"alles" poems
My hart klop groen vir groei
en ander goed
en pomp van hormone
en suurtof ryke bloed
dit was liefde
met eerste oog opslag
dis net jammer my oe staar blind
teen die mes in jou hand
wat op my kaal rug wag.
Dis 'n gan an soort klop
die go-ahead van my kop
die alles sal reg wees
in jou glimlag
jou oe die mandaat
van 'n regte terg gees.
en ek gaan vir die groen
en silwer en goud,
vir al die goeie goed
vir die land sonder fout.
Maar my hart is die
Andries Hendrik Potgieter
van my boere bloed
wat waarsku teen jou
met alle moed.
My heldersiende hartklop
wat my weg probeer lei
van nog 'n ou grappie
en nog 'n bietjie seerkry.
Nou klop hy rooi
hy klop bloed
hy klop stop.
Maar soos 'n GP kar
vermy ek die tekens
in my haas vir jou mond.
Voel die lem deur my ribbes gly
dood, nog voor die grond.
en my hart, wil lag,
maar skree verwoed.
Nou kook die boerebloed!
Jou simpel, jou wetter
jou bogsnuiter kind!
Snou my hart my toe,
nou is hy stil en
gee my die silent treatment.
Jun 17, 2014
Jun 17, 2014 at 6:18 PM UTC
As ek snags
in ons bed
met my koue voet
jou warm kniekuil kry
dan voel ek
die ewige geluk
ook al is môre
dalk alles verby
Oct 13, 2017
Oct 13, 2017 at 6:03 AM UTC
.*i guess a loss of subscriptions is, somehow, a badge of honor, namely? i somehow managed to attach a screwdriver to my words... why? read below... English women consider motherhood to be a job... how ******* demeaning! gone are the days of womanhood attaining the stature of god, in the Christian methodology of encompassing the pivot of lady Madonna... perhaps a too high peddle-stool? i guess so... i'm not usurping the female status, but elevating a female stature, deeming motherhood an UNESCO status? seems it's too much... for some people... who make it necessary to befriend their shadow, and travel to the hinterlands.*
just your atypical pedantry,
a translator's subscript comment -
who's richard rojcewicz's...
regarding what?
heidegger...
das volk,
and the three derivatives -
volkhaft (populist),
volklich (communal)
und?
völkisch (folkish) -
i'm starting to suspect that
i'm tapping in the all things folk....
unconsciously, favoring folk
music...
see, us central europeans,
we bunch together and share
the most odd similarities -
i never thought that the song
herr mannelig could be translated
from Swedish - as it was
translated into German...
then again... Vikings founded Kiev...
and all these loan-words
of Germanic origin in Polish...
the only Anglo loan-word
that i know of, is, weekend...
hence, das volk, people -
by the way... German has "too many"
definite articles,
and only one ein - or eine -
is that the same rule as in Ęnglish?
i.e. N
in an example,
rather than in a counter example?
two vowels adjacent in separate
word, sitting across from the grand
chasm of... a spacing itch?
but look at German, i never get it...
DAS DIE DER...
is there an aesthetic difference,
and only an aesthetic difference
to mind?
bewildering...
if there is such a thing as a western
civilization...
that sometime
pompous obnoxiousness,
fair enough... no problem:
but learn to hide it,
feel it, rather then feed it...
it's not a question of a civilization,
but more...
an answer to what is less
civilization, and more... a chore...
just like western women,
notably the english women
call motherhood a, "job"...
it's a... wait... a job?
doubt was big in classic philosophy
of the Cartesian schematic...
so no one knows that
the French existentialists
brought in negation,
as the driving force to replace
doubt?
who the hell sees doubt
these days?
either the know it alles -
or the hush-hush crowd...
motherhood is a... job?
well... then i guess, being a man...
western civilization,
by that standard of logic...
can't be anything more...
than a.... ******* chore!
