman si ako? Ako yung mapait, ako yung bitter kung tatawagin. Ako yung pinaka-importante yun ang iyong sabi. Anong sabi? Bitter ako? Oo bitter ako, kasi hindi mo alam na mas better ako. Eh paano kung ang siya ay nawala? At yung si iyun ay wala naroon? Pwede bang gampanan ni ako yung dalawang yun? Pwede ka naman magkape kahit barako lang Walang creamer, walang asukal Pero may pait para magising ka naman. Pero diba ang kape ngayon ay mas tinatangkilik Kung mas matamis at mas makulay? Dahil ang kape ngayon ay halos wala ng kape. Pero babaliktarin ko ang epekto ng kape sayo Magigising ka kapag wala ng ako
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 4:55 AM UTC
Siatam
3 in 1
Sisimulan natin ang storya sa tatlo kami, Siya, Si iyun at Si ako Tinitimpla mo parang kape Siya, siya Yung nagmimistulang asukal sa buhay mo Siya, diba tapos na siya? Bakit bumabalik ka pa? Siya?, siya na pinapaasa mo at ginagamit mo. Siya, yung nagiging pangraos mo kapag nangngati ka. Paano naman si iyun? Si iyun yung nagmimistulang creamer sa buhay mo. Isang palamuti kumbaga. Isang nagbibigay kulay sa mata ng karamihan Paano naman si ako? Ako yung mapait, ako yung bitter kung tatawagin. Ako yung pinaka-importante yun ang iyong sabi. Anong sabi? Bitter ako? Oo bitter ako, kasi hindi mo alam na mas better ako. Eh paano kung ang siya ay nawala? At yung si iyun ay wala naroon? Pwede bang gampanan ni ako yung dalawang yun? Pwede ka naman magkape kahit barako lang Walang creamer, walang asukal Pero may pait para magising ka naman. Pero diba ang kape ngayon ay mas tinatangkilik Kung mas matamis at mas makulay? Dahil ang kape ngayon ay halos wala ng kape. Pero babaliktarin ko ang epekto ng kape sayo Magigising ka kapag wala ng ako
Continue reading...
27
Isang tula na para sa'yo. May isang manunulat na nagsimulang maghanap ng bagong panulat, Matapos itapon ang mga nakaraang panulat. Sa kanyang paghahanap, marami ang kanyang nahanap, Isang panulat na galing sa isang masakit na nakaraan, Isang panulat na nagbibigay kasiyahan At isang panulat na delikado gamitin. Pero sa lahat nang kanyang nahanap, May isang panulat na nagpapadama ng kakaibang pakiramdam, Isang pakiramdam na may kakayahang mag-sulat ng kwentong aakma sa isang pahina Ang pahina kung saan tinutukoy ang estado ng manunulat. Halos lahat ng panulat na nahanap ng manunulat Ay ayaw niya itong mawala Ayaw niya itong pakawalan Ayaw niya itong ipagbenta sa iba. Pero itong panulat na kasalukuyan niyang ginagamit sa isang pahina, Itong panulat na ito ay kakaiba Dahil sa, handa itong ibigay ng manunulat sa iba Handa siyang mawala ito, Hangga't nagagawa nito ang kung anong nararapat.
0
Feb 2, 2021
Feb 2, 2021 at 10:51 PM UTC
seraia
isang tula
Isang tula na para sa'yo. May isang manunulat na nagsimulang maghanap ng bagong panulat, Matapos itapon ang mga nakaraang panulat. Sa kanyang paghahanap, marami ang kanyang nahanap, Isang panulat na galing sa isang masakit na nakaraan, Isang panulat na nagbibigay kasiyahan At isang panulat na delikado gamitin. Pero sa lahat nang kanyang nahanap, May isang panulat na nagpapadama ng kakaibang pakiramdam, Isang pakiramdam na may kakayahang mag-sulat ng kwentong aakma sa isang pahina Ang pahina kung saan tinutukoy ang estado ng manunulat. Halos lahat ng panulat na nahanap ng manunulat Ay ayaw niya itong mawala Ayaw niya itong pakawalan Ayaw niya itong ipagbenta sa iba. Pero itong panulat na kasalukuyan niyang ginagamit sa isang pahina, Itong panulat na ito ay kakaiba Dahil sa, handa itong ibigay ng manunulat sa iba Handa siyang mawala ito, Hangga't nagagawa nito ang kung anong nararapat.
