"binubuo" poems - Hello Poetry

Heto na naman ako Nag iisa sa silid Na binubuo ng apat na pader Naisipan kong umakyat Masdan ang alapaap na binubuo ng tala Kasama ang dalawa kong matalik na kaibigan; Isang bote ng alak, At isang bote ng gamot na walang mabuting maidudulot Ang kamay ko ay napuno ng marka Hindi itim O asul Pero pula Sunod sunod na linya at paulit ulit Ang mga marka ay nagsimulang dumugo Napatingin ako sa ibaba Ang mga halaman at lupa ay naghihintay sa aking pagbagsak Sa buong buhay ko Ngayon lang nagmukang malambot ang aspalto

0

Jul 26, 2017

Jul 26, 2017 at 6:13 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Paalam na.

Heto na naman ako Nag iisa sa silid Na binubuo ng apat na pader Naisipan kong umakyat Masdan ang alapaap na binubuo ng tala Kasama ang dalawa kong matalik na kaibigan; Isang bote ng alak, At isang bote ng gamot na walang mabuting maidudulot Ang kamay ko ay napuno ng marka Hindi itim O asul Pero pula Sunod sunod na linya at paulit ulit Ang mga marka ay nagsimulang dumugo Napatingin ako sa ibaba Ang mga halaman at lupa ay naghihintay sa aking pagbagsak Sa buong buhay ko Ngayon lang nagmukang malambot ang aspalto

18

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

0

May 21, 2018

May 21, 2018 at 10:20 PM UTC

raquezha

Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)

In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan naranasan mo na bang matitigan na para kang hinuhubaran? Naranasan mo na bang maging barya? Na gagamitin kang panukli sa mga kasalanan nila. Masarap pa bang mabuhay sa labas, kung ang tingin sayo ay labasan ng sarap ng loob. Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya ay panandaliang pulutan. na kapag nabulatlat mo na't lahat ay pssst waiter isa pa ngang ganyan, ung malaman para kumukulo kong kalamnan. ung makinis, masarap titigan, ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli ay pinasok mo na agad sa makitid **** utak, napakabilis ng kamay mo, sing bilis ng kabayo. Nagmahal ka na bang ilang katawan? dahil lang sa ika'y tigang dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang. Naputokan ka na ba? ng mga sumasabog na alispusta? dahil lang sa nagsuot ka ng maganda, pokpok ka na? Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae ay parang laro sa perya, iyong may itatapon kang matalim para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo ay yun din ang estado mo, syempre mas marami mas malaki ang premyo. Tinuruan ako ng lipunan na tratohin silang parang salamin, alagaan at mahalin, pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito ay isa ka ng ganap na lalake. Na para mapitas mo ang mansanas ni eba ay dapat magbalat kayo ka. ahas ika nga, magbabalat ang katawan para sa iba naman. para makarami naman. Na kapag napaikot mo na't sumangayon na sayo ay dahan dahan **** ipasok ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I sa mga babaeng nagawan ko ng masama. Sa lipunang ating kinatatayoan, sa lipunang ating unti unting binubuo para sa darating pang henerasyon Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon maski ang ating lipunan ay hindi alam depinisyonwas one ng pagiging lalake. Pero siguro panahon na para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin? ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?

71

Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit

0

Dec 2, 2018

Dec 2, 2018 at 9:26 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #2

Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit

36

(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.

0

Jul 13, 2016

Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

0

Aug 21, 2017

Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC

Takas

Daang Ulan

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

37

Eto ako ngayon, nakahiga kama ko isipan ay walang laman kun’di ikaw. nababaliw sa bawat senaryo na kasama ka. Ilang beses ko na naisip at na plano ang gagawin sa oras na dumating ang panahon na kailangan gumawa ng desisyon kung pagpapatuloy ba natin ang ating pagsasama. at ilang beses ko na ding nasagot ang sarili na oo. Kase wala lang naman akong hihilingin kung’di ikaw na nag papatibok ng puso ko. Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso, at binubuo ako, gamit ang ginto. Kase ang mga hapon ay may sining na kapag ang isang bagay ay nabasag ang ginagawa nila dito ay ginagamit ang ginto bilang pang digit. Para sa kanila, ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani kesa nung eto ay hindi pa nababasag. Ikaw ang ginto na bumubuo sa mga basag kong piraso. Salamat. Mahal kita.

0

May 14, 2016

May 14, 2016 at 2:33 PM UTC

marlo-cabrera

Kintsugi

Eto ako ngayon, nakahiga kama ko isipan ay walang laman kun’di ikaw. nababaliw sa bawat senaryo na kasama ka. Ilang beses ko na naisip at na plano ang gagawin sa oras na dumating ang panahon na kailangan gumawa ng desisyon kung pagpapatuloy ba natin ang ating pagsasama. at ilang beses ko na ding nasagot ang sarili na oo. Kase wala lang naman akong hihilingin kung’di ikaw na nag papatibok ng puso ko. Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso, at binubuo ako, gamit ang ginto. Kase ang mga hapon ay may sining na kapag ang isang bagay ay nabasag ang ginagawa nila dito ay ginagamit ang ginto bilang pang digit. Para sa kanila, ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani kesa nung eto ay hindi pa nababasag. Ikaw ang ginto na bumubuo sa mga basag kong piraso. Salamat. Mahal kita.