Aug 14, 2018
Aug 14, 2018 at 8:33 AM UTC
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Dit is die trane wat niemand sien nie
Die seer wat niemand voel nie
Dit is die koue gevoel in jou hart
wanneer jy van buite af inkyk *** almal lag
Dit is die eensaamheid op naweke
Die stilte wanneer jy skree
Dit is die afwesigheid van n warm hand
Die oorblyfsels van n gebroke sielsband
Dit is die spasies tussen jou vingers
Elkeen n herinnering van n tekortkoming
Dit is die koue winters alleen
Die somers spandeer onder skaduwee
Dit is die hinkering na "ek is lief vir jou" briefies
Die drome oor die "ek is trots op jou" soentjies
Dit is al die gebroke beloftes
Die "liefde met voorwaardes"
Dit is die idee van *** alles moet wees
Wat keer dat jy gelukkig is
Dit is die wonde wat brand wanneer jy dalk mag glimlag
Om jou te herinner van jou seer se mag
Dit is die donker aande sonder sterre
Jou dood stille foon op die moeilikste tye
Dit is die konstante bevraagteken van jou waarde
Die "gaan nie eers probeer" nie's
Omdat jy voel niemand sien jou raak
En skielik is gelukkig wees, n verbode taak
Maar dit is die leemte in my hart
Die swaarte krag van al die vrae
Die "Opsoek na die vermiste stuk van my legkaart"
Wat die hartste praat
Dit is die gewoonte om te voel jy misluk
Dit is die "minderwaardige" plakker in die plek van jou gesoekte legkaartstuk...
May 12, 2014
May 12, 2014 at 12:25 PM UTC
Wanneer n mens jou gedagtes laat dwaal, oor die jarre laat verdwaal dan besef mens weereens die wonderwerke van mense.
Mense wat sterk is, sterker as wat ek is.
Mense wat wense laat waar word, soos in n storie lyn waar alle hartseer verdwyn.
Dan is daar n spesifieke mens wat ek die beste voor wens.
Wat my elke dag laat weet dat pyn mens nie kan terug hou van n lewe vol lewe en geluk nie.
n Ware punt van krag, wat regtig niks terug verwag behalwe die omgee en die liefde van n mens wat niks het om terug te gee behalwe n dankbare hart nie.
Jy is my beste maat, my nooit verlaat, my buddy en my sussie.
Ek is jou grootste fan dall. Beslis is jy alles en meer waarvoor ek kon wens en sal jou altyd lief he en trots wees op jou. 2016-04-16
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:30 AM UTC
Du warst meine kleine Aufklaerung
Obwohl ich noch lange nicht erwacht bleibe
Ohne dich fuehle ich die Waende
Und dreh mich den Kopf im Kreis
Bevor dich war der Horizont leer
Jetzt scheint er unfassbar, so wie die Erinnerung an dir
Und alles ist ok so, weil man sehnt immer nach
Unmoegliches
Unmoegliches bist du
Ich werde immer besessen davon
Besessen von dir
[You were my small Enlightenment
Although I long since remain unawakened
Without you I feel the walls
And turn my head in a circle
Before you was the horizon empty
Now it appears intangible, like the memory of you
And everything is ok this way, because one always longs for the impossible
You are the impossible
With which I will always be obsessed
Obsessed with you]
Jun 8, 2010
Jun 8, 2010 at 1:20 PM UTC
ek is deurskykend, transparant, deurmekaar
opsoek na my vrede, my mensweesm my wees
ek voel so secondhand, so op gebruik, so klaar
bid vir verlossing, a trade in vir n nuwe vlees, nuwe gees, beter wees
my oe hoop op vol trane on gehuil
ek slaan lelike kolle uit in my sogenoemde persoonlikheid
maar dis alles ek, ek wat my vervuil
ek wat my eenkant hou, ek wat my uit smyt
ek wat ja se al wil als binne my nee skree
ek wat bly staan terwyl ek moes weg hardloop
ek wat myself wou uitvee
ek wat myself vir cheap thrills verkoop
maar hirdie ek is te oud om te kniel
hierdie ek word te oud om te glo
so ek staan waar ek staan en verniel
en ek bly staan sonder n tree en verloor
kyk dis ek wat hier staan, te sad om te bid
te seer om te huil, versteen deur my toedoen
daar is geen hande vat en aansit
maar ek dra dit met n smile want dis my skoen
Jul 7, 2015
Jul 7, 2015 at 11:42 PM UTC
Ich habe Fernweh nach dem Ort an dem du gerade bist, und Heimweh nach dem Platz in deinem Herzen.
Ich liebe den Himmel, und ich wünschte ich wäre das Firmament über dir, egal ob hinter Wolken versteckt oder mit den Gestirnen geschmückt, denn dann würde ich dich immer sehen und immer bei dir seien.
Jedoch könnte ich dich nie berühren, von da oben.
Vielleicht wäre es besser, der Boden zu seien. Du legst dich in mein warmes Gras und atmest meinen Duft ein, nach einem Regenschauer, und würdest dabei lächeln. Aber als der Boden, würdest du mich je bemerken? Und wenn ja, würdest du nicht nur auf mich herabsehen?