Continue reading...
20
Matagal-tagal na ang nakalipas mula sa huling beses kong magsulat ng tula Pag sinabi kong matagal, ang ibig kong sabihin Ay ilang araw na ang nakalipas Nang hindi ako nakabubuo ng tula Nasanay kasi akong halos araw-araw akong may naisusulat Kung di man buong tula Kahit ilan mang linya Nasanay kasi akong lahat ng aking nakikita Ay ginagamit kong inspirasyon Sa pagbangon Sa paghugas ng pinggan Sa pagkain ng hapunan Sa pagsampay ng labada Hanggang sa pagpikit ng mga mata Hindi ako nauubusan Ng salitang nais isulat o ibigkas Ngunit sa mga nakaraang araw Ay hindi ko yun naramdaman Pareho lang naman ang kaganapan Pero tila nawala ang aking mga salita Pareho lang naman ang aking ginagawa? Bakit nawala bigla ang aking pagiging manunula? Ang pagbangon ay nanatiling karaniwan Hanggang pagpikit nang mata Wala namang mahalagang kasulat-sulat ng tula Hindi ko mawari Kung ano ang nangyari Hindi ko matukoy Katamaran ba ito? Pagod? Antok? Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi ko matukoy Kasi wala akong maramdaman Alam mo yung pakiramdam ng paang manhid? Aba syempre hindi, kasi wala naman itong nararamdaman. Sa totoo lang, hindi ko alam Kung ano ang punto ng tulang ito Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi ko Sa simula hanggang dulo Pero kahit papaano Mabuti at nakapagsulat muli ako
0
May 18, 2020
May 18, 2020 at 10:04 AM UTC
andywrites
Simula Muli
Matagal-tagal na ang nakalipas mula sa huling beses kong magsulat ng tula Pag sinabi kong matagal, ang ibig kong sabihin Ay ilang araw na ang nakalipas Nang hindi ako nakabubuo ng tula Nasanay kasi akong halos araw-araw akong may naisusulat Kung di man buong tula Kahit ilan mang linya Nasanay kasi akong lahat ng aking nakikita Ay ginagamit kong inspirasyon Sa pagbangon Sa paghugas ng pinggan Sa pagkain ng hapunan Sa pagsampay ng labada Hanggang sa pagpikit ng mga mata Hindi ako nauubusan Ng salitang nais isulat o ibigkas Ngunit sa mga nakaraang araw Ay hindi ko yun naramdaman Pareho lang naman ang kaganapan Pero tila nawala ang aking mga salita Pareho lang naman ang aking ginagawa? Bakit nawala bigla ang aking pagiging manunula? Ang pagbangon ay nanatiling karaniwan Hanggang pagpikit nang mata Wala namang mahalagang kasulat-sulat ng tula Hindi ko mawari Kung ano ang nangyari Hindi ko matukoy Katamaran ba ito? Pagod? Antok? Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi ko matukoy Kasi wala akong maramdaman Alam mo yung pakiramdam ng paang manhid? Aba syempre hindi, kasi wala naman itong nararamdaman. Sa totoo lang, hindi ko alam Kung ano ang punto ng tulang ito Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi ko Sa simula hanggang dulo Pero kahit papaano Mabuti at nakapagsulat muli ako
Continue reading...
39
Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba. Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala. Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita. Ngayo'y alam ko na kung bakit, paano ko kaya ibabatid ang nararamdaman kong labis. Buong araw nagiisip, halos mapudpod na ang ginagamit kong lapis. O sinta aaminin kong hindi ako makatingin ng direcho. Sa titig mo ba naman kapag magkausap tayo. Di ko makakaila pero nakakakilig syempre, pero  kailangang lumiko, patay malisya nalang ang palusot ko. Simpleng minamasdan ka. Bat di ako nag sasawa? Wala ka mang ginagawa. Sayo ako'y namamangha. Pero ako'y nagtataka. Ano nga ba ang meron ka. Bat sayo ko nakikita. Bagay na wala sa iba. Nabihag mo ako, gamit ng iyong mga mata, gamit ng iyong mga ngiti, gamit ng iyong maamong mukha. Nabihag mo ako. Wala akong maisip na paraan kung paano mo ito mababasa. Pero kung sakaling ako'y magbabasa sa harapan. Sinisigurado kong ikaw ang dahilan. Dahilan kung bakit nagawa ko itong tula.