31

Bakit nga ba ako nahuhumaling sa'yo Ano bang meron ang pagkatao mo. Bakit nga ba hanggang ngayon nagagawa ko pang Tawagan at i-text ka umaasang sasagutin mo nang May ligaya sa puso. Bakit nga ba kahit alam kong tinapos mo na Ang ugnayan natin pilit ko pa din binubuo Ang natitirang posibilidad sa aking isipan na Pwede pa maging ikaw at ako sa huli.

0

Oct 24, 2015

Oct 24, 2015 at 8:48 PM UTC

kara-subido

''Bakit''

Bakit nga ba ako nahuhumaling sa'yo Ano bang meron ang pagkatao mo. Bakit nga ba hanggang ngayon nagagawa ko pang Tawagan at i-text ka umaasang sasagutin mo nang May ligaya sa puso. Bakit nga ba kahit alam kong tinapos mo na Ang ugnayan natin pilit ko pa din binubuo Ang natitirang posibilidad sa aking isipan na Pwede pa maging ikaw at ako sa huli.

9

Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa, dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw, ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo, tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat, apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko, nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima, limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana, SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim, anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito, pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo, walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad, hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam, siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA. Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.

0

Sep 13, 2017

Sep 13, 2017 at 12:03 PM UTC

Cherrymaeclaire

Sampung mga Salita

Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa, dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw, ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo, tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat, apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko, nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima, limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana, SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim, anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito, pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo, walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad, hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam, siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA. Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.

37

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

0

Oct 23, 2017

Oct 23, 2017 at 3:36 AM UTC

radjapatricia

Permanenteng Pagbabago

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

43

042624 Ang bawat buhay Ay binubuo ng mga pahina ng mga tula Ilang libong libro na may makakapal na kuwento At marahil ang iba’y, sa unang pahina pa lamang Ay maroon na rin ang kanilang dulo. Kakatha pa rin ang Bathala Kahit punitin man ng kadiliman. Lilikha gamit ang Kanyang hininga, Isang idlap, isang kurap Patuloy ang pagbibigay buhay at katuturan. Sunugin man ang mga pahina, Dapuan man ng mga alikabok at mga insekto, Mabura man ang mga letra buhat sa mga patak ng ulan Ay mananatili pa rin ang mensahe’t nilalaman. Sa huli, ang may Akda Ang tanging may hawak ng mga kasagutan Sa mga pahinang hindi natin alam Kung kailan nga ba ang katapusan.

0

Apr 26, 2024

Apr 26, 2024 at 6:14 AM UTC

psalmiseta

MaKATHA

042624 Ang bawat buhay Ay binubuo ng mga pahina ng mga tula Ilang libong libro na may makakapal na kuwento At marahil ang iba’y, sa unang pahina pa lamang Ay maroon na rin ang kanilang dulo. Kakatha pa rin ang Bathala Kahit punitin man ng kadiliman. Lilikha gamit ang Kanyang hininga, Isang idlap, isang kurap Patuloy ang pagbibigay buhay at katuturan. Sunugin man ang mga pahina, Dapuan man ng mga alikabok at mga insekto, Mabura man ang mga letra buhat sa mga patak ng ulan Ay mananatili pa rin ang mensahe’t nilalaman. Sa huli, ang may Akda Ang tanging may hawak ng mga kasagutan Sa mga pahinang hindi natin alam Kung kailan nga ba ang katapusan.

20

Ngayong wala kana Sisimulan ang bawat pahina ng mag isa Mahirap sambitin Kayat isusulat nalang ang laman ng damdamin. Isa, dalawa, tatlo Mag susulat ako hindi para sayo kundi para sa pusong iniwan at dinurog mo Pilit binubuo Pilit inaayos Pero hanggang kailan? Hanggang kailan ganito? Sa pagsulat ng libro na lamang ba maisasabi ang nadarama Magbubulag bulagan na ba Mag bibingibingihan na ba sa ingay at kalabog ng aking puso Sa bawat pahina, sa bawat letra D na ikaw ang inspirasyon Kundi ikaw na ang kosumisyon Pano ko maisusulat ang storyang ating binuo kong ikaw ay lumayas na D nag paalam, di nagparamdam Presensiya mo lamang ay biglang na wala Parang tanga, na naghihintay sayo Pero bakit ikaw ay nawala? San ka nag ***** San nagkulang? San nag sobra? San na ang pusong iyong pinaibig at sa huliy iyong iniwan? Mahahanap pa ba?

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 6:07 PM UTC

parecious_ann

San ka na ba?