Das würde ich nicht überleben, wir sind alle aus Sternenstaub, und besonders in der Liebe gleich.
Aber wenn du mir diese drei Worte ins Ohr flüsterst oder sie mir ins Gesicht schreist, dann ist es eh egal. Denn dann steht alles auf dem Kopf, am Himmel ist das Wasser der Meere und ich schwimme durch Wolken. Ich gehe über Federn, und das Federkleid der Vögel besteht aus Gras.
So ist es, zumindest in meinem Kopf, jedes Mal nachdem du mein Herz mit den Schmetterlingen, die du in meinem Bauch ausgesetzt hast, erschütterst hast.
May 9, 2014
May 9, 2014 at 11:13 AM UTC
alles het verander
my hart klop
soos 'n arend
wat hoog oor
die see hang
haar vlerke uitgestrek
haar oog op haar prooi
elke dag met
dankbaarheid
vir alles wat
die lewe omtrek
everything has changed
my heart beats
like an eagle
that hangs high
over the sea
her wings outstretched
her eye on her prey
everyday with
thankfulness
for everything
that encircles life
Dec 12, 2011
Dec 12, 2011 at 5:08 PM UTC
aesthetic is etiquette
is:
what is & isn't
either:
yet is both: in that they
are the same:
disparaging meanings...
nouns: the source
of ultimate meaning,
crux words...
and the source of
the thesaurus...
i wasn't looking
for a mathematical
conflation of grammar
either...
but...
aesthetic ≠ etiquette...
but...
it does! to keep up
with the formality
of norm, of power,
then
(the)
aesthetic = (the) etiquette,
but there is no "the"
to begin with...
yet...
if the aesthetic ≠ the etiquette...
why, either?!
dumb questions usually
prescribe
a continued willing
to perpetuate:
unquestioned...
hence the dumb questions...
my dumb question
lacks any elaborate ploy
to topple the status quo
for the sole reason that...
my alternative
matches
no genius of the originator
basis...
wordings are not
simply chanced to
be worth debating
a miscarriage
of implementing
the averted coin-flip...
(funny, how the articles
prop up,
miraculously)...
etiquette?
a macabre variety
of aesthetic...
nothing more...
but... etiquette is
still subordinate of
aesthetic...
isn't it?
hardly:
etiquette is still
subordinate off
aesthetic...
is it?!
a month spent
in a monastery of a novel...
cradle these words
unto a course
of nullification...
if i'd utter them in
a clutter of sparrows:
i'd be a equivalent to a mute
stone...
if i'd utter them in
a lion's harem:
i'd be a cat's meow (if not less)...
if i'd utter them in
the crow's shamanism
of all shadows...
i'd still be less
the croaking hark
of a voice that
might dictate: obey...
so...
so...
ah...
was kommen:
was ist...
und alles was:
ich, ich sterben...
ich war geboren?
ich war
nie sein: geboren....
ich war sein: sterben!
Jan 17, 2019
Jan 17, 2019 at 8:33 PM UTC
ek is moeg
en ek will alles
uitspoeg
al die omkraplikheid
al die stres
al die frustrasie
ek wil rus
op eilande
van verwonder
sade saai
met vrede
i am tired
and i want to spit
everything out
all the discomfort
all the stress
all the frustration
i want to rest
on islands
of wonder
sow seeds
with peace
Nov 4, 2011
Nov 4, 2011 at 8:55 PM UTC
Ek skrik die 10de Augustus wakker.
Iets voel verkeerd, so swaar, so leeg.
Met 'n knop in my keel raak my gemoed swakker.
Min het ek geweet, dat treur so swaar kon weeg.
Vaagweg **** ek, "I look to you"
"And when melodies are gone"
"I hear you in a song"
Ouma was ons eie Whitney Houston
Haar sterk gees was ons rots.
Al het ons met tye lekker koppe gebots.
Sy was my vestiging, ons familie se trots.
Mag die rose in Bloemfontein altyd ouma se naam onthou.
Die pragtige rooikop dogtertjie in liefde toegevou.
Ouma se omgee het my soveel keer gered.
Die dankbaarheid gekoester in my mooiste gebed.