0
Oct 18, 2018
Oct 18, 2018 at 9:23 AM UTC
Hunyo
Unang araw
Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba. Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala. Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita. Ngayo'y alam ko na kung bakit, paano ko kaya ibabatid ang nararamdaman kong labis. Buong araw nagiisip, halos mapudpod na ang ginagamit kong lapis. O sinta aaminin kong hindi ako makatingin ng direcho. Sa titig mo ba naman kapag magkausap tayo. Di ko makakaila pero nakakakilig syempre, pero  kailangang lumiko, patay malisya nalang ang palusot ko. Simpleng minamasdan ka. Bat di ako nag sasawa? Wala ka mang ginagawa. Sayo ako'y namamangha. Pero ako'y nagtataka. Ano nga ba ang meron ka. Bat sayo ko nakikita. Bagay na wala sa iba. Nabihag mo ako, gamit ng iyong mga mata, gamit ng iyong mga ngiti, gamit ng iyong maamong mukha. Nabihag mo ako. Wala akong maisip na paraan kung paano mo ito mababasa. Pero kung sakaling ako'y magbabasa sa harapan. Sinisigurado kong ikaw ang dahilan. Dahilan kung bakit nagawa ko itong tula.
Continue reading...
4
Ikaw, ako, sila, tayo, Panghalip lamang ba ang mga ito? Hanggang panghalip nga lang ba? O baka may tinatago pang iba. Yung mga panghalip na panao, Inihahalili sa ngalan ng tao, Yung ginagamit pag di tiyak, O may alinlangang hawak. Dahil di ako sigurado, Di ako tiyak kung ano, Kung ano ang itatawag ko, O kung sino ka nga ba sa buhay ko. S'ya ba'y kilala ko? Panghalip ba'y kailangan dito? baka ako'y nagmamaang-maangan lang, At sabihing di ko to alam. Ikaw, yung parang naging kapatid, Ikaw, yung simpleng nakaka-akit, ikaw, yung saki'y nkapagpangaral, Ikaw, yung sana'y sagot saking dasal. Ako, yung kasalukuyang nagsusulat, Ako, yung para sayo'y salat, Ako, yung masasabing mangangarap nalang, Ako, yung lupa't ikaw ang kalangitan. Sila? sino nga ba yang sila? Sila, yung iyo at aking nakasama, Sila, yung sa buhay nati'y naging parte, Sila, yung kasama natin sa pag abante. Tayo, ito yung sakit sa ulo, Tayo, yung si ko alam kung sinu-sino, Tayo, yung ako at mga kasama ko, Tayo, yung ikaw ba yan at ako? Hep hep hep! parang mali, Dahil yung ikaw at ako'y parang di maaari, Wag naman nating kalimutan sila, yung iba pa nating mga kasama. Dahil yung tayong ikaw at ako, Yung tayong sa totoo'y ninanais ko, Yung alam kong di angkop sa pagkakataon, "Tayo", ang etiketang di pa napapanahon.
