Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
HYA Jan 2018
Sa segundong tinatapos ng araw
Ang iyong mga ngiti ang aking sinisigaw
Humihingi sa kapalaran ng iyong pagpapahalaga
Habang nauubusan ng mga salitang maaaring maitugma

Sa mga sariling panaginip na aking binubuo
Na kahit ang aking utak ay patuloy na nalulumpo
Mga tawang kahit sa iba mo na inilalahad
Waring ang melodiya ay napupunta sa aking palad

Ngunit sinta, parang ayaw ko nang sumulat
Kung parati ko nalang nalalasahan ang tipik na maalat
Ang plumang hinahawakan ay nauubusan na ng tinta
Ayaw lumabas sa kaniyang lungga kaya ako ay kanyang binabanta

Saad ay tapusin na ang pagsusulat
Ng mga aninong nasosobrahan sa pagiging tapat
Iyong pagpapahalaga, iyan lamang ang hinihingi
Subalit, mahal, bakit parang ikaw ay nabibingi

Ayaw ko nang sumulat, nakakapagod na
Nauubusan na yata ako ng mga parilala
Na maaaring maitugma sa mga karanasan
Na pinipilit ng aking nakakaumay na imahinasyon na balikan

Tapos na, hanggang dito nalang ito
Sa dami ng mga piyesa, ikaw ang laman, ikaw ang itinuturo
Kaya, mahal, ayaw ko nang sumulat
Kung ang aking tinta ay nagiging kasing kulay ng dugo kapag napupunta sa iyong balat
ayoko naaaaaaa
INSPIRATION PLEASE. PLEASE. PLEASE.
HYA Nov 2017
Patawad kung  ang aking mga likha ay hindi masasaya
Patawad kung ang aking mga piyesa'y hindi nakakatawa
Patawad kung hindi magaganda ang aking isinusulat
Patawad kung ginagawa ko ang mga iyon habang ang mga mata ay hindi nakamulat

Hindi ako magaling ngunit pinipilit ko
Pinipilit kong sumulat upang maipalabas ang nararamdaman
Ang mga pighati na noon pa nakakulong sa isipan
At kung ito lamang ang nag-iisang paraan

Subalit ang aking mga sulat ay mananatiling sulat lamang
Kung wala namang nag-aabang
Kaya salamat na rin pala
At binasa mo ang aking mga salita

Dahil sa iyo, nabibigyan sila ng halaga
Ang mga sinisimbolo ng bawat letra
Iba't ibang kahulugan ang iyong nabibigay
Iba't ibang kahulugan kung bakit ito nabubuhay

Kaya salamat at pasenya
Ngunit ito ay ang aking hustisya
Kung ayaw nyo na, sana'y wag ninyo ng ipilit
Sana ay may naramdamang bago saglit

Pasenya, mambabasa
Ngunit hindi ko babaguhin ang mga piyesa
Ako ay isang makata
Makatang meroong sariling hustisya
Hahahahaha emoooo
HYA Aug 2017
Handa na ako
Na makipagkita sayo
Ngunit nakalimutan ko na
Sayo'y may nagmamay-ari pala

Unang tanong, bakit ngayon pa?
Kung kailan  masasabi ko sayo na
Noon palang ay mahal na kita
At hindi lang simple na mahalaga?

Patawad, ang bagal ko kasi
Sana ngayon sa buhay mo, ako'y parte
Hindi pa maibukas ang bunganga
Para sa tatlong simpleng salita:

'Sinta, minamahal kita'
Hanggang ngayon ay mahal parin kita
Paano ko nga ba makakalimutan ang katulad mo
Kung sa maraming taon, ikaw ang naging mundo ko?

Pangalawang tanong, nagsawa ka ba
Sa kahihintay sa mga katagang 'gusto kita?'
Mahal, sasabihin ko kahit huli na
Kahit alam kong walang mabubuong tayo nitong aking piyesa

Takot. Oo, nilunod ako ng takot
'Pag kasama ka, oras ay humihinto sa pag-ikot
Walang salita ang lumalabas sa aking bibig
Doon, napag-alaman ko na sayo pala'y umiibig

Ngunit, huli na
Sa pagiging tahimik, wala akong napala
Tinanong kita kung gusto mo rin ba ako
Sagot mo, "bakit ngayon mo lang sinabi to?"

Ngayon na ako'y nandito sa iyong harapan
Pangungusap, linya at taludtod ang nasa aking isipan
Subalit ang magagawa ko nalang ay ngumiti at tumango
Dahil kahit anong gawin, may nagmamay-ari na sayo
Inspired by '100 Tula Para Kay Stella'
Fidel, akin ka nalang please?
Kara Subido Nov 2015
I'm seeking for a greater good within,
something I don't always comprehend.

Peace within a place of chaos,
Beauty within a city of despair,
Inner purpose with a heart that
feels worthless.

Forgiveness to those who hurt us,
Healing to a heart who feels nothing but pain,
And happiness to a soul who only knows suffering.

I seek a truth so great that the eyes will only,
Be filled with tears to find meaning with a
disturbing past.

I can see my dreams fading
The bright hues gradually becoming dull.

His presence less intense
His words less electrifying
I would like to keep hoping
But my hopes are getting small
Quiet insignificant.

Among the violent wake ups
The cold brutality of the truth
The reality check.

And them...
Each of them trying to steal a piece
Of him
Of his time
Of his soul
Of his body.

And what's left for me?
Just a distant silhouette of what once was
Of us being one
His hand in mine
My heart in him
My midnight sun
Forever...
Forever?

I can only soar with broken wings
And no wind beneath my feet.

I can only run free with wretched,
blistered feet.

I will seek truth for those who
I have deceived and deceived me.
I will repent and let go of a haunting
past that has chained me.
I will escape from dark memories.
I will find my nirvana in times of
tragedy.
Hope will guide me towards truth.
Love and patience will heal me.
I am free, I am me.
Kara Subido Oct 2015
Bakit nga ba ako nahuhumaling sa'yo
Ano bang meron ang pagkatao mo.

Bakit nga ba hanggang ngayon nagagawa ko pang
Tawagan at i-text ka umaasang sasagutin mo nang
May ligaya sa puso.

Bakit nga ba kahit alam kong tinapos mo na
Ang ugnayan natin pilit ko pa din binubuo
Ang natitirang posibilidad sa aking isipan na
Pwede pa maging ikaw at ako sa huli.

— The End —