Mag die voëltjies altyd bly sing
Terwyl ouma se stories mooi herinneringe bring
Ouma was altyd bereid om te help
Vol genade het ouma, harde harte versmelt
Mag oupa altyd verlief bly
Sodat ons verdwaaldes, ook die regte prentjie kan kry
'n 53 - jaar, onvoorwaarlike liefde verhaal
So opreg, en eerlik, die mooiste mylpaal
Dankie dat ouma my aanvaar het vir wie ek is
Al sit ek heel wat die potte mis
Dankie vir alles wat ek by ouma kon leer
Dankie vir elke drukkie, vergifnis, keer op keer.
Dankie vir elke koppie soet tee
Vir al die miljoene trane wat ouma moes afvee
Dankie dat julle vir my alles kon gee
Dat hulle harte net liefde kon skree
Dankie dat ouma my veilig kon hou
Ons verlang alreeds, en sal verewig onthou.
Ons bly, onvoorwaarlik lief vir jou.
Ek gaan ouma mis, al my liefde, Thomas.
Aug 16, 2018
Aug 16, 2018 at 2:52 AM UTC
Liebes-Lied (“Love Song”)
by Rainer Maria Rilke
loose translation/interpretation by Michael R. Burch
How can I withhold my soul so that it doesn’t touch yours?
How can I lift mine gently to higher things, alone?
Oh, I would gladly find something lost in the dark
in that inert space that fails to resonate until you vibrate.
There everything that moves us, draws us together like a bow
enticing two taut strings to sing together with a simultaneous voice.
Whose instrument are we becoming together?
Whose, the hands that excite us?
Ah, sweet song!
Original text:
Liebes-Lied
Wie soll ich meine Seele halten, daß
sie nicht an deine rührt? Wie soll ich sie
hinheben über dich zu andern Dingen?
Ach gerne möcht ich sie bei irgendwas
Verlorenem im Dunkel unterbringen
an einer fremden stillen Stelle, die
nicht weiterschwingt, wenn deine Tiefen schwingen.
Doch alles, was uns anrührt, dich und mich,
nimmt uns zusammen wie ein Bogenstrich,
der aus zwei Saiten eine Stimme zieht.
Auf welches Instrument sind wir gespannt?
Und welcher Geiger hat uns in der Hand?
O süßes Lied.
Keywords/Tags: German, translation, Rainer Maria Rilke, love, song, music, soul, vibrate, vibration, dark, space, darkness, instrument, bow, strings, hands, voice
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 6:26 PM UTC
en nou dat alles
uitgespoeg is
kan ek weer begin
om te ontdek
wie ek eintlik is
ek moet regop
op my eie voete
staan
bereid vir die storms
en kalmte.
and now that everything
is spat out
i can begin again
to discover
who i essentially am
i have to stand up straight
on my own feet
ready for the storms
and calms.
Nov 10, 2011
Nov 10, 2011 at 10:10 PM UTC
The door out back from a cosy hamlet
is too a thorny one that is not often tread
Just when all seems certain and settled
life comes knocking and seething.
And you go walking the starry path,
the wayward path, the meandering path
to nine yards of nowhereness.
Questions, some are never settled. Invitations
some are never forever. Rhythms are not
made to last, just like the seasons. Winters
are the longest, deepest and darkest
that etch their cold onto pestles of the heart
that want to pound down memories a tonic.
Emerge, shadowy oars, from mists unraveling
by the shorey oceans lining the soul,
Slow here are the sailboats of hope
that we unfurl in sodden winds
and keep rowing on, on to the shoreless zons.
when the cold gets to the bones, I make a bonfire
of all my pasts, longings and belongings,
oh the late gull that shrieks past the silences.
All, but love. That, I cannot burn,
for that I am, I loved, and will love,
change forms, change norms, but that I will.
Mar 16, 2015
Mar 16, 2015 at 3:08 PM UTC
Knuppeldik gaan slaap die stad
na 'n feesmaal van smaak en kleur
vloei die reuke deur die strate
in 'n Brown se beweging van geur.
Alle trommels , trommeldik maar maak 'n lee geraas
en in die donker , agterstrate begin die ander nou te aas
Kom die honger hande uit die sakke
en krap met rook-geel vingernael
soek die skummel in die swartsak
vir 'n laaste dissipelsmaal.
Maar jy is skille , jy is doppe
jy is alles wat laat gril
nie genoeg vir koningstafels maar vir my
net genoeg om die knaagdiere te stil.
Onerfare soos ek is , vat my hongerbrein ook mis
watter mens kan so dan lewe? watter mens kan so dan eet?
van die lykswa en die straatveers
het hierdie boemelaar vergeet.
Ek is mens en nie 'n vark nie,
(al moet 'n mens ook eet).