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 2:17 PM UTC
taltoy
Etiketa
Ikaw, ako, sila, tayo, Panghalip lamang ba ang mga ito? Hanggang panghalip nga lang ba? O baka may tinatago pang iba. Yung mga panghalip na panao, Inihahalili sa ngalan ng tao, Yung ginagamit pag di tiyak, O may alinlangang hawak. Dahil di ako sigurado, Di ako tiyak kung ano, Kung ano ang itatawag ko, O kung sino ka nga ba sa buhay ko. S'ya ba'y kilala ko? Panghalip ba'y kailangan dito? baka ako'y nagmamaang-maangan lang, At sabihing di ko to alam. Ikaw, yung parang naging kapatid, Ikaw, yung simpleng nakaka-akit, ikaw, yung saki'y nkapagpangaral, Ikaw, yung sana'y sagot saking dasal. Ako, yung kasalukuyang nagsusulat, Ako, yung para sayo'y salat, Ako, yung masasabing mangangarap nalang, Ako, yung lupa't ikaw ang kalangitan. Sila? sino nga ba yang sila? Sila, yung iyo at aking nakasama, Sila, yung sa buhay nati'y naging parte, Sila, yung kasama natin sa pag abante. Tayo, ito yung sakit sa ulo, Tayo, yung si ko alam kung sinu-sino, Tayo, yung ako at mga kasama ko, Tayo, yung ikaw ba yan at ako? Hep hep hep! parang mali, Dahil yung ikaw at ako'y parang di maaari, Wag naman nating kalimutan sila, yung iba pa nating mga kasama. Dahil yung tayong ikaw at ako, Yung tayong sa totoo'y ninanais ko, Yung alam kong di angkop sa pagkakataon, "Tayo", ang etiketang di pa napapanahon.
Continue reading...
40
Salitang Ingles na ginagamit para sa mamamayang nagbibigay-ingat at nagbabantay sa mga tumatawid na mga manlalakbay sa pagitan ng mga mundo. Habang niyayanig ng mga kontradiksyon, panatiliin ang sarili, tapusin ang mga paglalakbay ng walang patid, Hindi dahil walang patlang, kung hindi dahil kabahagi ng pagsuong maski dilim, patlang, at kawalan. Patuloy na tumuklas at buuin ang sariling praktika, hanggang tuluyang matutunan kung paano tahimik itong pakawalan ng walang pag-iimbot o pagtanggi sa Lawa na nagbabaga sa pagal ng mga kaluluwang hindi na makalapag at makapagugat sa ilalim ng lupa, ngunit hindi rin makauwi sa pinangakong lupa, langit at tubig na ngayon ay isang lotto ticket, SDO, at mga gawa-gawang karapatan. Ayon din sa matatanda, hindi ito mababago, at nabubuhay tayo para makidigma at patuloy na tumaya.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
kryselanson
PSYCHOPOMP
Salitang Ingles na ginagamit para sa mamamayang nagbibigay-ingat at nagbabantay sa mga tumatawid na mga manlalakbay sa pagitan ng mga mundo. Habang niyayanig ng mga kontradiksyon, panatiliin ang sarili, tapusin ang mga paglalakbay ng walang patid, Hindi dahil walang patlang, kung hindi dahil kabahagi ng pagsuong maski dilim, patlang, at kawalan. Patuloy na tumuklas at buuin ang sariling praktika, hanggang tuluyang matutunan kung paano tahimik itong pakawalan ng walang pag-iimbot o pagtanggi sa Lawa na nagbabaga sa pagal ng mga kaluluwang hindi na makalapag at makapagugat sa ilalim ng lupa, ngunit hindi rin makauwi sa pinangakong lupa, langit at tubig na ngayon ay isang lotto ticket, SDO, at mga gawa-gawang karapatan. Ayon din sa matatanda, hindi ito mababago, at nabubuhay tayo para makidigma at patuloy na tumaya.#
Continue reading...
15
Sa dinami rami ng tulang naisulat ko, ito ang aking paborito, ito ang ayaw kong lagyan ng tuldok; at gusto ko sanang samahan ng ritmo, hindi ko alam kung anong napansin ko sa'yo, o kung ano mang mahika ang ginamit mo para mapaibig ako, oo, inaamin ko, ikaw ang tulang ayaw kong matapos, gusto kong sulitin at ubusin ang pantig, hanggang sa maghikaos; hanggang sa mabuos ang tinta ng ginagamit kong panulat, ikaw ang bituin na aking tititigan hanggang sa lumubog ang buwan, ikaw ang aking nanaising mahawakan- habang natatakot, habang iniisip na ang bukas ay baka sakaling hindi na ikaw ang katabi, na baka bukas ay nasa ibang bisig- o sa iba na nakalapat ang 'yong labi. ayokong matapos ng umaga ng walang pasintabi, ayokong mawala ka sa'kin nang hindi kita nayayakap, at kapag nakagapos na'ko; asahan **** hindi ako bibitaw, aantayin ko ang muling pagsikat ng araw, para mapanatag ang aking isip, na sa aking paggising, ay hindi ka pa nakabitaw.
