"sinubok" poems - Hello Poetry

Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan

0

Apr 26, 2017

Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC

Zuie

Promise ko inay

Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan

75

Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—- ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a t a y o a y p w e d e p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a n a? © LMLB

0

Jan 16, 2019

Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC

margbalvaloza

Paano Ba Nagsimula

Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—- ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a t a y o a y p w e d e p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a n a? © LMLB

50

Noong araw na umamin ka Pikit matang sinabing, gusto kita Meron akong biglang nadama Dapat nga bang ipakita? Habang nakikinig sa iyong tinig May pagaalinlangang nadinig Tama nga bang making Sa nilalaman ng aking dibdib? Binigyang pagkakataon Sinubok natin ang kahapon Ngunit bakit ganoon Di ko na alam ngayon Takot akong aminin sa sarili Na baka ako'y nagkamali Pero mas takot akong aminin Na baka ako'y nakasakit Gusto kitang palayain Dahil di kita kayang yakapin Bigyang paumanhin Hindi nais ika'y paasahin

0

Nov 27, 2017

Nov 27, 2017 at 6:01 PM UTC

angela-gregorio

Paumanhin

Noong araw na umamin ka Pikit matang sinabing, gusto kita Meron akong biglang nadama Dapat nga bang ipakita? Habang nakikinig sa iyong tinig May pagaalinlangang nadinig Tama nga bang making Sa nilalaman ng aking dibdib? Binigyang pagkakataon Sinubok natin ang kahapon Ngunit bakit ganoon Di ko na alam ngayon Takot akong aminin sa sarili Na baka ako'y nagkamali Pero mas takot akong aminin Na baka ako'y nakasakit Gusto kitang palayain Dahil di kita kayang yakapin Bigyang paumanhin Hindi nais ika'y paasahin

20

Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**

0

Feb 21, 2016

Feb 21, 2016 at 12:22 AM UTC

jodina-cornista

ANG PAGBABALIK MO

Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**

36

I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?

0

Aug 31, 2015

Aug 31, 2015 at 6:56 AM UTC

thealltimejor

Ang Naligaw ng Landas

I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?

30

Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 2:52 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

KUBLI

Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...

20

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 11:56 PM UTC

Mave

Kabanata

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

25

unang sampung buwan, na siyang puno ng kahirapan, pagkakaibigang hindi inaasahan, na siyang bumuo sa aking karanasan. mga pangambang hindi maibsan ng pusong kinakabahan. sa takot na siya’y pumalpak sa kanyang mga pinangarap. Nangarap ka ng buo, ngayon mo pa ba isusuko? sinubok man ang tatag ng loob, nayanig man ang paninindigan, pumalpak man at nasubsob, patuloy paring nanaig ang katatagan. Muntikan mang bumitaw, Patuloy lang sa paninindigan, Ilaban hanggang sa tuktok, upang marating ang iyong rurok. Higit na pakatatandaan na mananaig ang pusong puno ng pananalig, higit sa talinong maaaring madaig ng pangarap na nagmumula sa dibdib. Maligaw man ng paulit-ulit, HIndi man nauubos ang sakit, ngunit ang tagumpay ay iyo ring makakamit, at paniguradong ito’y napakarikit.

0

Jul 8, 2019

Jul 8, 2019 at 3:26 PM UTC

marilagchi

Unang Taon

unang sampung buwan, na siyang puno ng kahirapan, pagkakaibigang hindi inaasahan, na siyang bumuo sa aking karanasan. mga pangambang hindi maibsan ng pusong kinakabahan. sa takot na siya’y pumalpak sa kanyang mga pinangarap. Nangarap ka ng buo, ngayon mo pa ba isusuko? sinubok man ang tatag ng loob, nayanig man ang paninindigan, pumalpak man at nasubsob, patuloy paring nanaig ang katatagan. Muntikan mang bumitaw, Patuloy lang sa paninindigan, Ilaban hanggang sa tuktok, upang marating ang iyong rurok. Higit na pakatatandaan na mananaig ang pusong puno ng pananalig, higit sa talinong maaaring madaig ng pangarap na nagmumula sa dibdib. Maligaw man ng paulit-ulit, HIndi man nauubos ang sakit, ngunit ang tagumpay ay iyo ring makakamit, at paniguradong ito’y napakarikit.

26

Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.

0

Sep 8, 2020

Sep 8, 2020 at 7:06 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Alay at Gabay

Ilang beses man sinubok ng panahon, Ilang beses man lunurin ng alon, Pero di kailan man mauubos ang pagkakataon upang magpatuloy at maka ahon. Sa bawat paglubog ng araw ay may kadilimang umiibabaw pero ito'y hindi panahon para magluksa kundi ito'y para panahon para makapagpahinga. Pagkatapos nito'y isang panibagong umaga, ito'y pagsisimula ng panibagong kabanata. Sabi nga nila, sundin mo kung anong nilalaman ng puso. Sa bagong simula nato Di na muna ako makikinig sa kanilang payo. Ayaw ko munang sundin itong malakas na pintig ng aking damdamin. Gusto ko munang i-alay tong puso ko sa Kanya, Siya na may-ari nitong lahat, ating Manlilikha. Ipapaubaya ko muna sa Kanya itong lahat Kahit saan man ako dalhin, pero sa aking tingin ay sa iyo pa rin ako makakarating.