En stil vergaan die boemelaar
wat kieskeur ook wou wees,
nog 'n straatkind se ou lykie
nog 'n honger kinder gees...
ek wat was het mos gesien
*** kos op tafels lyk,
en het sodanig hart verloor
op kosse kleur en ruik.
Met 'n bord vol knubbels le die lykie
voor hom , onaangeraak.
Al was kos ook wat kos was daar
het hy te lief vir die droom geraak.
Eerder kwyn en dood verslaan
as om die droom te ruineer.
Eerder dood van honger,
as om hierdie kos , as sulks te eer.
Jan 14, 2015
Jan 14, 2015 at 10:37 AM UTC
Sie sind das meer mein Rhein.
Ich mochte nun das gleiche gilt wenn man nicht die meinen.
Sie befinden sich der regen auf meine elbe.
Die strome der liebe haben mich zum Anschwellen.
Liebe und Wasser verdunsten kann.
Und alles hat ein ende
Sie moge die liebe Seine die gleiche wie sie liebte den Rhein.
Minnesang
Sep 7, 2014
Sep 7, 2014 at 2:38 PM UTC
Alexander K Opicho
(Eldoret,Kenya;[email protected])
Du stellen mir zu lieben sie
Und ich geben du liebe
Du stellen mir zu geben
Du frauen und kindred
Aber ich du geben Familie
Du stellen mir meine name
Und sprachen du meine surname
Du stellen mir stabilitat
Aber ich geben du stutze
Du stellen mir respekt
Aber ich geben du genug und alles
Du stellen mir ***
Aber ich geben du liebe
Ich habe geben du sorgfalt
Ganzen die zeit von sie leben
Aber du habe nicht sprachen
Danken uber mir
Du sie sehr bohse
Vergnugen !
Jan 7, 2014
Jan 7, 2014 at 8:32 AM UTC
the soldier knelt to fix his cap,
dug deep into trenches, he stopped.
amidst the shots, he reached for the map
if not in his pocket, it’s lost.
“it seems like we’ve been here for years”
the man beside him squawked.
*“an hour seems like many days,
because we’ve gotten so lost.”*
unsure of quite how to respond,
the soldier raised his brow
but as he was about to speak,
the man who’d spoken went down.
the soldier raised his head to see the great alsace-lorraine.
the war had raged for far too long, and so he contrived an escape.
he planned to sneak across the flank,
advance the trench on his own
but as he stood to make his break, his heart
sank quite gut-wrenchingly low.
he thought to himself in a humble tone,
“i can’t do this alone.”
although his intentions were clearly courageous,
his weakness truly had shown.
as lady luck would have her way,
the days kept withering by
as the soldier so fervent to capture this land
tried not to keep track of the time.
they advanced to the east, but to their dismay
the french would push them right back
and until a day they’d find a way,
the men had no way to attack.
a fateful storm rolled in one day,
a blanket of snow o’er the field
and the mood of both great war machines,
had slowly came to a yield.
the soldier, so tired of the weight of the war
climbed out, with a fire in his eye.
he raised his rifle high in the air
and cried “Deutschland über alles”
the soldier then fell onto his knees,
and raised his hands to the the sky
not seconds passed before the scream
as snow and french bullets did fly.
the soldier was struck right through his lung
and grasped his chest to breathe
but all could see his head was hung
as the soldier collapsed from his knees.
there was no escape, he said to himself
as the snow slowly blurred into light
and he passed away on the holy ground
and they never did win that fight.
Oct 5, 2012
Oct 5, 2012 at 4:02 PM UTC
Ich denke dein,
wenn mir der Sonne schimmer
Vom Meere strahlt;
Ich denke dein,
wenn sich des Mondes Flimmer
In Quellen malt.
Ich sehe dich,
wenn auf dem fernen Wege
Der Staub sich hebt,
In tiefer Nacht,
wenn auf dem schmalen Stege
Der Wandrer bebt.
Ich höre dich,
wenn dort mit dumpfem Rauschen
Die Welle steigt.
Im stillen Haine geh' ich oft zu lauschen,
Wenn alles schweigt.
Ich bin bei dir,
du seist auch noch so ferne,
Du bist mir nah!
Die Sonne sinkt,
bald leuchten mir die Sterne.
O wärst du da!
― Johann Wolfgang von Goethe
*English Translation:
I Think of You
I think of you,
when I see the sun’s shimmer
Gleaming from the sea.
I think of you,
when the moon’s glimmer
Is reflected in the springs.