0
Apr 29, 2021
Apr 29, 2021 at 12:09 PM UTC
zxcvbnm
Untitled
Sa dinami rami ng tulang naisulat ko, ito ang aking paborito, ito ang ayaw kong lagyan ng tuldok; at gusto ko sanang samahan ng ritmo, hindi ko alam kung anong napansin ko sa'yo, o kung ano mang mahika ang ginamit mo para mapaibig ako, oo, inaamin ko, ikaw ang tulang ayaw kong matapos, gusto kong sulitin at ubusin ang pantig, hanggang sa maghikaos; hanggang sa mabuos ang tinta ng ginagamit kong panulat, ikaw ang bituin na aking tititigan hanggang sa lumubog ang buwan, ikaw ang aking nanaising mahawakan- habang natatakot, habang iniisip na ang bukas ay baka sakaling hindi na ikaw ang katabi, na baka bukas ay nasa ibang bisig- o sa iba na nakalapat ang 'yong labi. ayokong matapos ng umaga ng walang pasintabi, ayokong mawala ka sa'kin nang hindi kita nayayakap, at kapag nakagapos na'ko; asahan **** hindi ako bibitaw, aantayin ko ang muling pagsikat ng araw, para mapanatag ang aking isip, na sa aking paggising, ay hindi ka pa nakabitaw.
Continue reading...
28
Ang ibon na hindi marunong lumipad, ay mananatiling may pakpak. Pero paano kung tinanggalan? Hindi pakpak ang ginagamit sa pag hinga, Kaya't maghanap ka ng paraan, Dahil ang ibong tinanggalan ng pakpak, ay mayroong mga paa, At hindi lahat ng pag usad ay nangangahulugang lumipad, Dahil minsan, kailangan natin maglakad.
0
Feb 10, 2021
Feb 10, 2021 at 1:42 PM UTC
Joshara
PAALALA
Ang ibon na hindi marunong lumipad, ay mananatiling may pakpak. Pero paano kung tinanggalan? Hindi pakpak ang ginagamit sa pag hinga, Kaya't maghanap ka ng paraan, Dahil ang ibong tinanggalan ng pakpak, ay mayroong mga paa, At hindi lahat ng pag usad ay nangangahulugang lumipad, Dahil minsan, kailangan natin maglakad.
Continue reading...
9
madalas kong titigan ang mga lubid na madalas ginagamit sa paggawa ng aming bahay. namamangha ako dahil mabilis nitong naakyat ang mga bagay bagay kagaya ng semento. minsan iniisip ko, ano ba ang mas mahirap? ang paghila nito mula sa taas, o ikaw mismo ang hinihila papaitaas? hindi ba't parang parehas lang mabigat at nakakasakal? mabilis rin kaya ako nito iaakyat sa kapayapaan? o mananatili na lang nakalambitin at patuloy na lang malulunod sa kalungkutan?
0
Mar 29, 2020
Mar 29, 2020 at 5:21 AM UTC
kenpachiwords
lubid
madalas kong titigan ang mga lubid na madalas ginagamit sa paggawa ng aming bahay. namamangha ako dahil mabilis nitong naakyat ang mga bagay bagay kagaya ng semento. minsan iniisip ko, ano ba ang mas mahirap? ang paghila nito mula sa taas, o ikaw mismo ang hinihila papaitaas? hindi ba't parang parehas lang mabigat at nakakasakal? mabilis rin kaya ako nito iaakyat sa kapayapaan? o mananatili na lang nakalambitin at patuloy na lang malulunod sa kalungkutan?
Continue reading...
