Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tumulong" poems
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
0
May 26, 2018
May 26, 2018 at 9:20 AM UTC
DATI
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
Continue reading...
37
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:26 AM UTC
Modernong Vincentiano
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
Continue reading...
47
Bakit kasi biglaan ko pa rin naaalala ang lahat? Bakit hindi pa rin kita makalimutan? Gusto ko ng sumaya. Gusto ko na din magmahal ng iba. Pero sa tuwing gagawin ko yun, natatakot ako. Natatakot akong masaktan sila, at masaktan ulit ako. Namamanhid ako tuwing susubukan ko. Bakit ang hirap pa rin? Sana may tumulong naman sakin para lumakas lakas naman ang loob ko. Kasi hindi ko alam kung hanggang kelan ko pa kakayanin ang ganito. Ang hirap-hirap, sa totoo lang. Dinadaan ko lang lahat sa tawa, sa pagguhit, sa pagsusulat… Pero onti na lang, baka bumigay na ako. Ayoko na ng ganito…
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 5:40 AM UTC
Akala ko okay na ako
Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.
0
Mar 21, 2017
Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC
Putangina Ng Mundo
Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.
Continue reading...
1
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
0
Apr 9, 2017
Apr 9, 2017 at 7:06 PM UTC
=_tigatig ng tugatog_=
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
Continue reading...
37
Sa Pagsabay sa daloy ng buhay Masaya kung may kaagapay Kasama sa bawat paglakbay Ng mga paang nais lamang na may karamay Subalit ang lahat ay di ganun kadali Ako ay iniwan dahil lamang sa pagkakamali Sa Isang iglap, kasiyahan sa aki'y binawi Saan nga ba mapupunta ang puso kong sawi Ngunit Mag-isa man ay hindi dapat huminto Sa laro ng buhay ay patuloy lang sa pagtakbo Sa bawat pagsubok, mag isa man ay hindi susuko Madapa man at walang tumulong, lalaban pa rin ako
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 7:08 PM UTC
Itutuloy
'Sang gabing walang kasintulad ng dati, nang naglalakad ako sa tabi-tabi: animo'y may sigaw na naulinigan hinanap ko't ng ako'y napatulala      sa 'di makatarungan. Tumulong ako kahit 'no pang mangyari para sa taong walang-awang pinaslang; 'di alam ang gagawin at pupuntahan nakita'y may mataas na katungkulan. At nang dumungaw ako sa paglilitis, nabilanggo'y hindi totoong maysala; dahil lang nga ba sa kapalarang itim o mayro'n lamang s'yang kapit sa patalim? Ngayon nga'y nandito ang pusong sugatan, baon sa kalungkutan dulot ng rehas: katarunga'y 'di pa batid kung nasa'n na, patuloy  na lang ba akong mabubuhay      sa nakatagong saya?
0
Dec 9, 2011
Dec 9, 2011 at 6:20 AM UTC
Katarungan
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC
NGAYON ANG TAMANG PANAHON
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
Continue reading...
8
Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa
0
Dec 24, 2018
Dec 24, 2018 at 6:11 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #27
Mahirap gawin. Wala kang oras. Hindi mo na matatapos. Bakit? Dahil hindi mo na kaya? Pagod ka na? Inaantok ka na? O tinatamad ka lang? Marami ka ba talagang ginagawa. Marami ba talaga ang mga pinapapasa kaya natambakam ka na? Tumingin ka sa oras. Ang bilis ng takbo katulad ng pag higa mo sa kama sa inaakalang magigising ka ng umaga para mka gawa. Parang kapag nag babasa ka at naka tatlong sanaysay ka na. huminto, nagpahinga at sinubukang mag basa ulit. Naka anim ka na, umupo, nagbasa, nagpahinga malapit sa kama, nahiga habang nagbabasa at unti unting pumikit ang mga mata. Bangon! sabi ng orasan na nagpapahiwatig sayo na gawin mo ang bagay na ito. Na kaya mo naman talagang tapusin. Bangon! sa pag iilusyon mo na pagod ka na sa isang damakmak na gawain. Bangon! para sa mag papel na nasasayang. Sa mga mamamayang nawawalan ng laman ang bulsa. Bumangon ka! Wag kang magpahinga lang! Hindi ka tamad! Masipag ka! Hindi sa pagpapahinga, kundi sa pag kilos! Kumilos ka para sa kinabukasan ng ating bansa, sa ika uunlad ng taong mga tumulong at sa pawis na tumulo sa sahig. Wag **** hayang punasan lang nila ang pawis na iyon. Tanggalin mo! Kasi minsan nasa isip mo lang na hindi mo kaya pero alam ko at alam mo na magagawa mo ang bagay na iyan. Gawin mo sana!