I see you,
when on the distant road
The dust rises,
In deep night,
when on the narrow bridge
The traveler trembles.
I hear you,
when with a dull roar
The wave surges.
In the quiet grove I often go to listen
When all is silent.
I am with you,
however far away you may be,
You are next to me!
The sun is setting,
soon the stars will shine upon me.
― Johann Wolfgang von Goethe
Sep 4, 2018
Sep 4, 2018 at 4:24 PM UTC
Jy hou van die manier waarop sy jou naam troosvol uitgespreek het na 'n swaar dag wat jy gehad het.
Jy is lief vir *** sy jou bekommernis verlig met elke woord wat sy sê dat jy nie presies kan vind *** sy daarin slaag om dinge wat jy nie kan uitdruk nie, uit te druk.
Jy hou van *** haar teenwoordigheid jou op jou reënerige dae troos en warmte gee.
Jy hou van haar klappergeur wat in jou kar hang nadat sy saam jou iewers heen gery het.
Jy hou daarvan om die geluid van haar lag te **** wat die leegheid van jou wêreld vul, soos simfonie jou uit die leemte haal.
Jy is lief vir *** sy gedigte geskryf het wat jy altyd weggevoer het, *** hulle gewys het hoeveel sy jou liefgehad het.
Jy hou van die manier *** haar klein vingers met joune verbind is, *** dit jou laat voel het dat jy die is wêreld waarna sy draai.
Jy is lief vir *** hierdie woorde die helderheid van die sterre diffundeer en *** hulle in die konstellasies hierbo vervang.
Jy hou van die manier waarop sy haar lippe saggies die besonderhede van jou gesig spoor soos 'n veer wat sy tydelik in die golwe van die wind laat dryf.
Jy hou van die geluid van elke strook van die potlood wat sy gemaak het toe sy die kruiswoorde wat jy op jou tafel gelos het, opgelos het, en besef dat dit nooit reg was nie, maar om na haar te kyk, was 'n antwoord self.
Jy is lief vir *** sy alles vir jou gemaak het, so erg dat dit jou laat verdrink het.
Jy is lief vir die idee van liefde wat hierin gevorm word.
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 5:11 AM UTC
my engel sonder vlerke,
jy het onverwags jou verskyning gemaak
my hart geneem
sonder om eens aan my te raak
met my hart op my mou
al was ek soveel keer gewaarsku
tog voel ek só veilig by jou
my engel sonder vlerke,
ek wil weet wat laat jou lag,
*** om jou gemoed op te beur
as jy nie kans sien vir die dag
ek wil weet *** jy koffie drink,
jou hartslae per minuut
en waaraan jy elke sekonde van die dag ****
my engel sonder vlerke
met jou groenbruin oë
en mooiwees glimlag
laat jy my weer in sprokies glo
vir jou doen ek alles,
sonder om ‘n oog te knip,
net oor ek oor jou mal is
alles net vir
my engel sonder vlerke.
Dec 24, 2020
Dec 24, 2020 at 12:49 AM UTC
Liebe ist nur ein Gefühl,
doch verspricht sie uns so viel.
Sie steht für Freude und Zusammensein,
denn niemand fühlt sich gern allein.
Ein Gefühl das dir die Lücke füllt,
und dich mit Glücklichkeit umhüllt.
Wenn miteinander schweigen,
für Ewigkeiten reichen,
Und alles rund um dich herum,
wirkt so unnötig und dumm.
Denn das einzige was zählt
ist, dass dich keine Sorge quält.
Doch auch bei so viel Positivem
Vergiss niemals das Negative.
Denn Liebe kann enttäuschend sein,
betrügerisch und fälschlich schein‘.
Liebe kann zwar so viel geben
Doch genauso schnell die Hoffnung nehmen.
Liebe füllt dir oft dein Herz,
doch genauso oft mit Schmerz.
Liebe muss nicht böse sein,
doch auch die Liebe ist nicht rein.
Pass nur gut auf, auf was du tust,
dann läufts auch mit der Liebe gut.
Feb 11, 2019
Feb 11, 2019 at 8:34 AM UTC
Agressie kook in my siel
Dit brand soos warm olie
Ek is kwaad.
So fokken kwaad.
Alles is kak
En ek is vasgevang
In 'n eindelose storm
Van sweet en rooi
My wese donder en brul
So.
Liewe Wereld,
Jou ma se poes.
Jan 31, 2013
Jan 31, 2013 at 10:15 AM UTC