8
Lumipas ang oras, araw, linggo, taon tila sa puso’y wala ng nakabaon Iniisip na, okay na siguro ako Nakalimutan na niya siguro ako. Dumating ang araw na pinakainiiwasan ko, Ang maalala mo ko muli, Biglang umilaw ang cellphone ko, Ikaw na naman ang nakita ko. Nagulumihanan ako, Litong lito, Sa kung ano dapat ang mararamdaman ko Pero sinabi ko sa sarili ko, Tama na, Paulit ulit na, Tila parang nag-iikutan lang tayo ng walang katapusan Gustong gusto kong sagutin ang mensahe mo Ngunit sino na naman ang makakalimutan ko Sino na naman ang mapapabayaan ko Sino na naman ang papahirapan ko Nagpasya ako, Tama na, Huli na ito, Di na ko mahalaga sa iyo, Tinitigan ko nalang ang mensahe mo. Pero wala ng kasunod pagkatapos noon. Dahil alam ko sa sarili ko na, Ginagamit mo lang ako kung kailan mo gusto. Pero kahit anong gawin ko, Di ko maitatanggi sa sarili ko Na hinihintay pa rin kita, Sana makita mo halaga ko sayo Na kahit hindi na tayo mag-usap at magkita Mumultuhin ka pa rin ng mga alaala ko At makikita mo pa rin ako sa kahit sinong babaeng ipalit mo.
0
May 24, 2020
May 24, 2020 at 11:33 AM UTC
unsaidthoughts
Ikot
Lumipas ang oras, araw, linggo, taon tila sa puso’y wala ng nakabaon Iniisip na, okay na siguro ako Nakalimutan na niya siguro ako. Dumating ang araw na pinakainiiwasan ko, Ang maalala mo ko muli, Biglang umilaw ang cellphone ko, Ikaw na naman ang nakita ko. Nagulumihanan ako, Litong lito, Sa kung ano dapat ang mararamdaman ko Pero sinabi ko sa sarili ko, Tama na, Paulit ulit na, Tila parang nag-iikutan lang tayo ng walang katapusan Gustong gusto kong sagutin ang mensahe mo Ngunit sino na naman ang makakalimutan ko Sino na naman ang mapapabayaan ko Sino na naman ang papahirapan ko Nagpasya ako, Tama na, Huli na ito, Di na ko mahalaga sa iyo, Tinitigan ko nalang ang mensahe mo. Pero wala ng kasunod pagkatapos noon. Dahil alam ko sa sarili ko na, Ginagamit mo lang ako kung kailan mo gusto. Pero kahit anong gawin ko, Di ko maitatanggi sa sarili ko Na hinihintay pa rin kita, Sana makita mo halaga ko sayo Na kahit hindi na tayo mag-usap at magkita Mumultuhin ka pa rin ng mga alaala ko At makikita mo pa rin ako sa kahit sinong babaeng ipalit mo.
Continue reading...
34
An kalamay ni Mana Basyang, bantog ha bug-os nga baryo. Matam-is hin duro, an rasa makalilipay kuno. Damo an naruruyag, pirme halaba it pila. Tikang hit alas dose hit udto, ngadto't alas tres hit aga. Usa ka adlaw, akon gin pruyba pag himo. Ginsunod ko an resipe, sugad hin usa ka sikreto Pero an akon nahimo, iba man an hitsura ngan baho Baga hin asukar nga may semento. Nahipausa ako, ano an iya tinago, Kay an iya kalamay, diri gud matutupungan An tinuod, an iya sikreto Kay diri man asukar an iya ginagamit ngay-an.
0
Apr 28, 2025
Apr 28, 2025 at 9:36 AM UTC
Caryl28
An Kalamay ni Mana Basyang
An kalamay ni Mana Basyang, bantog ha bug-os nga baryo. Matam-is hin duro, an rasa makalilipay kuno. Damo an naruruyag, pirme halaba it pila. Tikang hit alas dose hit udto, ngadto't alas tres hit aga. Usa ka adlaw, akon gin pruyba pag himo. Ginsunod ko an resipe, sugad hin usa ka sikreto Pero an akon nahimo, iba man an hitsura ngan baho Baga hin asukar nga may semento. Nahipausa ako, ano an iya tinago, Kay an iya kalamay, diri gud matutupungan An tinuod, an iya sikreto Kay diri man asukar an iya ginagamit ngay-an.
Continue reading...
12