23

Di ko aakalain na sa iyo ako mahahanga Sa dinami-raming mya babae na aking nakikita, Ang iba'y kasing talino ni Einstein o kasing ganda ni Catriona Ikaw na nga babang binigay sakin ni Tadhana? Ako'y paunting-unting nahuhulog sa bawat oras tayo'y magkasama, Di ko kayang malimot kahit aking sinubok. Pero bakit ako natatakot? Gusto ko rin magkaroon ng tayo pero ba't di ko magawa? Ang puso ko'y namumuhay parin sa nakaraan. Patuloy parin tumitibok sa taong aking pinangakuang Hihintayin ang araw na muli ko siyang matatawag "aking mahal". Huhintayin ko pa ba ang araw na iyon dumating? Kung pwede lamang ligawan kayong pareho'y gagawen ko Kahit isa lamang ang pwedeng manatili sa king puso. Sabihin niyo na tanga ako magmahal ay la kong pake, dahil ito'y aking alam. Sino ba ang pipiliin ko? Ang nakaraan o ang ngayon?

0

Jan 21, 2020

Jan 21, 2020 at 6:14 AM UTC

Crescent

Nakaraan o Ngayon?

Di ko aakalain na sa iyo ako mahahanga Sa dinami-raming mya babae na aking nakikita, Ang iba'y kasing talino ni Einstein o kasing ganda ni Catriona Ikaw na nga babang binigay sakin ni Tadhana? Ako'y paunting-unting nahuhulog sa bawat oras tayo'y magkasama, Di ko kayang malimot kahit aking sinubok. Pero bakit ako natatakot? Gusto ko rin magkaroon ng tayo pero ba't di ko magawa? Ang puso ko'y namumuhay parin sa nakaraan. Patuloy parin tumitibok sa taong aking pinangakuang Hihintayin ang araw na muli ko siyang matatawag "aking mahal". Huhintayin ko pa ba ang araw na iyon dumating? Kung pwede lamang ligawan kayong pareho'y gagawen ko Kahit isa lamang ang pwedeng manatili sa king puso. Sabihin niyo na tanga ako magmahal ay la kong pake, dahil ito'y aking alam. Sino ba ang pipiliin ko? Ang nakaraan o ang ngayon?

16

Siyam na buwan ng nakakaraan Simula ng ako'y makipagsapalaran Sumabak sa giyerang utak ang panlaban Kaagapay ang puso bilang puhunan Sa simula tila mahirap at imposible Ngunit kalauna'y unti-unting naging simple Naipamalas pagiging maagap at responsable At nagsilbing magandang imahe Unang karanasa'y hindi biro Pagka't iba't-ibang bata nakakahalubilo Idagdag pa ang asignaturang malayo; malayo sa pinagaralang apat na taong 'di biro Araw-araw pumapasok para magturo Gabi-gabi inaaral ang makapal na libro Upang kinabukasa'y maibahagi ito Sa mga batang uhaw sa pagkatuto Ngunit sadyang tadhana'y mapaglaro Pagkat sinubok aking pagiging **** Sinukat haba ng pasensiya ko Kung ako ba'y magtatagal sa propesyong ito Iba't-ibang ugali aking tiniis Makamtan ko lang ang aking nais Landas ng mga bata'y 'di malihis Patungo sa kanilang mithiing ninanais Kaya naman ngayong tapos na aking tungkulin Hiling ko lamang sila'y may natutunan sa'kin Kahit ako'y hindi na alalahanin Ang mahalaga'y may inani sila mula sa'kin.

0

Aug 19, 2020

Aug 19, 2020 at 7:13 PM UTC

Ninia

Buhay Maestra

Siyam na buwan ng nakakaraan Simula ng ako'y makipagsapalaran Sumabak sa giyerang utak ang panlaban Kaagapay ang puso bilang puhunan Sa simula tila mahirap at imposible Ngunit kalauna'y unti-unting naging simple Naipamalas pagiging maagap at responsable At nagsilbing magandang imahe Unang karanasa'y hindi biro Pagka't iba't-ibang bata nakakahalubilo Idagdag pa ang asignaturang malayo; malayo sa pinagaralang apat na taong 'di biro Araw-araw pumapasok para magturo Gabi-gabi inaaral ang makapal na libro Upang kinabukasa'y maibahagi ito Sa mga batang uhaw sa pagkatuto Ngunit sadyang tadhana'y mapaglaro Pagkat sinubok aking pagiging **** Sinukat haba ng pasensiya ko Kung ako ba'y magtatagal sa propesyong ito Iba't-ibang ugali aking tiniis Makamtan ko lang ang aking nais Landas ng mga bata'y 'di malihis Patungo sa kanilang mithiing ninanais Kaya naman ngayong tapos na aking tungkulin Hiling ko lamang sila'y may natutunan sa'kin Kahit ako'y hindi na alalahanin Ang mahalaga'y may inani sila mula sa'kin.

28