0
Feb 12, 2016
Feb 12, 2016 at 9:28 AM UTC
Task
sinusunog na mga bahay, sinasamsam ang mga ari-arian, sinasaktan pati ang mga bata, ginagahasa ang mga babae, at pinapatay ang mga lalake. ganito araw-araw ang kanilang sinasapit, hindi sa kamay ng mga tulisan o rebelde, hindi sila ang salarin sa pang-aapi, kundi ang estado at militar ang pasimuno. sila ang pasistang halimaw na naninibasib, pagkat gusto nilang maubos ang mga Rohingya. hindi daw sila taga Burma, latak daw sila ng mga Arabong dayo, kaya kailangan na sila'y malipol. walang magawa si Aung San Suu Kyi, pati s'ya hawak sa leeg ng militar. walang ginagawa ang Amerika at UN, palibhasa wala silang mapapala sa mahirap na bansa. isa na naman ba itong Rwanda, o katulad sa Gaza? walang gustong tumulong sa kanilang walang pakinabang. maramot ang saklolo sa mga madaling maloko, hindi kinakalinga ng langit ang mga tunay na api at kapos palad, sapagkat ang mata ng kasaysayan ay nakatuon lagi sa Europa at sa mga bansang masagana.
0
Dec 11, 2017
Dec 11, 2017 at 4:04 AM UTC
ROHINGYA AT ANG ETHNIC CLEANSING SA MYANMAR
Oh Pinakamakapangyarihang Dios Ama Tagapaglikha ng tao, langit at lupa Panginoon ng Silangan, Kanluran, Timog at Hilaga Kailan Mo po diringgin Ang sampung taon ko nang panalangin? Pag-ahon sa karimlan ay akin nga bang sasapitin? Kayraming tao sa mundo ang sadya **** pinagpala Hinandugan ng kapangyarihan at limpak na pera Subalit kanilang ginamit sa mali at masama! Ako na itong alam Mo kung saan gagamitin Negosyong pangtustos sa pagkaparing nais tahakin Puhunang tutulong sa mga taong may mabuting adhikain Bakit ipagkakait sa nais pagsilbihan Ka? Sa may hangaring tumulong sa kapwa at sa bansa? Dakilang Tagumpay sa Philippine Lotto sa akin po ay itadhana! -06/27/2015 (Dumarao) *My Prayer Poems for Ultimate Victory Collection
0
Sep 21, 2019
Sep 21, 2019 at 10:21 PM UTC
Dakilang Tagumpay Para sa Dakilang Hangarin
Ako ang nandito. Bakit binabalewala mo? Ano? Ano ang dapat na gawin ko para ako ay mapansin mo? Ano ang meron siya na wala ako? Ano ang kailangan kong gawin para makita mo na ako ang nagmamahal sayo? Ilan? Ilan na tula ang dapat kong gawin para mapahanga ka? Ilan na taon pa ang kailangang lumipas para malaman mo na mahal kita? Ilan beses ba dapat ako tumulong sayo para maliwanagan ka? Ilan beses ba dapat ako masaktan para lang sayo? Ilan beses ko ba dapat ipakita sayo na mahal kita? Ilan beses ba dapat ako magpakatatag at lumaban sa isang pagmamahal na ako lang yung nagmamahal?