Ngayong wala kana Sisimulan ang bawat pahina ng mag isa Mahirap sambitin Kayat isusulat nalang ang laman ng damdamin. Isa, dalawa, tatlo Mag susulat ako hindi para sayo kundi para sa pusong iniwan at dinurog mo Pilit binubuo Pilit inaayos Pero hanggang kailan? Hanggang kailan ganito? Sa pagsulat ng libro na lamang ba maisasabi ang nadarama Magbubulag bulagan na ba Mag bibingibingihan na ba sa ingay at kalabog ng aking puso Sa bawat pahina, sa bawat letra D na ikaw ang inspirasyon Kundi ikaw na ang kosumisyon Pano ko maisusulat ang storyang ating binuo kong ikaw ay lumayas na D nag paalam, di nagparamdam Presensiya mo lamang ay biglang na wala Parang tanga, na naghihintay sayo Pero bakit ikaw ay nawala? San ka nag ***** San nagkulang? San nag sobra? San na ang pusong iyong pinaibig at sa huliy iyong iniwan? Mahahanap pa ba?

26

Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,

0

Jul 12, 2022

Jul 12, 2022 at 3:21 PM UTC

josephfloreta

Stubborn Love: Risk Acceptance

Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,

42

Kwentuhan mo naman ako. Kahit na saglit lang, kahit ilang minuto lang. Pag usapan naman natin ang pag ibig nating tila'y tinapos mo agad ng hindi pa natin nasisimulan. Pag ibig na hindi mo binigyan ng pagkakataong mag simula. Ang pag ibig na pilit kong binubuo ngunit pilit **** winawasak. Ikuwento mo kung paano ka niya ipinagtulakan at Ikukwento ko kung paano kita hinabol Ikuwento mo kung paano mo siya binalikan at Ikukwento ko kung paano kita hinintay Ikuwento mo kung gaano mo siya kamahal at ikukwento ko kung paano ako nag pakatanga. Ikuwento mo saakin kung bakit siya pa rin ang pinili mo kahit na ako naman 'tong nandito. Ikuwento mo saakin lahat kung ano ang dahilan kung bakit ako nasasaktan para naman makuwento ko na kung paano kita bibitawan. Sa huling sandali, ikuwento mo saakin kung gaano ka kasaya at sasabihin ko sa'yo ang katagang "ayoko na". At ikukwento ko dito kung paano ako nagpapakatanga sa pag ibig na alam kong hindi naman mahalaga.

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 1:05 PM UTC

elizanity

to the man i thought was already moved

Kwentuhan mo naman ako. Kahit na saglit lang, kahit ilang minuto lang. Pag usapan naman natin ang pag ibig nating tila'y tinapos mo agad ng hindi pa natin nasisimulan. Pag ibig na hindi mo binigyan ng pagkakataong mag simula. Ang pag ibig na pilit kong binubuo ngunit pilit **** winawasak. Ikuwento mo kung paano ka niya ipinagtulakan at Ikukwento ko kung paano kita hinabol Ikuwento mo kung paano mo siya binalikan at Ikukwento ko kung paano kita hinintay Ikuwento mo kung gaano mo siya kamahal at ikukwento ko kung paano ako nag pakatanga. Ikuwento mo saakin kung bakit siya pa rin ang pinili mo kahit na ako naman 'tong nandito. Ikuwento mo saakin lahat kung ano ang dahilan kung bakit ako nasasaktan para naman makuwento ko na kung paano kita bibitawan. Sa huling sandali, ikuwento mo saakin kung gaano ka kasaya at sasabihin ko sa'yo ang katagang "ayoko na". At ikukwento ko dito kung paano ako nagpapakatanga sa pag ibig na alam kong hindi naman mahalaga.

9

Maaaring nagsisinungaling ang mga makata. Nalilimutan ko na ang tunog ng iyong tawa. Pinipilit maalala ang iyong tinig sa tuwina. Tulungan mo akong maalala. Baka nga sinungaling ang makata. Inuukit sa isip ang mga salitang binitawan. Binabaybay sa tula, binubuo sa iyong wika. Tulungan mo akong gunitain ka. Baka nga isang krimen ang sumulat ng tula. Kada letra ay lenggwaheng naglalakbay, Kada pahina ay anod na di matatangay. Tulungan mo akong lumutang. Baka nga kriminal ang maging makata. Nalulunod sa tinta ng pagkalumbay, sa ilalim ng alon ng paghihintay. Tulungan mo akong tumula.

0

Nov 22, 2024

Nov 22, 2024 at 1:23 AM UTC

ang_lakambini

Anong Magagawa Ng Tula?

Maaaring nagsisinungaling ang mga makata. Nalilimutan ko na ang tunog ng iyong tawa. Pinipilit maalala ang iyong tinig sa tuwina. Tulungan mo akong maalala. Baka nga sinungaling ang makata. Inuukit sa isip ang mga salitang binitawan. Binabaybay sa tula, binubuo sa iyong wika. Tulungan mo akong gunitain ka. Baka nga isang krimen ang sumulat ng tula. Kada letra ay lenggwaheng naglalakbay, Kada pahina ay anod na di matatangay. Tulungan mo akong lumutang. Baka nga kriminal ang maging makata. Nalulunod sa tinta ng pagkalumbay, sa ilalim ng alon ng paghihintay. Tulungan mo akong tumula.

16