0
Jul 11, 2018
Jul 11, 2018 at 7:12 AM UTC
Ilan?
sa ilalim ng mga ngiti sa aking labi, ay may nakatagong lungkot at pighati, naguguluhan sa mga desisyong pinipili, patuloy na pagku-kuwestiyon sa sarili. pilit inaalam kung ako ba'y may importansya, sa mga taong tinulungan kong magkaroon ng pag-asa, lubos ang pagbibigay at aking isinakripisyo, ngunit bakit tila wala naman yatang epekto? pipilin lamang sa oras ng pangangailangan, babalewalain sa oras na hindi mabigay ang kanilang kailangan, ganito ba talaga ang mundo? kilala ka lang kapag kaya **** ibigay ang kanilang gusto? hindi nila nakikita ang aking kalungkutan, dahil hindi naman nila gustong malaman, at sino ba naman ako para magreklamo? isang taong tumulong sa kanilang bumagon sa mundong magulo.
0
Mar 9, 2020
Mar 9, 2020 at 11:07 AM UTC
Importansya
Anu ba ang pandemya? ito ba ay parang hawla na lahat tayo ay naka kubli naka kulong sa apat na sulok na wala na magawa kung hindi naka totok telepono naka tingin sa telebisyon na araw araw di nag nagbabago! nagbabago ang balita na ang maralita , maralita lng ang nabubuhay ng normal? pero hindi lahat tayo ay tinamaan ibat ibang kwento ibat ibang karasanan. Nawalan ng trabaho Nalugi ang negosyo Naiwan ng mga minamahal at wala namang maayus na tugon walang kasiguraduhan kung meron mag babago sa mga bukas na haharapin sapagkat tayo ay naging alipin naging lumpo, tayo dahil sa pademya lahat bay randam na? ang pahirap at pasakit Ramdam ko at ramdam nyu ang malaking pagbabago tinatawag nilang bagong normal. bagong normal na di natin ginusto, pero wala na tayong magagawa andito na to. Kaibigan , kapatid sana tayo ay di sumuko alam ko mahirap pero tayo ay mag sumikap tayo ay tumulong. tayo mag kaisa para ating boses ay umugong Isigaw ng sabay sabay na ngayun pandemya tayo ay pantay pantay lahat tayo ay may maitutulong maliit man o malaki. patuloy sa pagdarasal na sa huli tayong Pilipino parin ang magbunyi
0
Feb 20, 2022
Feb 20, 2022 at 11:22 AM UTC
Pademya
Akala ko ang Pagkukusa ay nakabubuti, Akala ko lang pala. Sa bawat pagkukusa ko ay inuubos ko na pala ang aking sarili. Sabi ng taong mahal ko, Hindi naman masamang tumulong dahil ano't ano pa may pamilya ko pa din sila, Hindi ko naman sinabing mali siya, Hindi ko rin sinabing tama siya. Dito ko napag tantong, Hindi lahat ng pagkukusa ay nakabubuti. Oras na para isipin ko naman ang aking sarili.
0
Dec 23, 2022
Dec 23, 2022 at 1:12 PM UTC
Akala ko
Bawat segundo, minuto, buwan at taon, Lahat ng ito ay lumilipas at nagbabago, Lahat ay napapalitan ng 'di inaasahan, Walang permanente sa mundo kaya oras pahalagahan ng husto. Hanggang buhay ka pa, mahalin mo ang mga magulang mo, Habang nakakangiti ka pa, ngumiti ka at tumawa, Habang nakakalakad ka pa, tumakbo ka't gumala, Habang nakakarinig ka pa, pakinggan mo ang huni ng ibo't likha ng Diyos. Habang malakas ka pa, tumulong ka sa kapwa mo, Habang bata ka pa, magsaya ka kasama ang tropa mo, Habang kaya mo pa, gawin mo ang lahat ng gusto mo, Kasi maaaring isang-araw, wala na ang mga ito. Pahalagahan mo at mahalin mo ang nasayo, Huwag lumimo't bagkus magpasalamat sa Maykapal, Ang buhay natin ay hiram lamang, Kung kaya't bawat oras 'wag sayangin bagkus pahalagahan.
0
Jun 5, 2020
Jun 5, 2020 at 6:08 AM UTC
Bawat Oras